انتقاد تند ملا هبت‌الله از «حکومت» طالبان: این حکومت نیست، معامله‌گری است

به گفته وکلای مدافع افغان‌های در بازداشت، به دنبال سخت‌تر شدن مواضع پاکستان علیه اتباع افغانستان دست‌کم ۴ نفر در بازداشت جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر از جمله کودکان در زندان‌ها نگهداری می‌شوند.

به گفته منیزه کاکر، بیش از ۸۰۰ تبعه افغانستان تنها در کراچی و در سراسر ایالت سند در زندان‌ها به سر می‌برند و حداقل ۱۱۰۰ نفر بدون مدرک نیز رد مرز شده‌اند.

خانم کاکر می‌گوید که با افغان‌های بازداشت شده بدرفتاری می‌شود و روند قضایی به درستی از سوی قاضی‌ها انجام نمی‌شود.

پیش از این نیز عکس‌هایی در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده بود که در آن کودکان پناهنده افغان توسط پولیس کراچی با ریسمان به هم بسته شده بودند.

گاردین گزارش می‌دهد که در یکی از جلسات اخراج این پناهجویان شاهد بوده که ده‌ها پناهجوی افغان با دست‌های بسته به زنجیر در سلول‌های تنگ در حالی که منتظر جلسه دادگاه بودند، نگهداری می‌شدند.

کمیسیون حقوق بشر پاکستان رفتار با پناهجویان افغان را محکوم کرده و از مقامات خواسته است که روند قضایی را دنبال کنند.

این نهاد در بیانیه‌ای گفته است: «دولت باید مسئولیت هر زن و کودک افغانی را که در حبس خود هستند بپذیرد و اطمینان حاصل کند که به آنها دسترسی فوری به مشاور حقوقی داده می‌شود.»

نهاد حقوق بشری همچنین خواستار پاسخگو ساختن کسانی شده است که باعث ارعاب مدافعان حقوق بشر و منع آنها از برجسته ساختن وضعیت اسفناک زندانیان می‌شوند.

طبق گزارش گاردین، از زمانی که طالبان در آگست ۲۰۲۱ قدرت را به دست گرفتند، حدود ۲۵۰ هزار مهاجر افغان وارد پاکستان شدند.

وزارت داخله پاکستان از تابستان گذشته، برنامه‌ای را برای اخراج مهاجران غیرقانونی آغاز کرد.

از آن زمان، دستگیری‌ها و اخراج‌ها افزایش یافته است و گفته می‌شود که بیش از ۶۰۰ افغان تنها در سه روز در ماه جنوری اخراج شده‌اند و هزاران نفر دیگر نیز بازداشت شده‌اند.

گاردین می‌نویسد که رویکرد پولیس پاکستان در چند هفته گذشته، صرف نظر از بررسی اسناد و وضعیت اقامتی مهاجران، تهاجمی‌تر شده است.

منابع متعدد در داخل سرویس‌های امنیتی می‌گویند پناهجویان افغان به دلیل اتهامات مقامات مبنی بر این که طالبان پناهگاه امنی را برای شبه‌نظامیان طالبان پاکستانی فراهم می‌کنند مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند.

این منابع گفته‌اند که پناهجویان افغان مظنون به ارتباط با طالبان پاکستانی و دیگر گروه‌های شبه نظامی هستند.

یکی از مقامات امنیتی که نخواست نامش فاش شود به گاردین گفت: «پناهندگان افغان می‌توانند به راحتی جابه‌جا شوند و مدارک هویتی ندارند. بنابراین از آنها در عملیات‌های ستیزه‌جویانه استفاده می‌شود.»

این فدراسیون گفته است این رقم در سال ۲۰۲۱، ۱۵۹ مورد بوده است.

باختر در گزارش خود به نوعیت خشونت اشاره نکرده است.

در همین حال، عبدالحق حماد، رئیس نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در این همایش هشدار داد که اگر شماری از نهادهای خبری که او از آنها انتقاد کرد، زیر یک چتر فعالیت نکنند، کار آنها متوقف خواهد شد.

این مقام طالبان شمار کل رسانه‌های فعال در افغانستان را ۳۰۰ رسانه اعلام کرد.

طالبان در یک‌ونیم سال حکومت خود زمینه کار خبرنگاران و رسانه‌ها را به شدت محدود کرده‌اند.

