در پی اعتراض‌ها به "فارسی‌ستیزی" طالبان؛ زبان فارسی به تابلوی بخش عاجل شفاخانه هرات بازگشت

زبان اکثریت مردم هرات و مناطق اطراف آن، فارسی است.

طالبان در یک سال گذشته به طور نظام‌مند به پاکسازی زبان فارسی از تابلوهای دولتی در کابل و ولایت‌های افغانستان دست زده‌اند.

چند روز پیش مقام‌های اداره صحت طالبان در هرات، زبان فارسی را از تابلوی شفاخانه ۶۵۰ بستر این شهر فارسی‌زبان حذف کرده‌اند.

این تابلو پیش از این به زبان فارسی بود، اما اکنون فقط به پشتو و انگلیسی نوشته شده است.

حذف زبان فارسی از این تابلو واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت و رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در ولایت هرات را وادار به پاسخگویی کرد.

نعیم الحق حقانی به رسانه‌ها گفت که این تابلو، تابلوی بخش عاجل است و وعده داد که تابلوی اصلی به زبان فارسی خواهد بود.

با این حال روز گذشته گزاراش‌هایی در رسانه‌ها منتشر شد که نشان می‌داد طالبان زبان فارسی را از تابلوی ساختمان جدید دانشگاه بلخ حذف کرده‌اند.

او گفت که دختران در افغانستان با آینده نامعلوم رو به‌رو اند. او در ادامه صحبت‌های خود گفت: "طالبان وجود ما را از جامعه کاملا حذف می‌کنند. ممکن است هزاران دختر دیگر هرگز نتوانند به مکاتب برگردند. بسیاری از آن‌ها همین حالا ازدواج کرده‌اند."

او خطاب به رهبران جهان گفت اگر فکر می‌کنند که دختران افغانستان مستحق آموزش هستند، نگذارند او و دختران دیگر "قربانی سیاست‌های بین‌المللی" شوند و افغانستان به گورستان اهداف و آرزوهای ما تبدیل شود."

یک سال پیش طالبان با این توجیه که شرایط مورد نظر این گروه در مکاتب دخترانه بالاتر از صنف شش آماده نیست، لیسه‌های دخترانه را بستند.

اما حدود یک ماه پیش نورالله منیر، سرپرست وزارت معارف این گروه ادعا کرد که مردم نمی‌خواهند دختران بالاتر از شانزده سال شان را به مکتب بفرستند.

اظهارات این مقام ارشد طالبان انتقادهای زیادی را برانگیخت.

شفیقه خپلواک می‌گوید با آسیب زدن به یک زبان نمی‌توان زبان دیگری را رشد داد. به گفته او آدم‌های کوچک گمان می‌کنند با زیرپا گذاشتن دیگران، به بزرگی می‌رسند.

خانم خپلواک در یادداشتی که در صفحه فیسبوک خود منتشر کرده، نوشته است که قبل از استعمار هند توسط بریتانیا، زبان رسمی آن کشور فارسی بود. به گفته خانم خپلواک زبان فارسی از دیرباز زبان رسمی دولت‌های افغانستان نیز بوده است و بسیاری از آثار تاریخی، ادبی و فرهنگی منطقه به زبان فارسی است.

این شاعر مشهور زبان پشتو می‌گوید: ما خوش‌شانس هستیم که مردم افغانستان فارسی‌زبان‌اند به ویژه پشتون‌ها که به طور طبیعی به هر دو زبان پشتو و فارسی سخن می‌گویند.

در همین حال حبیب توتاخیل، نویسنده و فعال سیاسی در صفحه توییتر خود نوشته است: "فارسی‌زبان‌ها می‌گویند نام زبان ما فارسی است، اما برخی پشتون‌ها اصرار دارند که نام زبان‌تان فارسی نیست."

آقای توتاخیل نوشته است که فارسی، دری و تاجیکی لهجه‌های متفاوت یک زبان یگانه اند و اگر فکر می‌کنید اینها زبان‌های جداگانه‌ای هستند، پس قندهاری، وردکی، پکتیاوال، وزیری، پیشاوری، غلجی و سایر لهجه‌های زبان پشتو نیز زبان‌های متفاوتی‌اند.

جاوید فیصل، فعال سیاسی نیز جمله‌ای از عبدالصمدخان اچکزی را در صفحه فیسبوک خود نقل کرده است که گفته بود: "فارسی را یاد بگیرید و به زبان فارسی سخن بگویید."

حذف واژه "دانشگاه" از تابلوی دانشگاه بلخ توسط طالبان واکنش‌های گسترده‌ای را در میان مردم برانگیخته است.

طالبان در یک سال گذشته به طور نظام‌مند به پاک‌سازی زبان فارسی از تابلوهای دولتی در کابل و ولایت‌های افغانستان دست زده‌اند.

در سال‌های گذشته کافه‌ها بدل به پاتوقی برای گفتگو و تبادل نظر در میان نسل نو در شماری از شهرهای افغانستان بدل شده بود.

در بسیاری از موارد در کافه‌ها برنامه‌های فرهنگی، جلسات نقد و رونمایی کتاب و کتابخوانی برگزار می‌شد.

با ورود طالبان به کابل بسیاری از مراکز فرهنگی، کافه‌ها و کسب‌وکارهای کوچک از فعالیت بازماندند.

به تازگی اعلامیه‌ای در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده که نام شماری از زنان معترض افغانستان زیر آن دیده می‌شود.

در بخشی از این بیانیه آمده است ما رنج خود را، جدا از رنج هزاران زن دیگر ایرانی که همواره علیه یکی از سردمداران حکومت‌های اسلامی به مبارزه برخاسته‌اند و به شدیدترین وجوه ممکن سرکوب شده‌اند و جدا از رنج حاکم بر همه زنان از سوی حکومت‌ها و به خصوص حکومت‌های اسلامی نمی‌دانیم.

این زنان گفته‌اند ما با شعار "مرگ بر طالبان چه کابل چه تهران" همبستگی و همرزمی خود را با زنان ایران‌زمین اعلام می‌داریم و می‌دانیم که این همبستگی روزی دشمنان ما را که برادرانه در کنار هم ایستاده‌اند و همدیگر را حمایت می‌کنند، به زانو در خواهد آورد.