زهرا نادر برنده جایزه کیتی گانون در روزنامه‌نگاری زنان شد

روزنامه گاردین در گزارشی نوشت که ۴۰ خانواده افغان با ۱۵۰ کودک، نزدیک به یک‌ونیم سال می‌شود که در هوتلی در کنزنگتون، در غرب لندن، زندگی می‌کنند.

حکومت بریتانیا اکنون از این خانواده‌ها خواسته است تا به لیتربی، منطقه‌ای که حدود ۳۰۰ کیلومتر دورتر از لندن است، بروند.

حکومت طی نامه‌ای به این خانواده‌ها گفته‌ است که هوتل کنونی قیمت است و برایشان در هوتل ارزان‌تری جایی در نظر گرفته است.

این خانواده‌ها اما تقاضای حکومت بریتانیا را رد کرده و می‌گویند که کودکان‌شان نمی‌توانند در وسط سال تعلیمی از یک محل به محل دیگر بروند. بعضی از این پناهجویان گفته‌اند که در لندن کاری برای خود دست‌وپا کرده‌اند و معلوم نیست که در محل جدید کار پیدا می‌توانند یا نه.

اغلب این پناهجویان کسانی هستند که با نیروهای بریتانیایی در افغانستان کار کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند که به خواسته حکومت بریتانیا گوش نخواهند کرد و روز جمعه در مقابل پارلمان بریتانیا به تظاهرات خواهند پرداخت.

حکومت بریتانیا تا هنوز موفق نشده است برای این پناهجویان مسکن دایمی تهیه کند.

مارتین گریفتس، معاون سرمنشی ملل متحد که به تازگی از کابل برگشته است در نشست این هفته خود اذعان کرد که در توزیع بعضی از کمک‌های غذایی توسط ملل متحد، زنان حضور ندارند.

او هرچند این وضعیت را نامناسب خواند اما دفتر برنامه جهانی غذا یا دبلیو‌اف‌پی آن را «تعدیل‌های عملیاتی» عنوان کرده است.

گریفتس در نشست خود گفت که ملل متحد و در مجموع نهادهای کمک‌کننده قصد ندارند کارشان را در افغانستان متوقف کنند. او گفت که هزینه چنین کاری سنگین است زیرا در افغانستان کنونی حدود ۲۸ میلیون نفر نیاز به کمک دارند و نزدیک به شش میلیون این جمعیت در آستانه قحطی قرار دارند.

تمویل‌کنندگان ملل متحد ابراز نگرانی کرده‌اند که توزیع کمک‌ها توسط کارمندان مرد باعث محرومیت آنعده از زنان و کودکان می‌شود که سرپرست مرد ندارند و خودشان نیز به دلیل قوانین سختگیرانه طالبان، برای دریافت کمک از دست مردان بیگانه حاضر شده نمی‌توانند.

لیزا کارتی، معاون نماینده ایالات متحده در سازمان ملل متحد در نشست روز چهارشنبه ابراز نگرانی کرد.

او گفت که برخی از دفاتر ملل متحد در حال بررسی یک مدل کمک‌رسانی هستند که فقط توسط مردان انجام می‌شود. او گفت: «چنین کاری می‌تواند دسترسی زنان نیازمند به کمک‌ها را قطع کند.»

لیزا کارتی افزود که این کار تن دادن به شرایط طالبان است و سرکوب‌های این گروه را عادی‌سازی می‌کند.

عطامحمد نور، عضو شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده است، گفت: «مردم هم ما را می‌شناسد و هم شرمندگی جهانیانی را که با شکست مفتضحانه، افغانستان و نظام آن را به یک گروه تروریستی تحویل دادند و اینک بخاطر قباحت‌زدایی از آنان و سفیدسازی جنایات طالبان نه‌تنها به آنان رشوه می‌دهند که رقبای آنان را نیز بدنام می‌سازند.»

