یوناما از طالبان خواست درباره بازداشت مطیع‌الله ویسا، حامی آموزش دختران، توضیح دهد

هنوز مشخص نیست که طالبان آقای ویسا را برای چه دستگیر کرده است. طالبان در مورد دستگیری او تا هنوز توضیحی نداده‌ است.

ویسا در واکنش به ممنوعیت تحصیل دختران توسط طالبان، از کمپین بازگشت دختران به مکاتب حمایت کرد. او در روز ۶ حمل در حساب خود در توییتر ویدیوی دخترانی را نشر کرد که خواستار رفع ممنوعیت تحصیل شده بودند.

بازداشت ویسا واکنش های گسترده را به دنبال داشته است. ضیاالدین یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی خواستار رهایی مطیع الله شد و او را «قهرمان بزرگ تعلیم» دختران توصیف کرد.

نادر نادری، رئیس پیشین کمیسیون اصلاحات اداری در توییتی نوشت که ویسا و همکارانش از مدتی بدینسو تهدید به مرگ می‌شدند. او دستگیری این فعال آموزش را حمله بر فعالیت‌های مدنی در افغانستان دانست.

نیز منظور پشتین، رهبر جنبش پشتون‌های پاکستان، نیز خواهان رهایی ویسا و نوراییل کلیوال، فعال مدنی دیگر که چندی قبل در هلمند دستگیر شد، گردید.

پشتین گفت که سخن گفتن از آموزش و حقوق بشر جرم نیست و از طالبان خواست که چنین دستگیری‌ها را متوقف کند.

مطیع‌الله ویسا و عطاالله ویسا، دو برادر اهل قندهار بیشتر از ده سال می‌شود که برای باز شدن مکاتب دختران در جنوب افغانستان تلاش‌کرده‌اند. پس از حاکمیت طالبان و بسته شدن مکاتب دخترانه در سراسر افغانستان، مطیع‌الله ویسا فعالیت خود را گسترش داد و برای باز شدن مکاتب دخترانه در تمام کشور تلاش کرد.

برخی کارمندان این وزارت کشته شدن دو همکارشان را تایید کرده بودند.

این دومین حمله داعش بر وزارت خارجه افغانستان در سه ماه گذشته است. در حمله قبلی در ۱۱ جدی ۱۴۰۱، دستکم ۲۰ نفر کشته شدند.

داعش نام بمبگذار انتحاری امروز را عبدالحمید خراسانی ذکر کرده است. بنا به ادعای این گروه، او توانست که پس از عبور از موانع امنیتی وزارت خود را منفجر کند.

به نظر می‌آید که این حمله در واکنش به عملیات روز گذشته طالبان علیه داعش در ولایت بلخ انجام یافته است.

استخبارات طالبان روز یکشنبه اعلام کرد که در یک عملیات، «سه عضو مهم» داعش را در بلخ کشته است. بنا به ادعای طالبان، در حمله بلخ مولوی ضیاالدین، والی قبلی و فرد شماره دوم داعش، ابوعمر افریدی، یک عضو شورای شاخه خراسان و استاد سلمان تاجیکستانی، یکی از مسئولان آموزش‌های نظامی داعش از بین رفتند.

گزارش به نقل از مقام‌های سازمان بین‌المللی کار افزوده که در پی به قدرت رسیدن طالبان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، اشتغال زنان به «یک‌چهارم» کاهش یافته است.

براساس آمار این سازمان، در پی صدور فرمان‌های پیاپی طالبان، محدودیت اشتغال زنان باعث شده که تولید ناخالص داخلی افغانستان در دو سال اخیر حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد کاهش یابد.

کارولین گلاک، نویسنده گزارش آژانس پناهندگان سازمان ملل به یک مرکز تجاری زنان در هرات سر زده و در این گزارش نوشته که این مجتمع تجاری پررونق حالا به محله «خاموشی» تبدیل شده است.

این مرکز، که پارسال به حمایت این سازمان برای اشتغال زنان مهاجر بازگشته به هرات ساخته شد، در پی وضع مقررات سختگیرانه طالبان علیه زنان، به تدریج از رونق افتاد.

به گزارش خانم گلاک، تاجران زن در این مرکز مشتریان خود را از دست داده‌اند و درآمد آنها حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است.

طالبان پاییز پارسال کار زنان در نهادهای غیردولتی را ممنوع کردند. پیش از آن اشتغال زنان را در زمینه‌های گوناگون دیگر هم ممنوع یا محدود کرده بودند.

این گروه همچنین اشتغال را در مراکز آموزش‌های عالی هم ممنوع کرده است. بیش از پنجصد روز است که طالبان آموزش دختران در مقاطع بالاتر از دوره ابتدایی را هم ممنوع کرده‌اند.

