روسیه به طالبان اجازه داد شمار کارمندان خود را در سفارت افغانستان در مسکو بیشتر کند

این کمیسیون با صدور بیانیه‌ای به مناسبت روز جهانی زن، گفته است امسال این روز در شرایطی برگزار می‌شود که زنان در افغانستان، دشوارترین دوران زندگی خود را سپری می‌کنند.

کمیسیون حقوق‌بشر افغانستان تصریح کرده که با تسلط طالبان، زنان از حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش به‌ گونه کامل محروم شده و عملاً حکم محبوسان خانگی را کسب کرده‌اند.

به گفته کمیسیون حقوق‌بشر افغانستان، در بیش از یک و نیم سال تسلط طالبان، افغانستان شاهد «یک خبر خوب که مایه امید زنان و دختران به آینده بهتر گردد»، نبوده است.

در بیانیه این کمیسیون آمده است: «حاکمیت ظالم، هژمونی مردسالارانه و تیوری‌پردازان افراطیت مذهبی، در تبانی با هم، زنان کشور را مجازات می‌کنند. این در حالی‌ست که زنان افغانستان، فرهنگ اجتماعی و حرمت به انسانیت را جداً رعایت کرده‌اند.»

کمیسیون حقوق بشر افغانستان رویکردهای رهبری طالبان نسبت به زنان را «زننده و شرم‌آور» توصیف کرده است.

این کمیسیون از مقاومت زنان معترض به سیاست‌های طالبان، ستایش کرده است.

کمیسیون حقوق بشر همچنین از سازمان ملل خواسته است که یک مکانیزم نظارتی مستقل، دایمی و معنادار را، با ترکیب هیئت متشکل از شخصیت‌های متعهد و با تجربه، برای افغانستان در نظر بگیرد.

در بیانیه همچنین تصریح شده که بنابر نیاز مبرم افغانستان، باید حقوق‌‌بشری زنان، از اولویت‌های هر برنامه و از مباحث مهم هر گفتگو پیرامون افغانستان باشد.

براساس بیانیه‌ای که دفتر نمایندگی سازمان ملل روز چهارشنبه منتشر کرده، رئیس یوناما گفته است در حالی که افغانستان شاهد یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های انسانی و اقتصادی در جهان است، حذف نیمی از جمعیت کشور توسط طالبان اقدام «خودآزاری ملی» است.

اوتونبایوا تصریح کرد که سیاست‌های طالبان به هدف حذف زنان، نه تنها دختران و زنان، بلکه تمام شهروندان افغانستان را محکوم به فقر و وابستگی به کمک‌های بشردوستانه در آینده خواهد کرد.

او افزود چنین رفتاری افغانستان را از مردم این کشور و جامعه جهانی منزوی خواهد کرد.

یوناما در روز جهانی زن، بار دیگر از طالبان خواسته است که محدودیت‌ها بر حقوق اساسی زنان افغانستان لغو کند.

در بیانیه آماده است که طالبان از زمان تسلط دوباره شان بر افغانستان، تمرکز قابل ملاحظه‌ای روی تحمیل قوانینی داشته است که منجر به انداختن زنان در کنج خانه‌های‌شان می‌شود.

به گفته یوناما، محدودیت طالبان بر زنان، در تضاد با تعهداد حقوق بشری مندرج در اسناد حقوق بشری‌ است که افغانستان عضویت آن‌ها را دارد.

در کنار این‌ها، یوناما گفته است که محروم کردن زنان از آموزش، پیامدهایی همچون خودکشی، ازدواج اجباری کودکان، فرزندآوری زودهنگام و همچنین زیان‌هایی ناشی از فقر در خصوص سلامتی، تغذیه و رفاه زنان در پی خواهد داشت.

بر اساس بیانیه، محدودیت‌های طالبان بر زنان همچنین خطر خشونت خانگی، استثمار و سوءاستفاده جنسی را نیز افزایش می‌هد.

با این حال، آلیسون داویدیان، نماینده زنان سازمان ملل در افغانستان می‌گوید که زنان افغانستان شجاعت باورنکردنی‌ای را در برابر حذف مداوم و سازمان‌یافته توسط طالبان از خود به نمایش گذاشته‌اند.

یوناما گفته است که در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۱.۶ میلیون زن و دختر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند، با این حال، طالبان با ممنوعیت کار زنان در موسسات، روند امدادرسانی را به شدت تضعیف کرده است.

روز جهانی زنان در حالی فرا می‌رسد که طالبان در بیش از یک و نیم سال حاکمیت‌شان در افغانستان، محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای بر زنان وضع کرده است. در حال حاضر زنان و دختران اجازه سفر بدون محرم شرعی، حضور در دانشگاه و مکاتب بالاتر از صنف ششم را ندارند.

به گزارش وبسایت اسپای‌تاک، ۹ سال پیش تیم کوچکی از اداره قدرتمند مبارزه با موادمخدر امریکا و ماموران وزارت عدلیه و سارنوالی امریکا یک طرح مخفیانه برای دستگیری ۲۶ عضو ارشد طالبان، به شمول ملا برادر و قاچاقبران مرتبط با طالبان را به کاخ سفید ارایه کردند.

