تطبیق فرمان حجاب اجباری؛ "طالبان دستور دادند که بدون ماسک در تلویزیون ظاهر نشوید"

روز سه شنبه، شماری از چهره‌های سیاسی کشور از جمله عبدالرشید دوستم، عبدالرب الرسول سیاف، محمد محقق، عطامحمد نور، احمدولی مسعود، میررحمان رحمانی و محمدعلم ایزدیار در انقره ترکیه گرد هم آمدند و از ایجاد «شورای مقاومت ملی برای نجات افغانستان» خبر دادند.

این شورا با نشر یک اعلامیه در تاریخ ۲۷ ثور از طالبان خواست تا «بیشتر از این موجب ویرانی و تباهی کشور نشوند و برای حل معضل‌های کنونی به میز مذاکره» حاضر شوند.

این شورا به همسایگان افغانستان نیز هشدار داد و گفت که «حاکمیت انحصاری و غاصبانه طالبان» به نفع هیچ‌ کشوری نیست. در اعلامیه این شورا آمده است که تنها «یک نظام سیاسی باثبات و مبتنی بر عدالت» منافع کشورهای همسایه را تامین می‌کند.

در بخشی از اعلامیه این شورا آمده است: «جهان باید بداند که طالبان به ارزش‌های اسلامی و انسانی و موازین بین‌المللی و معیار‌های حقوق بشری پایبند نیستند.»

اعضای شورای عالی مقاومت هشدار داده است که دوام حاکمیت طالبان «جز وخامت بیشتر وضعیت بشری، رونق تولید و صدور مواد مخدر، افزایش بی‌رویه سیل مهاجرت به خارج و تبدیل افغاستان به پایگاه امن گروه‌های تروریستی بین‌المللی» نتیجه دیگری نخواهد داشت.

این شورا سقوط افغانستان به دست طالبان را به دلیل «خیانت تیم حاکم به سرکردگی اشرف غنی» می‌داند و می‌افزاید هدف از ایجاد شورای مذکور «بازگرداندن افغانستان به مسیر طبیعی» آن است.

این گزارش تازه که از سوی بازرس عمومی پنتاگون نشر شده است، در حالی منتشر می‌شود که سراج الدین حقانی، وزیر داخله طالبان در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌ان گفت که طالبان به موافقتنامه دوحه متعهد است و اجازه حمله به امریکا را نمی‌دهد.

به نقل از فاکس‌نیوز، در این گزارش به ارزیابی وزارت خارجه امریکا اشاره شده است که بر بنیاد آن، «طالبان گام‌هایی را برای تطبیق تعهدات شان» در این موافقتنامه برداشته اند.

یکی از این تعهدات جلوگیری از فعالیت‌ها و حملات تروریستی القاعده علیه امریکا است.

وزارت دفاع امریکا در حال حاضر با وزارت خارجه موافق است که طالبان القاعده را زیر کنترول خود دارد تا حکومت آن مشروعیت بین المللی به دست آورد.به نظر می‌آید که طالبان از القاعده خواسته است که در مرحله فعلی حضور خود را در افغانستان کمرنگ نگاه دارد.

با این حال در این گزارش پیش بینی شده است که «طالبان در ۱۲ الی ۲۴ ماه آینده محدودیت‌ها بر القاعده را برخواهد داشت و این گروه اجازه آموزش، سفر و احتمالا احیای ظرفیت عملیات در بیرون» را خواهد یافت.

یکی از اعضا، به گونه دوره‌ای رهبری شورا را به دوش خواهد داشت و هیچ یک از اعضا نمی‌تواند دو دوره پیهم نامزد سمت رهبری شود.

این شورا ۲۵ عضو خواهد داشت و در ۱۰ کمیته کاری به مبارزه علیه طالبان خواهد پرداخت.

