طنز سیاسی؛ نقش طالبان در نوبل ادبیات سالهای بعد

در افغانستان این جشن سابقه طولانی ندارد و برای اولین بار در سال ۱۳۷۱ برگزار شد.

این جشن که با حمله آمریکا به افغانستان متوقف شده بود اکنون دوباره احیا شده است.

فاطمه اسیر، دختر ۹ ساله‌ای در هرات که امسال برای اولین بار موجودات ترسناک را دیده بود به خبرنگار گفت که از چنین جشنی خوشش نیامده است.

او گفت وقتی زامبی‌ها سر راهش را گرفتند و دروازه مکتبش را بستند، نزدیک بود زاره‌اش بکفد.

فاطمه از برگزارکنندگان این جشن خواست تا روش ترساندن‌شان را تغییر دهند و از دم در مکاتب دخترانه کنار بروند.

او همچنین از دست‌اندرکاران هالووین خواست که جشن کوتاه‌تری بگیرند زیرا او هم‌صنفی‌هایش نزدیک به ۵۰ روز می‌شود که از ترس زامبی‌ها به مکتب نرفته‌اند.

ابوجبار نیاز، یک تن از اشتراک‌کنندگان جشن هالووین امسال که صورتش را نشسته بود و به بلا شباهت پیدا کرده بود اما از این جشن ابراز رضایت کرد.

او گفت از اینکه توانسته تمام مردم کابل را بترساند احساس خوشحالی می‌کند. آقای نیاز گفت که دو نفر از او نترسیدند و سپس به شهادت رسیدند.

او از درگذشت نابه‌هنگام این دو جوان ابراز تاسف کرد و افزود که اگر مردم از اشتراک‌کنندگان هالووین بترسند عمر طولانی خواهند داشت.

وی از جامعه جهانی خواست تا هالووین افغانستان را به رسمیت بشناسد و دارایی‌های بلوکه‌شده این کشور را آزاد کند.

شکیب احمد، مرد ۴۰ ساله در مزار شریف که از دو ماه بدینسو بیکار است و خانواده‌اش غذای کافی برای خوردن نداشته‌اند، هالووین را جشن بی‌معنی توصیف کرد.

وی گفت که به خاطر فقر و گرسنگی پوست بدنش بر روی استخوان چسبیده و شبیه اسکلت شده است.

آقای شکیب افزود که مردم همه‌روزه از او می‌ترسند و این ترس نیاز به جشن خاص ندارد.

وی گفت هر باری که از سرک می‌گذرد تمام دکاندارن از او فرار می‌کنند تا مبادا قرضی بطلبد.

وی هالووین را جشن دوامدار افغانستان خواند.

طبق گزارش‌ها یک تن از اشتراک‌کنندگان جشن هالووین که نقشش را خیلی جدی گرفته بود بر یک مراسم عروسی در ننگرهار آتش گشوده که در پی آن دو نفر کشته و ده نفر دیگر زخمی شدند.

مقامات کنونی افغانستان کشته و زخمی شدن مردم را تقبیح کرده و از آن‌ها خواسته‌‌اند تا قیمت مرمی‌هایی که در محفل شلیک شده را به حمله‌کننده بپردازند.

مقامات گفته‌اند که این حمله جنبه تفریحی داشته و هدف حمله‌کننده تنها جیغ زدن بوده، ولی متاسفانه به جای حمله‌کننده، تفنگش جیغ کشیده است.

پدرام گفت که ورزش در قدم نخست باید مزه داشته باشد اگرنه فرق ورزش با آب چیست. آب هم مزه ندارد.

در قدم دوم، آقای پدرام گفت که ورزش باید زمان‌گیر نباشد و نهایتش در پنج الی شش دقیقه ختم شود. نخست‌وزیر پدرام افزود که بازی نباید خسته‌کن باشد زیرا بازی‌هایی که انسان را خسته می‌کند برای ناسلامتی بدن ضرر دارد.

