امرالله صالح:‌ رئیس‌جمهور غنی سه روز پیش از سقوط اجازه داد اطراف کابل را ماین فرش کنیم

بیش از یک سال می‌شود که طالبان دختران بالاتر از صنف ششم را از رفتن به مکاتب ثانویه محروم کرده اند. از آن زمان، تعداد فزاینده‌ای خود را در مکاتب غیررسمی در سرار افغانستان ثبت نام کرده اند.

این شبکه از یکی از مکاتب غیررسمی که از سوی خانمی به نام زینب محمدی تاسیس شده، دیدن کرده است. گرچه طالبان آموزش دختران را ممنوع کرده اند اما خانم محمدی می‌گوید تا زمانی که قوانین سخت‌گیرانه طالبان رعایت شود، عمدتاً چشم خود را بر روی مکاتب غیررسمی می‌بندند.

دختران در چنین مکاتبی باید پوشش اجباری را رعایت کنند و لباس سیاه بپوشند. مردان نیز اجازه ورود به چنین مکان‌هایی را ندارند.

دختران نوجوان در این مکتب غیررسمی در صنف‌های مختلف از علوم دینی گرفته تا بافندگی شرکت می‌کنند اما صنف‌های انگلیسی علاقمندان زیادی دارد.

با این وجود یکی از دانش‌آموزان می‌گوید از این که مجبور است پوشش اجباری را رعایت کند و آرزوهای تحصیلی‌اش را نمی‌تواند آشکارا مطرح کند «احساس بدی» دارد.

خبرنگار سی‌بی‌اس از شاگردان یکی از صنف‌های مکتب مذکور پرسیده که آیا فکر می‌کنند زندگی‌شان دوباره عادی خواهد شد و همه در پاسخ او گفته‌اند: «نه.»

هدا صدیقی، یکی از دختران دیگر به سی‌بی‌اس گفت: «نشستن در خانه برای من وحشتناک بود. نمی‌دانم در آینده چه اتفاقی قرار است بیفتد.»

صدیقی می گوید: «جهان باید دولت طالبان را مجبور سازد تا مکاتب دخترانه را بازگشایی کند. تا زمانی که مکاتب بازگشایی نشوند، هیچ کشوری آنها (طالبان) را به رسمیت نمی‌شناسد.»

خبرنگار سی‌بی‌اس از عبدالقهار بلخی، سخنگوی وزارت امور خارجه طالبان پرسیده که آیا درک می‌کند چرا هیچ کشوری آنان را به رسمیت نشناخته است و او در جواب گفته است: «موضوع [آموزش دختران] را جهان به عنوان اسلحه استفاده می‌کند. این موضوع داخلی افغانستان است و پالیسی ما در مورد آموزش بسیار روشن است؛ یعنی آموزش برای همه دانش‌آموزان و شهروندان افغان مجاز است.»

او اصرار داشت که ممنوعیت آموزش دختران به صورت «موقت» تعلیق شده است.

اما دختران بالاتر از صنف شش، بیش از یک سال از آموزش محروم شده اند.

رسانه‌های تحت کنترول طالبان از جمله خبرگزاری باختر روز چهارشنبه خبر دادند که نشستی با اشتراک بیش از «۳ هزار بزرگ قومی، عالم دین، فرهنگیان و مقام‌های طالبان» در شهر قندهار برگزار شد تا روی «مسائل کلی کشور» بحث کنند.

به رسانه‌ها اجازه حضور در این نشست داده نشد و طبق معمول هیچ عکس و فیلمی از هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه نشر نگردیده است. اما، سخنگوی طالبان به نقل از وی یک سلسله اظهارات را توئیت کرده است.

به نقل از مجاهد، رهبر طالبان گفته است که این گروه در «چارچوب مصالح اسلامی و ملی» با جهان تعامل خواهد کرد.

ظاهراً، اشاره وی به طرح شروطی مانند رعایت حقوق بشر و آموزش زنان بوده که از سوی کشورهای با نفوذ غربی به عنوان پیش‌شرط به رسمیت شناسی و تعامل با دولت این گروه مطرح شده است.

به نظر می‌آید که گروه طالبان بیشتر از گذشته فشارهای سیاسی و امنیتی حملات انتحاری و تخریبی داعش را احساس می‌کند. ظاهراً، رهبر طالبان بدون اشاره مستقیم به داعش از این گروه خواسته است که «مطالبات خود» را با طالبان در میان بگذارد.

هبت الله گفته است: «مردم را آزار و جور ندهید؛ به اختلافات دامن نزنید، هرچه می‌خواهید بیاید[مطرح کنید.] آیا هرکسی نعره خلافت زد و جان علما را گرفت جهاد است؟»

رهبر طالبان در این نشست نقش این گروه در کشتار مردم ملکی در اثر حملات انتحاری و درگیری‌های نظامی در گذشته را انکار کرده و مدعی شده است که «طالب هیچ افغانی را به طور قصدی نکشته است، مگر آنانی که با کفار همراه بودند.»

