حنا ربانی: با وجود چالش‌های اقتصادی، پاکستان درهای خود را به روی پناهندگان افغان گشوده است

قانون‌گذاران امریکایی در نامه‌ای به جو بایدن نوشتند که آنها نگران عدم تحمل مذهبی، آزادی مطبوعات، دسترسی به اینترنت و هدف قرار دادن گروه‌های جامعه مدنی در هند اند.

در نامه آمده است:‌ «ما هیچ رهبر یا حزب سیاسی هندی خاصی را تایید نمی‌کنیم. این تصمیم مردم هند است. اما از اصول مهمی که باید بخش اصلی سیاست خارجی امریکا باشد حمایت می‌کنیم.»

حدود ۷۵ سناتور و عضو مجلس نمایندگان امریکا این نامه را به نشانی کاخ سفید امضا کرده‌اند.

قانون‌گذاران امریکایی در این نامه خطاب به بایدن نوشتند که با مودری درباره طیف کاملی از موضوعات مهم برای یک رابطه موفق، قوی و طولانی‌مدت بین امریکا و هند گفت‌وگو کند.

نخست‌وزیر هند تاکنون پنج بار به امریکا رفته است، اما این نخستین سفر دیپلماتیک او به این کشور می‌باشد. این سفر نگرانی‌ها را درباره آن‌چه که وخامت اوضاع حقوق بشری هند در دوران حاکمیت بهاراتیا جاناتا، حزب ملی‌گرای تحت رهبری مودی عنوان می‌شود، برانگیخته است.

شماری از گروه‌های حقوق بشری قصد دارند همزمان با سفر مودی به امریکا، در این کشور تظاهرات کنند.

گروه‌های حقوق بشری نگران‌اند که مسائل ژئوپلیتیک در رابطه هند و امریکا، نگرانی‌های حقوق بشری را تحت تاثیر قرار دهد.

گزارش سالانه وزارت خارجه امریکا که در ماه مارچ منتشر شد، مسائل حقوق بشری و نقض آن را در هند فهرست کرده بود.

سناتورها و اعضای مجلس نمایندگان امریکا در نامه خود نوشتند:« یک سلسله از گزارش‌های مستقل و معتبر، نشانه‌های نگران‌کننده‌ای را در هند در خصوص کوچک شدن فضای سیاسی، افزایش عدم تحمل مذهبی، هدف قرار دادن سازمان‌های جامعه مدنی و روزنامه‌نگاران، و محدودیت‌های فزاینده را بر آزادی مطبوعات و دسترسی به اینترنت منعکس می‌کند.»

به نقل از رسانه‌های فیلیپینی، درخواست امریکا برای اسکان موقت پناهجویان افغان در فیلیپین با مخالفت شماری از سیاستمداران رو به رو شده است.
امی مارکوس، خواهر رئیس‌جمهور فعلی فیلیپین و رودریگو دوترته، رئیس‌جمهور پیشین این کشور، از فردیناند مارکوس، رئیس‌جمهور فیلیپین، خواسته‌اند تا در مورد اسکان موقت پناهجویان افغان تجدید نظر کند.

برخی از مقامات فیلیپینی نگران ماندن این پناهجویان و تبعیض علیه آنان در این کشور هستند.

یک مقام فیلیپینی به سیاستمداران مخالف این طرح اطمینان داده است که مهاجران افغان به طور کامل مورد بررسی امنیتی قرار خواهند گرفت و در صورتی که درخواست دریافت ویزه مهاجرتی شان از سوی امریکا رد شد، از کشور اخراج خواهند شد.

در این بیانیه، توضیحی بیشتر درباره موضوعات مورد بحث مربوط به افغانستان میان این دو مقام بلندپایه داده نشده است.

در بیانیه وزارت خارجه قطر گفته شده که امیر قطر با عبداللهیان برسر همکاری درحوزه تجارت و سرمایه‌گذاری، امنیت منطقه و آخرین تحولات مربوط به پرونده هسته‌ای ایران بحث کردند.

