چین و پاکستان: با طرح راه و کمربند به توسعه افغانستان کمک می‌کنیم

سفارت روسیه در دوشنبه در خبرنامه‌ای به نقل از این دیپلومات نوشته است: «ما کشوری مرفه را پشت سر گذاشتیم، دولتی قوی که سه سال دوام آورد، اگر خیانت تک تک سیاستمداران نبود، سقوط نمی‌کرد و امروز در افغانستان آن جولانگاه تروریسم و افراط‌گرایی که تمام منطقه از آن رنج می‌برد وجود نداشت.»

او از هیچ سیاستمداری نام نبرد.

سمیون گریگوریف که در هفتادوهشتمین سالگرد پیروزی شوروی مقابل آلمان نازی در جنگ جهانی دوم صحبت می‌کرد: افزود: «ارتش ما در سال ۱۹۸۹، افغانستان را با سر بالا ترک کرد.»

داکتر نجیب، رئیس جمهور اسبق افغانستان که مورد حمایت شوروی بود، سال ۱۳۷۱ از قدرت کنار رفت و مجاهدین در هشتم ثور همان سال وارد کابل شدند؛ دوره‌ای که شروع درگیری‌های مسلحانه داخل بود.

چند سال پس از آغاز جنگ داخلی و فروپاشی دولت، طالبان توانستند کنترول بخش اعظم افغانستان را بدست بگیرند. در دوران حاکمیت اول این گروه، القاعده در افغانستان ریشه دواند و طرح حمله به نیویارک را در سپتامبر ۲۰۰۱ ریخت.

امریکا در واکنش به پشتیبانی طالبان از القاعده، به افغانستان حمله کرد و رژیم طالبان را سرنگون ساخت.

اتحادیه اروپا در وضعیتی از آفتاب طبیعی در افغانستان ابراز نگرانی می‌کند که شب‌ شنبه در ننگرهار بر اثر باران و سیل دست‌کم سه کودک کشته و ۲۵ دیگر زخمی شدند.

در اثر باران شب شنبه ۳۵۰ خانه در ننگرهار تخریب شد، بیش از ۱۳ هزار جریب زمین زراعتی از بین رفت و تا ۱۹ هزار چوچه‌مرغه در سه فارم مرغ‌دار تلف شدند.

پارسال افغان‌ها به دلیل باران‌های شدید، برفباری‌های پیهم، توفان و زلزله سال دشواری را پشت سر گذاشتند.

براساس گزارش وزارت طالبان در امور رسیدگی به حوادث در یک سال گذشته خورشیدی بیش از ۱۱۰۰ نفر در حوادث طبیعی جان خود را از دست دادند و بیش از ۲۱۵۰ نفر زخمی شده‌اند.

در این مدت بیش از ۱۰۸۰۰ خانه به طور کامل و بیش از ۲۳ هزار خانه به طور جزئی ویران شده‌اند.

گزارشگران سی‌ان‌ان افزوده‌اند که این پناهجویان در اردوگاهی به نام «شهر بشردوستانه امارات» در وضعیتی «شبیه زندان» به سر می‌برند. به نوشته آنها، به این پناهجویان نه ویزای ورود به امریکا یا کشوری دیگر داده شده و نه اجازه خروج از این اردوگاه.

گزارش به نقل یکی از این پناهجویان افزوده که دختر او که قبلا با یکی از نهادهای امریکایی در افغانستان کار کرده بود، حالا در این اردوگاه با وضعیت دشوار روانی روبه‌رو شده است.

سی‌ان‌ان افزوده که وضعیت دشوار ساکنان «شهر بشردوستانه امارات» توجه شماری از نهادهای حقوق بشری را جلب کرده و آنها گفته‌اند که با این افراد بدرفتاری شده و از مراقبت‌های پزشکی مناسب برخوردار نیستند.

این شبکه خبری امریکایی به گزارش ماه مارچ دیدبان حقوق بشر اشاره کرده که در آن آمده این پناهجویان بیش از ۱۵ ماه در محیطی تنگ و فلاکت‌بار بدون هیچ امیدی به پیشرفت پرونده‌های خود، با «آسیب‌های روحی» روبه‌رو شده‌اند.

در پاسخ به این گزارش‌ها، مقام‌های امارات متحده عربی گفته‌اند که این پناهجویان به مسکن، خدمات بهداشتی، درمانی، مشاوره و آموزش با کیفیت بالا دسترسی دارند.

همچنین یک منبع وزارت خارجه امریکا هم گفته که از گزارش‌های پخش شده در این مورد آگاه است، اما هیچ ادعای تاییدشده‌ای درباره نقض حقوق بشری این پناهجویان وجود ندارد.

به گزارش سی‌ان‌ان، وقتی این پناهجویان در ماه اسد و سنبله ۱۴۰۰ از کابل به امارات منتقل شدند، قرار بود که آنها تنها چند روز در این کشور بمانند، ولی حالا نزدیک به دو سال در آنجا مانده‌اند.

این پناهجویان بقایای بیش از ۲۰ هزار پناهجویی هستند که وزارت دفاع و وزارت خارجه امریکا آن‌ها را به امارات منتقل کردند و بیشتر آنها به امریکا، کانادا، استرالیا یا کشورهای منتقل شدند.