در یک اظهار نظر عجیب دیگر منسوب به وی، هبت الله خواسته است که «افراد متخصص از خارج به افغانستان بیایند، موتر و طیاره بسازند.» او از «فروش هواپیماهای های افغانستان به ازبیکستان و کشورهای دیگر» انتقاد کرده است.

در این گزارش رده بندی شادی و سعادتمندی کشورها بر اساس ارزیابی عواملی چون تولید ناخالص داخلی، میزان عمر سالم، میزان فساد مالی و اداری، آزادی های فردی و خدمات اجتماعی تعیین شده است.

در گزارش شادترین کشورهای جهان در ۲۰۲۲، کشورهای اسکاندیناوی فنلند، دنمارک و آیسلند در صدر لیست قرار دارند. اما از نظر کیفیت زندگی، سوئیس و به دنبال آن دنمارک و هالند جز کشور برتر در این گزارش ذکر گردیده است.

کشورهای ناشاد این فهرست افغانستان، لبنان، زیمبابوه و رواندا اند.

ویگناراجا به تلویزیون سی‌ان‌بی‌سی گفت: «شما با کمک‌های خیریه نمی‌توانید دیوارهای اقتصاد افغانستان را که فروپاشیده است، تعمیر کنید.»

او بدون اشاره به مشکل مشروعیت طالبان و حمایت آن از تروریزم که باعث قطع رابطه افغانستان با جهان شده گفت، توقف سرمایه‌گذاری با توجه به ضرر آن به توسعه افغانستان، کاری اشتباه است.

ویگناراجا افزود که فقدان سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی از سوی بخش خصوصی و سازمان های توسعه‌ای وضعیت بشری در افغانستان را وخیم‌تر می‌کند و اقتصاد آن را به مصیبت دچار خواهد کرد.

دولت‌ها و شرکت‌های خارجی به علت تن ندادن طالبان به شروط بین المللی، تمایلی به تعامل و سرمایه‌گذاری در افغانستان ندارند. اما، گروه طالبان امیدوار است که بدون تن دادن به خواسته‌های بین‌المللی، و صرف با تاکید بر وضعیت وخیم اقتصادی و انسانی مردم افغانستان، کشورهای جهان با این گروه وارد تعامل شوند و حکومت آن را به رسمیت بشناسند.

به گزارش اَنفومیگران، حداقل از اول سال میلادی جاری تا اکنون چهار پناهجوی افغان پس از دریافت برگه خروج و اخطار برگشتانده شدن به افغانستان، به بازداشتگاه اداری فرستاده شده‌اند.

پل شیرون، کارشناس حقوقی سازمان حمایت از مهاجرین سیمَد می‌گوید که در این تصمیم‌ها آمده است که این پناهجویان را می‌توان از فرانسه اخراج و به افغانستان فرستاد.

به گفته آقای شیرون، با توجه به صدور برگه‌های اخراج به مهاجران افغان و انتقال آن‌ها به بازداشتگاه‌ها، این طور به نظر می‌رسد که تمایل فرستادن مهاجران به افغانستان وجود دارد.

این در حالی است که جرالد درمنن، وزیر داخله فرانسه در اواخر ماه جولای به تلویزیون ب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اف‌‌ام گفت که «ما مردم را به سوریه و افغانستان اخراج نمی‌کنیم، زیرا ما نمی‌خواهیم با دیکتاتورهایی مانند طالبان رابطه داشته باشیم.»

از سوی دیگر، نیکلا دی‌سا پالیکس، وکیل مدافع حقوق خارجی‌ها در پاریس، به انفومیگران گفت: «طوری که دیده می‌شود، عمدتا مقامات فرانسوی به «ناممکن بودن» برگشتاندن پناهجویان به افغانستان توجهی ندارند.

این وکیل همچنان می‌گوید که در یک سال گذشته افغان‌های زیادی برای رسیدگی به پرونده‌شان به او مراجعه کرده‌اند که برگه خروج دریافت کرده‌ بودند. به گفته او، برخی از محاکم تصمیم اخراج افغان‌ها را رد می‌کنند و شماری نه.

وزارت داخله فرانسه ۲۴ حمل سال جاری اعلام کرد که قانون دوبلین را با جدیت بیشتری عملی خواهد ساخت.

فرانسه که طی چندین سال گذشته سیاست آسان‌گیرتری در قبال پناهجویان دوبلینی داشته است اعلام کرد که با عملی ساختن گزینه اخراج غیرمستقیم، آنان را به کشورهایی که اولین بار اثر انگشتشان در آنجا به ثبت رسیده است، برمی‌گرداند.

سازمان‌های فعال در حوزه حقوق مهاجران از یک سال به این سو در مورد اخراج مهاجران اهل افغانستان مطابق با قوانین دوبلین هشدار داده‌اند. در همین حال گفته می‌شود که کشورهای بلغاریا، اتریش و کرواسی موضع روشنی در پیوند به اخراج مهاجران افغان ندارند.