سر گروه دختران رباتیک در سازمان ملل: نگذارید افغانستان گورستان اهداف و آرزوهای ما شود
سر گروه دختران رباتیک افغانستان در مجمع عمومی سازمان ملل از رهبران جهان خواست نگذارند افغانستان به گورستان اهداف و آرزوهای دختران افغان تبدیل شود.
سمیه فاروقی گفت یک سال است که طالبان دروازه مکاتب را بهروی میلیونها دختر بستهاند و هیچ نشانهای از بازگشایی آن دیده نمیشود.
او گفت که دختران در افغانستان با آینده نامعلوم رو بهرو اند. او در ادامه صحبتهای خود گفت: "طالبان وجود ما را از جامعه کاملا حذف میکنند. ممکن است هزاران دختر دیگر هرگز نتوانند به مکاتب برگردند. بسیاری از آنها همین حالا ازدواج کردهاند."
او خطاب به رهبران جهان گفت اگر فکر میکنند که دختران افغانستان مستحق آموزش هستند، نگذارند او و دختران دیگر "قربانی سیاستهای بینالمللی" شوند و افغانستان به گورستان اهداف و آرزوهای ما تبدیل شود."
یک سال پیش طالبان با این توجیه که شرایط مورد نظر این گروه در مکاتب دخترانه بالاتر از صنف شش آماده نیست، لیسههای دخترانه را بستند.
اما حدود یک ماه پیش نورالله منیر، سرپرست وزارت معارف این گروه ادعا کرد که مردم نمیخواهند دختران بالاتر از شانزده سال شان را به مکتب بفرستند.
اظهارات این مقام ارشد طالبان انتقادهای زیادی را برانگیخت.
شماری از فرهنگیان زبان پشتو به حذف واژه "دانشگاه" از تابلوی دانشگاه بلخ توسط طالبان واکنش نشان دادند.
شفیقه خپلواک، حبیب توتاخیل، جاوید فیصل و برخی دیگر مطالبی در این مورد در شبکههای اجتماعی نوشتهاند.
شفیقه خپلواک میگوید با آسیب زدن به یک زبان نمیتوان زبان دیگری را رشد داد. به گفته او آدمهای کوچک گمان میکنند با زیرپا گذاشتن دیگران، به بزرگی میرسند.
خانم خپلواک در یادداشتی که در صفحه فیسبوک خود منتشر کرده، نوشته است که قبل از استعمار هند توسط بریتانیا، زبان رسمی آن کشور فارسی بود. به گفته خانم خپلواک زبان فارسی از دیرباز زبان رسمی دولتهای افغانستان نیز بوده است و بسیاری از آثار تاریخی، ادبی و فرهنگی منطقه به زبان فارسی است.
این شاعر مشهور زبان پشتو میگوید: ما خوششانس هستیم که مردم افغانستان فارسیزباناند به ویژه پشتونها که به طور طبیعی به هر دو زبان پشتو و فارسی سخن میگویند.
در همین حال حبیب توتاخیل، نویسنده و فعال سیاسی در صفحه توییتر خود نوشته است: "فارسیزبانها میگویند نام زبان ما فارسی است، اما برخی پشتونها اصرار دارند که نام زبانتان فارسی نیست."
آقای توتاخیل نوشته است که فارسی، دری و تاجیکی لهجههای متفاوت یک زبان یگانه اند و اگر فکر میکنید اینها زبانهای جداگانهای هستند، پس قندهاری، وردکی، پکتیاوال، وزیری، پیشاوری، غلجی و سایر لهجههای زبان پشتو نیز زبانهای متفاوتیاند.
جاوید فیصل، فعال سیاسی نیز جملهای از عبدالصمدخان اچکزی را در صفحه فیسبوک خود نقل کرده است که گفته بود: "فارسی را یاد بگیرید و به زبان فارسی سخن بگویید."
حذف واژه "دانشگاه" از تابلوی دانشگاه بلخ توسط طالبان واکنشهای گستردهای را در میان مردم برانگیخته است.
طالبان در یک سال گذشته به طور نظاممند به پاکسازی زبان فارسی از تابلوهای دولتی در کابل و ولایتهای افغانستان دست زدهاند.
مجمع عمومی سازمان ملل به تعبیری جام جهانی دیپلماسی است. این هفته سران کشورها در نیویورک جمع شدهاند تا در هفتادوهفتمین مجمع عمومی سازمانملل سخنرانی کنند. در این نشست، همه کشورهای عضو سهم برابر دارند و رهبران سیاسی تلاش میکنند با شیوههای مختلف توجه جهان را به خود جلب کنند.
گاهی اما حضور و سخنرانی رهبران برخی کشورها در مجمع عمومی، خندهدار و جنجالبرانگیز میشوند؛ از کوبیدن کفش بر میز تا پارهکردن منشور سازمان ملل.