یک ماه پس از روی کار آمدن طالبان، انجمن خبرنگاران آزاد افغانستان گزارش داد که در این مدت ۱۵۳ رسانه از کار افتاده‌اند. سه ماه پس از آن، این انجمن از توقف بیش از نیمی از رسانه‌ها خبر داد.

در حال حاضر شماری از خبرنگاران در بازداشت این گروه هستند.

طالبان از جمله مرتضی بهبودی، خبرنگار افغان-فرانسوی را علی‌رغم درخواست‌ مراجع بین‌المللی، در بند نگهداشته‌اند.

وزارت امر به معروف طالبان در ادارات دولتی هم از تمامی کارمندان خواسته است تا در هنگام شنیدن صدای اذان کار خود را تعطیل کنند.

چندی قبل تصاویر ارسالی به افغانستان اینترنشنال هم نشان داد که ماموران وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان از ورود کارمندان وزارت خارجه، مالیه و دیگر ادارات دولتی به دلیل داشتن ریش کوتاه جلوگیری کردند.

طبق گزارش‌های منتشر شده، وزارت امر به معروف طالبان به کارمندان دولتی گفته برای ورود به محل کار باید ریش بلند و کلاه داشته باشند.

افرادی که با آقای رحمانی ارتباط دارند، به افغانستان اینترنشنال گفتند که او به خانواده خود پیوسته است.

در مورد آقای مشعل هم چند منبع گفتند که به خانه خود بازگشته است.

آقای مشعل در اعتراض به ممنوعیت آموزش و کار دختران و زنان، مدارک تحصلی خود را در یک مصاحبه زنده تلویزیونی پاره کرد و پس از آن کارزاری برای رفع محدودیت‌ها علیه زنان و دختران به راه انداخت.

طالبان او را روز ۱۳ دلو بازداشت کردند و گفتند که فعالیت‌های او در راستای «تخریب» وجهه طالبان بوده است.

آقای رحمانی نویسنده پشتو‌زبان است که در شبکه‌های اجتماعی هم فعالیت می‌کرد.

نیروهای استخبارات طالبان او را روز اول حوت بازداشت کردند و به جای نامعلومی بردند.

در زمانی که آنها در بازداشت بودند، درخواست‌های زیادی برای آزادی آنها مطرح شد. از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان خواستار آزادی فوری آنها شد.

طالبان شمار قابل توجهی از معترضان، خبرنگاران، فعالان مدنی و منتقدان خود را بازداشت کرده‌اند. شمار دقیق بازداشتی‌ها مشخص نیست.

او در نشستی که در دانشگاه پرنستون امریکا با حضور مقامات سازمان ملل و کمیته نظارت بر تحریم های طالبان برگزار شده بود به افغانستان اینترنشنال پاسخ داد.

در این نشست انا خیمینیش، معاون نماینده دایمی اسپانیا در سازمان ملل، سو ایکارت، نماینده امریکا در کمیته نظارتی شورای امنیت سازمان ملل و معاون سابق وزارت تجارت امریکا و دیگر مقامات ذیربط در تحریم‌های وضع شده بر طالبان حضور داشتند.

تروریسم، تحریم‌های وضع شده بر سران طالبان، بحران حقوق بشر و دسترسی به کمک‌های بشر دوستانه از جمله موضوعاتی بود که در این نشست به بحث گرفته شد.

ادموند فیتون براون می‌گوید شماری از رهبران طالبان شرکت کننده در مذاکرات دوحه تنها در بخش رفع ممنوعیت حق سفر از تحریم‌ها معاف شدند؛ اقدامی که موقتی و به منظور شرکت در مذاکرات صورت گرفت.

او در عین حال به افغانستان اینترنشنال گفت که این افراد همچنان در بخش‌های دیگر تحریم‌های سازمان ملل، به شمول مسدود سازی دارایی‌ها و همچنین تحریم‌های تسلیحاتی قرار دارند.

به گفته این مقام سازمان ملل، ۳۰ تن از سران طالبان به تازگی در فهرست تحریم‌ها قرار گرفته و متباقی اعضای این گروه از سال‌ها پیش در این لیست شامل بودند.

شرکت‌کنندگان در این نشست تاکید کردند تا زمانی که طالبان به عنوان یک عضو مسئول جامعه جهانی عمل نکند، هیچ احتمالی برای به رسمیت شناخته شدن این گروه از طرف جامعه جهانی وجود ندارد.