حجاب اجباری برای زنان؛ اتحادیه اروپا و آمریکا از سیاست‌های طالبان ابراز نگرانی کردند

سازندگان این مستند می‌گویند که با میرحسین ۸ ساله در بامیان آشنا شدند که با خانواده‌اش در یکی از غارهای بامیان زندگی می‌کرد. آنها دو دهه از زندگی میرحسین را به تصویر کشیده اند که روایتی از فقر، ویرانی، آرزوها و پیشرفت او و هموطنانش است.

زندگی میرحسین پس از هجوم امریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ متحول شد. او درس خواند، ازدواج کرد و فیلم‌بردار بخش خبر شد که حالا با بازگشت طالبان شغل خود را از دست داده است.

به نقل از هالیوود ریپورترز، میرحسین که حالا ۲۸ ساله است، در پایان این مستند می‌گوید: «من به علت جنگ و طالبان هیچگاه احساس شادی در زندگی خود نکرده‌ام.» با این حال، او امیدوار است که «آینده بهتری در انتظار افغانستان قرار داشته باشد.»

گرب‌اسکای پس از دریافت جایزه‌اش از دست اندرکاران دنیای فیلم خواست که افغانستان را فراموش نکنند و قصه‌های آن را به روی پرده سینما و تلویزیون نمایش دهند. او از بی‌علاقگی سازندگان فیلم به موضوع افغانستان انتقاد کرد.

پیش از این مستند کوتاه «سه آهنگ برای بینظیر» ساخته مشترک یک فیلمساز افغان و همسر امریکایی‌اش، نامزد جایزه اسکار شده بود. این مستند داستان دو دلباخته هلمندی به نام شایسته و بی‌نظیر را در یکی از کمپ‌های بی‌جاشدگان داخلی در افغانستان به تصویر می‌کشید.

طالبان ۸ ماه پس از تسلط مجدد بر افغانستان به زنان دستور دادند که تمام بدن خود را بپوشانند و بدون ضرورت از خانه بیرون نشوند. طالبان تهدید کرده اند که اعضای مرد خانواده زنانی را که بی‌حجاب تشخیص دهند، مجازات خواهند کرد.

رهبر طالبان اخیراً در پیامی منسوب به وی، از کشورهای جهان خواست تا این گروه را به رسمیت بشناسند. اما، کشورهای مهم غربی و منطقه‌ای گفته اند که بدون تغییر در رفتار طالبان، حکومت این گروه را به رسمیت نمی‌شناسند.

خانم گرینفلید به تلویزیون سی‌ان‌ان گفت: «طالبان بار دیگر ثابت کردند که هر کاری از آنان سر زده می‌تواند. ما از روز اول گفتیم که معیار قضاوت در باره[طالبان] رفتار آنان و نه حرف‌های شان است. این رفتار شان در روز جهانی مادر حاوی پیامی خیلی نگران کننده برای جهان است.»

او افزود: «آنچه امروز [با این فرمان] انجام دادند، نامعقول است. من مطمین هستم که در آینده از این کارها بیشتر خواهند کرد.»

سفیر امریکا وعده سپرد که حمایت‌های امریکا از زنان افغانستان دو برابر خواهد شد.

محب قرار است در ۱۱ می در این مجمع سخنرانی کند، اما تاهنوز اطلاعاتی در مورد موضوع سخنرانی وی در وبسایت این مجمع انتشار نیافته است.

نویسندگان طومار که خود را دانشگاهیان، پژوهشگران و کنشگران معرفی کرده اند، می‌گویند: « محب در کنار دیگر مقامات افغان از جمله رئیس جمهور پیشین، از افغانستان به طور شرم آوری فرار کردند و راه را برای بازگشت یک گروه تروریستی بی رحم و شناخته شده به قدرت باز کردند.»

آنها اعتقاد دارند که حمدالله محب با این سخنرانی در محافل با اعتبار بین المللی به جای پوزش خواستن از مردم، عملکرد خود را توجیه می‌کند و از این مجمع خواسته اند که این فرصت را به او ندهد.

مجمع آکسفورد یک انجمن باپرستیژ فکری و دانشگاهی است که از چهره‌های شاخص و سرشناس در حوزه‌های مختلف برای سخنرانی و مباحثه دعوت می‌کند.

در فهرست سخنرانان این مجمع نام افراد سرشناسی چون ریچارد نیکسن و رونالد ریگان، روسای جمهور پیشین امریکا؛ هنری کسنجر و جان کری، وزرای خارجه امریکا دیده می‌شود.

