مقامهای ارشد طالبان روز یکشنبه ۲۹ جوزا، در مراسمی در کابل، یک شرکت را به نام "سرمایه افغان" افتتاح کردند. دفتر ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی رئیسالوزرای طالبان میگوید تا اکنون ۱۳سرمایهگذار، شرکت "سرمایه افغان" را با هزینه ابتدایی ۲۵۰ میلیون دالر ایجاد کردهاند.
به گفته مقامهای طالبان این شرکت در چهار بخش؛ معدن، انرژی، ساختمان و زراعت فعالیت میکند.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، به نظر میرسد این اولین شرکتی است که با این مقدار پول در افغانستان ایجاد میشود.
در جریان ده ماه گذشته، نظام بانکی و اقتصادی افغانستان به دلیل تحریمهای بینالمللی و از سوی دیگر به خاطر فرار سرمایهگذاران از افغانستان، ورشکسته و در آستانه فروپاشی کامل قرار گرفت.
اقتصاد افغانستان وابسته به کمکهای بینالمللی است و در حال حاضر جامعه جهانی به خاطر جلوگیری از بحران گرسنگی، تنها کمکهای بشردوستانه را ارائه میکند.
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، حملات انفجاری بر عبادتگاه سیکها در کابل و مسجد اهل تصوف در قندوز را با لحن شدید محکوم کرد. ریچارد بنت میگوید توقف حملات سیستماتیک علیه اقلیتهای مذهبی در افغانستان نیازمند مستندسازی، بررسی و پاسخگویی است.
گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان برای افغانستان در توییتی تاکید کرد، همه حق دارد در آرامش عبادت کند.
صبح روز شنبه، عبادتگاه سیکها در کارته پروان کابل هدف حمله مهاجمان مسلح قرار گرفت. مقامهای طالبان گفتند که در اثر این حمله دستکم ۲ نفر به شمول یک شهروند سیک و یک نیروی طالبان کشته و ۷ نفر دیگر زخمی شدند.
داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است.
روز جمعه، شماری از نمازگزاران اهل تصوف نیز در ولسوالی امام صاحب ولایت قندوز در اثر انفجار بمب کشته و زخمی شدند. براساس گزارش منابع محلی، در این انفجار دستکم ۱۲ نفر کشته و ۳۰ نفر دیگر زخمی شدهاند.
در سالها و ماههای اخیر، حملات انفجاری علیه اقلیتهای مذهبی و قومی در افغانستان افزایش یافته است.
هدر بار، مسئول بخش زنان دیدهبان حقوق بشر میگوید هیچ تضمینی وجود ندارد که پایان دادن به ممنوعیت سفر رهبران طالبان، نقض حقوق بشر توسط این گروه را کاهش دهد. او میافزاید که تمدید این معافیت حامل این پیام روشن میتواند باشد که جامعه بینالمللی «هیچ تعهد واقعی به حقوق زنان» ندارد.
خانم بار روز شنبه در رشته توییتی گفت: «پایان دادن به معافیت سفر [مقامهای این گروه] به معنای دست کشیدن از تعامل با طالبان نیست.»
او از ایالات متحده و غرب میخواهد «از هر طریق» با طالبان در کابل و دوحه تعامل داشته باشند، اما تاکید میکند که با «سفرهای شیک به آنها مشروعیت» ندهند.
او میافزاید: «اجازه ندهید بدرفتاریهای شدید در برابر زنان و دختران بدون عواقب باشد.»
سازمان دیدهبان حقوق بشر پیش از این نیز خواستار ممنوعیت سفر مقامات بلندپایه طالبان از جمله ملاهبتالله آخندزاده، رهبر این گروه، عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات و شیخ محمد خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان شده بود. به گفته این سازمان، افراد مذکور در نقض جدی حقوق بشری دست دارند.
معافیت فعلی سفر مقامات ارشد طالبان در ۲۰ جون (۳۰ جوزا) پایان مییابد.
در همین حال، مجله فارن پالیسی گزارش میدهد که امریکا در حال بررسی تمدید معافیت سفر رهبران طالبان است. این رسانه روز گذشته گزارش داد که امریکا درگیر یک بحث داخلی درباره تمدید معافیت دوران ترامپ است که به رهبران طالبان اجازه میدهد به خارج از افغانستان سفر کنند.
تحریم سفر طالبان در سال ۲۰۱۹ توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین امریکا برداشته شد تا راه را برای مذاکرات صلح امریکا و طالبان هموار کند.
