فیصله کابینه طالبان؛ تیک تاک و پابجی مسدود می‌شوند

تام وست در رشته توییتی، در کنار «وحشیانه خواندن» حمله بر مکتب عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در غرب کابل، همچنین نوشته است که در گفتگویش با حامد کرزی «نگرانی شدید خود را در مورد محدودیت‌های دوامدار طالبان بر تحصیل دختران» ابراز کرده است.

نماینده ویژه ایالات متحده در امور افغانستان چهارشنبه ۳۱ حمل گفت که نقض حقوق زنان و دختران آینده افغانستان را تضعیف می‌کند.

تام وست در حالی از طالبان می‌خواهد به خواست علما تن داده و محدودیت بر آموزش دختران را بردارد که اخیراً شماری از علمای دینی با راه‌اندازی نشستی زیر عنوان «گفتگوی ملی علمای افغانستان» نیز خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه شدند. این علما با صدور قطعنامه‌ای گفتند که بسته ماندن مکاتب بر روی دختران هیچ توجیه شرعی ندارد.

شماری از علمای دینی در پکتیا و بلخ نیز ار طالبان خواسته بودند دروازه‌های مکاتب را به روی دختران دانش‌آموز باز کنند.

طالبان اما به خواست جامعه جهانی، علما و مردم افغانستان توجه نکرده و آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع اعلام کرده است.

در متن اعلامیه‌ای که روز پنجشنبه، اول ثور از طرف سخنگوی طالبان منتشر شد، آمده است: «تاجران، صرافان، مالکان شرکت‌ها، صاحبان مراکز صحی و تجارتی و اشخاص حامل اسلحه شخصی که اسلحه و وسایط‌شان در آغاز امسال در طی عملیات تصفیه» از سوی این گروه گرفته شده، «برای بازپس گرفتن اسلحه، وسایط و اجناس‌شان» به مرکز این کمیسیون در لوای دارالامان مراجعه کنند.

طالبان چندی پیش عملیات گسترده‌ای را برای بازرسی خانه به خانه در کابل و ولایات افغانستان راه انداخت. این عملیات به ویژه در شمال کابل و شماری از ولایات شمالی به گونه خشونت‌آمیز اجرا شد.

این عملیات طالبان واکنش‌های گسترده‌ای در داخل و خارج از کشور در پی داشت. گزارش‌هایی از بازداشت برخی افراد، ضبط پول و دارایی‌های شهروندان و اعمال خشونت در جریان بازرسی خانه به خانه منتشر شده است.

طالبان در آن زمان اعلام کرد که هدف این عملیات کشف و ضبط اسلحه از خانه‌های باشندگان کابل و ولایات است.

ساکنان شهرهای مختلف با انتقاد از عملکرد طالبان این گروه را به تجاوز بر حریم خصوصی شهروندان متهم کرده بودند.

به آنها گفته شد فقط در عرض ۲۴ ساعت باید خانه را تخلیه کنند.

فارین پالیسی گزارش داده که دولت آلمان از شماری از پناهجویان افغان در این کشور خواسته سرپناههای موسوم به «مراکز ورود» را برای پناهجویان تازه‌وارد اوکراینی خالی کنند.

مریم، ۳۳ ساله، یک فعال اجتماعی و پناهنده اهل افغانستان است. او در اواخر ماه جنوری وارد برلین شد. مریم پس از آنکه برای مدت دو سال متوالی از طالبان در فرار بود، با کمک دولت آلمان توانست به این کشور پناه بیاورد، اما حالا یکی از صدها افغانی است که در سراسر آلمان کنار گذاشته شده‌اند و باید راه را برای پناهندگان تازه وارد از اوکراین باز کنند.

طارق، یکی از اعضای هیئت مدیره شورای عالی پناهندگان برلین می‌گوید: «این اخراج‌ها عمداً رسانه‌ای نمی‌شوند.» به گفته او «برخی از مردم سال‌ها در خانه‌های خود زندگی کرده بودند و همه جزئیات زندگی‌شان با آن تنظیم شده بود، اما اکنون بیرون رانده شده‌اند. از جمله کودکانی که به مکان‌هایی دور از مکتب‌های‌شان منتقل شده‌اند.»

