بشار اسد، رئیس جمهور سوریه در نخستین بازدید از یک کشور عربی از زمان جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱، به امارات متحده عربی رفت و با محمد بن زاید آل نهیان ولیعهد ابوظبی و محمد بن راشد آل مکتوم حاکم دوبی دیدار کرد. بشار اسد در یازده سال گذشته فقط به ایران و روسیه سفر کرده بود.
به گزارش خبرگزاری رسمی امارات متحده عربی (وام)، ولیعهد ابوظبی، در دیدار با بشار اسد گفت «سوریه ستون اصلی امنیت کشورهای عربی است و امارات مایل به تقویت همکاری با این کشور است.»
از زمان آغاز جنگ در سوریه، تنها سفر خارجی اسد به ایران و روسیه بوده است، متحدانی که به او حمایت نظامی ارائه کردند تا جریان را علیه مخالفانی که توسط دولتهای دیگر از جمله کشورهای متحد آمریکا در خلیج فارس حمایت میشدند، تغییر دهد.
خبرگزاری وام نوشت که طرفهای اماراتی و سوری طی این نشست بر «حفظ تمامیت ارضی سوریه و خروج نیروهای خارجی» از این کشور تجزیه شده که روسیه، ایران، ترکیه و آمریکا در آن حضور نظامی دارند، تاکید کردند.
آنها همچنین در مورد حمایت سیاسی و بشردوستانه از سوریه و مردم آن جهت دستیابی به یک راهحل مسالمتآمیز برای همه چالشهایی که با آن مواجه است، گفتوگو کردند.
به گزارش وام، ولیعهد ابوظبی ابراز امیدواری کرد که این سفر بشار اسد «راه را برای برقراری خیر، صلح و ثبات در سوریه و کل منطقه» هموار کند.
این دیدارها آخرین مورد از مجموعهای از اقدامات دیپلوماتیک برای احیای روابط چند کشور عربی با بشار اسد محسوب میشوند.
وزارت خارجه آمریکا در واکنش به سفر رییسجمهور سوریه به امارات متحده عربی اعلام کرد که از این تلاش آشکار برای مشروعیت بخشیدن به بشار اسد عمیقا ناامید و نگران است.
ند پرایس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفت: «ما از کشورهایی که در حال بررسی تعامل با رژیم اسد هستند میخواهیم تا جنایات وحشتناک این رژیم علیه مردم سوریه و همچنین تلاشهای مستمر آن برای ممانعت از دسترسی بیشتر مردم به کمکهای بشردوستانه و امنیت را با دقت ارزیابی کنند.»
نشانههای احیای روابط بین رییسجمهوری سوریه و کشورهای عربی طی یک سال گذشته افزایش یافته است که از جمله این نشانهها را میتوان به تماس تلفنی اسد با ملک عبدالله، پادشاه اردن، اشاره کرد.
آمریکا در ماه نوامبر درباره بازدید وزیر خارجه امارات متحده عربی از دمشق و دیدار با اسد ابراز نگرانی کرد.
مقامهای آمریکایی پیشتر با تلاشها برای عادیسازی روابط با رییسجمهوری سوریه یا احیای او تا زمانی که پیشرفتی در جهت راه حل سیاسی برای جنگ در این کشور حاصل شود، مخالفت کردند.
ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین در سخنرانی خود برای کانگرس امریکا بار دیگر درخواست ایجاد منطقه پرواز ممنوع بر فراز کشورش را تکرار کرد.
اصرار رئیسجمهور اوکراین بر اعلام آسمان محدود برای پروازها، از سوی امریکا و کشورهای عضو ناتو رد شده است. به باور حکومتهای غربی، پذیرفتن این خواست ولودیمیر زلنسکی به جای اینکه تنش را کاهش دهد، عملا قدرتهای هستهای را در مقابل هم قرار میدهد.
