هشدار سازمان ملل: افغانستان با خطر قحطی مواجه است

وزارت دفاع طالبان روز سه‌شنبه هفته گذشته به طور رسمی اعلام کرد که اکمل امیر، فرمانده مشهور جبهه آزادی را با هشت چریک همراهش در ولسوالی سالنگ ولایت پروان کشته است.

منابع محلی همان روز به افغانستان اینترنشنال گفتند که نبرد روز دوشنبه اتفاق افتاده بود و جنازه پنج نفر از جان‌باختگان در محل درگیری باقی مانده است. به گفته مردم محلی «جسد اکمل امیر در میان این پنج نفر شامل نبود.» چیزی که حدس و گمان‌های زیادی را درباره احتمال زنده بودن او ایجاد کرد.

از سوی دیگر طالبان در شش روز گذشته به جز یک مورد، اجساد جان‌باختگان جبهه آزادی را به خانواده‌های‌شان تحویل ندادند. امری که حدس و گمان‌ها درباره زنده بودن برخی از جان‌باختگان را تقویت می‌کرد.

جبهه آزادی سرانجام روز یکشنبه، شش روز پس از نبرد سالنگ جنوبی تایید کرد که اکمل امیر در این نبرد کشته شده است.

در اعلامیه جبهه آزادی آمده است که طالبان «در کنار شکنجه و آزار و اذیت اقارب و بستگان قربانیان به جنازه‌های شهدا نیز بی‌حرمتی کرده‌اند.» در این اعلامیه آمده است که «طالبان در کنار سر باز زدن از تسلیمی جنازه‌ها، مانع اجرای مراسم و مناسک مذهبی خاکسپاری و تشییع جنازه شده‌اند.»

روز شنبه کمیسیون حقوق بشر افغانستان تایید کرد که نیروهای طالبان به خانه‌های تعدادی از قربانیان جبهه آزادی حمله‌ور شده و اعضای خانواده و نزدیکان آنها را اذیت، تحقیر و بازداشت کرده‌اند.

این کمیسیون می‌گوید: «این نمونه‌ها در کابل، کاپیسا و پروان ثبت شده و سبب خشم مردم افغانستان شده است.»

این سناتور امریکایی می‌گوید «مهم نیست که در کجای جهانیم - کابل یا نیو اورلانز - موسیقی انعطاف‌پذیری، نشاط و فرهنگ را انتقال می‌دهد.»

پس از سقوط افغانستان و به خطر افتادن حرفه و جان شاگردان، استادان و کارمندان انستیتوت ملی موسیقی افغانستان، سناتور بیل کسیدی تلاش کرد تا گروه بزرگ ۲۷۲ نفری را از افغانستان خارج کند.

این سیاستمداری امریکایی اکنون نامزد جایزه گرمی شده است. این جایزه معلق به آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط امریکا است.

با تلاش‌های بیل کسیدی، اعضای گروه موسیقی انستیتوت ملی موسیقی افغانستان در کشور پرتگال پناهند شدند و آموزش و نوازندگی را ادامه دادند.

جایزه گرمی از معتبرترین جوایز در عرصه موسیقی است. این جایزه به کسی که اهل نوازندگی یا آوازخوانی نباشد کمتر اعطا می‌شود.

این ائتلاف متشکل از شش جنبش اعتراضی زنان است.

نماینده امریکا برای افغانستان در رشته توییتی نوشت که با مجمع فکر آینده افغانستان که متشکل از افراد مختلف است، دیدار کرده و توصیه‌های مختلف را از شرکت کنندگان این نشست دریافت کرده است. تام وست گفت که شرکت‌کنندگان این جلسه که منتقدان و حامیان طالبان بودند برای حل چالش‌ها خواستار تعامل و گفت‌وگو بودند و با درگیری‌های مسلحانه مخالفت کردند.

