احمد مسعود: هیچ گزینه دیگری جز مبارزه با طالبان وجود ندارد

روز دوشنبه یک سال از تصرف کابل توسط طالبان می‌گذرد. گاردین می‌نویسد که برخی از خروج نیروهای خارجی و چشم‌انداز صلح و سرنگون شدن یک حکومت فاسد استقبال کردند. اما با وجود خشونت و بمب‌گذاری‌های انتحاری، حکومت قبلی برای بسیاری دیگر با افزایش امید به زندگی، فرصت‌ها و آرزوهای جدید همراه بود. به گفته سرمقاله‌نویس این روزنامه، زنان در حکومت قبلی، در مناطق روستایی و همچنین شهرهای بزرگ به آموزش و آزادی دسترسی داشتند؛ اما اکنون افغان‌ها با سرکوب طالبان و گرسنگی جمعی زندگی می‌کنند.

گاردین می‌گوید این ادعا که پس از ۲۰ سال شورشگری، طالبان تغییر کرده و میانه‌رو شده اند، نادرست است. به نوشته این روزنامه: «درست است که کشتارهای دسته جمعی، چیزی که همه از آن می‌ترسیدند، محقق نشد. اما طالبان منتقدان و مخالفان خود را خودسرانه بازداشت و شکنجه کرده و کشته اند. رسانه‌ها نیز ساکت شده اند.»

این روزنامه می‌گوید که دختران افغانستان قربانی اختلافات طالبان تندرو و نسبتاً میانه‌رو شده اند. گاردین بسته ماندن مکاتب دخترانه در افغانستان را نیز نتیجه این زدوبندهای داخلی طالبان می‌داند.

این روزنامه همچنین می‌نویسد که طالبان که از یک حرکت شورشی روستایی به دولت رسیده اند، توان برآورده ساختن نیازهای اولیه شهروندان افغانستان را ندارند. در بخشی از سرمقاله گاردین آمده است: «سرکوب شهروندان آسانتر از سیر کردن شکم‌های گرنه آنان است.»

سازمان ملل، بحران اقتصادی در افغانستان را بزرگترین بحران بشردوستانه جهان نامیده است. به نوشته گاردین، این بحران باعث شده تا والدین مجبور به فروش اعضای بدن و حتا کودکان خود شوند.

سرمقاله می‌افزاید که برنامه جهانی غذا تقریباً نیمی از جمعیت افغانستان را را تغذیه می‌کند اما افغان‌ها به کمک‌های توسعه‌ای و اقتصاد کارآمد نیاز دارند.

گاردین می‌گوید حکومت طالبان آنگونه که ادعا می‌کرد، نتوانسته ضامن صلح در افغانستان باشد. شاخه خراسان داعش به حملات خود ادامه داده است. شورش دوباره در شمال شرق کشور افزایش یافته است.

همچنین این واقعیت که ایمن‌الظواهری در کابل زندگی می‌کرد، به احتمال زیاد پیشرفت در مسائل اقتصادی را سخت‌تر خواهد کرد.

به نوشته گاردین، واشنگتن تمایلی ندارد که به نقش و مسئولیت خود در افغانستان بپردازد. اکنون نگرانی عمومی جهان تا حد زیادی به سمت اوکراین جلب شده است. با این حال زنان و مردانی که جرأت کرده علیه ظلم طالبان اعتراض می‌کنند و دختران نوجوانی که مخفیانه به مکتب می‌روند و در مجموع همه افغان‌ها سزاوار وضعیت بهتری هستند.

بر اساس بیانیه‌ای که آژانس توسعه بین‌المللی امریکا منتشر کرده، با این کمک صندوق کودکان سازمان ملل، یونیسف به صدها هزار خانواده نیازمند در افغانستان کمک می‌کند تا کودکان شان را به مکتب روان کنند.

در بیست سال گذشته این اداره نقش مهمی در ایجاد، گسترش و بهبود نظام آموزشی در افغانستان داشته است.

از زمان روی کار آمدن طالبان بسیاری شاگردان مکاتب، از جمله ۱.۱ میلیون دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه نتوانستند به مکتب بروند.

طبق این بیانیه، با این کمک بخشی از نیازها از جمله آموزش معلمان زن، تهیه کتاب‌های درسی و کمک به خانواده‌های که کودکان مکتبی و دختران نوجوان دارند، برطرف خواهد شد.

به گفته این اداره، هدف از این کمک ایجاد شرایطی است تا معلمان حرفه‌ای زن به کارشان ادامه دهند و دختران در دوره‌های ابتدایی و متوسطه به درس‌شان ادامه دهند.

در این بیانیه آمده است که طالبان از اگست سال گذشته میلادی به‌طور گسترده مرتکب نقض حقوق بشر شده‌اند.

