سفارت جمهوری اسلامی در کابل از ایجاد «تسهیلات ممکن» برای افغان‌های مقیم ایران خبر داد

وزارت داخله بریتانیا در اطلاعیه‌ای به او خبر داده که به دلیل دو بار تمدید کوتاه‌مدت ویزایش، دیگر واجد شرایط دریافت ویزای درازمدت برای پنج یا ده سال نیست.

با این حال، الیسون تئولیس، نماینده گلاسکو در پارلمان بریتانیا با انتقاد از این تصمیم وزارت داخله گفته که بازگرداندن خانم امیری به افغانستان «خطرناک» است.

در همین حال، به گزارش اسکای‌نیوز خود خانم امیری گفته: «من همیشه علیه طالبان و رژیم بی‌رحم آنها سخن گفته‌ام.» او افزوده که با تصمیم دولت بریتانیا برای بازگردانش به جایی که «زنان امنیت ندارند» مخالف است.

خانم امیری تاکید کرده: «من احساس تهدید می‌کنم و اگر برگردم، می‌ترسم زندگی‌ام را از دست دهم.»

او در بریتانیا قصد داشته که به دانشگاه برود، ولی اگر به افغانستان برگردد، فرصت آموزش در دانشگاه را هم نخواهد داشت.

موضوع خانم امیری در جلسه پارلمان بریتانیا در حضور ریشی سونک، نخست‌وزیر این کشور هم مطرح شده، ولی او گفته که برایش مناسب نیست که درباره پرونده‌‌های افراد اظهار کند.

سخنگوی وزارت داخله بریتانیا هم از اظهار نظر درباره پرونده خانم امیری خودداری کرده و گفته که درباره پرونده‌ها به صورت فردی اظهار نظر نمی‌کند.

به دنبال فروپاشی دولت پیشین افغانستان و روی کار آمدن طالبان، هزاران پناهجوی افغانستان به بریتانیا منتقل شدند، ولی جابه‌جایی آنها در مواردی با چالش‌هایی برخورده و خبرساز شده است.

طالبان نگفته، که این تخفیف تازه بعد از ماه رمضان ادامه خواهد یافت یا خیر.

وزارت مالیه طالبان هفته گذشته اعلام کرد که براساس حکم هبت‌الله آخندزاده،‌ رهبر این گروه، محصول گمرکی آرد، برنج، روغن، بوره، لوبیا، نخود و غیره از ۵۰ تا ۷۰درصد کمتر شده است.

در گزارش آمده است که با ممنوعیت آموزش دختران از سوی طالبان، مکاتب مخفی، اغلب در خانه‌ها، در سراسر افغانستان جوانه زده‌اند. به گفته این روزنامه، اگرچه برخی از صنف‌های زیرزمینی پس از افشا، بسته‌ شده‌ اما بسیاری از این مکاتب زیرزمینی با وجود محدودیت طالبان به فعالیت‌های خود ادامه داده‌اند.

وال استریت ژورنال می‌گوید برخی از مقامات طالبان به دختران خود اجازه داده‌اند که برای ادامه تحصیل در این صنف‌های مخفی شرکت کنند.

در ماه عقرب پارسال روزنامه واشنگتن پست نیز گزارش داد که شماری از دختران با رفتن به مکاتب زیرزمینی در کابل و دیگر شهرهای افغانستان به شکل ظریفی از دستور طالبان سرپیچی می‌کنند.

بیش از ۵۵۰ روز است که طالبان مکاتب دخترانه را بسته است. انتظار می‌رفت که با آغاز سال جدید تحصیلی، طالبان مکاتب دخترانه را بازگشایی کند اما این اتفاق رخ نداد.

طالبان به خاطر عدم بازگشایی مکاتب دخترانه تحت فشار بین‌المللی قرار دارد.

وال استریت ژورنال می‌گوید رهبر گوشه‌گیر طالبان حتی از درون این گروه به خاطر منع آموزش دختران تحت فشار شدید قرار دارد.