در اعلامیه ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان آمده است «از نظر ما نشست‌های از این قبیل که واقعیت‌های دردناک مردم افغانستان را انکار می‌کند و عاری از حضور گروه‌های مختلف مردم افغانستان است، تنها منجر به سفیدنمایی طالب و ادامه تطبیق آجندای ناکام صلح امریکا با طالبان می‌شود.»

این ائتلاف تاکید کرد که در نشست‌های که در آن‌ نمایندگان قربانیان «جنایات طالبان»، نمایندگان زنان معترض و اشتراک معنی‌دار اقوام و گروه‌های به حاشیه رانده‌شده دیده نشود، از دیدگاه این ائتلاف مشروعیت ندارد.

فاطمه گیلانی و برخی دیگر که در قالب «مجمع فکر آینده افغانستان» فعالیت می‌کنند اخیراً با نماینده امریکا در دوحه دیدار کردند. پس از مسدود شدن ذخایر بانک مرکزی افغانستان توسط امریکا، خانم گیلانی و شمار دیگر تلاش دارند تا پول‌های منجمدشده افغانستان را آزاد کنند و این پول به بانک مرکزی افغانستان تحت کنترول طالبان منتقل شود.

گروه شبه‌نظامی «واکنش سریع» سودان اعلام کرده که کنترول کاخ ریاست‌جمهوری، اقامتگاه فرمانده ارتش و میدان هوایی بین‌المللی خرطوم را به دست گرفته است. ارتش سودان ادعای شبه‌نظامیان را تایید نکرده است.

دو جناح نظامی در پی چند روز تنش سیاسی بر سر انتقال قدرت، آتشباری‌های سنگینی علیه مواضع یکدیگر داشته‌اند.

طالبان گفته است که «یک جرقه‌ای به ظاهر کوچک خشونت در ابتدا می‌تواند منجر به بحرانی شود که از کنترول خارج باشد.»

طالبان در حالی شبه‌نظامیان سودان و ارتش این کشور را به «خرد سیاسی، عقلانیت و گفت‌وگو» فرا می‌خواند که خود این گروه در دو دهه گذشته برای پایان جنگ در افغانستان حاضر به گفت‌وگو با حکومت پیشین افغانستان نشد.

طالبان یک گروه نظامی است که دو سال قبل از طریق جنگ و با زور نظامی قدرت را در دست گرفت. به همین دلیل، هیچ کشوری تاکنون حاکمیت این گروه را به رسمیت نشناخته است.

این جنبش روز شنبه ۲۶ حمل در اعلامیه‌ای گفت که افغانستان پس از تسلط طالبان به «سیاه‌چال» تبدیل شده و گروه طالبان در این مدت برای تحکیم قدرت خود دست به «انواع جنایت و خشونت علیه بشریت» زده است.

اعضای این جنبش با یادآوری محرومیت دختران و زنان از آموزش و کار توسط طالبان گفتند که این گروه حقوق و آزادی‌های اولیه و انسانی همه شهروندان را سلب کرده و فقر و عدم امنیت اجتماعی در افغانستان افزایش یافته است.

اعضای این جنبش از جامعه جهانی خواستند که «صادقانه» در کنار مردم افغانستان بیاستد، «سکوت خود را بشکند و تماشاگر ادامه نقض حقوق بشر و اعلامیه‌ها و کنوانسیون‌های جهانی» از سوی طالبان نباشد.

در اعلامیه این جنبش آمده است «هزاران تن آواره و مجبور به ترک وطن شده‌اند و گروه طالبان با اعمال سیاست حذف، زمین و جایداد‌های ساکنان بومی شماری از ولایت‌ها را غضب و آنان را مجبور به کوچ اجباری کرده‌اند.»

جنبش زنان برای صلح و آزادی همچنین گفته است که طالبان بر خلاف عفو عمومی، نظامیان پیشین را «دستگیر، شکنجه و به طور فجیع به قتل رساندند.»

این جنبش همچنین خواهان رهایی فوری موسی شاهین، عالیه عزیزی، مرتضی بهبودی، الهه دلاورزی، مطیع‌الله ویسا و رسول پارسی از بازداشت طالبان شد.