مشاور امنیت ملی قطر در دیدار با سراج‌الدین حقانی: روابط قوی ایدئولوژیک با افغانستان داریم

آقای مک‌کانل با انتقاد از خروج شتابزده ایالات متحده از افغانستان، گفت که این تصمیم، حکومت امریکا و شرکای بین‌المللی آن را با خطر تهدیدات تروریستی مواجه ساخته است.

به گفته این سناتور، پس از خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، توانایی ایالات متحده برای تشخیص، هدف قراردادن و حمله بر تروریستان در افغانستان محدود شده است. او اما می‌افزاید که حکومت بایدن این مسئله را انکار می‌کند. آقای مک‌کانل گفت: «سر قوماندان اعلای امریکا در نامه‌ای به کانگرس ادعا کرده است که ایالات متحده توانایی رسیدگی به تهدیدات از داخل افغانستان را دارد.»

در حالی که این سناتو می‌گوید: «بدون استخبارات و داشتن پایگاه‌ها در [افغانستان] توانایی نظارت ایالات متحده بر تهدیدات فزاینده تروریستی در این کشور محدود شده است.»

در همین حال، مایکل کوریلا، مسئول فرماندهی مرکزی امریکا چندی پیش گفته بود که برای نظارت موفق از گروه‌ها و فعالیت‌های تروریستی در افغانستان، نیاز است تا از قابلیت‌های بیشتر استخباراتی استفاده شود. او گفته بود که به دلیل دوری مسافت نزدیک‌ترین پایگاه نظامی امریکا از افغانستان، نظارت از این کشور «بی‌نهادیت دشوار» است.

این سناتور جمهوری‌خواه می‌افزاید: «پس از خروج نظامیان ما از افغانستان، حتا یک حمله هم علیه اهداف ترویستان در داخل افغانستان انجام نداده ایم. این بدان معنا نیست که تروریستان در آنجا وجود ندارند.»

آقای مک‌کانل گفت: «حکومت طالبان و شبکه حقانی در کابل تنها یک دولت حامی تروریزم نیست. بلکه یک حکومت متشکل از تروریستان و آدم‌ربایان است.» حکومتی که به باور او «رابطه عمیق» با شبکه القاعده دارد.

این سناتور ارشد امریکایی در حالی حکومت طالبان و شبکه حقانی را «دولت حامی تروریسم» و دارای روابط عمیق با القاعده می‌داند که چندی پیش تیم نظارت بر تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل در گزارش ۲۵ صفحه‌ای گفت که طالبان هنوز با القاعده پیوند نزدیکی دارد. گزارش می‌افزاید که القاعده بعد از پیروزی طالبان در افغانستان، آزادی عمل بیشتری پیدا کرده است. این گزارش که از سوی طالبان «بی‌اساس» خوانده شد، می‌افزاید که ایمن‌الظواهری، رهبر القاعده بیعت خود را با رهبر طالبان تجدید کرده است.

آنها در مقاله‌ای در سایت خبری-سیاسی «هیل»، استدلال کردند که «سقوط حکومت طالبان به نفع [امریکا] نیست و هیچ گروهی وجود ندارد که جای آنان را بگیرد.» از نظر آنها، «سقوط طالبان به هرج و مرج و جنگ داخلی منجر شده و فضا برای حضور تروریست‌ها در افغانستان بیشتر مساعد می‌شود.»

آنها جبهه مقاومت ملی ضد طالبان را «شعله‌های کمرنگ مقاومت» توصیف کردند که هنوز از نظر نظامی خود را «اثبات» نکرده است.

با این حال، این دو مقام پیشین رد نمی‌کنند که «سقوط طالبان به علت اشتباهات شان در چند سال آینده ممکن است.»

پترسون و نیومن از امریکا خواستند که منافع خود را در افغانستان محدود به کمک‌های بشردوستانه نکند و مانند برخی کشورهای دیگر، در صورت لزوم، حضور غیر رسمی در افغانستان داشته باشد.

