روسیه: شماری از نظامیان حکومت پیشین افغانستان به داعش پیوسته‌اند

به تصمیم دادگاه عالی روسیه، طالبان در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک جنبش تروریستی شناخته شد و گفته شد‌ که طالبان با تشکیلات مسلح غیر قانونی فعال در قلمرو چچن ارتباط دارد.

با رغم آن، پایتخت روسیه در چند سال گذشته چندین بار میزبان طالبان برای شرکت در گفتگوهای صلح بود.

ضمیر‌ کابلوف گفته است اگر طالبان اقدامات قانع‌کننده‌ای برای برآورده کردن دو خواست جامعه جهانی؛ حکومت همه شمول و احترام به حقوق بشر، داشته باشند، روسیه برای حذف طالبان از فهرست تحریم‌های سازمان ملل و‌ به رسمیت شناخته شدن دولت این گروه نیز کمک خواهد کرد.

علاوه بر روسیه،- آمریکا، چین و پاکستان هم که همه اعضای ترویکا هستند، سال گذشته از حذف نام رهبران طالبان از فهرست تحریم سازمان ملل حمایت کردند.

شمار زیادی از مقام‌های طالبان منجمله محمد حسن آخند، ملا عبدالغنی برادر و عبدالسلام حنفی‌ در حال حاضر در لیست ‌تحریم‌های سازمان ملل و شورای امنیت هستند.

ضمیر‌ کابلوف‌‌ می‌گوید طالبان به دلیل اعمالی که بیش از ۲۰ سال پیش مرتکب شده بودند، هنوز در فهرست تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل قرار دارند و اکنون با عواقب آن دست و پنجه نرم می‌کنند. اما با گذشت زمان، طالبان از موضع‌ خود به عنوان یک سازمان جهادی بین‌المللی دست برداشتند.

مقامات روسیه می‌گویند برای اطمینان از ثبات در افغانستان باید به این کشور‌ کمک شود.

چندی قبل ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه نیز‌ گفت مسکو قرار است در آینده‌ای نزدیک گروه طالبان را از فهرست گروه‌های تروریستی خود خارج کند.

زمان دقیق این تصمیم هنوز رسما اعلام نشده است.

هیئت طالبان به دعوت این سازمان وارد جنیوا شده است. گفتگوها تاکنون در پشت درهای بسته بوده است.

مدیر اجرایی سازمان جنیوا کال می‌گوید در مذاکرات، هیئت طالبان را متوجه مسئولیت‌ها و وظایف‌شان برای بهبود شرایط در افغانستان کردیم. او همچنین افزود به طالبان تذکر دادیم که کمک‌های انساندوستانه باید به طور کامل به دست کسانی که احتیاج دارند برسد.

مدیر اجرایی سازمان جنیوا کال گفته است تلاش ما فقط بهبود زندگی مردم افغانستان است.

در واکنش به سفر یک هیئت بلندرتبه طالبان به جنیوا برای اشتراک در کنفرانسی پشت درهای بسته، ماموریت دیپلوماتیک افغانستان در سویس گفته است که سفر طالبان به یک کشور دیگر اروپایی در حالی انجام می‌شود که «دستگیری‌های خودسرانه، اختطاف شهروندان افغانستان به ویژه زنان جوان [معترض] ادامه دارد».

در بیانیه آمده که هرچند طالبان با زبان‌بازی درباره آزادی زنان ربوده شده، از این موضوع طفره می‌روند؛ هنوز هم از سرنوشت پروانه ابراهیم خیل، تمنا پریانی، مرسل عیار و زهرا محمدی خبری در دست نیست و بازداشت‌ معترضان همچنان ادامه دارد.

یک هیئت طالبان به دعوت سازمان غیردولتی «جنیوا کال» از ۷ تا ۱۲ فبروری در جنیوا هستند و با مقامات برخی سازمان‌های امدادی و مقامات سویسی و غربی دیدار و گفتگو می‌کنند. این کنفرانس پشت درهای بسته انجام می‌شود و از جزئیات آن اطلاعی در دست نیست.

لوی سارنوالی (دادستانی کل) هالند نامی از متهمی که قرار است محاکمه شود نبرده، اما گفته است او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ میلادی فرمانده نظامی و آمر سیاسی زندان پلچرخی کابل بود؛ زمانی که مخالفان حکومت وقت افغانستان بدون محاکمه زندانی می‌شدند و در شرایط وحشتناکی به سر می‌بردند.

درباره متهم گفته شده او در سال ۲۰۰۱ از افغانستان به هلند رفت و بعدا تابعیت این کشور را گرفت. پولیس هلند این مرد را در سال ۲۰۱۹ در جنوب هالند دستگیر کرد.

دیدبان حقوق بشر چندی پیش گفت در حکومت طالبان بیش از ۱۰۰ پولیس و کارمند استخبارات دولت پیشین فقط در چهار ولایت ناپدید یا اعدام شده‌اند.

معاون مدیر بخش آسیایی سازمان دیدبان حقوق بشر می‌گوید مهم نیست چقدر طول بکشد، به جنایات بالاخره روزی رسیدگی می‌شود و طالبان نباید این را فراموش کنند.

واشنگتن پست در یادداشت خود نوشته که با قدرت‌گیری طالبان در افغانستان، پاکستانی‌ها جشن گرفتند و بیش از همه، عمران خان نخست وزیر این کشور، این واقعه را یک پیروزی برای اسلام‌آباد خواند. حکومت خان حالا در ازای حمایت دیرپای پاکستان از طالبان، دو چیز می‌خواهد:‌ تسلیم شدن شورشیانی که در خاک افغانستان هستند و علیه پاکستان می‌جنگند؛ و پایان بخشیدن به مسئله خط فرضی دیورند به عنوان مرز رسمی دو کشور.

این روزنامه نوشته، طالبان حالا مانند گروهی آزادیبخش رفتار می‌کند که گویا بدون کمک هیچ کسی توانسته اشغال خارجی در افغانستان را پایان ببخشد. به عبارتی دیگر، طالبان هرگونه پشتیبانی مستقیم و غیرمستقیم پاکستان را کتمان می‌کند و رهبران پاکستان هنوز هم منتظرند تا طالبان سپاسگزاری کند.

به گفته این روزنامه، «اما مسئله این است که طالبان به پاکستان اعتماد ندارد. هر دو طرف طی سال‌های گذشته بازی دوگانه‌ای را با یکدیگر پیش برده‌اند. حالا طالبان ارتباطاتی را با هند و ایران ایجاد کرده است».