وزیر خارجه امریکا: تلاش‌های کرملین برای پنهان کردن حقیقت جنگ اوکراین موفق نخواهد بود

ولادیمیر پوتین، رئيس‌جمهور روسیه اواخر ماه جنوری پیمان کنترول تسلیحات هسته‌ای با امریکا را به حال تعلیق درآورد.

آنتونی بلینکن، وزیر خارجه امریکا، در هند گفت که اگر به روسیه اجازه داده شود که همان کاری را که می‌خواهد در اوکراین انجام دهد، «متجاوزان» احتمالی در همه‌جا نیز دست به اقدامات مشابه می‌زنند.

امریکا و متحدانش در نشست گروه بیست از کشورهای عضو این سازمان خواستند که روسیه را برای پایان دادن به درگیری در اوکراین تحت فشار قرار دهند.

به گفته این وزارت، در این صحبت مذاکره‌ای انجام نشد. وزیر خارجه امریکا بعداً به خبرنگاران گفت که در این دیدار اتفاقی، از لاوروف خواست که روسیه برای پایان جنگ اوکراین راه دیپلوماسی را در پیش گیرد.

بلینکن گفت: «من به همتای خود گفتم که فارغ از هر اتفاقی که در جهان یا روابط ما می‌افتد، امریکا آماده تعامل است و برای کنترول سلاح‌های استراتژیک اقدام می‌کند.»

در نشست امروز گروه ۲۰ مقامات ارشد امریکایی و اروپایی از دیگر کشورهای عضو خواستند که بر مسکو برای ختم جنگ اوکراین فشار بیاورند. برخی از این کشورها مانند هند و افریقای جنوبی، روابط خوبی با روسیه دارند و تا اکنون بیطرفی خود را در منازعه اوکراین حفظ کرده اند.

به رغم این دیدار، فضای نشست میان وزیران روسیه و کشورهای غربی توام با تنش و انتقاد بود. لاوروف کشورهای غربی را مقصر بحران‌های سیاسی و اقتصادی جهان دانست و گفت که آن‌ها مشکلات را به گردن روسیه می‌اندازند.

هند که ریاست دوره‌ای این گروه را به عهده دارد، تاثیرات منفی اقتصادی جنگ اوکراین را برجسته کرد اما از ملامت کردن روسیه برای آغاز جنگ خودداری ورزید. در عوض، دهلی بر راه حل دیپلوماتیک برای این منازعه، که غرب و روسیه همدیگر را به تحریک آن متهم می‌کنند، تاکید کرد.

گروه ۲۰ شامل کشورهای گروه ۷، روسیه، چین، هند، برازیل، آسترالیا، عربستان سعودی، افریقای جنوبی و برخی از کشورهای دیگر است.

رودنیانسکی به سی‌ان‌ان گفت: «ارتش ما بدیهی است که همه گزینه‌ها را بررسی خواهد کرد. تا کنون آن‌ها شهر را در دست داشتند، اما در صورت نیاز، از نظر استراتژیک عقب‌نشینی خواهند کرد. ما نمی‌خواهیم همه مردممان را برای هیچ قربانی کنیم.»

باخموت در ولایت دونتسک قرار دارد. دونتسک یکی از چهار ولایتی است که روسیه در پاییز گذشته به طور غیرقانونی ضمیمه خاک خود کرد. البته مسکو فقط کنترول نیمی از این ولایت را در اختیار داشت و برای تصاحب نیم دیگر، نیروهای روسی باید از باخموت عبور کنند.

نیروهای گروه واگنر، یک شرکت نظامی خصوصی مربوط به یوگنی پریگوژین، وحشیانه‌ترین جنگ را در باخموت انجام دادند. پریگوژین اما روز چهارشنبه گفت که هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی اوکراین ندیده است و برعکس، نیروهای اوکراینی مواضع خود را تقویت می‌کنند.

اوله ژدانوف، یک تحلیلگر نظامی اوکراینی به اسوشیتدپرس گفت که باخموت در حال حاضر تا حدی محاصره شده است و تمام جاده ها، از جمله مسیر اصلی تدارکات، تحت کنترول آتش روسیه است. این شهر به ویرانه تبدیل شده و «دیگر اهمیت استراتژیک یا عملیاتی ندارد.»

وزارت دفاع روسیه می‌گوید این پهپاد را روز سه‌شنبه هدف قرار داده‌اند.

به گفته این وزارت هیچ تلفاتی به ساکنان منطقه وارد نشده است.

با وجود انکار اوکراین، دیمیتری پسکوف، سخنگوی رئیس‌جمهور روسیه روز چهارشنبه ۱۰ حوت، کی‌یف را عامل حمله خواند و به خبرنگاران گفت که اظهارات میخائیل پودولیاک را باور نمی‌کند.

طبق کنوانسیون‌های ژنو و پروتوکول‌های الحاقی آن، طرف‌های جنگ در درگیری‌های نظامی باید میان اهداف نظامی و غیرنظامی تفکیک قایل شوند.

کریم خان با اشاره به حملات روسیه بر زیرساخت‌های اوکراینی گفت: «از نظر تعداد، مقیاس و گستردگی حملات بر شبکه‌های برق اوکراین، من فکر می‌کنم اینجا یک الگو وجود دارد و باید بررسی کنیم که چرا این اتفاق می‌افتد. آیا آن‌ها اهداف مشروع [نظامی] هستند یا خیر؟»

از اوکراین بیش از ۷۰ هزار مورد ادعای جنایات جنگی گزارش شده است که به اغلب آن‌ها قرار است در دادگاه‌های داخلی رسیدگی شود.

از نظر حقوقی، دادگاه بین‌المللی جنایی صلاحیت رسیدگی به جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی در خاک اوکراین را دارد و انتظار می‌رود که بررسی‌ها بیشتر بر مظنونان برجسته متمرکز باشد و سال‌ها وقت می‌گیرد.

کار محکمه بین‌المللی جنایی معمولا خیلی کند است. کریم‌ خان نیز در کی‌یف با این انتقاد مواجه شد که کار بررسی‌ خیلی کند پیش می‌رود. اما او گفت: «مردم خواهان یک پیروزی به قیمت خیلی گزاف نیستند. مردم باید اطمینان داشته باشند که این یک روند سیاسی نیست.»

مدارک جمع‌آوری‌شده توسط مقامات غربی و اوکراینی از مناطق تحت اشغال نیروهای روسی که اکنون آزاد شده حاکی از نقض‌های حقوق بشری گسترده، از جمله شکنجه، اعدام، اخراج اجباری و خشونت جنسی است. مسکو همواره این اتهامات را رد کرده و آن را ساختگی خوانده است.