نماینده ویژه ایران در افغانستان: جبهه مقاومت ملی را امریکا سازمان‌دهی می‌کند

آقای ستانکزی که در ۱۸ سال گذشته در راس ادارات کلیدی دولت افغانستان بود، می‌گوید مسئولیت فاجعه کنونی متوجه طرف‌هایی مانند مقامات و سیاستمداران جمهوری، ایالات متحده امریکا، طالبان و رهبران نظامی و سیاسی پاکستان است که نقش عمده‌ای در صلح و جنگ در افغانستان داشتند.

رئیس هیات مذاکره‌کننده صلح دولت سابق افغانستان معتقد است که "آنها خواست‌های افغان‌ها را نادیده گرفتند و مزایای کوتاه‌مدت را ترجیح دادند."

معصوم ستانکزی به طالبان تذکر داده است که "رویکرد کنونی، غرور بی‌مورد و خودخواهی آنها کشور را به گودالی تاریک و بردگی بیگانگان می‌کشاند."

محمدمعصوم ستانکزی در دوره ریاست جمهوری محمداشرف غنی نقش‌های کلیدی در دولت بازی کرد. او سابقه کار در سمت‌های ریاست عمومی امنیت ملی و سرپرستی وزارت دفاع افغانستان را در کارنامه دارد.

چشمان تاریک سمیرای ۷ ماهه به بیرون خیره شده است. پرستاری به آرامی او را در گهواره می‌گذارد و بدن به شدت ضعیف او را تمیز می‌کند.

سمیرا یکی از قربانیان بی‌گناه بحران بشردوستانه در افغانستان، در میان بسیاری از افراد مبتلا به سوء تغذیه حاد است.

تیمور، برادر ۱۲ ساله او نگران است و احساس درماندگی می‌کند.

تیمور می‌گوید: "من برای خواهر کوچکم نان و شیر می‌خواهم. مادر و پدرم بیکار هستند و ما چیزی برای خوردن و نوشیدن نداریم. گاهی می‌توانیم نان پیدا کنیم و گاهی نمی‌توانیم."

تیمور با مادرش سونیا، ۳۶ ساله، دو برادر و سمیرا در یک خانه یک‌اتاقه در جای دورافتاده‌ای در شمال افغانستان زندگی می‌کند.

پدر آنها برای کار به ایران رفته، اما نتوانسته شغلی پیدا کند.
سامرا فقط ۸ پوند وزن دارد و خانواده او برای نجات او را به مرکز سلامت سیاری آورده است که توسط سازمان جهانی محافظت از کودکان ساخته شده است.

این مرکز در تلاش است تا ویتامین‌های حیاتی او را تامین کند.

در بیرون، قیمت غذا سر به فلک کشیده است و کار برای بزرگسالان کم است یا اصلاً کاری پیدا نمی‌شود.

محمد فرید حمیدی، متخصص عرصه قضا و حقوق بشر است و در جریان سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۹ به عنوان دادستان کل افغانستان کار کرده است.

آقای حمیدی در یادداشت خود نوشته است در ۱۵ اگست ۲۰۲۱ "من اخبار را تماشا کردم و می‌دیدم که جوانان افغان برای فرار از دست طالبان سوار هواپیما شدند. من شاهد ربوده شدن آزادی، تحصیل و زندگی زنان جوان افغان بودم."

فرید حمیدی گفته است در آن زمان در ایالات متحده امریکا در حال آغاز یک دوره تحصیلی در دانشگاه هاروارد بوده که خبر سقوط کابل را شنیده است. او تاکید کرده که با شنیدن این خبر "احساس درماندگی" به او دست داد. آقای حمیدی نوشته است: "روزی بود که فهمیدم در کشوری که ۵۳ سال پناهگاه من بود، دیگر خانه‌ای نخواهم داشت."

