سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل: جلو نقض حقوق بشر در افغانستان گرفته شود

نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان این اظهارات را روز چهارشنبه، ۱۱ حوت در نشست فوق‌العاده شورای امنیت سازمان ملل در مورد اوضاع افغانستان تحت حاکمیت طالبان بیان کرد.

خانم دبرا لاینز گفت با آنکه از بسیاری از مجوزهای عمومی صادر شده توسط دولت ایالات متحده استقبال می‌کند، اما هنوز چالش‌های زیادی برای احیای اقتصاد افغانستان باقی است.

به گفته او به دلیل توقف همه کمک‌های توسعه‌ای، تقاضا در بازار افغانستان سقوط کرده، پرداخت‌های بین‌المللی محدود شده، افغانستان به ذخایر ارزی‌اش دسترسی ندارد، بازار با کمبود نقدینگی روبرو بوده و بانک مرکزی برای انجام برخی از وظایف اصلی خود با محدودیت‌هایی مواجه است.

او گزارش داد که یوناما تا امروز تمام اقدامات قابل تصور را برای تزریق نقدینگی به اقتصاد افغانستان انجام داده است. رئیس یوناما به گونه نمونه از وارد کردن فزیکی پول به افغانستان یادآوری کرد.

خانم لاینز از ایجاد یک مرکز مبادله بشردوستانه در همکاری با شرکای سازمان ملل متحد و بانک جهانی نیز خبر داد. او گفت این مرکز ایجاد می‌شود تا امکان گسترش برنامه‌های بشردوستانه را فراهم کند.

رئیس یوناما در بخشی از سخنرانی‌اش گفت می‌خواهد به روشنی بگوید باور ندارد که "بدون همکاری با مقامات فعلی بتوانیم واقعاً به مردم افغانستان کمک کنیم."

او از سازمان ملل تقاضا کرد که با "مقامات فعلی" وارد همکاری شود. او اذعان کرد که "پذیرش این امر برای برخی دشوار، اما ضروری است."

دبرا لاینز گفت هدف مأموریت سیاسی سازمان ملل در افغانستان این است که افغانستان، به عنوان یکی از اعضای اصلی سازمان ملل متحد، دوباره به این سازمان بپیوندد.

او گفت افغانستان باید به عنوان "عضوی با وضعیت خوب، از منابع جامعه بین‌المللی بهره ببرد و در بحث جهانی درباره موضوعات مورد علاقه مشترک کار کند."

او تصریح کرد که طبیعتاً کار با طالبان به هیچ وجه به معنای چشم‌پوشی از همه کارهایی نیست که آنها انجام می‌دهند، اما "کار با مقامات افغانستان به ما این فرصت را می‌دهد که به نمایندگی از همه شما و بقیه جامعه بین‌المللی به شکل‌گیری آینده برای مردم افغانستان کمک کنیم."

به گفته دبرا لاینز "بی‌اعتمادی پایداری بین طالبان و بسیاری از جامعه بین‌المللی و حتی کشورهای منطقه و همسایگان وجود دارد."

رئیس یوناما در جلسه نشست فوق‌العاده شورای امنیت سازمان ملل برخی از گلایه‌های طالبان از جامعه بین‌الملل را نقل کرد. به گفته او طالبان می‌گویند دستاوردهای این گروه نادیده گرفته شده اما مشکلاتش بزرگ‌نمایی می‌شود.

با پایان یافتن دوره مأموریت یوناما در افغانستان، دبیر کل سازمان ملل پیشنهاد کرده است که مأموریت این دفتر در افغانستان برای یک سال آینده تمدید شود.

دبرا لاینز گفت تمدید مأموریت یوناما برای افغانستان برای مردم این کشور پیام خواهد داد که شما فراموش نشده‌اید. او همچنین گفت پیام این اقدام به طالبان این است که جهان خواهان درگیری‌های آینده در افغانستان نیست.

با این حال او تأکید کرد که طالبان باید "اصول اولیه" را به رسمیت بشناسند و استانداردهای شهروندی جهانی را بپذیرند تا توسط جامعه بین‌المللی پذیرفته شوند.