امریکا تماس‌های محدود خود با نمایندگان طالبان در دوحه را در واکنش به عدم بازشدن مکاتب متوسط و لیسه به روی دختران متوقف کرد.

این دو مقام پیشین امریکایی استدلال می‌کنند که امریکا برای تحقق خواسته‌های خود با «سران واقعی طالبان در قندهار» وارد گفتگو شود. آنها مقامات طالبان در کابل را «وزیران بی صلاحیت» توصیف می‌نمایند.

امریکا امیدوار است که طالبان، آن طور که در دوحه به خلیلزاد وعده داده بودند، جلو فعالیت‌های القاعده و داعش را در افغانستان بگیرند. اما، پترسون و نیومن توصیه می‌کنند که در صورت لزوم، «در حمله به داعش و القاعده تردید نکند.»

آنها اذعان می‌کنند که فشارهای امریکا و کشورهای دیگر بر طالبان موثر نبوده و این گروه در سیاست‌های خود تجدیدنظر نکرده است.

از نظر آنها، امریکا برای به کرسی نشاندن حرف‌های خود باید جدی تر عمل کند؛ از جمله، مجوز سفر مقامات طالبان به خارج را لغو کند.

ترکیه می‌گوید آمار مهاجران غیرقانونی که از ابتدای سال جاری میلادی به کشورشان بازگردانده شده‌اند، به ۳۴ هزار و ۱۱۲ نفر می‌رسد.

این کشور تأیید کرده است که ۲۴ هزار و ۳۴۴ مهاجر از ۸۹ ملیت در "بازداشت اداری" هستند.

چندی پیش پناهجویان افغان در شهر ازمیر ترکیه در اعتراض به بازداشت پناهجویان دست به تظاهرات زدند.

این پناهجویان می‌گفتند: «پولیس ترکیه حدود ۲۰۰ پناهجوی افغانستان را بازداشت کرده و تنها در برابر دوربین رسانه‌ها به آنها آب و غذا می‌دهند.»

ویدیوهایی هم به دست افغانستان اینترنشنال رسیده بود که نشان می‌داد جمعیتی از مهاجران افغان در محوطه‌ای که با حصاری از نرده‌های فلزی مسدود شده، حبس شده‌اند.

در این ویدیوها قسمتی از درگیری پولیس با پناهجویان ضبط شده بود و زنی با صورت خون‌آلود در حال فریاد زدن را نشان می‌داد.

ترکیه گذرگاه اصلی برای مهاجرانی است که قصد عزیمت به اروپا دارند.

از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، سیلی از مهاجرت مردم افغانستان به ترکیه، ایران، پاکستان، و دیگر کشورها آغاز شد.

چند ماه قبل نیویارک تایمز در یک گزارش تحقیقی خود گفت که بعد از سلطه طالبان بر افغانستان نزدیک به یک میلیون افغان فقط به ایران آواره شده‌اند.

پاکستان هم می‌گوید در چند ماه گذشته بیش از صد هزار افغان با دریافت ویزا وارد این کشور شده‌اند. این کشور می‌گوید شمار افرادی که از مسیرهای غیرقانونی وارد خاکش شده معلوم نیست.

در ماه‌های گذشته گزارش‌های زیادی نیز از شکایت و اعتراضات مهاجران افغان در کشورهای مختلف منتشر شده است.

محمدشریف شرف، روزنامه‌نگار اهل افغانستان مک‌کینون را در تهیه این مستند کمک کرده است.

اتحادیه روزنامه‌نگاری کانادا مستند آقای مک‌کینون را اثری «شجاعانه با داشتن داستانی گیرا» توصیف کرده است.

گفته شده که این اثر، ناامیدی مردم افغانستان در جریان تخلیه از میدان هوایی کابل را درک کرده است. به همین دلیل اتحادیه روزنامه‌نگاران کانادا، آنرا شایسته جایزه روزنامه‌نگاری کانادا می‌داند.

مراسم اهدای جایزه روزنامه‌نگاری کانادا روز سه‌شنبه برگزار شد. تهیه‌کننده مستند در این مراسم جایزه‌ خود را به همکارش، محمدشریف شرف اهدا کرد.