آقای نور در بیانیه خود نشر این گزارش را «توطئه‌»ای خوانده که در کنار حلقات معین خارجی، «دستان اطلاعات‌نوشان جمهوریت کاذب و فاسد نیز در آن دخیل است.»

او تاکید کرد که «ما روزی برمی‌گردیم و سرزمین خود را از شر این مایه‌های ننگ تاریخ نجات می‌دهیم.»

برنامه تلویزیونی تی‌جی‌۱ در تلویزیون رای ایتالیا به تازگی با انتشار یک گزارش تحقیقی گفته است که محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان و شماری از رهبران سیاسی در این کشور پول‌های هنگفتی را برای دست برداشتن از مقاومت مسلحانه در برابر طالبان در سال ۲۰۲۱ دریافت کرده‌اند.

در این گزارش آمده است که قطر به اشرف غنی بیش از ۱۱۰ میلیون دالر پول پرداخت کرده است تا در برابر طالبان مقاومت نکند.

در اسنادی که این رسانه منتشر کرده است، دیده می‌شود که عنایت‌الله بابر فرهمند، معاون پیشین شورای عالی مصالحه ملی افغانستان به نمایندگی از عبدالرشید دوستم ۵۰ میلیون و ۹۰۰ هزار دالر گرفته است.

ممتاز زهرا بلوچ، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان روز پنجشنبه در نشست خبری هفته‌وار وزارت خارجه این کشور گفت: «ما از دست دادن جان بی‌گناهان را بسیار جدی می‌گیریم و انتظار ما از همسایگان نیز همین است.»

او افزود: «ما به اتهام زدن و انگشت بلند کردن اعتقادی نداریم اما این انتظار خود را تکرار می‌کنیم که به هیچ کشوری اجازه داده نخواهد شد که خاکش را برای تروریسم در پاکستان استفاده کند. زمانش است که تعهداتی که به جهان و پاکستان داده شده، با اقدامات مشخص و صداقت تمام برآورده شود.»

خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان نیز روز سه‌شنبه به پارلمان پاکستان گفت که طالبان افغانستان مدیون طالبان پاکستانی هستند و به همین دلیل با آن‌ها همکاری می‌کند.

به گفته وی، دسترسی و رسیدگی به کودکان نیازمند یکی از چالش‌های یونیسف است، چون اغلب خانواده‌ها به دلیل بحران کنونی در افغانستان در حال جابجایی‌اند.

این مقام صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید که وضعیت بحرانی کودکان و تلاش برای دسترسی به آنان نهادهای کمکی مانند یونیسف را مجبور کرده برای مجوز حضور در کشور با طالبان همکاری کند.

به گفته آقای هبر در حال حاضر ۶۴ درصد خانواده‌ها در افغانستان قادر به تامین نیازهای اولیه مانند تامین غذا، آب و آموزش برای کودکان خود نیستند.

او همچنین گفت که افغانستان علاوه بر عوامل سیاسی و اقتصادی دچار بلایای طبیعی ناشی از تغییرات اقلیمی شده است که محصولات کشاورزی در این کشور را از بین برده است.

به گفته این مقام یونیسف این بدان معناست که کودکان نه تنها در فقر شدید متولد می شوند، بلکه غذای کافی برای ادامه زندگی ندارند.

آقای هبر می‌گوید که بحران بزرگ کودکان در افغانستان اکنون بیش از هر زمان دیگری به بحران دختران تبدیل شده است و آینده مردم افغانستان و کشور را به صورت جمعی به خطر می‌اندازد.

مسوول ارتباطات یونیسف لوکزامبورگ افزود:«اگر نتوانید کودکان را آموزش دهید، آینده‌شان را از آنها دریغ می‌کنید و تمام ظرفیت‌های یک کشور را از بین می‌برید.»

او تاکید کرد که کمک‌های یونیسف در بحبوحه بحران اوکراین به معنای این نیست که ما فراموش کنیم که یک بحران جدید به معنای پایان بحران دیگر نیست.