طالبان روز شنبه اعلام کردند که از این پس زنان تا کار ضروری نداشته باشند نباید از خانه بیرون شوند، اگر بیرون هم شوند باید تمام صورت‌شان پوشیده باشد.

به نوشته گاردین، نفیسه ۲۹ ساله گفته است که هیچ‌وقت فکر نمی‌کرده که روزی در خیابان‌های کابل قدم بزند و آفتاب را روی صورت خود احساس نکند.

او فرمان این گروه در مورد حجاب را نمی پذیرد: " حجاب اجباری را نمی‌پذیرم و هرگز برقع نخواهم پوشید."

این در حالی است که طالبان در فرمان تازه‌شان برای کسانی که از این دستور سرپیچی کنند مجازات نیز تعیین کرده است.

طبق این دستورالعمل، اعضای خانواده زنانی که حجاب کامل را رعایت نکنند با جریمه و زندان روبه‌رو می شوند. اگر زنانی که در حکومت طالبان کار می‌کنند بدون پوشاندن صورت خود از خانه خارج شوند، اخراج خواهند شد و جنگجویان طالبان نیز در صورتی که زنان خانوده شان از محدودیت‌های جدید اطاعت نکنند، شغل خود را از دست خواهند داد.

گاردین به نقل از فعالان حقوق زن در کابل نوشته است که این فرمان طالبان، زمینه آزار و اذیت زنان توسط افراد طالبان در شهر را بیشتر می‌کند.

به نوشته این روزنامه زنان جوانی که در پایتخت تا پیش از تابستان سال گذشته هرگز تحت حکومت طالبان زندگی نکرده بودند می‌گویند نیروی مذهبی طالبان جسور شده است و در جاده‌ها به دنبال بهانه‌هایی برای زیر سوال بردن، ارعاب و ضرب و شتم زنان به‌دلیل پوشیدن لباس های رنگارنگ، شلوار جین یا سفر بدون محرم مرد هستند.

گاردین به نقل از نازنین (نام مستعار) دانشجوی یک دانشگاه دولتی نوشته است که دو هفته پیش در کابل به دلیل نشستن در سیت پیش روی تکسی، از سوی طالبان لت و کوب شده است.

این دانشجوی دختر به گاردین گفت: آن‌ها دو بار از پشت من را لت کردند. انگار استخوان‌هایم شکسته است.

شبنم (نام مستعار) ۲۳ ساله که در کابل زندگی می‌کند، نیز به این روزنامه گفته است که دیگر موقع راه رفتن در جاده‌ها احساس امنیت نمی‌کند:" طالبان حق بسیار اساسی من را که حق انتخاب لباسم است، از من گرفته‌اند و این برای من بسیار دردناک است."

شبنم افزوده که سه هفته پیش طالبان در منظر عام موهای پسرکاکایش را کوتاه کردند، حالا خانواده کاکایش از کشور فرار کرده است.

در ابتدای امسال طالبان چند زن را که به حجاب اجباری اعتراض می کردند دستگیر و در مکان نامعلومی زندانی کردند، تا اینکه در پی واکنش‌های بین المللی مجبور به آزادی آنها شدند.

به گفته این منابع، ابتدا اجساد به شفاخانه نظامی سردار داوود منتقل شده و سپس به خانواده‌های شان در ولایت‌های مختلف از جمله قندهار تحویل داده می‌شود.

این منابع می‌گویند بیش از ده طالب زخمی نیز در این شفاخانه بستری شده‌اند.

درگیری بین نیروهای جبهه مقاومت و طالبان در ولایات پنجشیر، تخار و ولسوالی اندراب ولایت بغلان اخیرا شدت گرفته است.

در حملات شنبه‌شب نیروهای جبهه مقاومت در مناطق مختلف پنجشیر، مرکز ولسوالی دره این ولایت و شماری مناطق دیگر ساعاتی به‌دست این نیروها افتاد.

در ولایت تخار نیز منابع محلی تأیید کردند که مرکز و ۱۰ روستای ولسوالی ورسج این ولایت پنجشنبه گذشته میان نیروهای جبهه مقاومت ملی افغانستان و طالبان دست به دست شد.

پیش از این چند روستا در اندراب‌‌ ولایت بغلان نیز میان نیروهای مقاومت ملی افغانستان و طالبان دست به دست شده بود.

اما سخنگویان طالبان می‌گویند در پنجشیر، تخار و اندراب درگیری رخ نداده است.