طارق تأکید می‌کند که «دولت باید به بهبود شرایط پناهندگان در پایتخت آلمان کمک کند و اطمینان حاصل کند که حقوق آنها رعایت می‌شود.»

با این حال او تأکید کرد که «پناهجویان فقط باید کوتاه‌مدت "در مراکز ورود" اقامت داشته باشند، در حالی که برخی از خانواده‌ها سال‌ها در آنجا زندگی می‌کردند، در حالی که خانواده‌های دیگر در اقامتگاه‌هایی دور از "مراکز ورود" زندگی می‌کردند.»

طارق گفت تا کنون ده اقامتگاه در برلین تخلیه شده است. به گفته او: «بیشتر آنها می‌ترسیدند صحبت کنند، زیرا نگران اند که رسانه‌ای ساختن این موضوع وضعیت مهاجرت آنها را تحت تأثیر قرار دهد.»

براساس آمار ثبت شده در آلمان از زمان شروع تهاجم تمام‌عیار روسیه به اوکراین، دست‌کم ۳۱۶ هزار اوکراینی به آلمان پناه آورده‌اند.

برلین، در شرق کشور در نزدیکی مرز پولند، اولین نقطه ورود برای بسیاری از پناهجویان است و تاکنون ۶۰ هزار تازه‌وارد را ثبت کرده است.

درست مانند اکثر افغان‌ها، تنها تعداد انگشت‌شماری از اوکراینی‌ها به طور نامحدود در پایتخت آلمان خواهند ماند. اکثریت آنها به یکی از شانزده ایالت این کشور فرستاده خواهند شد.

مریم آروین که در اواخر جنوری به آلمان آمد، در برلین ثبت نام کرد و اکنون دارای مجوز اقامت سه ساله است.

مریم گفت: «رئیس سابق من در کابل کشته شد و من پس از تهدیدهای شخصی همیشه از خطراتی که در برابرم وجود داشت می‌ترسیدم. حتی حالا دخترم مدام می‌پرسد که آیا طالبان به اینجا می‌آیند یا نه، و من در نهایت می‌توانم به او بگویم: نه».

او می‌گوید: «وقتی برای اولین بار تصاویری از اوکراین منتشر شد، برای مردم آن کشور گریه کردم. من جنگ و وحشت آن را می‌شناسم و هنوز برای آنها گریه می‌کنم. من آنها را درک می‌کنم اما فقط می‌خواهم بگویم که با همه ما یکسان رفتار شود. پناهنده، پناهنده است.»

در نامه این مفتی پاکستانی آمده است: «مهم‌ترین مسئله اکنون آموزش دختران است؛ اما دشمنان‌تان از این موضوع برای تبلیغ علیه شما استفاده می‌کنند. نظر من این است که در چوکات شریعت در باره آموزش دختران اقدامات صورت گیرد.»

مفتی عثمانی که همزمان مسئول اتحادیه مدارس دینی پاکستان نیز است در این نامه افزوده است که حضور دختران و زنان باسواد برای درمان، آموزش و سایر کارهای اجتماعی یک کشور، ضروری است. او اما خواستار جداسازی کار و آموزش زنان و مردان شده است.
عثمانی گفته است که در صورت کمبود ساختمان برای آموزش دختران در افغانستان، پیشنهاد می‌کند که دختران در یک زمان و پسران در زمانی دیگر آموزش ببینند.

مفتی عثمانی که رابطه نزدیک با رهبری طالبان دارد، در این نامه پیروزی این گروه در افغانستان را تبریک گفته و از «اقدامات حکیمانه» طالبان نیز سپاسگزاری کرده است.