پاره کردن منشور سازمان ملل توسط معمر قذافی
یکی از صحنههای ماندگار در مجمع عمومی سازمان ملل، سخنرانی معمر قذافی، رهبر وقت لیبی است. در سال ۱۳۸۸ خورشیدی، قرار بود قذافی مانند سران دیگر کشورها فقط پانزده دقیقه سخنرانی کند، اما او ۹۶ دقیقه صحبت کرد. قذافی به امریکا و دیگر کشورهای غربی تاخت و یک نسخهی منشور سازمان ملل را پاره کرد. او انتقاد داشت که منشور سازمان ملل از اعتبار افتاده است. برخی به صحبتهای او خندیدند و برخی دیگر خشمگین شدند.
طولانیترین سخنرانی در تاریخ سازمانملل
اما سخنرانی معمر قذافی، طولانیترین سخنرانی در مجمع سازمان ملل نیست. فیدل کاسترو، رهبر سابق کوبا، در سال ۱۳۳۹ خورشیدی، در مجمع عمومی سازمانملل ۴ ساعت و ۲۹ دقیقه سخنرانی کرد.
او در این فرصت، از امریکا به شدت انتقاد کرد و گفت: "امپریالیسم جهان را نابود میکند." این سخنرانی برای بسیاری از شرکت کنندهگان خستهکننده شد و چوکیها یکی پس از دیگری خالی شدند.
کاسترو در سخنرانی خود امریکا را متهم به جنگافروزی کرد اما نماینده امریکا در واکنشی، یادداشتی به مسئول بخش سازمان ملل داد که در آن اتهامات کاسترو علیه امریکا بیاساس خوانده شده بود.
درخواست دستشویی رفتن جورج بوش
در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، در جریان مجمع عمومی سازمان ملل، جورج دبلیو بوش، رییسجمهور پیشین امریکا، یادداشتی به کاندولیزا رایس، وزیر خارجه وقت این کشور داد که در آن نوشته شده بود: "من باید به دستشویی بروم. آیا امکان دارد؟"
یک خبرنگار حاضر در مجمع عمومی از این یادداشت جورج بوش عکس گرفت و در رسانهها منتشر کرد. صحنهای خندار که به همه یادآوری میکند این نکته را نباید فراموش کرد که رهبران سیاسی جهان نیز مانند دیگران، نیازهای اولیهای دارند.
شیطان خطاب کردن رئیسجمهور امریکا
در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، هوگو چاوز، رئیسجمهور وقت ونزوئلا، در یک سخنرانی انقلابی در مجمع عمومی سازمان ملل، جورج بوش، رئیسجمهور وقت امریکا را "شیطان" خواند.
او با کنایه به میز سخنران مجمع عمومی سازمانملل اشاره کرد و گفت: "یک روز پس از سخنرانی بوش، هنوز اینجا بوی شیطانی او احساس میشود."
او دستهایش را به آسمان بلند کرد و دعا کرد که خداوند او را از عذاب حضور یک "شیطان" در مجمع عمومی در امان دارد: "دیروز شیطان اینجا بود؛ همین اینجا."
کوبیدن بر میز با کفش
در سال ۱۳۳۹ خورشیدی، نیکیتا خروشچف، نخستوزیر اتحاد جماهیر شوروی سابق در مجمع عمومی سازمان ملل از انتقادهای نماینده فیلیپین از سیاستهای جهانی و منطقهای شوروی، به شدت خشمگین شد، کفش خود را از پا درآورد و چندین بار روی میز کوبید. آنقدر محکم کوبید که ساعت از دستش باز شد. برخی حضار در سالن مجمع عمومی خندیدند، برخی دیگر به تعجب فرو رفتند.
تیوری توطیه و حضور جنجالی محمود احمدی نژاد
از صحنههای عجیب دیگر در مجمع عمومی سازمان ملل، سخنرانی محمود احمدی نژاد، رئیسجمهور پیشین ایران است. در سال ۱۳۸۹ خورشیدی، او با لحن خصمانه در سخنرانی مجمع عمومی مدعی شد که دولت امریکا در سازماندهی حملات تروریستی یازدهم سپتامبر، کمک کرده است.
اظهاراتی که نمایندگان اکثریت کشورها، خصوصا سران کشورهای غربی آن را توهینآمیز خواندند و به رسم اعتراض سالن مجمع عمومی را ترک کردند.
سازمان ملل، از آغاز تاسیس در سال ۱۳۲۴ خورشیدی، بزرگترین مکان نمایش قدرت و گاهی هم نمایش کرکتر رهبران سیاسی ۱۹۳ کشور مختلف جهان است.