گزارشگر این روزنامه از یکی از این صنف‌های زیرزمینی در کابل بازدید کرده است.

وال استریت ژورنال می‌گوید پس از سقوط رژیم اول طالبان، افغانستان تغییر کرد و زنان در این کشور توانستند کار کنند و دختران به مکتب بروند.

این روزنامه مدعی است که در دو دهه گذشته، «طالبان هم تغییر کرده است.» این روزنامه استدلال کرده که در این دوره بسیاری از اعضای طالبان در خارج از افغانستان سفر و زندگی می‌کردند، در مکان‌هایی مانند پاکستان، جایی که هم مردان و هم زنان می‌توانند تحصیل کنند.

این روزنامه می‌گوید درحالی‌که رهبر طالبان با صدور فرمان‌های از جمله منع آموزش دختران در پی تحکیم قدرت خود است، اما دستورات او به طور کامل اطاعت نشده است و مکاتب دخترانه در بخش‌های از افغانستان از جمله در شمال هرگز بسته نشدند.

یک زن که در بخش آموزش مخفی دختران فعالیت می‌کند به این روزنامه گفته است که استخبارات طالبان باوجودی که به یکی از صنف های او سر زدند اما اقدام خاصی انجام ندادند.

به گفته عفو بین‌الملل طالبان تا کنون به سیاست‌های خود مبنی‌بر مموعیت زنان و دختران از حقوق اساسی‌ آن‌ها ادامه داده است.

در بیانیه این سازمان که روز شنبه منتشر شد، آمده است که موانع بر سر راه زنان افغانستان از بین نرفته و هنگامی که زنان برای احقاق حقوق خود تلاش می‌کنند، با ارعاب و آزار و اذیت توسط طالبان مواجه می‌شوند.

به گفته عفو بین‌الملل، طالبان تمام حوزه‌های حقوق بشر را مورد حمله قرار می‌دهند و «دوره‌ جدیدی از نقض حقوق بشر را آغاز کرده‌اند.»

عفو بین‌الملل تصریح کرد که طالبان به نقض حقوق بشر ادامه می‌دهند. این گروه وعده‌های خود مبنی‌بر احترام به حقوق بشر و حقوق زنان را زیر پا گذاشته است و پاسخگو نیست.

طالبان در بیش از یک‌ونیم سال گذشته، در عرصه‌های مختلف بر زنان افغانستان محدودیت وضع کرده است.

در حال حاضر، دختران از رفتن به دانشگاه، مکاتب بالاتر صنف ششم و کار در موسسات محروم‌اند.

با وجود محکومیت گسترده داخلی و بین‌المللی نقض حقوق زنان توسط طالبان، این گروه از سیاست‌های خود در قبال زنان کوتاه نیامده است.

شماری از دوستان آقای محمدی خبر درگذشت او را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند.

نظری پریانی، مدیر مسئول روزنامه ماندگار، که آقای محمدی را از همکاران افتخاری این روزنامه معرفی می‌کند، به افغانستان اینترنشنال گفت که این پژوهشگر در بیمارستانی در کابل عصر روز شنبه (۵ حمل) در ۶۴ سالگی درگذشت.

به گفته آقای پریانی، غلام‌محمد محمدی در بیست سال اخیر با سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد و بیش از ۱۰ بار برای عمل جراحی به هند رفت.

آقای محمدی بیش از ۱۰ جلد کتاب در زمینه تاریخ و هویت سیاسی در افغانستان منتشر کرد. کارهای پژوهشی او عمدتاً بر مسئلۀ مرزی معاهده دیورند متمرکز بود.

محمدی از جنجال‌ها بر سر مسئله دیورند در سیاست افغانستان به عنوان «دهلیز مرگ» یاد می‌کرد و آن را «عامل تباهی افغانستان» می‌خواند.

یکی از آخرین کتاب‌های او تحت عنوان «ما همه افغان نیستیم» در کابل چاپ و منتشر شد.