اکنون حکومت آقای بایدن از سوی نهادهای حقوق بشری تحت فشار است تا این تحریمها را دوباره برگرداند.
شماری از مقامهای وزارت خارجه و شورای امنیت ملی امریکا به فارن پالیسی گفته اند که این تحریمها باید دوباره وضع شود، زیرا از عدم پیشرفت واقعی در مورد کاهش سرکوب زنان و دختران، تشکیل دولت فراگیر و احترام به حقوق بشر خسته شدهاند.
به دنبال حمله مرگبار بر عبادتگاه اقلیت سیک در کابل، کمیته مدیریت گوردوارههای سیک در دهلی از دولت هند خواست تا اعضای باقیمانده جامعه سیک افغانستان را به این کشور انتقال دهد. این کمیته ضمن نکوهش حمله بر عبادتگاه سیک در کابل در مورد «سلامت و امنیت» اقلیت سیک نیز ابراز نگرانی کرد.
کمیته مذکور روز شنبه از حکومت هند خواست تا برای انتقال سیکهای افغانستان به هند اقدامات لازم اتخاذ کند و کمکهای فوری به محروحان حادثه ارایه کند.
هارمیت سینگ کالکا، رئیس این کمیته گفت که دولت هند باید از برخورد مناسب با کسانی که مجروح شدهاند اطمینان حاصل کند.
به گزارش روزنامه «اندیا تودی» او گفت که این کمیته برای سیکهای افغانستان «محل اقامت و غذا» فراهم خواهد کرد و دولت باید با تمام امکانات به آنها کمک کند.
او افزود: «ما نگران سلامت و امنیت جامعه سیک در افغانستان پس از تسلط طالبان هستیم.»
کالکا میگوید: «خانوادههای مجروحان انفجار با ما در تماس هستند. آنها نگران امنیت بستگان خود هستند.»
در حمله مسلحانه صبح روز شنبه بر عبادتگاه اقلیت سیک در منطقه کارته پروان شهر کابل، دستکم ۲ تن کشته و ۷ تن دیگر زخمی شدند. تا کنون مسئولیت این حمله را گروهی به عهده نگرفته است.
جمعیت سیکهای افغانستان در سال ۱۹۷۰ صدهزار نفر بود اما تعداد آنها تا سال گذشته تنها به۲۴۰ نفر رسید. در پی خروج ایالات متحده و تسلط طالبان بر کشور، بسیاری از سیکها از ترس حملات گروههای افراطی افغانستان را ترک کردند. امروز شمار کل جمعیت سیکها ۱۴۰ نفر تخمین زده میشود.
رسانههای ازبکستان گزارش دادند که یک محموله بازرگانی این کشور روز جمعه، ۲۷ جوزا از افغانستان عبور کرده و با تاشکند رسیده است. وزارت ترانسپورت ازبکستان با تأیید این خبر گفته است که رانندگان این کشور یک محموله گوشت را از بندر کراچی به تاشکند منتقل کردهاند.
انتقال این محموله بازرگانی از شهر پیشاور پاکستان آغاز شده و از شهرهای کابل و مزار شریف افغانستان عبور کرده و در نهایت در شهر ترمذ تاجیکستان تحویل داده شده است.
گفته شده است که انتقال این محموله، یک هفته زمان گرفته است.
پیش از این مقامات طالبان، ازبکستان و پاکستان درباره این مسیر تجاری گفتگوهایی داشتند.
روشن نیست که از تسهیل ترانزیت این محموله تجاری چه سهمی به افغانستان میرسد.
خبرگزاری فرغانه ازبکستان نوشته است که این کشور از سالها قبل، اقداماتی را برای کوتاه کردن مسیر دریافت کالا از کشورهای دیگر روی دست گرفته بود.
به گفته این خبرگزاری مسیر افغانستان دسترسی سریع و ارزان به دریا را برای این کشور فراهم کرده است.
در نوامبر سال ۲۰۲۱، اولین محموله ترانزیتی ازبکستان از مسیر افغانستان وارد پاکستان شده بود.
پاکستان و ازبکستان چندین سال است که در پروژه خط آهن ترانس- افغان با همدیگر همکاری میکنند.
کار این پروژه که با آمدن طالبان متوقف شده بود، در اوایل سال ۲۰۲۲ در دستور کار دو کشور بازگشت.
