سازمان معلومات و تحلیل منازعات:میزان خشونت‌ها علیه افراد ملکی در افغانستان بالا رفته است

عبدالرزاق عارف، ۷۶ ساله، که با اسم مستعار «رفیف» در هالند زندگی می‌کرد، بین سال‌های ۱۳۶۲ الی ۱۳۶۹ در زندان پلچرخی به عنوان قوماندان و آمر سیاسی ایفای وظیفه کرده بود. او در سال ۱۳۹۹ در هالند دستگیر شد.

به نقل از رویترز، متهم در جریان محکمه مدعی شد که او عبدالرزاق عارف نیست و به جای کسی دیگر محکمه می‌شود. اما، قضات دادگاه این ادعای وی را رد کردند. قبلاً، سارنوالان بر اساس شهادت ۲۵ شاهد و شنود مکالمات تیلفونی عارف و خانواده‌اش نشان دادند که هویت واقعی او همان چیزی است که در دادگاه مطرح شده بود.

قضات دادگاه گفتند که عارف «در خشونت[علیه زندانیان] دست داشت. او به زیردستانش دستور می‌داد و می‌دانست که آنان در زندان چه کار می‌کنند، اما جلو شان را نمی‌گرفت.»

وکیل عارف گفته است که نسبت به این حکم درخواست تجدیدنظر خواهد کرد.

این مقام پیشین بر بنیاد اصول «صلاحیت قضایی جهانی» دستگیر و محاکمه شد. بر اساس این اصول، کسانی که متهم به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت بوده و امکان محاکمه آنان در کشورهای شان وجود ندارد، می‌توانند در یک کشور دیگر محاکمه شوند.

سارنوالان هالندی تاکنون ۶ افغان را به جرم جنایت جنگی مورد بازجویی قرار داده اند.

دو نفر از این متهمان به دلیل نبود مدارک کافی از بازداشت رها شدند، یک نفر تبرئه گردید و دو نفر دیگر به زندان محکوم شدند. عبدالرزاق عارف آخرین فرد از این شش نفر است که در شهر دنهاگ هالند محاکمه گردید.

منبع که نخواست نامش فاش شود می‌گوید همه افراد اخراج شده فارغ‌التحصیل دانشکده پولیس کابل بودند.

طالبان پیش از این گفته بود با کارمندان حکومت پیشین هیچ مشکلی ندارد و آنان می‌توانند به کار خود ادامه دهند.

سخنگویان طالبان هم در مصاحبه با رسانه‌ها همواره کارمندان حکومت پیشین را که از کشور فرار کرده‌اند تشویق به برگشت می‌کنند. اما گزارش‌ها حاکیست که طالبان تاکنون شمار زیادی را دسته جمعی از وظایفشان در ادارات مختلف، اخراج کرده است.

در وبسایت شورای «خوش آمدید به آمریکا» آمده است که گروهی از رهبران تجاری جهان متعهد به حمایت از افرادی شدند که به دنبال پناهندگی در ایالات متحده هستند. مدیران این شورا، گروهی از رهبران از سراسر بخش‌های تجاری هستند که با هدف بسیج نیروها در بخش خصوصی برای رسیدگی به وضعیت پناهجویان دور هم آمده‌اند.

این شورا متعهد است تا ابتکارات بخش خصوصی را جهت حمایت از افرادی که به دنبال پناهندگی در امریکا هستند، به مرحله اجرا برساند.

تیم کوک اپل، شانتانو ناراین از ادوبی، برایان مونیهان از بانک آمریکا، براد اسمیت از مایکروسافت و آلبرت بورلا از فایزر دیگر مدیر عاملان دیگر شرکت کننده در این ابتکار هستند.

این سری ابتکارات از سوی سکتورهای خصوصی در بحبوحه بزرگ‌ترین بحران‌ پناهجوی قرن حاضر رخ می‌دهد.

تاکنون بیش از ۴.۵ میلیون اوکراینی به سراسر اروپا فرار کرده‌اند. کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازمان ملل پیش‌بینی کرده که این ارقام با ادامه درگیری‌ها افزایش یابد.

ایالات متحده اخیراً اعلام کرد که بیش از صدهزار اوکراینی اجازه خواهند داشت به این کشور پناه ببرند. مهاجر پذیری امریکا از اوکراین به دنبال آن است که پس از سقوط کابل، بیش از هفتاد ‌‌و پنج هزار افغان تازه‌‌وارد در امریکا اسکان داده شده‌اند. این رقم هفت برابر میزان مهاجرپذیری امریکا در سال ۲۰۲۰ است.

نازنین اش مدیرعامل به امریکا خوش آمدید «Welcome.US» در بیانیه‌ای گفته است که یکی از نقاط قوت این کشور تنوع مردمی ماست. ما ممکن است از پیشینه‌های متفاوتی باشیم، اما در مواقع ضروری برای استقبال از پناهجویان گردهم می‌آییم.