به گفته منبع افغانستان اینترنشنال، در نشست انقره فیصله شد که اعضای این شورا طالبان را به مذاکره دعوت کنند، اما در صورتی که دعوت آنها به نتیجه نرسید، آنها گزینه نظامی را روی دست خواهند گرفت.

منبع می‌گوید عبدالرشید دوستم، عبدرب الرسول سیاف، محمد محقق، عطامحمد نور، احمدولی مسعود، میررحمان رحمانی، محمدعلم ایزدیار و رحمت‌الله نبیل از شرکت‌کنندگان این نشست بوده‌اند.

صلاح‌الدین ربانی و اسماعیل خان نیز نمایندگان خود را به این نشست فرستاده بودند و شماری از سیاسیون در این نشست به گونه آنلاین شرکت کرده بودند.

چهره‌هایی که در نشست انقره شرکت کرده‌اند به عنوان سیاستمداران حوزه مخالف طالبان شناخته می‌شوند.

این چهره‌ها پس از تسلط طالبان بر افغانستان، به خارج از کشور پناه بردند.

املاک و خانه‌های شماری از این سیاسیون از سوی طالبان ضبط شده و فرماندهان این گروه در آن به سر می‌برند.

شمار زیادی از این سیاسیون در مقاومت اول علیه طالبان در دهه هفتاد خورشیدی نقش برجسته داشتند.

شرکت‌کنندگان نشست انقره گفته‌اند حل بحران از طریق گفتگوهای سیاسی در اولویت است، اما "مبارزه مسلحانه تقویت خواهد شد، چون طالبان بدون فشار نظامی حاضر به صلح نمی‌شود."

آنان می‌گویند نباید اشتباهات گذشته تکرار شود و "قبل از پیروزی و گرفتن کابل"، بهتر است با گفتگو درباره شکل‌گیری حکومت به توافق رسید.

مخالفان طالبان در انقره گفته‌اند هیئتی از سیاسیون این شورا باید با طالبان و کشورهای دخیل در مورد آینده افغانستان و دولت جدید گفتگو کند.

این سیاسیون خواهان دولت غیر متمرکز و پارلمانی هستند و به شکل‌گیری نظامی تأکید دارند که "مسئولان زون‌ها، ایالت‌ها و ولایات از طریق انتخابات تعیین شوند." آنها تأکید کرده‌اند که باید "بر ساختار اداری کشور تجدید نظر صورت گیرد."

شرکت‌کنندگان نشست انقره گفته‌اند اشرف غنی را به عنوان یک "خاین" می‌شناسند و تأکید کرده‌اند که نزدیکان رئیس‌جمهور پیشین باید در برابر مردم پاسخگو باشند.

به گفته آنان، مبارزه برای آزادی افغانستان مسئولیت همه است و برای گسترش این رسالت، باید زمینه قیام عمومی مساعد شود.

در نشست انقره تأکید شده که "حرکت‌های داخلی علیه طالبان خودجوش بوده و کسی نباید در پی مصادره آن باشد."

کریستین امانپور، خبرنگار سی‌ان‌ان به دنبال مصاحبه با سراج‌الدین حقانی، سرپرست وزارت داخله طالبان سراغ محبوبه سراج رفته و دیدگاه او را در مورد طالبان پرسیده است.

محبوبه سراج در جریان گفتگویش با امانپور گفت: "زنان و دختران افغانستان در حاکمیت طالبان افسرده و ناامید هستند."

او از طالبان پرسید: "فرق بین زن و مرد چیست؟" او همچنین پرسید: "زنان افغانستان چه گناهی کرده‌اند؟ چرا آنها حق حیات ندارند، چرا. چرا آنها نمی‌توانند ار کنندغ. لطفا کسی به من پاسخ بگوید."ا بخورند. چرا؟ آنها نمی‌توانند به مکتب بروند. چرا؟ آنها نمی‌

او در آغاز صحبت‌هایش گفت تفاوت بین موقعیت زنان و مردان در افغانستان همچون تفاوت بین شب و روز است.