مک‌کینون می‌گوید در ۱۰ سال گذشته، خبرنگارانی بسیاری مثل او جایزه گرفته‌اند، در حالی که افرادی مانند شریف در پس‌زمینه به آن‌ها کمک کرده بودند.

صفحه رسمی یوناما در فیس‌بوک می‌گوید: «این جلسه فرصتی برای شریک کردن تجربیات و درس‌هایی بود که در دو سال گذشته، آموخته شد.»

در این جلسه دبرا لاینز به اهمیت کاری که کارمندان دفتر یوناما در افغانستان در پیش رو دارند، اشاره کرده است.

دبرا لاینز در آغاز ماه حمل سال ۱۳۹۹ خورشیدی به عنوان رئیس دفتر سازمان ملل در کابل (یوناما) گماشته شد.

افغانستان در جریان مأموریت خانم لاینز به تحولات بزرگی مواجه شد. در جریان تحولات بزرگی مثل گفتگوهای طالبان با نمایندگان دولت افغانستان در قطر، روند خروج نیروهای بین‌الملل، سقوط دولت افغانستان به دست طالبان و هرج و مرج پس از فروپاشی دولت در افغانستان لاینز دفتر یوناما را رهبری می‌کرد.

او به عنوان بلندترین مقام سازمان ملل در افغانستان، بیش از هر مقام غربی دیگر دیدارهایی با مقامات طالبان داشت.

یوناما در ماه‌های گذشته تلاش کرد از فروپاشی کامل نظام صحی و نهادهای ارائه کننده خدمات عامه در افغانستان جلوگیری کند.

این دفتر در زمستانی که گذشت نقش تعیین‌کننده‌ای در جلب و توزیع میلیون‌ها دالر کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی به مردم افغانستان داشت.

یوناما همچنین در زمان رهبری دبرا لاینز در چند ماه گذشته در برابر بسیاری از گزارش‌های نقض گسترده حقوق بشری مردم افغانستان سکوت اختیار کرد.

طالبان بعد از ورود به کابل در ماه اگست ۲۰۲۱ محدودیت‌های فزاینده‌ای را در برابر حقوق اساسی شهروندان به ویژه زنان اعمال کردند.

بسیاری از زنان در این مدت از حق کار و آموزش محروم شدند.

دبرا لاینز می‌گوید در هر ملاقاتی که با سران طالبان داشته، موضوع بازگشایی مکاتب دختران دوره ثانوی را مطرح کرده است.

او در مصاحبه با سی‌ان‌ان رابطه با طالبان را یک «تعامل بحرانی» خواند، اما بر پافشاری کرد که تعامل با این گروه مهم است.

مأموریت یوناما

یوناما یا ماموریت سازمان ملل در افغانستان پس از سقوط دور اول رژیم طالبان در کابل ایجاد شد.

در وبسایت رسمی یوناما آمده است که این نهاد در سال ۲۰۰۲ میلادی از سوی شورای امنیت و به درخواست حکومت افغانستان به رهبری حامد کرزی به خاطر کمک به مردم افغانستان برای اساس‌گذاری «صلح و توسعه پایدار» در این کشور ایجاد شده است.

کمک به برگزاری انتخابات و نظارت بر اجرای شفاف آن، حمایت از تلاش‌ها برای توسعه سیاسی، حل مناقشات، نظارت بر تمامی فعالیت‌های کمک‌رسانی و بازسازی افغانستان از مسئولیت‌های یوناما در بیست سال گذشته بوده است.

یوناما در زمینه نظارت و گسترش حقوق بشر در افغانستان، به ویژه مبارزه با خشونت علیه زنان و تلاش برای افزایش مشارکت زنان در عرصه دولتی نیز برنامه‌های مختلف انجام داد.

مأموریت یوناما از سوی شورای امنیت ملل هر سال برای یک سال تمدید می‌شود.

شورای امنیت در ماه مارچ مأموریت یوناما را برای یک سال دیگر نیز تمدید کرد.