یوناما روز جمعه به مناسبت آغاز کارزار «۱۶ روزه فعالیت علیه خشونت مبتنی بر جنسیت» اعلام کرد که افغانستان یکی از بلندترین نرخهای خشونت علیه زنان در جهان را دارد. دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان گفت که از تابستان پارسال به اینسو، بسیاری از حقوق زنان لغو یا محدود شده است.
دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان روز جمعه، ۴ قوس، از طالبان خواست برای پایان بخشیدن به خشونت علیه زنان گامهای فوری بردارد.
یوناما تاکید کرده است که در این مدت همچنین دسترسی بازماندگان خشونت مبتنی بر جنسیت به خدمات هماهنگ، جامع و با کیفیت به طور قابل توجهی بدتر شده است.
به نقل از بیانیه این سازمان، رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه سرمنشی سازمان ملل برای افغانستان گفت: «حقوق اساسی زنان افغان باید محافظت شود و گامهای مشخصی برای ایجاد محیطی توانمند که عاری از هر گونه خشونت باشد، برداشته شود.»
خانم اوتونبایوا حمایت از حقوق زنان را عامل حیاتی صلح و ثبات پایدار در افغانستان دانست.
طالبان با بازگشت دوباره شان در ماه اسد پارسال به قدرت، محدودیتهای شدیدی بر زنان در عرصههای مختلف وضع کردهاند.
یوناما تصریح کرده است که با توجه به بحران اقتصادی و از سویی هم وضع محدودیتها بر زنان از جمله آزادی برای راهاندازی حرکت، کار، تحصیل و مشارکت در زندگی اجتماعی، سبب تشدید این وضعیت میشود.
در بیانیه یوناما تاکید شده است که این عوامل برخی از هنجارهای اجتماعی-سنتی را که استفاده از خشونت را به عنوان نوعی انضباط و کنترل میپذیرد، تقویت و محیطی را ایجاد میکنند که در آن خشونت علیه زنان و دختران عادی میشود.
در همین حال آلیسون داویدیان، نماینده زنان سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است: «هر روز شاهد عادیسازی خشونت علیه زنان و دختران، در خانههایشان، مکانهایی که اجازه کار دارند، [به طور] آنلاین و در مکانهای عمومی هستیم.»
همه ساله از ۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بشر کارزار «۱۶ روز فعالیت علیه خشونت مبتنیبر جنسیت» راهاندازی میشود. طی این کارزار نهادهای مختلف حقوق بشری خوستار اقدام جهانی برای افزایش آگاهی و تقویت تلاشها برای پایان بخشیدن خشونت مبتنی بر جنسیت در جهان میشوند.
طالبان به رغم اعتراضات گسترده زنان علیه سیاستهای این گروه، حاضر به برداشتن محدودیتها در عرصه کار، تحصیل و مشارکت سیاسی بر زنان نشدهاند.
در حال حاضر، مکاتب دخترانه به روی دانشآموزان بالاتر از صنف ششم بسته است.
از نخستین روزهای حکومت طالبان، موجی از اعترضات زنان علیه این گروه در شماری از ولایتهای افغانستان به راه افتاد. پاسخ طالبان اما به مطالبات «نان، کار، آزادی» زنان افغانستان، سرکوب، شکنجه و بازداشت بوده است.
