صندوق کودکان سازمان ملل میگوید که تقربیاً ۱۶ میلیون کودک افغان به حفاظت و کمکهای بشردوستانه نیاز دارند. فران اکیزا، نماینده یونیسف در افغانستان گفته کودکان در افغانستان فراتر از سن خود کار میکنند و حقوق کودکان هر روز تضعیف میشود.
دفتر یونیسف در افغانستان روز پنجشنبه (۲۵ جوزا) ویدئویی نشر کرده که در آن فران اکیزا گفت که فضای امن و مطمین مانند مکانهای که یونیسف ایجاد کرده است، به کودکان آرامش ایجاد میکند و دختران کوچک میآموزند که چگونه بنویسند و بخوانند.
یونیسف از شهروندان اروپا و نهادهای امدادی قدردانی کرده و گفته این کمکهای باعث لبخند و یادگیری کودکان افغانستان میشود.
افغانستان یکی از بدترین کشورهای جهان برای کودکان است که شماری زیادی از کودکان از آموزش محروماند. پس از تسلط طالبان بر افغانستان، صدها هزار تن از دانشآموزان دختر از رفتن به مکتب محروم شدهاند.
یک تحقیق سازمان بینالمللی حفاظت از کودکان نشان میدهد که یک میلیون کودک در افغانستان به دلیل کاهش درآمد خانوادههای خود مجبور به کار شدهاند.
کمیته بینالمللی صلیب سرخ میگوید که طی دو سال گذشته، افزایش چشمگیر فقر و بیکاری در افغانستان تحت کنترول طالبان زندگی میلیونها شهروند را تحت تاثیر قرار داده است. به گفته این سازمان، افراد دارای معلولیت در این میان بیشترین آسیب را متحمل شدهاند.
این سازمان روز چهارشنه (۲۴ جوزا) در گزارشی نوشت که بین ماههای فبروری تا مارچ ۲۰۲۳ به سه هزار و ۸۶۲ خانواده متعلق به افراد دارای معلولیت کمک نقدی کرده است.
صلیب سرخ افزود که پس از تسلط طالبان بر افغانستان و خروج شماری از سازمانهای کمکی، حتی افرادی که سالم هستند نیز شغل خود را از دست دادند و شمار افراد بیکار به صورت چشمگیری افزایش یافته است.
به گفته این سازمان، اعمال تحریمهای اقتصادی بر افغانستان تحت کنترول طالبان، از عوامل دیگر افزایش بیکاری در این کشور است.
برپایه این گزارش، کودکان، افراد مسن و کارگران روزمزد نیز به دنبال افزایش بیکاری در افغانستان متضرر شدهاند.
اسلامالدین، پدر پنج فرزند که پاها و دست راست خود را در یک انفجار از دست داده، به صلیب سرخ گفت: «من گیاهان وحشی را از کوه جمع میکنم و با مقداری روغن میپزم تا کودکانم غذا داشته باشند. ناتوانیام و دیدن گرسنگی فرزندانم مرا رنج میدهد.»
محفوظه که باشنده فیضآباد ولایت بدخشان و دارای معلولیت است، میگوید که هیچ منبعی برای امرار معاش ندارد. او گفته زندگیاش با فقری وحشتناک گره خورده و قادر نیست غذا و پوشاک کافی برای فرزندانش تهیه کند. به روایت محفوظه: «همسایهای چند دست لباس استفادهشده را به فرزندانم کمک کرد. حالا آنها باید این لباسها را بین خود تقسیم کنند، یکی پیراهن را میپوشد و دیگری شلوار آن را.»
کمیته بینالمللی صلیب سرخ نوشت که حدود ۲۸ میلیون نفر در افغانستان شبیه محفوظه، به کمک نیاز دارند.
این کمیته افزود که طبق آمارها حدود ۲۰ میلیون افغان غذای کافی برای خوردن ندارند.
صلیح سرخ تصریح کرد که بخشی از راهحل درازمدت برای زدودن فقر و بیکاری در افغانستان، از سرگیری پروژههایی است که در حال حاضر متوقف شدهاند. این نهاد از جامعه جهانی و سازمانهای توسعهای خواست که سرمایهگذاری در افغانستان را از سر بگیرند تا وضعیت بیشتر از این وخیم نشود.
عبدالله سرحدی، والی طالبان در بامیان، به روزنامه واشنگتن پست گفته است که متعهد به حفظ میراث فرهنگی افغانستان است اما گردشگران باید به سمت مکانهای دیدنی دیگر هدایت شوند. او نابودی مجسمه بودا به دستور ملا عمر در سال ۲۰۰۱ را «تصمیم خوب» خوانده است.
