طالبان: ظرفیت تولید برق بند کجکی تا بهار آینده به ۱۵۰ میگاوات خواهد رسید

آصف تا سال ۲۰۱۶ برای سازمان ملل و سایر سازمان‌های بین‌المللی از جمله وزارت سابق توسعه بین‌المللی بریتانیا کار می‌کرد.

او همچنین برای آدام اسمیت بین‌المللی در پروژه‌های دولتی بریتانیا کار کرده است.
آصف (نام مستعار) می‌گوید: «در ماه سپتمبر، همسرم با یکی دیگر از اعضای خانواده به خانه یکی از بستگانم رفت تا تعدادی از وسایل ما را جمع کند. او باردار سه ماهه اولین فرزند ما بود. آن‌ها نیمه‌شب رفتند تا دیده نشوند و کسی آنها را شناسایی نکند.»
اما صبح زود طالبان به خانه آمدند و شروع به تیراندازی کردند. «او خواب بود و وقتی بیرون آمد تا ببیند چه اتفاقی افتاده، یکی از طالبان دقیقا بر سر او شلیک کرد.»

همسر آصف سه روز بعد در بیمارستان درگذشت. بعد از مرگ او، طالبان یکی دیگر از اعضای خانواده آصف را برای چند روز بازداشت کردند و از او خواستند موقعیت آصف را افشا کند.

آصف به گاردین گفته است او بیش از ۱۴ سال با سازمان ملل و سایر سازمان‌های بین المللی کار کرده است. آصف گفته است از معدود افغان‌هایی بوده است که در جلسات رهبری بریتانیایی‌ها نیز حضور داشته است. او افزود: من برای کار به تمام ولایت‌ها سفر کردم و همین باعث شد که من در سطح بالایی قرار بگیرم و اصلاحاتی را در زمینه مبارزه علیه فساد انجام می‌دادم.

طالبان پس از ورودشان به کابل ادعا کردند که مخالفان خود، کارمندان دولت پیشین افغانستان و همکاران نیروهای خارجی را مورد عفو عمومی قرار داده‌اند، اما رویدادهایی که در داخل کشور اتفاق افتاد این ادعا را نادرست ثابت کرد. در پنج ماه گذشته گزارش‌هایی فراوانی از کشتار، بازداشت‌های خودسرانه و شکنجه کارمندان نظامی و ملکی دولت پیشین منتشر شده است.
فعالان حقوق بشر گفته‌اند طالبان در این مدت با مخالفان‌شان بی‌رحمانه و با قصاوت رفتار کرده‌اند.

با تسلط طالبان بر افغانستان، این کشور با بحران شدید اقتصادی مواجه شد و خدمات بهداشتی به دلیل بحران مالی آسیب دید. در ماه‌های پس از تسلط طالبان، اعتراضات کارکنان صحی نیز افزایش یافت و کارکنان بسیاری از شفاخانه‌های ولایتی به خاطر عدم دریافت معاش دست به اعتراض زدند.

با این حال، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ماه گذشته اعلام کرد که معاش شش ماهه حدود ۱۰ هزار تن از کارمندان ۲۳ شفاخانه ولایتی را در سرتاسر افغانستان می‌پردازد.

این سازمان گفت که مردم باید به خدمات صحی دسترسی داشته باشند و پرداخت معاش پزشکان یکی از راه‌هایی است که این سازمان می‌تواند از ادامه کار حیاتی مراکز بهداشتی در افغانستان مطمین شود.

در روزهای گذشته نوار ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که در آن جمعیتی از مردم دور آتش بلندی جمع شده‌اند. رسانه‌های محلی گزارش دادند که طالبان ابزار و آلات موسیقی یک نوازنده را در پکتیا آتش زده‌اند. در ویدیوی منتشر شده نوازده محلی هم حضور دارد است و افراد طالبان او را مورد توهین و تحقیر قرار می‌دهند.

رسانه‌های محلی گزارش دادند که طالبان این نوازنده را لت‌وکوب کرده‌اند.