دبرا لاینز، نماینده دبیرکل سازمان ملل متحد در این نشست از ادامه نقش این سازمان در کمک‌رسانی به افغانستان گفت.

خانم لاینز گفت سازمان ملل متحد با استفاده از کمک‌های سخاوتمندانه‌ای که کشورهای حامی فراهم کردند، موفق شده است به بیست میلیون نفر در سراسر افغانستان دسترسی پیدا کند و به آن‌ها کمک‌رسانی کند.

او گفت کمک‌های کوتاه مدت کافی نیست و باید ساختاری برای خودکفایی اقتصادی افغانستان ایجاد شود.

رییس یوناما گفت اگر واقعبینانه به شرایط نگاه کنیم، آنچه سازمان ملل تاکنون در افغانستان انجام داده،‌ خرید زمان برای به عقب انداختن یک بحران انسانی است.

دبرا لاینز در عین حال به چالش‌های دیگر موجود در افغانستان اشاره کرد، از جمله نقض حقوق بشر، برخورد با فعالان، قتل‌ها و سربه نیست شدن برخی شهروندان.

نماینده سازمان ملل در افغانستان از ناپدید شدن و بازداشت زنان در آن کشور ابراز نگرانی کرد.

خانم لاینز گفت هدف ماموریت سازمان ملل متحد در افغانستان این است که آن کشور تبدیل به کشوری قابل اعتماد شود. او گفت سازمان ملل متحد نگرانی های جامعه جهانی را به حاکمان فعلی افغانستان منتقل کرده است.

مونا یول، نماینده ناروی در این نشست گفت که تصمیم گیری‌های مقام‌های حاکم بر افغانستان بر وضعیت بشری آن کشور تاثیر درازمدت خواهد گذاشت و جامعه جهانی باید حاکمان موجود در افغانستان را به چالش بکشد.

نماینده ناروی همچنین گفت که سازمان ملل باید بخشی از راه حل باشد و حضور دایمی و قوی در کابل داشته باشد.

او گفت که نمایندگی این سازمان در افغانستان ضمن آنکه باید تمدید شود، باید انعطاف پذیر باشد و صلاحیت کافی برای مدیریت وضعیت و پاسخگویی به نیازها داشته باشد.

تیرو مورتی، نماینده هند در سازمان ملل هم گفت که این کشور به عنوان یک همسایه ارتباط ویژه‌ای با افغانستان دارد.

نماینده هند گفت که تروریزم، القاعده و افزایش سرباز گیری داعش در افغانستان یک تهدید جدی برای کشورهای منطقه است و نباید اجازه داده شود از خاک افعانستان برای حمله به کشورهای دیگر استفاده شود.

او بر تشکیل حکومت فراگیر، مبارزه با تروریزم و احترام به حقوق بشر به خصوص حقوق زنان در افغانستان تاکید کرد.

نماینده هند در رابطه با کمک‌های بشردوستانه گفت که این کمک‌ها باید بر اساس اصول بی طرفی و استقلال باشد.

نمایندهای چین و برازیل در این نشست خواهان آزادسازی میلیاردها دالر سرمایه افغانستان در بانک‌های خارج کشور شدند و گفتند که این پول‌ها به مردم افغانستان دارد و نباید سیاسی شود.

جزییات بیشتری در باره جلسه کابینه طالبان منتشر نشده است و مشخص نیست چه تعداد زندانی هنوز در زندان‌های افغانستان موجود است.

این در حالی است که طالبان با ورود به مراکز ولایات در گام نخست اقدام به آزادی زندانیان می‌کردند. به اساس گزارش‌ها، به شمول هزاران زندانی طالبان، گروه‌های بزرگ از زندانیان دیگر، از جمله اعضای داعش و مجرمین جنایی آزاد شدند.

هرچند طالبان تصمیم گرفته پرونده مقام‌های پیشین افغان را که متهم به فساد مالی هستند دوباره باز کند، تقریبا تمامی این مقام‌ها افغانستان را ترک کرده‌اند.