قبلا گفتگوی امانپور با سراج حقانی با واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی در افغانستان مواجه شده بود.

بسیاری او را به تلاش برای "سفیدنمایی" طالبان متهم کرده بودند. شماری هم گفته بودند از او توقع داشتند پرسش‌های جدی‌تری در برابر "رهبر شبکه مخوف حقانی" مطرح کند و حرفه‌ای‌تر ظاهر شود.

برخی منتقدان هم نوشته بودند که خبرنگار سی‌ان‌ان حتی برای یکبار در این مصاحبه تلاش نکرد سرپرست وزارت داخله طالبان را به چالش بکشد.

محبوبه سراج نیز در گفتگویش با سی‌ان‌ان به این مصاحبه اشاره کرد. او گفت سراج‌الدین حقانی می‌گوید که بین نیروهای بین‌المللی و طالبان اعتماد وجود ندارد. او تصریح کرد که این بی‌اعتمادی بین زنان افغانستان و طالبان نیز وجود دارد.

او گفت زنان افغانستان به طالبان اعتماد ندارند و از آنها هراس دارند. چرا که "هر ثانیه ممکن است ما بمیریم." هر لحظه "آنها می‌توانند بیاید و ما را بکشند."

به گفته محبوبه سراج: "جمعیت بزرگی از زنان افغانستان بخاطر ایستادن، صحبت کردن، کار کردن و هر چیزی ممکن است بمیرند. چرا که آنها به غذا دسترسی ندارند. کودکان ما هر لحظه می‌میرند. دختران جوان ما از استرس هر لحظه می‌میرند. به همین دلیل ما به طالبان اعتماد نداریم چرا که آنها نمی‌خواهند با ما گپ بزنند."

خانم امانپور که به کابل سفر کرده، در برخی از گزارش‌هایش به وضعیت زندگی زنان افغانستان زیر حاکمیت طالبان پرداخته است.

او در صفحه توییتر خود نوشته زنانی را دیده که برای سیر کردن شکم کودکان خود تقلا می‌کنند.

تحقیقات صندوق نجات کودکان سازمان ملل نشان می‌دهد که نزدیک به ده میلیون کودک در افغانستان هر روز گرسنه می‌مانند.

در حکومت طالبان بسیاری از زنان، به ویژه کسانی که سرپرست خانواده خود را از دست داده‌اند، بیکار شده‌اند.

هنگامی که طالبان در اگست ۲۰۲۱ وارد کابل شدند، سراج به افغانستان بازگشت و قول داد در این کشور بماند تا از حقوق زنان دفاع کند.

بعدا نام او در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان مجله تایم در سال ۲۰۲۱ قرار گرفت.

محبوبه سراج بعد از تسلط طالبان به کابل از شمار کسانی بود که معتقد بودند که می‌توان مشکلات با طالبان را از راه گفتگو و تفاهم حل کرد.

این فعال حقوق زنان در آخرین گفتگویش نیز از طالبان خواست با زنان افغانستان گفتگو کنند. او گفت می‌خواهد صدای زنانی باشد که کسی آواز آنها را نمی‌شنود.

سیداحمد علوی به مدت چهار سال سکرتر اول کنسولگری افغانستان در شهر مشهد بود.

پس از سقوط حکومت اشرف غنی، وزارت خارجه طالبان ماموریت آقای علوی را تمدید نکرد و مکتوب برکناری او در ماه‌های گذشته با امضای امیرخان متقی صادر شده بود.

منابع افغانستان اینترنشنال می‌گویند نهادهای حکومتی ایران پیشتر از آقای علوی خواسته‌ بودند آن کشور را ترک کند.

این دیپلمات حکومت پیشین افغانستان، برای ماندن در ایران یا انتقال به کشور ثالث، به دفتر آژانس پناهندگان ملل متحد در مشهد درخواست پناهندگی داده بود.