در یادداشت دادستان کل سابق افغانستان آمده است: "در طول زندگی‌ام در افغانستان شاهد سقوط بسیاری از دولت‌ها بودم. من می‌دانم چقدر طول می‌کشد تا یک حکومت فرو بپاشد، مردم وحشت کنند و هرج‌ومرج به وجود بیاید، اما این فروپاشی دردناک‌تر و غافلگیرکننده‌‌تر از همه بود."

فرید حمیدی معتقد است که مردم افغانستان خواهان صلح هستند، نه یک حکومت توتالیتر سرکوبگر دیگر.

لوی سارنوال سابق افغانستان گفته است طالبان قوانین تبعیض‌آمیزی را در حکومت خود گنجانده‌اند. از تبعیض علیه مذهب گرفته تا تبعیض بر اساس قومیت و جنسیت، و تبعیض علیه میلیون‌ها نفر که تحت حکومت قبلی کار و زندگی می‌کردند.

فرید حمیدی می‌گوید: "ترس من این است که این امر منجر به فروپاشی افغانستان به عنوان یک ملت شود."

رئیس جمهور بایدن صبح یکشنبه یک پیراهن آبی و شورت خاکی بر تن کرد و کلاهی بر سر گذاشت. در حالی که جیل یک دامن ورزشی مشکی و کفش تنیس بنفش پوشید و به هواخوری رفتند. همچنین هانتر بایدن، دختر رئیس‌جمهور امریکا نیز صبح روز یکشنبه به آنها پیوست.

بایدن با مردمی که در ساحل نشسته بودند، سلفی گرفت و به خبرنگاران گفت که از تعطیلات خود در کاخ سفید به گونه "بسیار عالی" لذت می‌برد، اما درباره هیچ‌یک از اخبار روز اظهار نظر نمی‌کند.

رئیس‌جمهور بایدن در حال دوچرخه‌سواری در ساحلی در جزیره کیاوا، کارولینای جنوبی دیده شد.
در همین حال، اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، یک سال پس از سقوط این کشور به دست طالبان، در برنامه یکشنبه سی‌ان‌ان در گفتگو با فرید زکریا مدعی شد که بعد از فرمان جو بایدن مبنی بر خروج کامل نیروهای امریکایی از کابل، حمایت جامعه جهانی از دولت وی از قطع شد.

او همچنین از تصمیم خود برای فرار از افغانستان دفاع کرد و ادعا کرد که فرصتی برای اتخاد موضع مانند ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین برای او باقی نمانده بود زیرا زلنسکی با حمایت جامعه جهانی توانست در برابر روسیه مقاومت کند.

او گفت: "کل ناتو، ایالات متحده، استرالیا و سایر کشورها از اوکراین حمایت کردند. در حالی که دولت افغانستان در برابر طالبان تنها رها شده بود.

یونیسف با نشر این تحلیل، می‌گوید که محرومیت این دانش‌آموزان زیان‌های غیرمالی نیز دارد. از جمله افغانستان در آینده با کمبود داکتران و پرستاران زن رو به رو خواهد شد.

طالبان مدعی اند که به دلیل «عدم رضایت بخش‌های از جامعه» فعلا مکاتب را به روی دختران بالاتر از صنف ششم بسته اند. این در حالیست که پیش از سقوط طالبان، شمار زیادی از دختران به مکتب می‌رفتند.

چنانچه، ریاست معارف ولایت هرات در سال ۱۳۹۴ اعلام کرد که ۴۸ درصد شاگردان مکتب در این ولایت را دختران تشکیل می‌دهند.

با این حال، آمار صندوق کودکان سازمان ملل نشان می‌دهد که پیش از سقوط حکومت پیشین، ۶۰ درصد ۴.۲ میلیون کودک محروم از تحصیل را دختران تشکیل می‌دادند.

با این حال، داکتر محمد ایویا، نماینده یونیسف در افغانستان گفت: «تحصیل نه تنها حق هر طفل است، بلکه بنیاد رشد افغانستان در آینده نیز به حساب می‌آید.»