سرحدی به روزنامه واشنگتن پست گفته است: «ما مسلمان هستیم و باید خواستههای خدا را به جا آوریم.»
برخلاف والی طالبان، سربازان جوان این گروه در بامیان اما به واشنگتن پست گفتهاند که بودای بامیان حایز اهمیت تاریخی است و میتواند منبع درآمد از طریق گردشگری باشد.
در قسمت حفظ آثار باستانی، بیاعتمادی نسبت به طالبان همچنان بالا است. یکی از بازدیدکنندگان به واشنگتن پست گفته است: «طالبان ذهنیتی ۵۰۰ سال قبل را دارند. آنها از نظر ذهنی قادر به استفاده از این مکان نیستند.»
یکی دیگر از بازدیدکنندگان گفته است که نمیتوان به طالبان در حفظ آثار باستانی بامیان اعتماد کرد. او گفته است: «آنها [طالبان] در تخریب چیزها حرفهای هستند و نه در بازسازی آنها.»
طالبان در دور اول رژیم خود در ماه مارچ ۲۰۰۱، پس از ورود به بامیان، مجسمههای بودا را به فتوای ملا محمد عمر، رهبر وقت طالبان با انفجار بمب تخریب کردند.
عبدالله سرحدی، والی کنونی طالبان در بامیان در زمان انفجار مجسمههای بودا فرمانده نظامی طالبان در این ولایت بود.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، افراد این گروه در اطراف رواقهای خالی بودا به گونه غیرقانونی و علیرغم هشدار سازمان فرهنگی یونسکو، حفاری را آغاز کردند. عبدالله سرحدی، والی طالبان در بامیان تائید کرده بود که در اطراف بودا حفاری انجام شده است.
هرچند طالبان سعی میکند در این دوره از حاکمیتشان چهره انعطافپذیرتری از خود در رابطه به آثار باستانی دوره قبل از اسلام نشان دهد، سازمانهای فعال در عرصه حفظ و نگهداری این آثار اعتماد زیادی به رفتار غیرقابل پیشبینی این گروه ندارند. باوجود دعوت طالبان از این سازمانها برای همکاری در حفظ و نگهداری آثار باستانی افغانستان، بسیاری از آنها در اعتراض به سیاست طالبان در قبال زنان، بازگشت به افغانستان را غیراخلاقی میدانند.
یونیسکو، به عنوان مثال، از افتتاح یک مرکز فرهنگی و موزیم که قبل از برگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ در بامیان ساخته شده به دلیل «سیاسی» امتناع ورزیده است. این سازمان گفته است که هرچند آثار باستانی در این مرکز امن به نظر میرسد، اما از حفاریهای غیرقانونی در بامیان «عمیقا نگران» است.
فیلیپ مارکیز که ریاست یک هیئت باستانشناسی فرانسوی متمرکز بر افغانستان را بر عهده دارد، به واشنگتن پست گفته است که بیشتر نگران سایر مکانهای کمتر معروف در افغانستان است. او گفته است که با بررسی تصاویر ماهوارهای از شمال افغانستان، نشانههایی از حفاریهای بزرگ را مشاهده کرده است. او گفته است که افغانها ممکن است به دلیل وضعیت بد اقتصادی در تلاش برای فروش آثار باستانی باشند.
رئیس زراعت طالبان در هرات میگوید که بر اثر سرمای سال گذشته، حاصلات انجیر در این ولایت بین ۸۰ تا ۹۰ درصد کاهش یافته است. محمد نسیم سحر به خبرگزاری باختر تحت کنترول طالبان گفت که امسال در هرات حاصلات انار و انگور نیز کاهش یافته است.
برخی از کشاورزان در ولسوالی زندهجان به باختر گفتهاند که تنها درآمد آنها از طریق انجیر به دست میآید و حاصلات کم امسال، آنها را با مشکلات اقتصادی مواجه کرده است.
حدود ۹۰ درصد حاصلات انجیر در هرات از ولسوالی زندهجان به دست میآید.
به گفته مسئولان محلی طالبان، سرمای منفی ۲۸ درجه در زمستان سال گذشته در هرات، به حاصلات میوه در این ولایت آسیب رسانده است.
به باور کارشناسان، انجیر در سرمای منفی ۹ درجه آسیبپذیر است، اما در هوای گرم از مقاومت بالا برخوردار است.
