استاد دانشگاه امریکایی افغانستان؛ زندانی پیشین طالبان برای حمایت از این گروه به کابل برگشت

سودابه درباره انگیزه‌اش برای ایجاد مکتب زیرزمینی برای دختران به اسوشیتدپرس گفت: «زمانی که طالبان می‌خواستند حقوق تحصیل و کار را از زنان بگیرند، من می‌خواستم با آموزش به این دختران در برابر تصمیم آن‌ها بایستم.»

او با اعتقاد بر این که طالبان نسبت به اولین باری که در اواخر دهه ۱۹۹۰ به قدرت رسیدند تغییری نکرده‌اند، گفت: «اینها همان طالبان هستند، اما ما نباید همان زنان آن سال‌ها باشیم. ما باید مبارزه کنیم، با نوشتن، با بلند کردن صدایمان، به هر شکل ممکن.»

یک ماه پس از تسلط طالبان، ناژند در فضای باز محله خود به آموزش خواندن به کودکان خیابانی با کلاس‌های غیررسمی شروع کرد.

او گفت که زنانی که خواندن و نوشتن بلد نبودند به آن‌ها پیوستند.

مدتی بعد یک فرد خیر بعد از دیدن او در پارک، خانه‌ای برای او اجاره کرد تا در آن کلاس برگزار کند و برای کلاس درس او میز و چوکی خرید.

ناژند می‌گوید در بین ۲۵۰ شاگردی که در صنف‌های او درس می‌خوانند ۵۰ یا ۶۰ تن آن دانش‌آموز دختر بالای صنف ششم هستند.

سودابه با وجود تعهد تزلزل ناپذیرش، نگران آینده مکتب مخفی‌اش است. نیکوکاری که او را در پرداخت شش ماه اجاره خانه کمک کرد اخیراً درگذشت و او حالا هیچ راهی برای ادامه پرداخت اجاره یا تهیه وسایل ندارد.

در حال حاضر یک دسته از طالبان که تحصیل دختران را در منافات با قوانین اسلامی نمی‌بیند، می‌خواهند روابط خود را با جهان بهبود بخشند با رفتن دختران به مکتب موافقت نشان می‌دهند. در حالی که حلقات و گروه‌های افراطی‌تر که ستون فقرات طالبان را تشکیل می‌دهند سرسختانه با آن مخالفت می‌کنند.

چند ماه پس از بسته شدن مکاتب متوسطه دخترانه، طالبان اعلام کردند که به زودی به دختران اجازه خواهند داد تا به مکاتب برگردند.

امیدها برای بازگشایی مکاتب دخترانه در ماه حمل سال جاری افزایش یافت و درست قبل از شروع سال تحصیلی جدید، وزارت معارف طالبان اعلام کرد که همه دختران اجازه بازگشت به مکاتب را خواهند داشت.

اما تاریخ ۳ حمل، روز بازگشایی مکاتب، این تصمیم ناگهان لغو شد و حتی مسئولان وزارت‌خانه را نیز شگفت‌زده کرد.

طالبان اعلام کردند که این امر به دستور منسوب به رهبر طالبان، ملا هبت‌الله آخندزاده صورت گرفته است.

شکیبا قادری ۱۶ ساله، به یاد می‌آورد که چگونه آن روز برای شروع کلاس دهم حاضر شد. او و همه هم‌صنفی‌هایش می‌خندیدند و هیجان زده بودند، تا اینکه معلمی وارد شد و به آنها گفت که به خانه بروند. همه دختران به گریه افتادند. او گفت: «آن بدترین لحظه زندگی ما بود.»

طبق گزارشی که از سوی آژانس امدادی حفاظت از کودک روز چهارشنبه ۱۹ اسد به نشر رسید بیش از ۴۵ درصد از دختران به مکتب نمی‌روند، در حالی که این میزان در پسران ۲۰ درصد است.

همچنین مشخص شد که ۲۶ درصد از دختران در مقایسه با ۱۶ درصد از پسران، بیشتر دارای علایم افسردگی هستند.

امریکا و تاجیکستان در "مرکز آموزشی فخرآباد"، یک رزمایش جداگانه دوجانبه به مدت پنج روز خواهند داشت.

سفارت امریکا در دوشنبه گفته این رزمایش‌ها فرصتی برای هماهنگی و پاسخگویی به تهدیدات احتمالی است.

افزایش توانمندی‌ نیروهای نظامی برای شناسایی تروریست‌ها از دیگر اهداف این رزمایش خوانده شده است.

گفته شده "همکاری‌های منطقه‌ای ۲۰۲۲" به عنوان بزرگترین رزمایش نظامی ایالات متحده با شرکت کشورهای آسیای میانه، فرصتی برای تقویت روابط در منطقه فراهم می‌کند.

این سازمان‌ها روز جمعه ۲۱ اسد، در یک بیانیه‌ای مشترک گفتند که مدافعان حقوق بشر در افغانستان تقریباً روزانه با حملات و انتقام‌جویی‌های خشونت‌آمیز از جمله دستگیری، شکنجه، تهدید و کشتار مواجه هستند.

به گفته این نهادها، تشدید خشونت‌ها در ولایات شماری زیادی از مدافعان حقوق بشر را مجبور به نقل مکان کرده است. این سازمان‌ها تاکید کرده‌اند که زنان مدافع حقوق بشر از سوی طالبان تهدید می‌شوند و در معرض آدم‌ربایی هستند.

این نهادها گفتند که اعضای خانواده‌های فعالان حقوق مورد خشونت قرار گرفته و به صورت خودسرانه بازداشت و شکنجه شده‌اند و آسیب جسمی و روانی دیده‌اند.