نام رمز این طرح «عملیات اقدام بالمثل» بود.

این برنامه بر اساس یک طرح موفق دیگر ساخته شده بود. این دو نهاد امریکایی برای تضعیف رهبری گروه شورشیان فارک و خشکاندن منابع مالی شان که تجارت موادمخدر بود، از دادگاه‌های امریکا و همکاری کشورهای دیگر استفاده کردند.

وزارت عدلیه و سارنوالی امریکا بالاخره توانست که ۵۰ نفر از مقامات ارشد شورشیان فارک متهم کند و نیمی از آنان را دستگیر و در امریکا زندانی کند.

جان سیمن و مایک مارساک که این طرح را پشنهاد کرده بودند،از مقامات حکومت اوباما خواستند تا بیش از ۲۶ رهبر ارشد طالبان و سران مافیای مواد مخدر را تحت پیگرد قانونی قرار دهد.

سیمن گفت: «متهم کردن آنان به عنوان اعضای یک گروه تبهکار به ما اجازه می‌داد که از نیروهای امنیتی کشورهای دیگر بخواهیم که رفت و آمد رهبران طالبان، توانایی شان برای یافتن منابع مالی و پنهان کردن پول‌های شان در کشورهای دیگر را محدود کنند.»

بقول او، با اجرای این طرح سران طالبان دستگیر و به شهر نیویارک منتقل و آن‌جا دادگاهی می‌شدند. شواهد و مدارک زیادی علیه آن‌ها وجود داشت و محکمه آن‌‌ها قطعا به محکومیت می‌انجامید.

سیمن گفت که استراتیژی مشابه در قبال شورشیان مسلح کلمبیایی فارک باعث شد که رهبران فارک به اتهام قاچاق مواد مخدر در معرض دید جهانیان قرار گرفتند، موقعیت آن‌ها در مذاکرات صلح با مقامات کلمبیایی ضعیف شد.

او خواستار روابط بیشتر کشورها با گروه‌ها و جریان‌های مردمی متعلق به افغانستان شد.
حسن سروش بخشی از نمایندگان دیپلوماتیک حکومت پیشین است که با سقوط حکومت دروازه سفارت‌های افغانستان را باز نگهداشتند و در کنار خدمات قونسلی، برای تداوم کمک‌های بشردوستانه به افغان‌ها و فشار سیاسی بر طالبان، با حکومت‌های میزبان لابی می‌کنند.

سروش به این روزنامه گفت که کانادا و کشورهای دیگر با نمایندگان طالبان در قطر «تعامل» مشروط داشته باشند. او تاکید کرد که روابط با نمایندگان سیاسی طالبان مشروط به لغو برخی از سیاست‌های مشخص این گروه شود.

طالبان پس از به قدرت رسیدن روی بهبود روابط با کشورهای قدرتمند منطقه، مانند روسیه و چین تمرکز کرده است. این گروه روی همدلی و ضدیت این کشورها با امریکا برای کاهش فشار و انزوا، و همچنین کسب مشروعیت بین‌المللی حساب کرده است.

پس از بسته شدن سفارت افغانستان در امریکا، سفارت افغانستان در کانادا مسئولیت رسیدگی به نیازهای قونسلی افغان‌ها در امریکای شمالی را به عهده گرفته است.

سفیر افغانستان گفت که برغم این که سفارت افغانستان در اوتاوا از سوی یک حکومت به رسمیت شناخته شده حمایت نمی‌شود، اما این سفارت توانسته است به کار خود ادامه بدهد.

سروش گفت: «اکثر کشورها، دولت‌ها را به رسمیت می‌شناسند و نه حکومت‌ها را. ما می‌خواهیم صدای مردم خود باشیم.»

روز سه شنبه اعضای شورای امنیت در مورد زنان، صلح و امنیت بحثی آزاد برگزار کردند. سفیر امریکا ممنوعیت کار و تحصیل زنان و دختران در افغانستان را «موحش» توصیف نمود که به یک «بحران واقعی» در این کشور دامن زده است.

او گفت که سیاست‌های طالبان، «زنان و دختران را در معرض افزایش خطر خشونت جنسیتی و استثمار جنسی قرار می‌دهد و مانع از رسیدن کمک‌های بشردوستانه نجات‌بخش به افغان‌هایی می‌شود که نیاز مبرم دارند.»

گرینفیلد از شورای امنیت تقاضا کرد تا از طالبان بخواهد که فرامین هولناک خود را لغو کند و به تعهد خود در قبال مردم افغانستان احترام بگذارد.

سفیر امریکا در حالی خواهان فشار پیوسته شورای امنیت سازمان ملل بر طالبان است که در میان اعضای شورا بر سر نوع برخورد با طالبان به خصوص در ارتباط به مسایل حقوق بشری، توافق نظر وجود ندارد.

هرچند چین و روسیه از طالبان خواسته‌اند که ممنوعیت کار و تحصیل زنان را بردارد، اما از انتقاد و اعمال فشار بر این گروه پرهیز کرده‌اند.