با توجه به این که هنوز هیچ کشوری طالبان را به‌رسمیت نمی‌شناسد، این گروه قادر به محاکمه و احیانا زندانی کردن این افراد نخواهد بود.

بر روی این جسد به دو زبان پشتو و فارسی نوشته شده است "سزای کسی که دزی کند".

حدود دو هفته پیش افراد گروه طالبان یک افسر پیشین پلیس هرات و دو مرد دیگر را به اتهام آدم‌ربایی کشتند و جسدشان را در خیابان‌های شهر آویزان کردند.

این گروه در حکومت گذشته خود در دهه ۱۹۹۰ میلادی هم برای ارعاب مردم به این روش متوسل می‌شد.

این کشتارهای پرشمار در حالی روی می‌دهد که جامعه جهانی و نمایندگان کشورهای غربی در گفتگوهای خود با طالبان، بیشتر بر روی قطع رابطه این گروه با سازمان‌های تروریستی و تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان تمرکز دارند

به نظر می‌رسد نقض گسترده حقوق بشر و اقدامات ارعاب‌آمیزی مانند این کشتارهای مرموز و نمایش اجساد، تاکنون توجه چندانی در مجامع بین‌المللی جلب نکرده است.

شبکه خبری ان‌بی‌سی به نقل از این گزارش نوشته است که در زمان خروج ایالات متحده از افغانستان در ماه اگست، حدود ۸۱ هزار افغان برای دریافت ویزا درخواست داده بودند.

بر اساس این گزارش، اگرچه ده‌ها هزار افغان در آخرین روزهای پر هرج و مرج حضور ایالات متحده تخلیه شدند، اما از این میان تنها ۸۳ هزار نفر، متقاضی برنامه ویزای ویژه مهاجرت بوده‌اند.

یافته‌های این گزارش از مصاحبه با ۴ هزار متقاضی ویزای ویژه مهاجرت نشان می‌دهد که آنان تحت حکومت طالبان با آزار و شکنجه و محرومیت اقتصادی روبه‌رو اند.

در شش ماه پس از خروج ارتش امریکا، نزدیک به ۳۰ درصد از این متقاضیان گفته‌اند مدتی را در بازداشت طالبان گذرانده‌اند و ۵۲ درصد گفته‌اند بازجویی شده‌اند.

در این گزارش آمده است که ۸۸ درصد این افراد وظیفه‌ای ندارند و ۹۴ درصد نیز مشکلات اقتصادی را گزارش کرده‌اند.

بیش از ۷۰ درصد گفته‌اند که حداقل یک بار در ماه گذشته بدون غذا بوده اند و نزدیک به ۲۰ درصد گفته‌اند که در ماه گذشته ۱۰بار اتفاق افتاده که هیچ غذایی نداشته‌اند.

کیم استافیری، یکی از بنیان‌گذاران انجمن متحدان زمان جنگ، می‌گوید که سایر دولت‌های غربی توانسته‌اند شرکای افغان خود را با موانع کمتری از افغانستان بیرون کنند.

او گفت: «کشورهای دیگر این کار را انجام می‌دهند. چرا ما نمی‌توانیم؟»

این گزارش از ایالات متحده برای تخلیه ده‌ها هزار افغان در ماه اگست قدردانی می‌کند، اما می‌گوید: «ما هرگز نباید تمرکز خود را بر کسانی که جا مانده اند، از دست بدهیم».

در این گزارش آمده است که اگرچه طالبان میدان‌های هوایی افغانستان را کنترول می‌کنند، اما ایالات متحده باید اقدامات بیشتری را برای برداشتن موانع اداری سد راه خروج مصون متحدان افغان، از جمله تمویل بیشتر پروازهای چارتر و تسریع روند صدور ویزا انجام دهد.

حکومت جو بایدن به دلیل نحوه خروج ایالات متحده از افغانستان مورد انتقاد قرار گرفته است.

قانونگذاران هر دو حزب کانگرس امریکا و نهادهای مدافع پناهجویان می‌گویند که کاخ سفید در برنامه‌ریزی برای تخلیه گسترده افغان‌هایی که جان خود را برای امریکایی‌ها به خطر انداخته بودند، ناکام بوده است.