از سوی دیگر، در بیانیه مشترک این نهادها آمده است که طالبان در ولایت‌های قندوز، دایکندی، غزنی، ننگرهار، فاریاب، بدخشان، پنجشیر و بغلان با سازماندهی عملیات‌های نظامی، اقلیت‌های مذهبی و قومی را هدف قرار داده‌اند.

این سازمان‌ها بر اساس شواهد موثق مدعی شده‌اند که طالبان همچنین حملاتی را علیه هزاره‌ها، هند‌وها و سیک‌ها انجام داده‌اند که این مساله «جنایات جنگی، نسل‌کشی و پاکسازی قومی علیه این جوامع است.»

در بیانیه مشترک آمده است که کسانی که به دنبال مستندسازی و افشای تخلفات طالبان هستند، با انتقام‌جویی شدید مواجه شده‌اند.

این نهادها می‌گویند طالبان بر خلاف تعهدات خود، طی یک سال گذشته حقوق بشر به صورت جدی نقض کرده و همچنان به دنبال سرکوب جامعه مدنی، آزادی بیان و هرگونه مخالفت هستند.

به گفته این سازمان‌های حقوق بشری، طالبان زنان و دختران، اقلیت‌های مذهبی و قومی و کسانی که علیه تخلفات این گروه صحبت ‌می‌کنند، هدف قرار می‌دهند.

به گفته این نهادها، ناپدید شدن اجباری زنان و بازداشت‌های خودسرانه روزنامه نگاران و فعالان جامعه مدنی تاکتیک‌هایی است که طالبان برای خاموش کردن صداهایی مخالف از آن استفاده می‌کنند.

این سازمان‌های حقوق بشری از جامعه جهانی خواسته که برای حفاظت از زنان مدافع حقوق بشر، حاکمیت قانون، آزادی بیان و روزنامه‌نگاران اقدامات حفاظتی ویژه انجام دهد و برای بازگشایی مکاتب دخترانه، طالبان را تحت فشار قرار دهد.

طالبان به ایران و کشورهای همجوار وعده داده‌اند که با داعش مبارزه می‌کنند و هیچ تهدیدی از افغانستان برای آنان وجود ندارد.

مقام‌های ایران پیش از این گفته بودند که افراد داعش از سوریه و عراق، به افغانستان منتقل می‌شوند.

نماینده ایران روز گذشته به افغانستان سفر کرد و با ملابرادر، معاون رئیس‌الوزرای طالبان و امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان گفتگوهایی داشت.

آقای قمی گفته «در این دیدارها بر لزوم توجه به دشمنان مشترک که هدف‌ آن‌ها درگیرسازی دو‌ ملت بزرگ ایران و افغانستان است تاکید گردید و لزوم هوشیاری و مقابله با این دشمنان بررسی شد.»

به گزارش رسانه‌های ایران، قرار است به زودی هیئتی از مقام‌های طالبان به تهران سفر کند.

افغانستان در حال حاضر با یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ و میر مادران در جهان مواجه است.

خانم سیپولا روز جمعه ۲۱ اسد، در بیانیه‌ای گفت که برای نجات جان‌ها و فعال نگه داشتن مراقبت‌های صحی گام‌های فوری از سوی صلیب سرخ برداشته شده است. او تصریح کرد که صلیب سرخ از ماه نوامبر سال قبل تاکنون ۳۳ شفاخانه بزرگ را در سراسر افغانستان تحت حمایت قرار داده است.

به گفته خانم سیپولا به کمک صلیب سرخ از ماه جنوری به این طرف، ۱۱۳ هزار و پنجصد نوزاد با حمایت‌های درمانی و پزشکی این نهاد به دنیا آمده‌اند، اما او در عین حال می‌گوید در حالی که بیش از نیمی از جمعیت افغانستان در ناامنی غذایی شدید به سر می‌برند امکان زنده نگه داشتن این نوزادان یک مساله است.

او می‌گوید که این فقط سیستم مراقبت‌های درمانی نیست که نیاز به حمایت فوری دارد. به گفته وی در حالی که جنگ در سراسر افغانستان نسبت به سال گذشته به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، اما مشکلات خانواده‌های افغان برای زنده ماندن کاهش نیافته است.

به گفته این مقام صلیب سرخ، فلج شدن سیستم بانکی، کمبود شغل و پول نقد و پیامدهای چندین دهه جنگ، تاثیر مخربی بر خانواده‌های افغان داشته و تحریم‌های اقتصادی این وضعیت وخیم اقتصادی را تشدید کرده است.

در همین حال گزارش‌ها حاکی از این است که تاثیر اقتصادی درگیری اوکراین و روسیه بر قیمت کالاهای اساسی به شدت به قدرت خرید خانواده‌ها آسیب زده است.

میلیون‌ها افغان با کمبود غذا و آب آشامیدنی سالم مواجه هستند که خطر ابتلا به بیماری‌های ناقل از آب را به همراه دارد.

صلیب سرخ می‌گوید که سازمان‌های بشردوستانه علی‌رغم تمام تلاش‌های شان، ظرفیت پاسخگویی به نیازهای روزافزون جمعیت افغانستان را ندارند.

با قطع حمایت و کمک‌های فوری بین‌المللی، میلیون‌ها کودک، زن و مرد با مشکلات فوری تهدید کننده زندگی مواجه شده‌اند.

خانم سیپولا تاکید کرد: «این وظیفه اخلاقی و بشردوستانه ماست که اطمینان حاصل کنیم که نوزادان افغانستان و خانواده‌های آنها از کمک‌های مورد نیاز برخوردار شوند.»

به گفته او دولت‌ها و نهادهای امدادرسان باید به افغانستان بازگردند و افغان‌ها را که هم اکنون با وضعیت غیرقابل تحملی روبرو هستند، حمایت کنند.