منطقه پرواز ممنوع چیست؟ آیا درخواست اوکراین مبنای حقوقی دارد؟ تاثیرگذاری اعلام آن در میدان جنگ چه خواهد بود؟
منطقه پرواز ممنوع
منطقه پرواز ممنوع اصطلاحی است که در سالهای اخیر بیشتر در جریان مخاصمات مسلحانه استفاده شده است. معنی آن اعمال محدودیت پرواز بر هواپیماها به ویژه پروازهای نظامی در راستای حمایت از افراد غیرنظامی است. این اصطلاح بیشتر کاربرد نظامی دارد.
مبنای حقوقی منطقه پرواز ممنوع
اصطلاح منطقه پرواز ممنوع به عنوان یک سازوکار نوین در حقوق مخاصمات مسلحانه مطرح است و منشور سازمان مللمتحد در رابطه با مبنای حقوقی این اصطلاح سکوت کرده است. اما شورای امنیت این سازمان طی قطعنامههایی و با اتفاق همه اعضا دو بار وضعیت پرواز ممنوع را در بوسنیا (۱۹۹۳) و لیبیا (۲۰۱۱) وضع کرد.
در سال ۱۹۹۱ ایالات متحده امریکا بدون فیصله شورای امنیت بخشی از آسمان عراق را پرواز ممنوع اعلام کرد.
در تمام مواردی که در بالا ذکر شد، دلیل اعلام منطقه پرواز ممنوع حمایت از غیرنظامیان گیرمانده در جنگ و حمایت بشردوستانه خوانده شده بود.
اما قضیه اوکراین به دلیل دخیل بودن روسیه به عنوان عضو دایم شورای امنیت، دارنده حق ویتو در آن شورا و مهمتر ازهمه یکی از قدرتهای هستهای، فرق میکند.
به این اساس، بازکردن مبحث منطقه پرواز ممنوع در شورای امنیت سازمان ملل متحد یک امر منتفی به نظر میرسد. برای رئیسجمهور زلنسکی به جز تکرار درخواست چنین حمایتی از ناتو دیگر چارهای باقی نمیماند.
تاثیرگذاری در میدان جنگ
اعلام منطقه پرواز ممنوع از سوی ناتو، به معنی وضع محدودیت علیه جنگندههای روسیه بر فراز آسمان اوکراین است. جنگندههای اوکراینی نیز با اعلام این وضعیت زمینگیر خواهند شد.
همزمان جنگندههای ناتو باید آماده دفاع در صورت تخطی باشند و این به معنای جنگ مستقیم روسیه و ناتو خواهد بود؛ موردی که ولادیمیر پوتین از وقوع آن هشدار داده است.
مقامهای ایالات متحده مکررا و به صراحت بیان کردهاند که اعلام منطقه پرواز ممنوع ولو برفراز دهلیزهای مخصوص اقدامات بشردوستانه، میتواند به جنگ دامن بزند.
ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو نیز این اقدام را نقطه آغاز جنگ تمام عیار در اروپا و میان قدرتهای هستهای خوانده است.
اما یک مقام وزارت دفاع امریکا به روزنامه گاردین گفته است که روسیه بیشتر بر موشکهای دوربرد و آتشهای توپخانهای اتکا دارد. این مقام وزارت دفاع امریکا تاکید کرده است که اعمال منطقه پرواز ممنوع همه حملات جاری روسیه را متوقف نمیکند.
مبنای حقوقی اعمال منطقه پرواز ممنوع با در نظرداشت اصول عدم مداخله و احترام به حاکمیت دولتها با دشواری روبرو است.
اما از سوی دیگر در حقوق بینالملل معاصر، اهمیت روزافزون حقوق بشر در مسئولیت حکومتها و ایفای تعهدات بینالمللی دولتها، به نهادهای شبیه شورای امنیت اختیار میدهد تا صلاحیت ایجاد چنین مناطقی را برای خود قائل شوند.
ولی قضیه اوکراین شاید از معدود قضایایی باشد که نه داشتن مبنای حقوقی به داد آن میرسد و نه سازوکار سیاسی.
