شعر انس حقانی: «حرفی برای گفتن نیست»؛ پاسخ کاربر توییتر: «شعر نگو، عمل کن»

نویسنده روزنامه دان روز جمعه در تحلیلی نوشته است روایتی که پاکستان و امریکا در خلق آن نقش داشتند، این است که رژیم طالبان به طور قابل توجهی با رژیم این گروه در دهه ۱۹۹۰ متفاوت است و می‌خواهد با هنجارهای یک نظام لیبرال منطق شود.

عاصم سجاد اختر، استاد دانشگاه همچنین می‌گوید در پاکستان نیز روز به روز تضادهای آشکار در قلب سیاست رسمی در قبال طالبان آشکار می‌شود و تحریک طالبان پاکستانی جسورانه‌تر عمل می‌کنند.

به گفته آقای اختر گزارش‌های منظمی وجود دارد که نشان می‌دهند ستیزه‌جویان در وزیرستان، لکی مروات، ژوب و مناطق مختلف جغرافیایی پشتون‌نشین مانند کرام، کلان شهر کویته و سوات احیا شده‌اند.

این نویسنده تظاهرات‌های ضد پاکستانی در برخی مناطق این کشور را به تظاهرات‌های زنان افغانستان برای تامین حقوق خود تشبیه کرده و آنرا یک «هوای تازه» دانسته است.

نویسنده دان لیبرالیسم و همزاد تاریخی آن سرمایه‌داری را مسئول پیدایش گروه‌هایی مانند طالبان دانسته است.

راهول شیوشانکار سردبیر رسانه‌ هندی به نام «تایم نو» است.

صدور فرمان جدید رهبری طالبان درباره بسته شدن دروازه دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها به روی دختران واکنش‌های گسترده جهانی و داخلی را برانگیخته است.

براساس فرمان جدید رهبری طالبان معلمان، کارمندان و مدیران زن مکاتب افغانستان نیز نمی‌توانند به وظیفه خود بروند.

گوردون براون در مقاله‌ای که روز پنجشنبه در روزنامه گاردین منتشر کرده، از هبت‌الله آخندزاده به عنوان «مانع واقعی برای تغییر» یاد کرده است که محدودیت‌های متعدد علیه زنان و دختران را وضع کرده است.

آقای براون گفته است جامعه جهانی باید به رهبری کشورهای مسلمان، از هبت‌الله آخندزاده بخواهند تصمیم خود را تغییر بدهد و متون اسلامی را به او یادآوری کند که اصل آموزش برای همه را توجیه می‌کند.

نخست وزیر سابق بریتانیا در یادداشتش به دوره شکوفایی آموزش و پرورش دختران و زنان در افغانستان اشاره کرده است. او می‌گوید قبل از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۱۹۹۶ میلادی ۶۰ درصد از معلمان مکاتب کابل و نیمی از دانشجویان دانشگاه‌های افغانستان دختران و زنان بودند.

به گفته آقای براون در آن زمان ۴۰ درصد از پزشکان افغانستان زنان بودند.

به گفته او در بیست سال گذشته شمار زنان باسواد افغانستان دو برابر شد و آمار دختران ثبت‌نام شده در مکاتب افغانستان از یک میلیون به ۳.۵ میلیون دختر رسید.

این مقام سابق بریتانیایی می‌گوید دشوار است طالبان دختران و زنانی را به بند بکشند که طعم آزادی را چشیده‌اند و نوشتن، خواندن و فکر کردن مستقل را بلد هستند.

اعتراض به ممنوعیت ورود زنان به دانشگاه در حال گسترش است و هر لحظه تعداد استادانی که از وظیفه‌شان کنار می‌روند بیشتر می‌شود.

رشاد جمالیار در حساب فیسبوکش خطاب به وزارت تحصیلات عالی طالبان نوشت که «در اعتراض به بستن دروازه‌های آموزش» به روی دختران از وظیفه‌اش استعفا می‌کند.

امیر نوری، استاد دانشگاه ابن سینا نوشت: «من احساس می‌کنم [که] نادیده گرفتن این وضعیت غمبار و سکوت در مقابل این ستم عریان که جهان را در بهت و حیرت فرو برده است، شرکت در ظلمی است که به زنان کشور روا داشته شده است.»

طالبان حداقل یک استاد دانشگاه را پس از استعفا لت و کوب کردند و از خانواده‌اش تعهد گرفتند که او بر سر وظیفه‌اش در دانشگاه برمی‌گردد.

شورای حکمای مسلمان به رهبری یک شخصیت ارشد الازهر، پس از سازمان کشورهای اسلامی دومین نهاد بزرگ اسلامی است که خواهان لغو ممنوعیت تحصیل زنان در افغانستان شده است.

شورای حکما خطاب به طالبان گفته است که «تمام اقدامات لازم برای دسترسی زنان و دختران به آموزش در چارچوب شریعت اسلامی فراهم شود.»

وزیر تحصیلات عالی طالبان تلاش کرده است که تقصیر بستن دانشگاه را به گردن دانشجویان دختر بیندازد که به گفته او، به علت عدم رعایت پوشش مورد نظر طالبان و نداشتن محرم، اصول شرعی را نقض کرده‌اند.

با توجه به محکومیت گسترده این اقدام طالبان از سوی رهبران مسلمان و همچنان دسترسی زنان و دختران به آموزش و کار در منطقه، افغانستان تنها کشوری اسلامی است که طالبان زیر نام شریعت، تحصیل و آموزش زنان را ممنوع کرده است.