انوراگ تاکور، وزیر ورزش هند روز چهارشنبه گفت که کشورش جداً مایل است میزبانی بازیهای المپیک ۲۰۳۶ را به دست آورد. او گفت که هند باید در دنیای ورزش نیز پیشگام و خبرساز شود. هند قبلا بازیهای آسیایی و کشورهای مشترکالمنافع را میزبانی کرده بود.
کمیته المپیک گفته است که بحثهای مقدماتی را با مقامات ۱۰ شهر جهان آغاز کرده است اما هنوز مشخص نکرده که برنده میزبانی مسابقات ۲۰۳۶ چه زمانی اعلام خواهد کرد.
سه مسابقه بعدی المپیک در شهرهای پاریس در فرانسه، لاس انجلس در امریکا و بریزبین در استرالیا برگزار میشود. در صورتی که پیشنهاد هند پذیرفته شود، گجرات شهر میزبان خواهد بود.
رقبای هند برای این رویداد مهم ورزشی کوریای جنوبی، اندونیزیا و قطر اند. آلمان نیز قصد دارد پیشنهاد بدهد اما مخالفتهای داخلی باعث شده است تا این کشور نتواند تصمیمش را نهایی کند.
وزیر ورزش هند گفت: «وقتی هند میتواند در هر عرصه، از صنعت تا خدمات، خبرساز باشد چرا در بخش ورزش چنین نباشد؟»
او گجرات را شهر مناسب برای میزبانی این رویداد دانست و گفت که این شهر زیرساخت لازم را دارد.
برای اثبات این گفته، مصداقهای بسیاری داریم: ۲۰۰۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲ ،۲۰۱۵، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ سالهایی است که مسی توپ طلای جهان - برترین افتخار یک فوتبالیست - را تصاحب کرده است.
از این نظر، او تنها بازیکن فوتبال است که چنین رکورد بینظیری دارد.
با اینهمه، این بخش کوچک و قابل شمارش آمارهایی است که این اعجوبه کوچک خلق کرده و شمردن تمامی شگفتیهایی که او رقم زده است، شهرزادی میخواهد و کمازکم هزار و یک شب.
وقتی یازده ساله بود، پزشکان تشخیص دادند که با کمبود هورمون رشد مواجه است.
دقیقا زمانی که فوتبالیست خوبی شده بود و باید به باشگاههای حرفهای فوتبال میپیوست، حتی «ریور پلاته» به پیشرفت او علاقه نشان داد، اما تمایلی برای پرداخت هزینههای درمانش که ماهیانه ۹۰۰ دالر میشد، نشان نداد.
اما کارلِس رکساچ، استعدادیاب بارسلونا میگوید فقط ۵ دقیقه نیاز بود تا بدانم این پسرک جثه کوچک دقیقاً همانی است که دنبالش هستم.
او بعدها گفت: آنقدر از آینده روشن مسی مطمئن بودم که وقتم را برای یافتن کاغذ هدر ندادم و قرارداد مسی را روی یک دستمال دسترخوان، در همان رستورانی که با خانواده مسی قرار داشتم، بست.
مسی در نوجوانی با کمک باشگاه بارسلونا، به وسیله هورموندرمانی قد خود را افزایش داد.
او روز به روز بزرگتر میشد: بارسلونای سی، بارسای بی و در شانزده نوامبر ۲۰۰۳ اولین بازی رسمیاش را برای بارسلونا آغاز کرد و با پیرهن شماره ۱۹ وارد میدان شد.
او آنقدر بزرگ شد و رشد کرد و درخشید که جهانی به بزرگی او اعتراف کردند.
آنتونیو لوبو آنتونش نویسنده پرتگالی میگوید سه چیز در زندگی مهم است: کتاب، دوستان خوب و لیونل مسی.
لیو به تمامی افتخاراتی که یک فوتبالیست میتواند برسد، نتنها دست یافت بلکه در بسیار از موارد آماری از خود بر جا گذاشت که برای دست یافتن به آن باید کسی از همان سیارهای بر زمین فرود بیاید که مسی آمده بود.
او با قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، کلکسیون افتخاراتش را تکمیل کرد و به باور بسیاریها، بهترینِ بیچونوچرای تاریخ فوتبال شد.
با اینهمه، فارغ از هر باوری و همراه با هر دغدغهای، مسی مهم است.
بسیاری معتقد اند، برخلاف سیاستمداران که مهمانان تاریخاند، هنرمندان و اسطورههای بزرگ ورزش، میزبانان این کتاب ناتمام هستند و در خاطرهها میمانند.
آکوییناس، قدیس و فیلسوف ایتالیایی میگوید آدمی همیشه در جستوجوی کشف لذت بوده و از پی چیزی میرود تا از طریق آن لذت ببرد.
بسیاری معتقد اند، آدمهایی که از تماشای فوتبال مسی به وجد میآیند، کسانی اند که به خود لذت رسیدهاند.
در این میان چیزی واسطه نیست. معنای دیگر فوتبال مسی، لذت است.
جام جهانی قطر به پایان رسید. فوتبال دینش را به مسی ادا کرد و تنها جام نداشتهاش را به بهترین نحو به او داد.
این شاید آخرین یا دستکم از آخرین بازیهایی بود که از مسی دیدهایم اما مسی، همیشه مسی خواهد ماند: اعجوبه، جادوگر، معجره و خارقالعاده.
