سفارت افغانستان در رم: ۹۱ نفر از قربانیان کشتی غرق شده در ایتالیا شهروندان افغانستان هستند

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان در توییتی نوشت که تحقیقات درباره کشته شدن والی این گروه و وقوع این انفجار جریان دارد.

داوود مزمل، در ماه میزان از سوی طالبان به عنوان والی بلخ تعیین شد. او به حلقه رهبری طالبان در «قندهار بزرگ»، شبکه قاچاق مواد مخدر و جمهوری اسلامی ایران نزدیک بود.
تا هنوز هیچ گروهی مسئولیت این انفجار را بر عهده نگرفته است.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، داوود مزمل مقام ارشد طالبان است که در دفتر کارش در اثر انفجار کشته می‌شود.

طبق گزارش‌ها، والی طالبان در بلخ در اثر انفجار انتحاری کشته شده است. انفجار انتحاری یکی از ابزارهای جنگی شناخته شده طالبان بود و این گروه در دو دهه گذشته از حملات انتحاری در مقابل حکومت پیشین افغانستان استفاده می‌کرد.

ویدیویی که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته نشان می‌دهد که انفجاری نسبتاً بزرگی رخ داده و دفتر والی طالبان در اثر شدت انفجار تخریب شده است.

این مقام طالبان درحالی کشته شد که مقامات طالبان همواره از تامین اطمینان می‌دادند.

داوود مزمل از ولسوالی گرشگ ولایت هلمند بود. او پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان والی این گروه در ننگرهار تعیین شده بود.

سهلانی گفت که گزینه بدیل بدون مبارزه با فساد و صادق بودن در باره چالش‌ها به وجود آمده نمی‌تواند. او به گستردگی فساد مالی و اداری در دولت قبل از طالبان اشاره کرد و گفت که اپوزیسیون باید نیروهایی را به صحنه بیاورد که فاسد نیستند.

این نماینده سویدن در پارلمان اروپا در مورد تحریم‌های بیشتر علیه سران طالبان صحبت کرد و افزود که اگر تحریم‌های کنونی کارگر نباشد، اتحادیه اروپا تحریم‌های اقتصادی بیشتری را علیه طالبان وضع خواهد کرد تا منابع مالی این گروه بخشکد.

او گفت: «باید اعضای بیشتر این رژیم را در فهرست تحریم‌ها قرار بدهیم. ما می‌دانیم که آن‌ها منابع مالی دارند که از کشور داخل و خارج می‌شود. باید کانال‌های مالی آن‌ها را هدف قرار بدهیم. باید قوانینی وضع کنیم که به کشورهای اتحادیه اروپا امکان بدهد که دارایی‌های مالی طالبان را مسدود کنند.»

سهلانی افزود که اتحادیه اروپا در تلاش است تا صدای مردم افغانستان شود و به آن‌ها کمک کند. او از نیروهای مخالف طالبان خواست تا راهبرد روشنی برای آینده ترسیم کنند.

او گفت: «باید سیاستمدارانی وارد این اپوزیسیون شوند که توان کار کردن داشته باشند. باید افراد توانا روی کار بیایند و در داخل و خارج از افغانستان کار کنند و از مردم این کشور حمایت کنند.»

در این کنفرانس، چهره‌های برجسته‌ای از افغانستان و ایرلند به صورت آنلاین و حضوری شرکت کردند و همبستگی و همدردی خود را با زنان و دختران افغانستان اعلام داشتند.

آن‌ها مسایل و چالش‌های آموزشی زنان در افغانستان را بررسی کردند.

دانشگاه ام‌ای‌سی برای حمایت از زنان و دختران افغان پرچم سه رنگ افغانستان را در مقابل این دانشگاه به اهتزار درآورد.

به نقل از سی‌ان‌ان، اداره پناهندگی مکسیکو اعلام کرد که در ماه جنوری از ۱۳ هزار نفر که در مکسیکو درخواست پناهندگی دادند، ۴۳۰ نفر افغان بودند. با این که در مقایسه با موج بزرگ پناهجویان کشورهای امریکای لاتین که قصد رفتن به ایالات متحده را دارند، رقم بزرگی نیست، اما افزایش ملموس در شمار پناهجویان افغان در این کشور را نشان می‌دهد.

این پناهجویان به کمک باندهای قاچاق وارد خاک امریکا می‌شوند.

آندرس رامیرز، رئیس سازمان کمک به پناهندگان مکسیکو گفت که بسیاری از پناهجویان افغان به طرف شمال یا مرز ایالات متحده می‌روند. او گفت که فرهنگ مکسیکو با فرهنگ افغان‌ها فرق دارد و از این رو آن‌ها می‌خواهند به ایالات متحده بروند.

سازمان غیردولتی پزشکان بدون مرز نیز به سی‌ان‌ان تایید کرد که در ماه‌های اخیر شاهد افزایش تقاضای افغان‌ها برای کمک بوده است. آنجل رزندیز، مدیر فعالیت‌های سیار این سازمان از آسیب‌پذیری پناهجویان افغان یاد کرد و گفت: «وقتی یک جمعیت مجبور به فرار از کشورش می‌شود، در طول سفر در معرض آسیب جدی قرار می‌گیرد.»

او از مشکل زبانی این پناهجویان یاد کرد و گفت که اغلب پناهجویان افغان به دری یا پشتو صحبت می‌کنند.

در پیش پای معترضان کتاب‌های در بند زنجیر افتاده بود و زنی با چادری، پوشش تحمیل شده طالبان، سر تا پا پوشیده و به زنجیر کشیده بود. پس از دو دهه پوشش نسبتاً بازتر، طالبان بار دیگر چادری را به نماد تحمیل ایدیولوژی و کنترول زنان افغان تبدیل کرده اند.

در اعلامیه این گروه آمده است: «می‌خواهیم یادآور شویم که طالبان به هیچ اصول انسانی و اسلامی پایبند نیستند و تمام افغانستان را به کابوسی برای زنان تبدیل کرده است.»

آنها از حکومت کانادا خواستند که از تعامل و به رسمیت شناختن طالبان حذر کند.

باران سجادی، شاعر و هماهنگ‌کننده این گروه نوشت: «این هشت مارچ را با حسرت و قلب‌هایی پر از بغض و خشم، از راه دور در کنار خواهران و دختران [ما] که مجبور به ترک کتاب و آموزش و آگاهی شده‌اند ایستادیم… این همه تبعیض آشکار و بی‌عدالتی در حق زن امروز افغانستان را فراموش نخواهیم کرد.»