آقای جهانی به مساله مهاجرت پرداخته و گفته که مردم مجبورند برای یافتن یک وعده نان از شهر و دیار خود فرار کنند، به ایران بروند و با وجود برخوردهای غیر انسانی که با آن‌ها می‌شود باز هم مهاجرت کنند. او گفته این یکی سیلی به صورت تاریخ و اعتبار افغانستان است.

آقای جهانی بخشی دیگر از نامه‌اش را بر موضوع اقتصاد فروپاشیده افغانستان تمرکز داده و از طالبان خواسته تا روی یک سیستم اداری پاسخ‌گو کار کنند اما به گفته‌ی او کسانی به کار گماشته شده‌اند که کاری جز آزار و اذیت مردم ندارند.

طالبان از زمان اعلام عفو عمومی تعهد دادند که همه افرادی که با دولت پیشین همکاری داشتند دارای مصونیت جانی خواهند بود. اما تنها در گزارشی که از سوی نیویورک تایمز نشر شده از ماه آگست سال پیش ۴۹۰ تن که در اردو و پولیس کار می‌کردند توسط طالبان کشته، لت و کوب و یا ناپدید شده‌اند.

گزارش‌های مستقل دیگر نیز حاکی از محدودیت‌هایی هستند که روز به روز عرصه را بر آزادی‌های فردی تنگ می‌کنند.

آقای جهانی در نامه‌اش سران طالب را خطاب قرار داده از آزار و اذیت مردم توسط افراد طالبان ابراز نگرانی کرده و گفته به جای تمرکز بر مسائل حیاتی و مهم کشور تمام توان خود را برای شکستن گیتار و هنرمندان موسیقی به کار گرفته‌اید.

جهانی از افزایش گرسنگی، فقر، تکدی گری، بیکاری، بستن مکاتب دخترانه و اینکه طالبان حتی مردم را مجبور به گذاشتن ریش می‌کنند، به شدت انتقاد کرده است.

او گفته امروزه هیچکس نمی‌تواند به تنهایی حاکمیت کند و اثبات آن همین است که هشت ماه از حکومت طالبان گذشته اما هیچ کشوری آن را به رسمیت نشناخته است.

وزیر سابق اطلاعات و فرهنگ با بیان اینکه نامه خود را به طالبان نوشته تا مسئولیت وجدانی‌اش را ادا کند، گفته است نارضایتی مردم سرآغاز سقوط طالبان است.

آقای جهانی ادعای پیروزی طالبان را هم زیر سوال برده است. او در نامه خود خطاب به طالبان گفته است: «افتخار نکن که قدرت بوده و زمام امور کشور را به دست گرفتی، بلکه این فساد رژیم گذشته و نارضایتی ۲۰ ساله مردم از حکومت بود که راه را برای پیروزی شما هموار کرد.» به گفته وی، حالا همان نارضایتی مردم از طالبان وجود دارد و در حال افزایش است.

آقای جهانی در نامه خود رهبران طالبان را چندین بار «عزیز» خطاب کرده و هیچ اشاره‌ای به بازداشت‌‌ زنان و سرکوب‌ مخالفان، و تشکیل حکومت فراگیر متشکل از دیگر اقوام و جریان‌های سیاسی نکرده است.

100%

خرید و فروش و قاچاق سلاح در منطقه مرزی بین افغانستان و پاکستان پدیده تازه‌ای نیست اما آنچه اخیرا توجه را جلب کرده، انبوه سلاح‌های ساخت امریکا است که به قیمت ناچیزی خرید و فروش می‌شوند. در شهرک مرزی لندی‌کوتل در ایالت خیرپختونخوا در طول خط دیورند، بازار خرید و فروش این تسلیحات به شدت رونق دارد.

بر اساس این گزارش، بازار سلاح پیش از این مملو از تسلیحات چینی بود اما حالا عرضه و تقاضایی سلاح‌های امریکایی در بازار مناطق قبایلی خیبرپختونخوا افزایش یافته است.

ایالات متحده طی بیست سال، تسلیحاتی به ارزش ۲۸ میلیارد دالر به افغانستان فرستاد که شامل سلاح‌های سبک، راکت، دوربین‌های شب‌بین، هواپیماهای بی‌سرنشین و تجهیزات ارتباطی بود. حالا در بازار تسلیحات، یک تفنگ ام۴ امریکایی بین ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دالر خرید و فروش می‌شود. تفنگچه‌های امریکایی نیز بین ۳۵۰ تا ۵۰۰ دالر قیمت دارند.

این گزارش می‌گوید که سلاح‌های امریکایی در موترهای باربری و در جعبه‌های میوه از طریق مرز تورخم به پاکستان قاچاق می‌شوند.

این گزارش می‌گوید بیم آن می‌رود که دسترسی گروه‌های تندرو در پاکستان، به قاچاق تسلیحات امریکایی به هند نیز بینجامد و تنش و ناامنی در این کشور همسایه و رقیب پاکستان، تشدید گردد. این مرکز تحقیقات امنیتی نوشته است:‌ «پاکستان سال‌های طولانی فعالیت‌های تروریستی را در هند تمویل کرده است و حالا دسترسی آسان گروه‌های تندرو به سلاح‌های مدرن امریکایی به معنای تشدید ناامنی در هند خواهد بود».