چین می‌گوید در نشست سمرقند، در پی «تقویت اجماع» کشورهای همسایه بر سر مسئله افغانستان است

تحریک طالبان پاکستان در اواخر ماه نوامبر سال گذشته به آتش‌بس با حکومت پاکستان پایان داد. روزنامه پاکستانی دان خبر داد که از آن زمان تاکنون این گروه بیش از صد حمله را در داخل پاکستان انجام داده است که اغلب آن‌ها توسط طالبان پاکستانی در خاک افغانستان طراحی شده بود.

خواجه آصف و ندیم انجم، رئیس استخبارات پاکستان، در اوایل سال میلادی به کابل سفر کردند و از مقامات طالبان در افغانستان خواستند تا علیه طالبان پاکستانی اقدام کنند. پس از این دیدار حملات مشکوکی بر چند پایگاه طالبان پاکستانی صورت گرفت.

در یکی از این حملات مشکوک حداقل شش جنگجوی طالبان پاکستانی، به شمول فرماندهان این گروه، در ماه حوت در ولایت خوست کشته شدند. طالبان دلیل کشته‌شدن این افراد را انفجار بالون گاز اعلام کرد. رسانه‌های پاکستانی آن را انفجار ماین کنار جاده خواندند. منابع دیگر اما گفتند که این طالبان در پی حمله پهپادی ارتش پاکستان جان خود را از دست دادند.

با این حال، وزیر دفاع پاکستان به بخش اردوی صدای امریکا گفت که طالبان افغانستان با طالبان پاکستانی دوستی دیرینه دارند و نمی‌توانند از هم جدا شوند. چون، در ۲۰ سال گذشته به صورت مشترک علیه نظامیان ناتو در افغانستان جنگیدند. او گفت که بین ۷ الی ۸ هزار جنگجوی طالبان پاکستانی در کنار طالبان افغان بودند.

خواجه آصف گفت که در جریان ملاقاتش با طالبان، در یک مرحله طالبان افغانستان به صورت غیرمستقیم گفتند که آن‌ها نمی‌توانند علیه طالبان پاکستانی اقدام کنند چون دوستی دیرینه دارند اما در عین حال می‌خواهند به پاکستان کمک کنند.

وزیر دفاع پاکستان طبق معمول به دشمنی با هند اشاره کرد و گفت که هند به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طالبان پاکستانی حمایت می‌کند و در گذشته از طریق قنسولگری خود به آن‌ها کمک کرده بود.

نویسندگان نامه به آنتونیو گوترش نوشته‌اند: «امروز در داخل افغانستان همه دستاوردها بر باد رفته و بیکاری، فقر، تحقیر و ترس از مرگ، امان ما را بریده است و اگر در تبعید اجباری از کشور به سر می‌بریم، در سراسر جھان سرگردانیم. در حقیقت، ظرفیت‌های حرفه‌ای و هر چیزی را که هویت جامعه رسانه‌ای را شکل داده بود، از دست داده‌ایم.»

این سازمان افزوده از ۲۴ اسد ۱۴۰۰، که گروه طالبان قدرت را در افغانستان به دست گرفت، حدود ۶۰ درصد رسانه‌های این کشور بسته شدند، شمار زیادی از روزنامه‌نگاران تبعید شدند و آنهایی که ماندند در وضعیت بد شغلی و امنیتی به سر می‌برند.

براساس این نامه، در یک سال گذشته پنج خبرنگار در افغانستان کشته و شماری ناپدید شده‌اند، در حالی که ۱۱۵ خبرنگار دیگر دستگیر، آزار و اذیت، تهدید یا شکنجه شده‌اند.

نویسندگان نامه افزوده‌اند که فعالیت‌های شبکه‌های تلویزیونی در افغانستان تا ۸۰ درصد طوری محدود شده که بسته شدن آنها بهتر از فعالیت‌شان است و رسانه‌های آنلاین هم فیلتر می‌شوند.

سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان با انتقاد از «تعامل سازنده» با طالبان، گروهی که به نوشته این سازمان، «تا دیروز جزو خطرناک‌ترین گروه‌های تروریستی جهان محسوب شد»، سوال‌هایی را از دبیرکل سازمان ملل پرسیده است.

این سازمان از آقای گوترش پرسیده: «با این که از تلاش و دوستی شما کمال اطمینان داریم، اما اکنون پرسش جدی در این جا مطرح می‌شود که چرا آن اراده بزرگ برای آزادی بیان و دموکراسی در کشور ما دیگر رنگی ندارد؟ آیا هنوز ملت افغانستان را به عنوان عضو جامعه انسانی می‌شناسید؟»

نویسندگان نامه همچنین پرسیده‌اند که سازمان ملل چرا در برابر پایمال شدن حقوق بشر، از جمله نقض حقوق خبرنگاران، حقوق زنان و دختران در افغانستان اقدام جدی نمی‌کند.

در این نامه همچنین تاکید شده که آن عده از مقام‌های طالبان که قوانین بین‌المللی در مورد فعالیت رسانه‌ای و کارمندان رسانه‌ها را نقض می‌کنند، «باید مجازات و مورد تحریم‌های شدید قرار بگیرند».

این نامه از سازمان ملل خواسته که برای آزادی خبرنگاران زندانی در افغانستان تحت کنترول طالبان و حمایت از خبرنگاران گیرمانده در کشورهای سومی، کمک کند.

سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان، که این نامه را منتشر کرده، در وبسایت خود نوشته که در ماه اسد ۱۴۰۰ در آلمان به کار آغاز کرده است و برای حمایت از خبرنگاران افغانستان در داخل و خارج کشور دادخواهی می‌کند.

وزارت دفاع طالبان روز سه‌شنبه به طور رسمی اعلام کرد که اکمل امیر با ۸ چریک همراهش در ولسوالی سالنگ ولایت پروان کشته است.

در واکنش، جبهه آزادی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کشته شدن فرمانده‌اش، اکمل امیر را هنوز تایید نمی‌کند. این گروه نشر یک «عکس جعلی» از چهره بی‌جان منتسب به اکمل امیر توسط طالبان را زیر سوال برده است.

این جبهه کشته شدن ۶ عضو خود را در نبرد با طالبان تایید کرده است.

در بیانیه آقای مسعود آمده است که جان‌باختن چریک‌های جبهه آزادی «مایه الهام و انگیزه به مردم افغانستان که از ظلم و استبداد طالبان به ستوه آمده‌اند خواهد شد و صف‌های مبارزه را فشرده‌تر خواهد کرد.»

منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که حوالی ساعت هشت بامداد روز دوشنبه حدود ۳۴ رنجر طالبان حامل نزدیک به دو صد جنگجوی این گروه به روستای «هنروه بالا» دره کوکلامی ولسوالی سالنگ ولایت پروان یورش بردند.

دره کوکلامی سالنگ با ولسوالی شتل ولایت پنجشیر مرز مشترک دارد. منابع مردمی گفتند که طالبان در این منطقه سه خانه را به آتش کشیدند.

به گفته منابع، درگیری از صبح روز دوشنبه آغاز شد و «تا پس از نماز خفتن در این منطقه جریان داشت.» منابع گفتند سپس «طالبان از کوه پایین شدند و در مسجد اعلام کردند که هیچ‌کسی از خانه‌اش بیرون نشود.»

روز سه‌شنبه طالبان گروهی از مردان دره کوکلامی را با خود بردند تا پنج جنازه را به خاک بسپارند. منابع گفتند این گروه اجازه ندادند که مردم نماز جنازه قربانیان را بخوانند و مراسم معمول کفن و دفن را به‌جا آورند.

به گفته مردم محل اکمل امیر در بین پنج جسد به‌جا مانده در ساحه حضور نداشته است.

منابع محلی می‌گویند دو نفر از مردم محل نیز به اتهام ارتباط با جبهات ضد طالبان از دره کوکلامی «اسیر گرفته شده‌اند.» این منابع می‌گویند دست‌کم پنج نفر از افراد طالبان نیز در این درگیری کشته شده‌اند.

صدور بیانیه رسمی وزارت دفاع طالبان نشان می‌دهد که این گروه، فعالیت‌های این فرمانده جبهه آزادی را تهدید جدی علیه خود می‌دانسته است.

در بیانیه وزارت دفاع طالبان آمده که «فرقه ۲۲۱ شهید آفتاب قول اردوی ۳۱۳ مرکزی» این عملیات را انجام داده است.

در مقابل جبهه آزادی نیز به افغانستان اینترنشنال گفت که «آمبولانس‌ها جنازه‌ها و زخمی‌های طالبان را به شفاخانه پروان منتقل کرده‌اند.»

اکمل امیر پیش از ورود طالبان به کابل در ۲۴ اسد ۱۴۰۰عضو ارتش ملی افغانستان بود. او پس از سقوط کابل به پنجشیر رفت و بعدا به جبهه آزادی، از جبهات مسلحانه مخالف طالبان پیوست.

جبهه آزادی، از جبهات مسلح مخالف طالبان است که پس از سقوط طالبان به دست این گروه، حملات چریکی‌ای را در ولایت‌های مختلف افغانستان سازماندهی کرده است.

براساس این اطلاعیه، در این کنسرت سه آوازخوان زن فرانسوی اجرا خواهند کرد: کلارا ایسه، لئونی پرنت و صابرینه بلاوئل.

الکساندرا مستواجا، همسر مرتضی بهبودی هم روز سه‌شنبه (۲۲ حمل) با اعلام خبر برگزاری این کنسرت، اطلاعیه گزارشگران بدون مرز را در صفحه توییترش همرسانی کرده است.

گزارشگران بدون مرز در معرفی آقای بهبودی نوشته که او در ۱۶ سالگی کارش را به عنون عکاس خبری آغاز کرد و به دلیل تهدیدهای امنیتی، در ۲۱ سالگی به فرانسه پناهنده شد.

این سازمان افزوده که او در فرانسه با شماری از رسانه‌های فرانسوی از جمله رادیو فرانسه، مدیاپارت، لیبریشن و هنر همکاری کرده است.

گزارشگران بدون مرز همچنین نوشته که مرتضی بهبودی چند جایزه هم برده است، از جمله جایز «بایو» که به خبرنگاران جنگ داده می‌شود و جایزه «وارن» که به گزارشگران و رسانه‌های ملی فرانسه اهدا می‌شود.

مرتضی بهبودی در ۱۵ جدی گذشته، ۴۸ ساعت پس از ورود به افغانستان، زمانی که می‌خواست اعتبارنامه خبرنگاری خود را از وزارت خارجه طالبان در کابل بگیرد، بازداشت شد.

پس از بازداشت آقای بهبودی، حامیان آزادی بیان، نهادهای حامی خبرنگاران و سازمان‌های حقوق بشری بارها درخواست آزادی او را مطرح کردند، ولی طالبان به هیچ یک از این درخواست‌ها پاسخی نداده است.