گفته میشود در صورت بهرهبرداری از این پروژه، حملونقل کالا میان آسیای مرکزی و جنوب آسیا به طور قابل توجهی ارزانتر خواهد بود.
کبری خادمی، هنرمند اهل افغانستان در چیدمان هنری با نام «قهرمانان امروز» نام ۱۱ زن معترض افغانستان را بر لوحهایی حک کرد و بر خیابانهای شهر روبه، در شمال فرانسه آویخت. نام زنانی در خیابانهای روبه نصب شده که بعد از ورود طالبان به کابل، در برابر سیاستهای این گروه اعتراض کردند.
تمنا زریاب، تمنا رضایی، فریده اکبری، نایره کوهستانی، مدینه دروازی، مرسل عیار، وحیده امیری، زهرا محمدی، رخشانه رضایی، عالیه عزیزی و هدا خموش شماری از زنانی است که نامهایشان در خیابانهای این شهر شمالی فرانسه نصب شده است.
عالیه عزیزی، رئیس پیشین زندان زنانه هرات بود که بعد از ورود طالبان به این شهر در اکتبر ۲۰۲۱ مفقود شد و تا کنون اطلاع جدیدی از او در دست نیست.
تمنا زریاب، نایره کوهستانی، مدینه دروازی، مرسل عیار، وحیده امیری و زهرا محمدی زنانی هستند که در رهبری حرکتهای اعتراضی زنان علیه طالبان نقش داشتند و در دورههای متفاوت توسط طالبان به زندان رفتند.
هدا خموش، نماینده زنان معترض افغانستان در نشست اسلو بود که در برابر امیرخان متقی، رئیس هیأت طالبان در این نشست اعتراض کرد و از او خواست به کابل زنگ بزند تا زنان معترض از زندان رها شوند.
کبری خادمی با انتشار یک بیانیه هنری گفته است که چیدمان او برای ادای احترام به زنانی است که در زمینه حقوق «میلیونها گروگان دیگر زندانی شده توسط طالبان» با هدف «نان، کار و آزادی» مبارزه میکنند.
در بیانیه هنری کبری خادمی آمده است که این پروژه، از جنبش مقاومت زنانی الهام گرفته است که برای رسیدن به حقوق انسانی خود، در برابر طالبان بدون هیچ گونه حمایت بینالمللی ایستاده است.
این هنرمند میگوید زنان بسیاری در افغانستان در حال مبارزه در برابر بربریت و تروریسم طالبانی هستند.
او در صفحه اینستاگرامش فهرست بلندی از نام زنان مبارز را منتشر کرده است.
به دنبال ورود طالبان به کابل در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ گروههای خودجوش زنان در کابل و ولایتهای مختلف این کشور به سازماندهی اعتراضات علیه سیاستهای سختگیرانه طالبان دست زدند.
«نان، کار، آزادی» شعار اصلی این اعتراضات بود.
آنها در حرکتهای اعتراضیشان خواهان شکلگیری حکومت قانونی و احترام به حقوق و آزادیهای اساسی شهروندان افغانستان بودند.
این حرکتهای اعتراضی ماهها بعد از تسلط طالبان نیز ادامه یافت.
گروههای خودجوش زنان به گونه پیهم و بعد از هر رویدادی، به خیابان میآمدند و خواستهایی را در مورد آزادیهای شهروندی، رفع فقر، حق آموزش، کار و فعالیت سیاسی زنان مطرح میکردند.
طالبان با سرکوب، بازداشت و شکنجه به این حرکتهای مدنی پاسخ داد.
گزارشهایی از کشتار زنان معترض در شماری از ولایتهای افغانستان به ویژه شهر مزار شریف منتشر شده است.
طالبان شمار زیادی از سازماندهندگان تظاهرات در شهرهای مختلف افغانستان را بازداشت کردند و در مواردی اعترافات اجباری آنها را پخش کردند.
شماری دیگر از این زنان تحت پیگرد جنگجویان طالبان قرار گرفتند و ناگزیر شدند که خود را در حومههای شهر مخفی کنند.
برخی از زنان معترض بعد از آزادی از بند طالبان، اجازه نداشتند درباره نحوه و شرایط بازداشتشان با رسانهها مصاحبه کنند.
کبری خادمی یک پرفورمنس آرتیست اهل افغانستان مقیم پاریس است.
دولت فرانسه در سال ۲۰۱۵ جایزه شوالیه هنر و ادب فرانسه را به کبری خادمی اهدا کرده است.