نخست‌وزیر آینده جفخ کریکت را بازی استعماری قلمداد کرد و گفت که جمهوری فدرالی خراسان در اولین روز تاسیس‌اش این بازی راممنوع اعلام خواهد کرد. آگاهان بدین باور است که آقای پدرام نمی‌تواند بدون تایید نصف اعضای کابینه و پارلمان هیچ بازی‌ای را ممنوع کند زیرا قانون اساسی جفخ این صلاحیت را به وی نداده است. محمد رسول تجسس، وزیر آینده ورزش خراسان مخالفت شدید خود را با اظهارات آقای پدرام نشان داده و گفته است، "تو دیگه چقه خراب استی".

گفته می‌شود که اظهارات نخست‌وزیر پدرام دو دستگی شدیدی را در خراسان ایجاد کرده است. خبرنگار افغانستان اینترنشنال از درگیری میان هواداران و مخالفان کریکت در "پل متک"، پایتخت خراسان خبر می‌دهد. در این درگیری‌ها، به گفته سرطبیب شفاخانه سه‌ونیم‌صد بستر پل متک، حداقل شش نفر زخم برداشته است. احتمال می‌رود که درگیری‌ها بیشتر و منجر به سقوط دولت آسیب‌پذیر آقای پدرام گردد. عطا‌محمد نور، رئیس حزب شمال سرد، که در حال حاضر رهبر اپوزیسیون است از آقای پدرام خواسته است که به خاطر اظهارات نابخردانه‌اش از سمت نخست‌وزیری استعفا کند اگرنه وی در یک "چشم بهم زدن" دولت را می‌گیرد.

جنجال‌های اخیر باعث سقوط ارز خراسان شده و دیروز یک "خراس"، واحد پول خراسان، با شش دالر آمریکایی معامله شده است، درحالیکه سه روز پیش قیمت یک خراس هفت دالر آمریکایی گزارش شده بود. به گفته کارشناسان، ادامه تنش‌ها ممکن است منجر به لغو کرسی خراسان در سازمان ملل شود و کشور را به قهقرا ببرد. در واکنش به ممنوعیت کریکت توسط نخست‌وزیر پدرام، کیقباد سروش‌پور، سفیر سابق خراسان در آمریکا، که هنوز مقرر نشده و سفیر آینده محسوب می‌شود، از سمت خود استعفا کرده است. وی گفته است که بهتر است بیکار و قرضدار باشد تا اینکه سفیر کشوری که هنوز تاسیس‌ نشده. استعفای آقای سروش‌پور تا هنوز پذیرفته نشده است.

آن‌ها موفق شدند در سال ۲۰۱۷ حدود ۴۰۰ نفر را در نزدیکی سفارت آلمان شهید و زخمی نمایند.

سراج‌الدین حقانی از برگزارکنندگان این مسابقات و عضو هیئت داوران که نخواست چهره‌اش افشا شود انتحاری سبوس‌گل را شاهکاری در عرصه خودکشی توصیف کرد و گفت که هیچ کس تا حال نتوانسته در یک انتحاری این قدر امتیاز بدست آورد. وی به خوشحال خان، برادر سبوس‌گل سه جریب زمین و یک میلیون افغانی جایزه داد و از او خواست تا جای خالی برادرش را در مسابقات انتحاری سال آینده پر کند و نگذارد رکورد سبوس‌گل خاک بخورد.

در محفل توزیع جوایز حدود دوهزار نفر از اقارب انتحاری‌های بیست سال اخیر شرکت کرده بودند و همه با جوایز زمینی و نقدی "ونازول" شدند. مقر خان پکتیاوال، پدر یک تن از انتحارگران که پسرش نتوانسته بود بیشتر از ۲ نفر را بکشد از مردم افغانستان معذرت خواست و گفت که توقع نداشت پسرش این قدر بد ظاهر شود. وی گفت که به عنوان یک پدر و مربی تمام تلاش خود را کرده بود تا پسرش حداعظم استفاده از مواد منفجره را ببرد و حداقل هفت-هشت نفر را شهید کند. مقر خان گفت که از دست پسرش عصبانی است و اگر پسرش زنده می‌بود حتماً به خاطر این آبروریزی نکوهش می‌شد. وی از خداوند خواست که اعضای بدن باقی‌مانده پسرش را در جهان بعدی سزای سخت بدهد تا در آینده درست انتحاری کند.

