آژانس پناهندگان ملل متحد میگوید شمار افرادی که مجبور شدهاند از درگیری، خشونت، نقض حقوق بشر و آزار و اذیت فرار کنند، برای نخستینبار از ۱۰۰ میلیون نفر فراتر رفته است. فیلیپو گراندی، رئیس کمیشنری ملل متحد برای پناهندگان، رکورد صد میلیونی را یک رقم درشت و هشداردهنده خواند.
براساس آمار تازه کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، شمار آوارگان در سراسر جهان تا پایان سال ۲۰۲۱ به ۹۰ میلیون نفر میرسید.
اکنون و با موج تازه خشونتها و درگیریها در کشورهایی مانند افغانستان، اتیوپیا، بورکینافاسو، میانمار، نایجریا و جمهوری دموکراتیک کنگو، ۱۰ میلیون به این رقم اضافه شده است.
سازمان ملل گفته است که علاوه بر آوارگان در سراسر جهان، تنها در اثر جنگ اوکراین در سال جاری، ۸ میلیون نفر در داخل و بیش از ۶ میلیون دیگر از این کشور آواره شدهاند.
فیلیپو گراندی، کمیشنر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان میگوید که این رقم باید یک هشدار بیدار کننده برای حل و فصل و جلوگیری از درگیریهای ویرانگر، پایان دادن به آزار و اذیت و پرداختن به ریشههای آوارگی عمل کند تا دیگر مردم بیگناه مجبور نشوند از خانههای خود فرار کنند.
به گفته کمیشنری پناهندگان سازمان ملل، رقم صد میلیونی آوارگان، بیش از یک درصد جمعیت جهان را تشکیل میدهد و برابر با جمعیت چهاردهمین کشور پرجمعیت جهان است. این تعداد شامل پناهجویان و بیش از ۵۳ میلیون بیجاشده داخلی است.
آقای گراندی میگوید واکنش بینالمللی به آوارگان جنگ در اوکراین در مجموع مثبت بوده است و این به معنای آن است که «مهربانی زنده است و ما برای همه بحرانهای جهان به بسیج مشابهی نیاز داریم.»
این مقام سازمان ملل افزود که کمکهای بشردوستانه تسکیندهنده است نه درمان و برای معکوس کردن این روند، تنها برقراری صلح و ثبات است که میتواند از به خطر افتادن و تبعید مردم بیگناه جلوگیری کند.
کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد گزارش سالانه خود را در ۱۶ جون منتشر خواهد کرد که مجموعه کاملی از اطلاعات جهانی، منطقهای و ملی در مورد جابهجایی اجباری در سال ۲۰۲۱ و در برگیرنده معلوماتی تا ماه اپریل ۲۰۲۲ است.
در این مکتوب که با امضای حیاتالله مهاجر فراهی، شهردار طالبان در هرات به چاپخانههایی این ولایت فرستاده شده گفته شده است که این تصمیم با پیشنهاد استخبارات طالبان در هرات و تأیید شهرداری گرفته شده است.
بر اساس این مکتوب استخبارات طالبان و وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه به گونهٔ شفاهی این دستور را به شهرداری هرات داده و نشر تصاویر "زنده جان" را ٬خلاف پالیسی امارت اسلامی٬ خوانده است.
در این مکتوب آمده است که پس از انتقاد ریاست استخبارات طالبان در هرات و هدایت شفاهی مرکز، چاپ و نشر تصاویر زنده جان در تابلوهای تبلیغاتی این شهر ممنوع شده است.
بر اساس باورهای تندروانه طالبان، تصویرگری ذیروح (انسان و حیوان) از نظر شرعی جایز نیست.
افراد این گروه در دوره قبلی حکومت خود در دهه ۱۹۹۰، بر اساس همین باورها همه تصاویر انسان و حیوان در مینیاتوریهای تالار ولایت هرات را با رنگ سفید پنهان کردند.
این مینیاتوریها اثر استاد مشعل هروی، نگارگر مشهور افغانستان و شاگردان او است که پس از سقوط طالبان بار دیگر احیا شد.
طالبان در آن زمان همچنین چند پیکره تاریخی اسب در میدان فرهنگ هرات را تخریب کردند و به جای آن نمادی شبیه محراب مسجد ساختند.
تخریب مجسمههای بزرگ بودا در بامیان در سال ۲۰۰۱ بارزترین نمونه برخورد تندروانه طالبان با تصاویر و اشکال زنده جان در افغانستان است.
هرچند برخی از رهبران طالبان و شماری سیاستمداران مرتبط با این گروه گفته بودند که آنها با بیست سال پیش تغییری چشمگیری کردهاند، اما فرمانها و دستورات مرحلهای این گروه نشان میدهد که تغییری در دیدگاه و طرز نگاه این گروه به سیاست، اجتماع و فرهنگ بوجود نیامده است.