کنگره ملی هزاره خواستار فشار بیشتر بر طالبان و برپایی نظام فدرالی در افغانستان شد

قحطانی روز یکشنبه با وزیر خارجه، داخله و رئیس استخبارات طالبان در کابل دیدار کرد. بازدید او از کابل بعد از نشر گزارش یک تلویزیون ایتالیایی در مورد نقش قطر در سقوط حکومت پیشین انجام می‌شود که بازتاب گسترده‌ای در میان افغان‌ها داشته است.

به نقل از خبرگزاری دولتی قطر، قحطانی بر حق تحصیل و کار زنان و دختران تاکید کرده و گفته است که مردم افغانستان باید به «تمام حقوق» شان دست یابند.

با این که طالبان گفته است ممنوعیت تحصیل زنان موقتی است، اما نماینده حکومت‌های خارجی پیوسته از طالبان خواسته‌اند که دروازه نهادهای آموزشی را به روی زنان باز کنند.

نماینده ویژه وزارت امور خارجه قطر گفته است که قطر «به تلاش خود برای تسهیل شرایط دستیابی به اجماع جامع سیاسی ادامه می‌دهد تا امنیت و ثبات در افغانستان حاکم شود.»

وزارت خارجه طالبان به خواسته‌های نماینده قطر در این دیدار اشاره‌ نکرد. قهار بلخی، سخنگوی این وزارت، در توییتر گفت که در ملاقات درباره همکاری‌های سیاسی، بهبود روابط و کمک‌های بشردوستانه گفتگو شده است.

مقامات طالبان بارها تاکید کرده‌اند که در حکومت این گروه افراد از ولایات مختلف افغانستان حضور دارند و آن‌ها مقامات حکومت پیشین را برکنار نکرده اند. اما، مقامات کشورهای غربی و آسیایی در دیدار با مقامات طالبان، از این گروه همواره خواسته‌اند تا حکومت فراگیر را تشکیل داده و حقوق مردم، به ویژه زنان را رعایت کند.

طالبان پس از به قدرت رسیدن، در تمام مناصب بالایی و میانی دولت، فرماندهان و ملاهای نزدیک به خود را مقرر کرده است. این گروه تا هنوز از هیچ جریان سیاسی برای گفتگو و شرکت در قدرت دعوت نکرده است.

این دختران که در رشته‌های طب دندان و معالجوی درس می‌خواندند، عمدتاً از مناطق قبایلی پاکستان اند. آنها با ممنوعیت تحصیل دختران در افغانستان، دو باره به کشور شان برگشته اند.

سلینا بی‌بی، یکی از این دختران که در دانشگاه طب اسپین غر در شهر جلال‌آباد درس می‌خواند گفت: «سال دوم دانشکده طب را به پایان رسانده بودم و قرار بود وارد سال سوم شوم، اما از آنجا که حکومت طالبان اعلام کرد که تحصیل زنان ممنوع است، از حضور در امتحان منع شدم.»

این دختران می‌گویند که پس از برگشت از افغانستان دچار افسردگی شده‌اند و نمی‌دانند چه کار کنند.

نادره مشتاق، دختر دیگری از این گروه گفت که رویای داکتر شدنش نقش بر آب شده است. او گفت: «ما از حکومت پاکستان و ملل متحد می‌خواهیم که به ما کمک کنند تا بتوانیم در دانشگاه‌های طب پاکستان ادامه تحصیل دهیم.»

آن‌ها می‌گویند که آموزش حق‌شان است و کسانی که آن‌ها را با استفاده از زور از این حق محروم کرده‌اند در حقیقت آن‌ها را به درون تاریکی فرستاده‌اند.

عبدالسلام ضعیف در دوره اول تسلط رژیم طالبان بر افغانستان، به عنوان سفیر این گروه در اسلام‌آباد کار می‌کرد.

پس از سرنگونی طالبان توسط ائتلاف به رهبری ایالات متحده، مقامات امنیتی پاکستان آقای ضعیف را دستگیر کرد و سپس به قوای امریکایی در بگرام تسلیم داد.

آقای ضعیف مدتی را در زندان گوانتانامو در حبس به سر برد، سپس از قید آزاد شد و زندگی در کابل را آغاز کرد.

او اکنون مسئول بنیادی به نام «افغان بنست»‌ در کابل است.

تحریک طالبان پاکستان اعلامیه مفصلی در پیوند به مرگ پرویز مشرف منتشر کرده که بخش‌هایی از آن، ارادت این گروه به طالبان افغانستان را بازتاب می‌دهد.

پرویز مشرف، رئیس‌جمهور سابق پاکستان روز یکشنبه پس از مبارزه طولانی با بیماری نادر آمیلوئیدوز در دبی درگذشت.

وزارت خارجه پاکستان اعلام کرده است که روز دوشنبه هواپیمایی را به امارات متحده می‌فرستد تا جسد آقای مشرف را به کراچی بازگرداند.

منابع گفتند آثاری از خفه‌ شدن، در گلوی جسد دیده شده است.

اطلاعاتی درباره هویت این دختر در دست نیست.

افراد طالبان سپس جسد را به شفاخانه اسپین بولدک منتقل کرده‌اند.

بیش از یک ماه پیش نیز جسد یک دختر ۱۷ ساله در ولسوالی میوند ولایت قندهار پیدا شده بود.

همزمان با افزایش سخت‌گیری‌های ظالمانه طالبان علیه زنان در افغانستان، موارد قتل و خودکشی دختران و زنان در این کشور نیز به سرعت افزایش پیدا کرده است.

یافته‌های افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که تنها در جریان شش ماه، از دلو ۱۴۰۰ تا اسد ۱۴۰۱ دست‌کم ۱۰۴ زن در افغانستان به‌قتل رسیده یا خودکشی کرده‌اند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان حقوق اساسی زنان به گستردگی نقض شده است. نهادهای حقوق بشری می‌گویند طالبان آپارتاید جنسیتی ظالمانه‌ای را علیه زنان در افغانستان اعمال می‌کند.

منع کار زنان در نهادهای غیردولتی ملی و بین‌المللی توسط طالبان، انتقادهای گسترده جهانی را به دنبال داشته است.

با این حال طالبان تاکنون از موضع خود کوتاه نیامده است.

تصمیم طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای خارجی، باعث شده است که شماری از نهادهای مددرسان فعالیت خود را در افغانستان متوقف کنند.

این نهادها گفته‌اند بدون کارمند زن، قادر به ارائه خدمات بشردوستانه در افغانستان نیستند.