لباس پاره شده هنرمند در ویدیو نیز نشانه‌ای است که بدرفتاری با این نوازنده را تأیید می‌کند.

این ویدیو در شبکه‌های اجتماعی افغانستان به طور گسترده بازتاب یافت و واکنش‌های گسترده‌ای به همراه داشت.

در این نظرسنجی، که با ۵۰۰ خبرنگار در ۳۴ ولایت افغانستان گفتگو شده، ۳۰درصد خبرنگاران، مصاحبه با مقام‌های مسئول طالبان را دشوار توصیف کرده اند و هم‌چنین ۵۰ درصد خبرنگاران گفته اند که به دلیل ترس، مردم حاضر به مصاحبه و گفتگو با رسانه‌ها و خبرنگاران نمی‌شوند.

مسرور لطفی، مسئول بخش رسانه‌های اتحادیه خبرنگارن در جریان ارایه نظرسنجی خود گفت که ۹۰ درصد پاسخ دهندگان دسترسی به اطلاعات را چالشی در کار خود دانستند.

در همین حال، بیش از ۹۰ درصد خبرنگاران گفته‌اند که وضعیت موجود در کشور خودسانسوری ایجاد کرده است.

به گفته لطفی، «مداخله ریاست‌های اطلاعات و فرهنگ ولایات در کار خبرنگاران، یک چالش بزرگ است. نزدیک به ۳۰ درصد مصاحبه شوندگان گفته اند که گرفتن مصاحبه از مقام های مسوول طالبان کاری دشوار است.»

هم‌چنین نزدیک به ۹۰ درصد اشتراک‌کنند‌گان این نظرسنجی، نبود «قانون و چتر حقوقی برای حمایت از رسانه‌ها» را از چالش‌های جدی برای کار خبرنگاری در افغانستان دانسته اند.

در همین حال فرخنده محبی که بیش از ۵ سال با رسانه‌های تصویری کار می‌کند، به طلوع نیوز گفته است که وضعیت برای خبرنگاران زن دشوارتر شده است.

او می‌گوید: «وقتی خبرنگاران زن برای تهیه گزارش و خبر به وزارتخانه‌ها و سایر منابع مراجعه می‌کنند، به آنان جواب رد داده می شود.»

نظرسنجی اتحادیه ملی ژورنالیستان در حالی از چالش‌های دسترسی به اطلاعات خبر می‌دهد که پیش از این گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز از تاثیر منفی تسلط طالبان بر فعالیت رسانه‌ها حکایت داشت. به گفته این نهاد، فعالیت بیش از ۴۰ درصد رسانه‌ها در این کشور متوقف گردیده و ۶۰ درصد روزنامه‌نگاران و کارمندان رسانه‌ها بیکار شده‌اند.

به نقل از این سازمان، زنان خبرنگار بیشتر از این وضعیت آسیب دیده اند. زیرا، قسمت اعظم خبرنگاران زن شغل خود را از دست داده اند. گزارش این سازمان نشان می‌دهد که در ۱۵ ولایت کشور، هیچ خبرنگار زن فعالیت ندارد.

سخنگوی طالبان به تازگی به خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته است که در بهار سال پیش رو،‌ دروازه های مکاتب به‌ روی دختران در سراسر افغانستان باز خواهد شد.

خانم بار با اشاره به وعده‌های پیشین طالبان در باره حق تحصیل و کار دختران و زنان افغان نوشت: «طالبان در دوحه وعده داد که هیچ محدودیتی برای تحصیل دختران و کار زنان وجود نخواهد داشت. در ۱۷ اگست در کابل نیز چنین وعده‌ای داد، ولی به سرعت خلاف آن عمل کرد.»

به گفته خانم بار، چنین وعده‌هایی از سوی طالبان «بی‌اهمیت» است.

پس از به قدرت رسیدن طالبان، این گروه در بسیاری مناطق افغانستان به دختران صنف ۷ به بالا اجازه رفتن به مکتب نداده است.