پس از سلطه طالبان بر افغانستان مکاتب دخترانه در این کشور بسته شد؛ این گروه در زمستان سال گذشته وعده داد که با آغاز سال جدید تعلیمی، تمامی مکاتب دخترانه را بازگشایی می‌کند اما ساعاتی پس از آغاز سال جدید تعلیمی، دختران بالاتر از صنف ششم اجازه نیافتند به آموزش‌شان ادامه دهند.

طالبان تاکنون مکاتب دوره ثانوی در افغانستان را بازگشایی نکرده است.

این گروه در حالی مکاتب دخترانه بالاتر از صنف شش را بسته نگهداشته‌ است که اخیراً یک روزنامه هندی گزارش داد دختران بیش از ۲۲ رهبر ارشد طالبان در مکاتبی در دوحه، پیشاور و کراچی مصروف آموزش اند.

در بخشی از این نامه که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، آمده است که کشتار کودکان در دشت برچی بخشی از حملات مرگبار و دوامدار به هزاره‌ها است و آنان به علت قومیت و مذهب خود در معرض «تهدید جدی حیاتی» قرار دارند.

روز چهارشنبه در حمله به لیسه عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در منطقه دشت‌برچی در غرب شهر کابل دستکم ۱۰ دانش‌آموز کشته شدند. اما تصور می‌شود که شمار قربانیان به مراتب بیشتر از آن چیزی است که طالبان با سانسور نشر کرده است. تا هنوز هیچ گروهی مسئولیت این حادثه را به عهده نگرفته است.

دشت‌برچی در چند سال گذشته شاهد حملات خونین تروریستی بسیار بوده است. بر اساس آمار، بعد از سال ۲۰۱۵ دستکم ۳۰ حمله خونین در این بخش پایتخت انجام شده که هدف اصلی آن مردم هزاره بوده است.

نویسندگان این نامه سرگشاده از کشورهای جهان می‌خواهند که مساله نسل کشی هزاره‌ها را در افغانستان به رسمیت بشناسند و آن را تقبیح کنند.

آنها با انتقاد از حکومت‌های پیشین تاکید می‌کنند که هیچ یک از جنایات علیه هزاره‌ها در افغانستان مورد تحقیق و پیگرد قرار نگرفته و هیچ یک از عاملین آن دستگیر و به پای میز عدالت کشانده نشده است.

در این نامه با اشاره به وضعیت کنونی گفته شده است که با حاکمیت طالبان تهدیدها علیه هزاره تشدید یافته است. به گفته آنان، هزاره‌ها به طور جمعی از حکومت اخراج شده و مورد تبعیض سیستماتیک و ساختاری قرار گرفته اند. چنانچه، دسترسی آنان به کمک‌های بشردوستانه محدود بوده و در برخی مناطق توسط طالبان مجبور به کوچ اجباری شده اند.

نویسندگان نامه از شورای امنیت سازمان ملل تقاضا کرده اند که جلسه‌ خاصی را برای بررسی موضوع «حفاظت از هزاره‌ها در برابر نسل کشی» برگزار کند، و از دادگاه بین المللی لاهه نیز خواسته اند تا تحقیقات خود را در مورد جنایات علیه هزاره‌ها در افغانستان آغاز کند.

آنها به طور مشخص از پارلمان اروپا نیز می‌خواهند که که کشتارهزاره‌ها در سال ۱۸۹۲ در زمان حاکمیت امیرعبدالرحمان خان، سال ۱۹۹۸ در جریان جنگ‌های داخلی مجاهدین و ۳ سال اخیر را به عنوان اقداماتی برای نسل کشی به رسمیت بشناسند.

نویسندگان این نامه فعالان حقوق بشر، مقامات پیشین سیاسی، دانشگاهیان و فعالان مدنی اند که در میان‌شان نام‌های داکتر سیما سمر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر، داکتر محمد امین احمدی، حقوقدان و عضو هیات مذاکرات حکومت غنی با طالبان و سید عسکر موسوی، پژوهشگر شناخته شده افغانستان دیده می‌شود.