کارشناساس سازمان ملل گفته‌اند که با گذشت یک سال نه تنها که طالبان به تعهدات خود به جامعه جهانی عمل نکرده بلکه بخش عمده از دستاوردهای دو دهه گذشته را محدود کرده‌اند.

در بیانیه آنان آمده است:" از اگست سال گذشته شاهد نقض گسترده حقوق بشر توسط طالبان به ویژه حذف سیستماتیک زنان و دختر از جامعه بودیم، در هیچ جای دنیا ستم سیستماتیک علیه حقوق زنان و دختران صورت نگرفته است. خشونت و تبعیض را با هیچ دلیلی نمی‌توان توجیه کرد."

کارشناسان سازمان ملل ابراز تاسف کرده‌اند که هیچ علامتی که نشان دهنده تغییر وضعیت حقوق بشر در افغانستان باشد دیده نمی‌شود.

آنان گفته‎‌اند که گزارش‌های روزانه انواع خشونت؛ قتل‌های غیر قانونی، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدید شدن و ازدواج‌های اجباری زنان ودختران را نشان می‌دهد.

کارشناسان سازمان از طالبان خواسته‌اند که حقوق بشر را رعایت کنند و به حق کار و آموزش دختران احترام بگذارند.

آنها همچنین از طالبان خواسته‌اند که هرچه زودتر دروازه مکتب‌ها را به روی دختران باز کنند و اطمینان دهند که با گزارشگر ویژه حقوق بشر در زمینه تهیه گزارشی درباره نقض حقوق بشر همکاری صورت می‌گیرد.

در اعلامیه همچنین گفته شده است که طالبان باید به عفو عمومی احترام بگذارند.

طالبان از زمان رسیدن به قدرت شرایط سختی بر شهروندان افغانستان به ویژه زنان و دختران وضع کرده‌اند.

قتل‌ و بازداشت‌های خودسرانه افزایش یافته و زنان از کار و تحصیل محروم شده‌اند.

نهادهای نظارت بر حقوق بشر نیز لغو شده‌اند و رسانه‌‌های داخل افغانستان نمی‌توانند

خلاف دیدگاه طالبان، اطلاع رسانی و تحقیق کنند.

بن والاس گفته است که هنوز تصویری فروپاشی و خروج آشفته سال گذشته در برابر چشمانش قرار دارد.

او که در میان خانواده‌های سربازان کشته شده بریتانیا صحبت می‌کرد به میل آنلاین گفت": پدر و مادر آن‌هااحساس خواهند کرد که فرزندان‌شان برای هیچ جان‌ شان را از دست داده‌اند."

او افزود که تاریخ خواهد گفت وقتی غرب افغانستان را ترک کرد، این کشور به نطقه‌ای برخواهد گشت که بود.

بن والاس افزود:" ما مردم را تنها گذاشتیم، کشور را به طالبان و شبکه حقانی واگذار کردیم، اغلبا به این دلیل که غرب نمی‌خواست بماند. وقتی غرب نمی‌خواست در افغانستان بماند پس چرا به این کشور رفته بود؟"

در همین حال براساس گزارش‌ها بریتانیا روزانه یک میلیون پوند برای اقامت شهروندان افغانستان که در جریان تخلیه از افغانستان بیرون کرده اند پردخت می‌پرداخت می‌کند.

حدود ۹۵۰۰ شهروندان افغانستان در ۷۰ هوتل در بریتانیا در انتظار اسکان دایمی اند.

گفته شده است که این هوتل‌ها برای مکان مناسب برای بودباش خانواده‌ها نیست.

به گفته آقای جایشانکار یک دست از این دیپلومات‌ها حالا به افغانستان برگشته‌اند.

وزیر خارجه هند در بنگلور به خبرنگاران گفت: "تصمیم بر این بود که دیپلومات‌های هندی را به سفارت بازگردانیم، نه سفیر را و مطمئن شویم که آنها می‌توانند به بسیاری مسائل از جمله کمک‌های بشردوستانه، کمک‌های پزشکی، واکسن، پروژه‌های توسعه، و غیره، رسیدگی کنند."

آقای جایشانکار با توجه به یک سالگی تسلط طالبان بر کابل گفت که کشورش و افغانستان به اندازه کافی روابط عمیق و طولانی تاریخی دارد تا بتواند راه‌هایی را برای تأثیرگذاری در شرایط جدید پیدا کند.

او افزود که هند برای کمک به کاهش بحران غذایی در افغانستان ۴۰ تن گندم به این کشور فرستاد.

وزیر خارجه هند می‌گوید حتا انتقال این گندم نیز یک کار پیچیده دیپلوماتیک بود که باید پاکستان متقاعد می‌شد تا اجازه دهد محموله‌های گندم از مسیر این کشور به افغانستان برسد.