امرالله صالح مدعی شد حمله سه هفته قبل واحد ویژه فعالیت‌ فرودگاه کابل را برای مدتی مختل کرد

از ۲۰۲۱ به بعد این بیست‌وهشتمین محموله کمک‌های اتحادیه اروپا به افغانستان است که از طریق هوا به این کشور فرستاده می‌شود.

در همین حال، دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل روز پنجشنبه در توییتی نوشت که امسال ۴۵۰ میلیون دالر برای کمک به بیش از ۱۵ میلیون افغان که نیازمند خدمات و مراقبت‌های بهداشتی هستند نیاز دارد.

این سازمان نوشت که عدم سرمایه‌گذاری در خدمات بهداشتی افغانستان منجر به افزایش مرگ‌ومیر در میان افغان‌های آسیب‌پذیر خواهد شد.

محدودیت طالبان بر کار زنان در سازمان‌های غیردولتی و دفاتر ملل متحد ارائه خدمات بشردوستانه را با چالش مواجه کرده است.

نماینده دایمی پاکستان در سازمان ملل روز چهاشنبه افزود که ۹۵ درصد مردم افغانستان در فقر شدید بسر می‌برند.

در حال حاضر پاکستان با بحران شدید اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند و این کشور دست به دامن بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول برای نجات از نکول شده است. پاکستان امیدوار است که با آزادی دارایی‌های افغانستان بخشی از مشکلات اقتصادی این کشور نیز حل شود.

پیش از این نیز مقام‌های پاکستانی بارها خواستار آزادسازی دارایی‌های افغانستان شده‌اند.

تورک با انتقاد شدید از طالبان گفت که برای او قابل درک نیست چرا این گروه «روان زنان و دختران افغان را با بی‌رحمی ضربه زده و ظرفیت را از آنان می‌گیرد.»

طالبان آنچه را که کمیسار حقوق بشر ملل متحد تبعیض و سرکوب زنان توصیف نموده، زیر نام مداخله در امور داخلی افغانستان رد کرده است.

مولوی ندیم، وزیر تحصیلات عالی و یکی از چهره‌های برجسته حکومت طالبان، روز سه شنبه در دیدار با سرپرست سفارت پاکستان در کابل گفت که کشورها و سازمان‌های بین المللی زیر نام نگرانی از وضعیت حقوق بشر، در امور داخلی افغانستان مداخله می‌کنند.

او در توجیه سیاست‌های تبعیض آمیز طالبان گفت که «افغانان در یک جامعه سنتی و فکری زندگی می‌کنند» و سیاست‌های این گروه را حافظ اعتقاد و فرهنگ مردم وانمود کرد.

تورک اشاره کرد که سیاست‌های سرکوب زنان نه تنها در افغانستان بلکه در کل منطقه از بین برده شوند. زیرا، علاوه بر تاثیرات انسانی، مانع از رشد اقتصادی کشورها نیز می‌شود.

او گفت: «طالبان شدیداً در پی حذف نیم جمعیت کشور از عرصه زندگی روزمره است. این نظام آپارتاید جنسیتی ظرفیت توسعه افغانستان را به هدر می‌دهد.»

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در گزارشی در سرطان ۱۴۰۱ برآورد کرد که محرومیت دختران از آموزش در طول یک سال ۵۰۰ میلیون دالر به اقتصاد افغانستان ضربه می‌زند.

یک منبع روز چهارشنبه گفت که قاری وکیل مشهور به قاری معاذ، شاروال طالبان، مردم ناحیه اول مرکز سرپل را جمع کرده و به آنان گفته است که «کوچه های تان را قیرریزی کنید.» او در پاسخ به امتناع مردم از این کار به دلیل ناتوانی مالی گفته است: «بخواهید یا نخواهید به زور بالای تان قیرریزی می‌کنیم.»

منابع گفتند که او مردم را دشنام داده و تهدید کرده است. در کنار این، شهرداری طالبان «۱۵۰ دکان را مسدود و هر خانه را به مبلغ ۶۰ هزار افغانی جریمه کرده است.»

شهرداری‌ها معمولاً خیابان‌ها و کوچه‌ها را با استفاده از عواید و بودجه حکومت آسفالت و بازسازی کرده‌اند. اما، طالبان به علت کاهش درآمد حکومت کوشیده اند که هزینه برخی از خدمات را با پول مردم تامین کنند.

سخنگوی جدید وزارت خارجه امریکا در پاسخ به سوال افغانستان اینترنشنال گفت که امریکا و سازمان‌های کمک‌رسانی همکار آن در جلوگیری از دخالت طالبان در عملیات و پروژه‌های امدادرسانی در افغانستان جدی اند.

میلر گفت: «ما در چند مورد برنامه کمک‌رسانی را به حالت تعلیق در آوردیم، چون ظن دخالت طالبان در آن وجود داشت. ما عملیاتی امدادی را در غور پس از آن تعلیق کردیم که طالبان می‌خواستند از آن در جهت دیگر استفاده کنند.»

او افزود: «سازمان برنامه جهانی غذا برنامه توزیع کمک‌ها را در دو ولسوالی غزنی از جدی ۱۴۰۱ الی حمل ۱۴۰۲ تعلیق کرد. چون مقامات محلی می‌خواستند در توزیع کمک‌ها دخالت کنند. در حمل، یک سازمان همکار حکومت امریکا فعالیت‌های خود را در ارزگان پس از آن متوقف کرد که طالبان در روند استخدام کارمندان مداخله کردند.»

احتمال سوءاستفاده طالبان از کمک‌های خیریه بین المللی به افغانستان پس از آن پررنگ شد که سیگار، نهاد ناظر کانگرس بر کمک‌های امریکا به افغانستان، امکان استفاده طالبان از این کمک‌ها را مطرح کرد. جان ساپکو، مسئول سیگار گفت که امریکا به علت عدم حضور در افغانستان، نظارتی دقیق بر توزیع کمک‌هایش در این کشور ندارد.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا این انتقاد سیگار و دیگر منتقدان برنامه کمک‌رسانی امریکا در افغانستان را رد کرد و گفت که تدابیری جدی برای نظارت و ارزیابی بر توزیع کمک‌ها وجود دارد.

او گفت: « باید خیلی صریح بگویم که امریکا هیچ نوع کمکی در اختیار طالبان نمی‌گذارد. کمک‌ها برای مردم افغانستان است و نه طالبان. تمام سازمان‌های تطبیق‌کننده برنامه‌های[امریکا] ملزم اند که با سازوکارهای دقیق کمک‌ها را به دست کسانی برسانند که به آن نیاز دارند.»