انگورخان مایار از ولایت میدان وردک که سه برادرش در مسابقات ستاره انتحاری شرکت کرده بود از ختم شدن این دور مسابقات اظهار ناخشنودی کرد و گفت که اگر طالبان در آینده باز هم چنین مسابقاتی برگزار نکند، برای مسابقات انتحاری که از طرف داعش برگزار می‌شود شرکت خواهد کرد. وی که با جلیقه انتحاری در محفل شرکت کرده بود گفت که از جمع چهار برادر، وی یگانه کسیست که تا حال منفجرناشده باقی مانده و از این بابت احساس شرم می‌کند. انگورخان گفت که اگر تا شش ماه آینده مکتب دخترانه باز نشود وی خودش را در زایشگاهی منفجر خواهد کرد. وی گفت که قصدش کشتن نوزادان نیست اما این کار را از روی مجبوری خواهد کرد زیرا بسیار دیر شده.

این محفل با تلاوت آیاتی چند به پایان رسید.

اگر کسی قبلاً دست به چنین کاری می‌زد دفتر محب در محکومیت این امر اعلامیه صادر می‌کرد و با خرج کردن حدود هفت-هشت صد هزار دالر این توطئه را خنثی می‌کرد. بیچاره فعلاً هیچ کسی ندارد که ازش دفاع کند. بدین لحاظ ما تصمیم گرفتیم به صورت قرض ازشان دفاع کنیم تا مگر روزی دوباره صاحب آرگاه و بارگاه شود و پول ما را بپردازد.

نخست اینکه مردم باید بدانند محب برای عیاشی به لندن نرفته. شما نیک می‌دانید که این روزها در انگلیس بحران "دریور لاری" است. آقای محب ضمن اینکه در مسائل کامپیوتر، دیپلماسی، مشاورت، امور امنیتی، اقتصادی، اجتماعی ... خیلی می‌فهمد و یک پکج کامل نبوغ است، در رانندگی کامیون هم خیلی استعداد دارد. ایشان دیروز می‌خواست برای امتحان رانندگی برود که شکار کامره شد. مگر دیوری لاری و پیدا کردن رزق حلال بد است که شما مردم این قدر غر می‌زنید؟

یک عده نشسته قیمت موتر بنتلی را چک کرده و خرده گرفته که چرا محب موتر ۱۵۰ هزار پوندی سوار شده. آقای محب این کار را نه بخاطر خودش، که به خاطر آبروی ملت کرده. اگر ایشان در یک ولگای قدیمی سه هزار دالری در لندن گشت و گذار می‌کرد و کسی می‌گفت، عه! ببین این مشاور امنیت ملی افغانستان بوده، آیا آبروی برای ما و شما می‌ماند؟ اگر ما غیرت داشته باشیم باید پول جمع کنیم و برای محب یک موتر "فراری" بخریم که هم در مقابل پاکستان کم نیاییم، هم اسم "فراری" باکلاس است و با شخصیت ایشان همخوانی دارد.

چند نفری هم انتقاد کرده که گویا محب وطن را فروخته، پول دزدیده و اکنون در لندن برای خودش زندگی شاهانه‌ای دست‌وپا کرده. این افراد مغرض و سیاه‌نما باید بدانند که فروختن به معنی تحویل جنس در برابر پول است. یعنی یک طرف پول می‌دهد و طرف دیگر جنس. این تعریف با کاری که محب کرده جور نمی‌آید. محب در سه سالی که مشاور امنیت ملی بود هم پولی به مقامات فعلی افغانستان داد و هم کشور را به آن‌ها سپرد. این نشان می‌دهد که وی وطن‌فروش نیست و مردم تهمت می‌زنند.