حامد کرزی با نشر اعلامیه، این حمله را ترورستی و خیانت ضد بشری و خلاف ارزش‌های اسلامی و انسانی دانسته است.

ماموریت اتحادیه اروپا برای افغانستان گفته که در این انفجار تعدادی از مردم بی‌گناه کشته و زخمی شدند.

این ماموریت در صفحه توییتر خود افزوده: "ما همه اعمال خشونت‌آمیز را محکوم می‌کنیم. امنیت باید برای همه افغان‌ها تضمین شود."

دفتر معاونت سازمان‌ملل یا یوناما نیز با اشاره به مجروح شدن یک کودک در صفحه توییتر خود نوشته: "هدف قرار دادن افغان‌های ملکی در جریان فعالیت‌های روزمره شان یک امر غیر قابل قبول است."

ویدیوی یک کودک دست‌فروش در صفحات مجازی دست به دست می‌شود که در این حمله زخمی شده است.

عبدالنافع تکور، سخنگوی وزارت داخله طالبان گفته، که مهاجم قبل از رسیدن به هدف در چهارراهی ملک اصغر شناسایی و با کشته‌شدن او، مواد منفجر جاسازی شده در بدنش منفجر شد. او گفته که شش فرد ملکی کشته و به شمول سه نیروی طالبان، چند فرد ملکی زخم برداشته‌اند.

اما کارمندان وزارت خارجه این گروه در صفحات مجازی، با نشر دو عکس نوشته‌اند که در این حمله، امان‌الله سلیم، مسئول مراسلات خارجی آرشیف و اسد امیری، کارمند دیگر این وزارت کشته شدند.

شفاخانه ایمرجنسی نوشته که از انفجار روز دوشنبه دو کشته و به شمول دو کودک ۱۲ زخمی به این شفاخانه منتقل شده است.

۲۱ جدی گذشته هم در مقابل دروازه ورودی وزارت خارجه طالبان حمله انتحاری صورت گرفت و این گروه اعلام کرد که به غیرنظامیان تلفاتی وارد شده است.

اما منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند، که در آن حمله ۱۶ کارمند به شمول دیپلومات وزارت خارجه کشته شدند.

داعش مسئولیت حمله قبلی به عهده گرفته بود، اما تا حالا کدام گروه مسئولیت حمله امروز را به دوش نگرفته است.

به نوشته نویسندگان نامه، ۳۷۸ رسانه در افغانستان، که ۶۰ درصد رسانه‌های این کشور را تشکیل می‌دهند، بسته شده‌اند یا در آستانه مسدود شدن قرار گرفته‌اند.

نامه با اشاره به مجبور شدن شماری از خبرنگاران به خروج از کشور، افزوده که آنها در کشورهای گوناگونی سرگردان هستند.

براساس این نامه، برخی از خبرنگاران در ایران و پاکستان مجبور شده‌اند برای پر کردن شکم فرزندان خود کلیه‌های خود را بفروشند. نویسندگان نامه تأکید کرده‌اند که شواهد و مدارک معتبری در این مورد به دست دارند.

نویسندگان نامه افزوده‌اند خبرنگارانی که در افغانستان مانده‌اند، با تهدید، تحقیر و شکنجه‌های سختی روبه‌رو هستند و تا اکنون، ۱۵۰ خبرنگار به دست طالبان بازداشت شده‌، آزار دیده‌ یا تهدید و شکنجه شده‌اند.

نامه افزوده که پنج خبرنگار در سال گذشته کشته و شماری دیگر ناپدید شدند.

به نوشته نویسندگان نامه، شبکه‌های تلویزیونی به دلیل وضع محدودیت‌های شدید طالبان، در وضعیتی قرار گرفته‌اند که بهتر است بسته شوند و رسانه‌های آنلاین با سانسور جدی مواجهند و روزنامه‌های هشت صبح و زاویه به همین دلیل مسدود شدند.

یکی از خواست‌های اصلی نویسندگان نامه از دبیرکل سازمان ملل این است که «نقض آزادی بیان، آزادی رسانه‌ها و حقوق دسترسی به اطلاعات در افغانستان باید به عنوان یک تراژی انسانی به رسمیت شناخته شود.»

خواست دیگر آنها این است که «باید به وضعیت اسفبار خبرنگاران زندانی در افغانستان، کشورهای همسایه و برخی کشورهای ثالث دیگر توجه شود تا جان و کرامت آنان حفظ شود.»

آنها همچنین خواستار انتقال «خبرنگاران سرگردان در کشورهای همسایه افغانستان از جمله ایران، پاکستان و هند به مکان‌های امن» شده‌اند.

نویسندگان نامه از آنتونیو گوترش خواسته‌اند که زمینه آن را فراهم کند که «به نهادهای حامی و مدافع خبرنگاران افغانستان توجه شود و از این سازمان‌ها حمایت کامل صورت گیرد.»