برخیها با سخنرانیهایشان حضار را قاهقاه میخندانند، برخی دیگر اما خشم و تعجب حضار را برمیانگیزند.
منابع محلی از غرب کابل گزارش دادند که حوزه هژدهم امنیتی طالبان روز یکشنبه دروازه همه کافههای این منطقه را بسته است. به گفته باشندگان محل طالبان هنگام بستن دروازه کافهها، مشتریان آنها را لتوکوب کردند. منابع میگویند در این روز دستکم دروازه ۱۰ کافه در حوزه هژدهم مسدود شده است.
در سالهای گذشته کافهها بدل به پاتوقی برای گفتگو و تبادل نظر در میان نسل نو در شماری از شهرهای افغانستان بدل شده بود.
در بسیاری از موارد در کافهها برنامههای فرهنگی، جلسات نقد و رونمایی کتاب و کتابخوانی برگزار میشد.
با ورود طالبان به کابل بسیاری از مراکز فرهنگی، کافهها و کسبوکارهای کوچک از فعالیت بازماندند.
گروهی از زنان معترض افغانستان با حمایت از اعتراضات مردم ایران میگویند که به زودی "حکومت برادرها، پدرها و شوهرها به پایان خواهد رسید." این زنان میگویند ما رنجی را بر دوش کشیدهایم که جدا از رنج سپیده رشنو که اعتراف اجباریاش نشر شد و مهسا امینی "که زیر شکنجه کشته شد" نیست.
به تازگی اعلامیهای در رسانههای اجتماعی منتشر شده که نام شماری از زنان معترض افغانستان زیر آن دیده میشود.
در بخشی از این بیانیه آمده است ما رنج خود را، جدا از رنج هزاران زن دیگر ایرانی که همواره علیه یکی از سردمداران حکومتهای اسلامی به مبارزه برخاستهاند و به شدیدترین وجوه ممکن سرکوب شدهاند و جدا از رنج حاکم بر همه زنان از سوی حکومتها و به خصوص حکومتهای اسلامی نمیدانیم.
این زنان گفتهاند ما با شعار "مرگ بر طالبان چه کابل چه تهران" همبستگی و همرزمی خود را با زنان ایرانزمین اعلام میداریم و میدانیم که این همبستگی روزی دشمنان ما را که برادرانه در کنار هم ایستادهاند و همدیگر را حمایت میکنند، به زانو در خواهد آورد.
نشریه پولیتیکو به نقل از منابع آگاه گزارش داد که امریکا قصد دارد ۴۶ فروند هواپیمای نظامی ارتش سابق افغانستان را که پس از سقوط دولت توسط پیلوتهای افغان به ازبیکستان و تاجیکستان فرار داده شده بودند، به این دو کشور بدهد.
واشنگتن در بدل آن خواهان همکاری ضدتروریستی این کشورها است.
به نقل از پولیتیکو، مقامات امریکایی در حال مذاکره با مقامات ازبیک و تاجیک اند تا در صورت توافق، این دو کشور آسیای میانه، امریکا را در قسمت به دام انداختن و کشتن تروریستها در افغانستان کمک کنند.
این مذاکرات به دلیل حساسیت روسیه در مورد نفوذ امریکا در کشورهای آسیای میانه علنی نشده است.
طالبان که پس از سقوط دولت پیشین، میلیونها دالر تجهیزات و تسلیحات امریکایی را به چنگ آورده است، از حکومت امریکا خواست که هواپیماهای های مذکور را به این گروه تحویل دهد؛ درخواستی که از سوی واشنگتن رد شده است.
این هواگردهای نظامی شامل هواپیماهای سبک جنگی و چرخبالها است که پس از سقوط حکومت افغانستان به ازبیکستان و تاجیکستان توسط پیلوتهای افغان برده شدند.
توافق احتمالی امریکا با این دو کشور از افزایش تبادل اطلاعات تا به دست آوردن پایگاه نظامی یا هوایی برای زیر نظر گرفتن گروههای تروریستی در افغانستان میشود. مقامات امریکایی در مرحله فعلی گزینه تبادل اطلاعات را بیشتر محتمل می دانند.
با این که تا هنوز روشن نیست تاشکند و دوشنبه تا چه حدی به این توافق علاقه دارند، اما یک نکته واضح است که روسیه و کشورهای آسیای میانه نگران تهدید و نفوذ گروههای تروریستی فعال در افغانستان در کشورهای مسلمان نشین آسیای میانه اند.
در حالیکه طالبان گروههای تروریستی را در افغانستان حمایت میکنند و به برخی از آنان مانند طالبان پاکستانی، اجازه فعالیت نظامی را میدهند، اما پهبادهای امریکایی چندین عملیات مهم را برای کشتن اعضای مهم القاعده در داخل افغانستان انجام داده اند.