روزنامه شرق روز یکشنبه (۱۷ ثور) یادداشتی منتشر کرد که در آن آمده است «مشخص نیست چرا مسئولان ذی‌ربط در وزارت خارجه و وزارت کشور در‌این‌باره اقدام فوری مشهودی در پیش نگرفته‌اند.»

به نوشته این روزنامه، «اگر مسئولان ذی‌ربط از حضور این تعداد روزافزون مهاجران در کشور ناراضی هستند، سیاست مهاجرتی کشور را تعریف کرده و راه تردد بیشتر مهاجران مسدود شود و اگر چنین سیاستی در دستور کار نیست، این همه محدودیت برای زندگی روزمره این مهاجران که به صورت عمومی جزء اقشار کم‌درآمد و محروم هستند، چه معنایی دارد؟»

در چهار دهه گذشته جنگ، ناامنی و فقر باعث شده است که شهروندان افغانستان در مقاطع مختلف زمانی به صورت گروهی به کشورهای مختلف به ویژه ایران و پاکستان سفر کنند. دولت ایران ادعا می‌کند که «بیش از پنج میلیون نفر» از شهروندان مهاجر افغان در ایران زندگی می‌کنند.

به گفته روزنامه‌های دولتی جمهوری اسلامی ایران حدود ۶۰۰ هزار نفر از دانش‌آموزان افغان در دوره‌های مختلف مشغول آموزش در ایران هستند.

روزنامه شرق در یادداشتی که روز یکشنبه منتشر کرده، همچنین از برخی مشکلات دیگر مهاجران افغان در ایران یاد کرده که به گفته این روزنامه زندگی آنان را با مشکلات و دشواری روبرو کرده است.

در این یادداشت آمده است که اگر یک دیپلوم افغان که تمام دوره تحصیل خود را در ایران گذرانده است، بخواهد از طریق کانکور سراسری وارد دانشگاه شود، در صورت قبولی باید به افغانستان بازگردد و با پاسپورت آن کشور در دانشگاه ایران ثبت‌نام کند.

به نوشته شرق، حتی اگر این متقاضی دانشگاه، رتبه تک‌رقمی کنکور را هم کسب کرده باشد، باید به افغانستان برگردد.

در یادداشت روزنامه شرق آمده است که همین سیاست موجب شده تا بسیاری از شهروندان مهاجر افغان عطای ادامه تحصیل در ایران را به لقایش ببخشند.

این اعلامیه که روز یکشنبه (۱۷ ثور) در صفحه فیسبوک آژانس پناهندگان سازمان ملل پخش شد، آمده که «ما به تعامل متمرکز، اصولی و سازنده خود با تمام سطوح ممکنه مقامات حاکم طالبان جهت لغو این محدودیت و حصول اطمینان از مصونیت تمام کارمندان سازمان ملل متحد و بشری ادامه می دهیم.»

اعلامیه تاکید کرده که سازمان ملل برای کار در جامعه، به همه کارمندان زن و مرد نیاز دارد.

سازمان ملل در اعلامیه خود تصمیم طالبان را «تبعیض‌آمیز» خوانده و آن را باعث «تضعیف» فعالیت‌های خود دانسته، اما تاکید کرده که «با وجود مشکلات، ما نمی‌توانیم از تعامل دست برداریم.»

اعلامیه بدون اشاره صریح به پذیرش یا رد دستور طالبان، بر «تعهد» سازمان ملل بر «ماندن» در افغانستان، «تعامل» با طالبان و کمک‌رسانی به نیازمندان تاکید کرده است.

سازمان ملل افزوده که پس از وضع محدویت طالبان علیه اشتغال زنان در دفاتر این سازمان، با جناح‌های گوناگون، جامعه مدنی، زنان و کمک‌کنندگان به گونه فراگیر مشورت کرده است.

در این علامیه، که به نظر می‌رسد واژگان و عبارت‌های آن به دقت انتخاب شده، با وجود «محکوم» کردن تصمیم طالبان و اشاره به پیامدهای ویرانگر آن بر وضعیت کمک‌رسانی، هیچ اشاره‌ای به بازگشت زنان بر سر کار نشده است.

در پی صدور دستور شفاهی طالبان برای منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل در افغانستان، این سازمان ابتدا به کارمندان خود دستور داد که برای ۴۸ ساعت در خانه بمانند.

با پایان این مهلت و بی‌نتیجه ماندن گفت‌وگوهای مقام‌های سازمان ملل با طالبان، این سازمان ملل تصمیم گرفت که کارمندانش تا پانزدهم ثور در خانه بمانند.

حالا به نظر می‌رسد که با پایان این فرصت یک‌ماهه، مذاکرات مقام‌های سازمان ملل به نتیجه مشخصی نرسیده و این سازمان تصمیم تازه‌ای در مورد این دستور طالبان اعلام نکرده است.

پیشتر افغانستان اینترنشنال دریافته بود که سازمان ملل دسترسی کارمندان زن خود به اینترنت خانگی را فراهم کرده است.

با این حال، به نظر می‌رسد که خانه‌نشینی کارمندان سازمان ملل بدون اعلام تصمیم جدیدی، همچنان ادامه یابد.