مولوی عبدالکبیر روز چهارشنبه اذعان کرد که فارغان مدارس مذهبی مهارت و توانایی کار در نهادهای دولتی را ندارند. او گفت: «علاوه بر دروس دینی در نصاب مدارس، علوم عصری نیز اضافه شود تا فارغ التحصیلان مدارس جهادی توانایی کار در ادارات را داشته باشند.»
مولوی کبیر در حالی به این کمبود مدارس مذهبی اعتراف میکند که طالبان پس از گرفتن قدرت، رهبری و مدیریت مناصب مهم اجرایی و فنی دولت از جمله بانک مرکزی افغانستان را به فرماندهانی با تحصیلات دینی و ملاها داده است.
به نقل از دفتر رئیس الوزرا، مولوی کبیر روز چهارشنبه با شیخ عبدالواحد طارق، «رئیس عمومی مدارس جهادی» طالبان ملاقات کرد. طارق «طرح اعمار تعمیرهای مدارس جهادی در هر ولایت» را با معاون سیاسی طالبان شریک کرد.
او در مورد دستاوردهای خود گفت که امسال «در پنج ولایت افغانستان مدارس جهادی فعال شده و طالبان را جذب کرده است.»
عبدالکبیر، سرپرست ریاست الوزرا به توجه "جدی" حکومت طالبان به مدارس جهادی اشاره کرده و گفته که این مدارس "نیاز روز" اند.
طالبان پس از به دست گرفتن قدرت در افغانستان در ماه اسد ۱۴۰۰، به صورت گستردهای دست به ایجاد مدارس دینی در سرتاسر افغانستان زدهاند.
این گروه برای گسترش مدارس خود، برخی از مکانهای تعلیمی و تاریخی را نیز به مدرسه جهادی تبدیل کرده است. چنانچه چندی قبل طالبان یک مدرسه جهادی را در ساختمان تاریخی و موزیم سراجالعمارت ایجاد کرد.
پیش از این طالبان ساختمان تربیه معلم سمنگان، انستیتوت تخنیکی و مسلکی دولتی تخار، ساختمان تلویزیون میترا در شهر مزار شریف، لیسه عالی عبدالحی حبیبی ولایت خوست، لیسه تخنیک ولایت قندهار، لیسه ببرک خان زدران در شهر گردیز و بسیاری ساختمانهای دیگر را نیز به مدرسه جهادی تبدیل کرده بود.
سفیر فلیپین در امریکا اخیراً گفته است که کشورش بر طرح موقت پذیرش متقاضیان افغان ویزه مخصوص امریکا یا اسآیوی کار میکند. خوزه امانوئل رومالدز گفت که این تقاضای واشنگتن در سطح دولت بحث شده اما تا هنوز از سوی رئیس جمهور فلیپین تایید نشده است.
روزنامه فلیپین دیلی انکوایرر این هفته گزارش داد که این درخواست واشنگتن نخست توسط امی مارکوس، سناتور این کشور افشا شد. اما سفیر این کشور در واشنگتن گفته است که طرح پذیرش موقت افغانهای همکار امریکا در افغانستان مسئلهای مخفی نبوده است.
این روزنامه به نقل از دفتر ریاست جمهوری فلیپین گزارش داد که اوایل این هفته نهادهای دولتی مرتبط، جلسات فنی را برای بحث روی این طرح برگزار کردند.
حکومت امریکا نزدیک به ۲ سال پس از خروج از افغانستان بر تعهد خود برای اسکان متقاضیان واجد شرایط دریافت ویزه مخصوص پافشاری دارد. بخشی از این هزاران متقاضی در داخل افغانستان و شماری از آنان در کشورهای دیگر مانند پاکستان و امارات متحده عربی بسر میبرند.
امی مارکوس، سناتور فلیپینی و از اعضای خانواده رئیس جمهور این کشور، گفت که تفاهمنامه همکاری با حکومت امریکا برای اسکان موقت متقاضیان افغان نهایی شده است.
اما، یک مقام دفتر رئیس جمهور فلیپین به این روزنامه گفت که این طرح به دقت زیر بحث قرار دارد و هنوز برای تصمیمگیری رئیس جمهور آماده نشده است.
سفیر فلیپین در امریکا به خبرگزاری رسمی این کشور گفته است که تمام متقاضیان افغان فقط به منظور طی مراحل درخواست اسآیوی در فلیپین خواهند بود و در صورت رد درخواست شان، حق ماندن در این کشور را نخواهند داشت.