یکی-دو نفر حتی فراتر رفته و گفته موتر سرخی که محب در لندن سوار می‌شود همرنگ خون سربازانی هست که به خاطر ناتوانی و بی‌کفایتی او ریخته. ببینید که مردم چقدر دروغ می‌گویند؟ رنگ موتری که محب سوار شده سرخ عشقی یا گل رز هست درحالیکه رنگ خون سرخ تاریک یا جگری است. منتقدان محب آنقدر کور هستند که بین این دو رنگ نمی‌توانند تفکیک کنند. این خودش نشان می‌دهد که آن‌ها دروغ می‌گویند.

خلیل‌الرحمان حقانی، وزیر مهاجرین طالبان به گزارشگر یوتیوب "قلب من افغانستان" گفت که طالبان با کمک سازمان بین‌المللی مهاجرت و کمیساری عالی ملل‌متحد برای پناهندگان این خدمات را رایگان ارائه می‌کند.او اظهار امیدواری کرد که طالبان بتواند تا آخر امسال تمام هزاره‌ها را به "جهنم" منتقل کند.

حقانی در پاسخ خبرنگار که جهنم را جای بدی خواند گفت: "مناطق هزاره‌نشین کوهی و سرد است. این مردم سال‌ها آرزو داشته‌اند تا در مناطق گرمسیر مسکن‌گزین شوند. اکنون طالبان می‌خواهد این مردم را به خواست همیشگی‌شان برساند. جهنم گرم است. نیاز به هیزم و زغال‌سنگ و گاز نیست. هزاره‌ها می‌توانند از چنین هوایی برای سال‌های سال لذت ببرند."

وی افزود که در این پکیج غذاهای آماده از جمله "زقوم" و "قیر داغ" نیز شامل است که هر صبح و شام به هزاره‌ها توزیع می‌شود.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، انتقاد جامعه توییتری از اجرای طرح جدید طالبان را "بی‌وفایی" و "سیاه‌نمایی" خوانده و گفته است که مردم حتی ترحم طالبان نسبت به یک قوم را ظلم و ستم تعبیر می‌کنند.

وی گفت که ممکن است در چند سال آینده تاجیک‌ها به تاجیکستان و ازبیک‌ها به ازبیکستان بروند و آنگاه هزاره‌ها جایی برای رفتن نداشته باشند.

مجاهد گفت که اگر هزاره‌ها از اکنون به محل مناسبی برای زندگی فرستاده شوند، از فاجعه بزرگی در آینده جلوگیری شده است.

وقتی خبرنگار شرایط دشوار زندگی در جهنم را برای مجاهد یادآور شد، آقای مجاهد اولین حرف درست عمر خود را چنین ارائه کرد: "شرایط جهنم با هزاره‌جات فرقی ندارد. در هزاره‌جات برق نیست، در جهنم نیز برق نیست؛ در هزاره‌جات جاده نیست، در جهنم نیز جاده نیست؛ در هزاره‌جات سرما می‌سوزاند، در جهنم نیز گرما می‌سوزاند. در این دنیا هزاره‌ها در مسجد و شفاخانه و ورزشگاه و جاده و مکتب کشته می‌شوند. درحالیکه در جهنم از حملات استشهادی خبری نیست و برادران هزاره ما می‌توانند خوشحال زندگی کنند."

گفته می‌شود که در مناطق هزاره‌نشین افغانستان ثبت نام برای مهاجرت به جهنم شروع شده و در سه روز گذشته بیش از ده هزار نفر برای این پروسه ثبت نام کرده‌اند.

حسین علی، یکی از باشندگان دایکندی که از کابل برای مهاجرت ثبت‌نام کرده و دو روز می‌شود که با کودکان خود منتظر پرواز به جهنم است گفت: "جهنم خوبه. بانک وازه. ویسترن یونین دالر میدیه. شاید از گشنگی نموری."

حسین علی با چشم اشکبار از سازمان ملل تشکر کرد و از این سازمان خواست که به محکومیت خشک و خالی خود ادامه دهد.