این گزارش وضعیت جوامع هزاره تحت سلطه طالبان را بررسی کرده است.
در گزارش آمده است که اخراج اکثر کارمندان هزاره از نهادهای دولتی توسط طالبان باعث بیکاری گسترده و فقر شدید در میان بسیاری از خانوادههای هزاره شده است.
برخی از خانوادههای هزاره به دلیل فقر و تهدیدات امنیتی به ایران و سایر کشورهای همسایه گریختهاند، اما برخی دیگر در افغانستان گیر افتادهاند، زیرا هنگام تلاش برای درخواست پاسپورت، درخواست آنها رد میشود.
نتایج این گزارش تحقیقی نشان میدهد که «تبعیض و تعصب» موجود علیه هزارهها باعث شده تا محدودیتهای دسترسی به خدمات دولتی برای آنها بیشتر باشد.
حملات خونبار در اماکن و اجتماعات هزارهنشین
سال گذشته اماکن و اجتماعات هزارهها در شهرهای مختلف افغانستان هدف حملات خونباری قرار گرفت.
بر اساس گزارش دانشگاه سن خوزه، مکاتب در مناطق هزارهنشین هدف حملات انفجاری قرار گرفته و برخی از خانوادهها به دلیل ترس از حملات بیشتر، مانع رفتن کودکان شان به مکتب شدهاند.
بسیاری از شهروندان افغانستان در داخل و خارج از افغانستان در واکنش به کشتار هزارهها اعتراضهای خیابانی برگزار کردند و خواستار توقف حملات علیه هزارههای افغانستان شدند.
کنشگران حقوق بشر در اعتراض به نقص گسترده حقوق هزارهها در افغانستان کمپین «نسلکشی هزارهها را متوقف کنید» را راهاندازی کردند. هشتگ این کمپین بعد از حمله به مرکز آموزشی کاج بیش از ۱۷ میلیون بار توییت شد.
کشته شدن شهروندان هزاره در موارد غصب اراضی
گزارش خاطر نشان کرده است که از زمان تسلط مجدد طالبان بر افغانستان، کوچیها قدرتمندتر شدهاند و سطح خصومت آنان نسبت به ساکنان محلی بیشتر شده است.
جا بهجایی و بیجا شدن هزارهها به دلیل غصب زمین و یا کوچهای اجباری نیز از موارد دیگری است که باعث آوارگی شهروندان هزاره در داخل کشور شده و یا آنان را مجبور کرده تا مسیر ناامن مهاجرتهای غیر قانونی به کشورهای همسایه را در پیش بگیرند.
مصاحبهشوندگان در این گزارش گفتهاند که از سال ۲۰۲۲ کوچیها با جسارت بیشتری وارد ولسوالیهای مناطق هزاره نشین در ولایتهای میدان وردک، بامیان، غزنی، پروان، غور، دایکندی و کابل شدهاند.
براساس گزارشها، درگیری به دلیل غصب زمینهای شهروندان هزاره از سوی کوچیها باعث افزایش حملات بر هزارهها و کشتار آنان شده است.
فقر و گرسنگی مضاعف در مناطق هزارهنشین
گزارش به موضوع توزیع محدود کمکها در مناطق هزارهنشین نیز پرداخته است. براساس این گزارش، فروپاشی اقتصادی و تخصیص نامتوازن کمکها باعث افزایش سطح فقر و گرسنگی در میان مردم هزاره شده است.
هزارههایی که اعضای اردوی ملی و پولیس دولت سابق افغانستان بودند به انستیتوت حقوق بشر دانشگاه سن خوزه گفتند که به دلیل قومیت خود در معرض خطر مضاعف قرار دارند.
تحمیل پوشش اجباری ناهمخوان با فرهنگ محلی
در این تحقیق آمده است که پوشش اجتماعی در ولایتهای دایکندی و بامیان هرگز شامل برقع یا حجاب بلند سیاه نبوده است و زنان این مناطق لباس محلی و فرهنگ پوشش خاص خود را دارند.
طالبان اکنون زنان و حتی دختران کوچک را که به مکاتب ابتدایی میروند مجبور کرده تا با حجاب بلند سیاه دست و پاگیر مصافههای طولانی چند ساعته را برای رسیدن به مکتب بپیمایند.
این گزارش تحقیقی افزوده است که زنان و دختران هزاره میگویند بیشتر از سایر زنان توسط سربازان طالبان متوقف میشوند و مجبور میشوند از سیاستهای سختگیرانه حجاب و داشتن محرم پیروی کنند.
