نماینده مجلس جمهوری اسلامی میگوید که طالبان از طریق افراد محلی مسیرهای انحرافی کوچک در مسیر آب به سوی ایران ایجاد کرده و حقابه کشورش به هدر میرود. محمد سرگزی گفته طالبان تاکنون صحبتی از تخصیص ندادن حقابه ایران نکرده، اما در عمل نیز اقدام خاصی انجام نداده است.
به نقل از خبرگزاری صدا و سیمای ایران، او گفت: «طالبان از زمانی که در راس هیات حاکمه افغانستان حضور یافته صحبتی از تخصیص ندادن حقآبه ایران نکرده اما در میدان واقعیت نیز اقدام خاصی انجام نداده است. این مهم در حالیست که دولت قبلی افغانستان به صراحت عنوان میکرد آب را در مقابل نفت میدهیم.»
به گفته وی، طی سال گذشته حدود ۲ میلیارد مترمکعب آب از طریق بند کمال خان به سمت گودزره هدایت شد، اما آب به سمت سیستان نیامد.
محمد سرگزی توضیح داد که طالبان باری دریچهها را باز کرد، اما مسیر آبی که از بند کمال خان به سمت مرز ایران میآمد، منحرف شد.
سرگزی در این مورد گفت: «متاسفانه طالبان از طریق افراد محلی مسیرهای انحرافی کوچک در مسیر آب ایجاد کردند لذا فقط حدود ۷۰۰ هزار متر مکعب آب وارد کشورمان شده است.»
او از مقامهای کشورش خواسته تا نوع رفتار و تعامل جمهوری اسلامی ایران با افغانستان «باید تعیین تکلیف شود.»
محمد سرگزی با کنایه به مقامهای جمهوری اسلامی ایران گفته در زمستان برق و نفت به افغانستان داده میشود، اما ما «شاهد مسیر یکطرفه تعامل از سوی افغانستان هستیم.»
جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده که در سال ۱۴۰۲، پیگیری حقابه هلمند جزو برنامههای اساسی این کشور است. طالبان گفتهاند که حقابه ایران را میپذیرند.
محمد سرگزی اما در تحقق هرچه زودتر حقابه، موضوع مهاجران افغان در ایران را به رخ کشیده و گفته: «امروزه حدود ۷ میلیون نفر شهروند افغانستان در کشورمان زندگی کرده و از آب آشامیدنی کشورمان استفاده میکنند.»
او پیشتر هشدار داده بود که اگر طالبان حقابه کامل ایران را ندهد، مهاجران افغانستان از استان سیستان و بلوچستان ایران اخراج خواهند شد.
پیش از این فراخوانی درباره برگزاری تظاهراتهایی علیه «به رسمیت شناختن طالبان» در پانزده شهر جهان منتشر شده بود.
معترضان در این همایشهای اعتراضی خواستار عدم به رسمیت شناختن اداره طالبان هستند و از جامعه جهانی و سازمان ملل میخواهند بر این گروه فشار وارد کنند.
اظهارات اخیر آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل در مورد احتمال بررسی به رسمیت شناختن طالبان در قطر، موجی از اعتراضات گسترده را در میان مهاجران افغان در سراسر جهان جرقه زد.
خانم محمد گفته بود یکی از موضوعهای نشست قطر بررسی زمینههای احتمالی به رسمیت شناختن اداره طالبان است.
این نشست دو روزه با حضور آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل و نمایندگان ویژه کشورها و سازمانهای بینالمللی عصر روز دوشنبه برگزار میشود.
شماری از معترضان زن روز شنبه در کابل دست به تظاهرات زدند و گفتند که به رسمیت شناختن طالبان به معنای به رسمیت شناختن «تروریسم» و «آپارتاید جنسیتی» است.
هرچند دیپلوماتهای غربی گفتند که بحث شناسایی رژیم طالبان در نشست مطرح نمیشود اما بسیاری نگران به رسمیت شناختن این گروه هستند.
تظاهرات در دوسلدورف
عباس بصیر، وزیر پیشین تحصیلات عالی افغانستان در میان معترضان در دوسلدورف گفت که در دو سال گذشته تلاشهایی برای «تطهیرسازی طالبان» در سطح جهان در جریان بود.
او افزود که تلاشها برای تطهرسازی طالبان بر اثر اعتراضات جهانی معترضان افغان با شکست مواجه شد، حالا تلاشهای دیگری به راه افتاده که جهان ناگزیر است با طالبان تعامل کند.
آقای بصیر اظهارات آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل را در راستای همین تلاشها تلقی کرد و گفت که اگر کسانی در جهانی میتوانند با طالبان کنار آیند، مردم افغانستان از طالبان نفرت دارند.
او به رسمیت شناختن طالبان را معامله کردن با حقوق مردم افغانستان دانست و گفت که مردم افغانستان چنین معاملهای را نمیپذیرد.
تظاهرات در اسلامآباد
زنان معترض که شماری از مهاجران افغان نیز آنها را همراهی میکردند، با حمل پلاکارتهایی، شعار میدادند که: «به رسمیت شناختن طالبان جنایت به مردم افغانستان است.» «سازمان ملل خانه ملتهاست نه خانه تروریستها.» «میرزمیم، میجنگیم حق خود را از طالبان میگیریم.» «مردم افغانستان را حمایت کنید و کنار زنان افغان بایستید.»
این زنان که پیش از این در کابل علیه سیاستهای زنسیتزانه طالبان به خیابانها میآمدند، در اسلامآباد شعار نه به طالبان سر دادند و خواهان کنار زدن این گروه افغانستان شدند.
یکی از معترضان که شعار «نه به طالبان» در دستش بود گفت که شناسایی طالبان به معنی پا گذاشتن روی گلوی میلیونها شهروند افغانستان است.
قرار است در نشست دوحه درباره وضعیت زندگی مردم افغانستان که سازمان ملل آنرا «بزرگترین بحران انسانی» میخواند، گفتوگو شود. نهادهای بشردوستانه میگویند وضعیت زندگی مردم افغانستان با اقدامات طالبان درباره محروم کردن دختران از آموزش و کار زنان بدتر شده است.
طالبان که در آگست ۲۰۲۱ قدرت را در افغانستان به دست گرفتند، در این نشست حضور نخواهند داشت.
