آنها مدعی هستند که سفارتهای کشورهای غربی و دفتر کمیساریای عالی پناهندگان در اسلامآباد به صورت عمدی درخواست آنها برای اسکان مجدد را به تاخیر میاندازند.
پاکستان تودی در این گزارش میگوید که سفارت ایالات متحده امریکا و کنسولگری این کشور در کراچی، لاهور و پشاور دارای سیستم پردازش ویژه برای ویزای مهاجرت افغانستان نیستند امری که رسیدگی به پرنده مهاجرت افغانها را با مشکل مواجه میکند.
پیش از این نیز نهاد پرایس آو وار نیز در گزارشی از ناکارآمد بودن سیستم ویزای مهاجرت امریکا برای افغانها خبر داده بود.
بسیاری از متقاضیان این فرآیند سخت را طی میکنند، اما به دلایل ناروشن و گاه بدون هیچ توضیحی واجد شرایط اخذ ویزای امریکا شناخته نمیشوند.
متقاضیان برای دریافت ویزای امریکا باید مراحل زمانگیر قبل از مجوز سفر به امریکا که شامل مصاحبههای متعدد و معاینه پزشکی است را سپری کنند.
در همین حال برخی دیگر از کشورهای عضو ناتو نیز که برای انتقال افغانها وعده سپرده بودند نیز به تاخیر در رسیدگی به درخواستهای انتقال افغانهای آسیبپذیر متهم شدهاند.
دولت بریتانیا نیز اعلام کرد بود که تحت سیاست جابجایی و کمک در افغانستان (ARAP) برای کارمندان محلی، از جمله مترجمانی که برای سفارت یا ارتش بریتانیا در افغانستان کار میکردند، روند دادن ویزا را به افغانها تسریع میبخشد.
اما یک نهاد بریتانیایی میگوید: «تقریباً یک سال بعد پس از خروج ناتو از افغانستان، طرحهای اسکان مجدد و جابجایی ما هنوز افتضاح است و افغانها، در عبور از مسیری ناامن اکنون یک چهارم کسانی را تشکیل میدهند که خودشان را به بریتانیا میرسانند.»
پاکستان تودی مینویسد که از آنجایی که ایالات متحده آمریکا و متحدان غربی آن به ویژه بریتانیا، به وعده خود در قبال افغانها عمل نکردهاند پاکستان که در حال حاضر میزبان حداقل سه میلیون افغان است، این بار را به دوش میکشد.
به عقیده نویسنده گزارش، در شرایطی که پاکستان با بیثباتی سیاسی و بحران اقتصادی مواجه است این کشور دیگر نمیتواند افغانهای بیشتری را بپذیرد یا حتی میزبان آن افغانهایی باشد که منتظر ویزای مهاجرت خود از طریق برنامههای مهاجرتی امریکا و سایر کشورهای غربی هستند.