جمهوری اسلامی ایران تلاش‌هایش برای بهبود روابط با کشورهای حوزه خلیج فارس را شدت بخشیده است. این کشورها در سال‌های اخیر به اسرائیل، دشمن شماره یک جمهوری اسلامی، به رغم اختلاف بر سر مسئله فلسطین نزدیک شده اند.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی پس از دیدار از قطر به عمان رفت که در هفته‌های اخیر میزبان مذاکرات سری نمایندگان امریکا و جمهوری اسلامی برسر دستیابی به توافقات جدید هسته‌ای بوده است.

آل ثانی ماه گذشته به قندهار رفت و با ملا هبت‌الله آخند، رهبر طالبان، دیدار کرد. او یکی از معدود رهبران خارجی است که به دلیل نفوذش بر این گروه، توانست رهبر طالبان را شخصاً ملاقات کند.

همزمان، برخی منابع گفتند که دهها عضو تحریک طالبان پاکستانی در ولسوالی‌های خواجه غار، دشت قلعه و خواجه بهاوالدین (روستای سجانی) ولایت تخار جابجا شده‌اند.

مراجع مستقل تا اکنون این خبر را تایید نکرده‌اند.

طالبان هم در این مورد به گونه رسمی اظهار نظر نکرده‌اند.

مردم محل می‌گویند خانواده‌های منتقل شده در این ولسوالی‌ها با زبان‌های محلی مانند فارسی و اوزبیکی آشنایی ندارند و بیشتر آنها به اردو سخن می‌گویند.

نقیب‌الله فایق، عضو پیشین مجلس نمایندگان و والی سابق فاریاب هم در توییتی نوشته است که «وزیرستانی‌ها» به تخار منتقل شده‌اند و «مردم را از خانه و زمین‌شان بیرون می‌کنند».

به گفته منابع محلی، مردم محل روز سه‌شنبه با ورود این خانواده‌ها به تخار مخالف کردند، اما با مداخله نیروهای طالبان مواجه شده‌اند.

با این حال، یک منبع نزدیک به خانواده‌های منتقل شده در تخار گفته است که این خانواده‌ها حدود ۴۵ سال به کویته «مهاجرت کرده بودند» و یک هفته پیش از پاکستان به افغانستان بازگشتند.

به گفته این منبع، هر کدام از این خانواده‌ها بعد از بازگشت به افغانستان از آژانس پناهندگان سازمان ملل ۴۵۰ دالر به عنوان کمک دریافت کرده‌اند.

او این «کمک» را مدرکی برای «مهاجر بودن» این خانواده دانست، اما این آژانس در این مورد اظهار نظر نکرده است.

اطلاعات درباره انتقال خانواده‌هایی از مناطق مرزی دیورند و پاکستان به شمال افغانستان در حالی به دست رسیده است که در روزهای گذشته گزارش‌های متعددی مبنی بر توافق طالبان با دولت پاکستان درباره انتقال اعضای تحریک طالبان پاکستان به شمال افغانستان منتشر شده است.

روز یکشنبه (۲۸ جوزا) سفیر پیشین ایران در کابل هشدار داد که طالبان با انتقال جمعیت وزیرستان پاکستان به شمال و غرب افغانستان، «ژئوپلیتیک منطقه را تغییر می‌دهد».

به گفته ابوالفضل ظهره‌وند، «نیروهای تکفیری» با خانواده‌های‌شان به عنوان «پیشخوان» در شمال افغانستان جابه‌جا می‌شوند. به گفته او، اولویت فعلی شمال‌شرق افغانستان و بدخشان است، ولی انتقال آنها بعدا به سوی فاریاب و مزارشریف ادامه خواهد یافت.

همچنین اخیرا افراسیاب ختک، عضو پیشین سنای پاکستان نیز هشدار داد که انتقال اعضای طالبان پاکستان به شمال افغانستان آشکارا باعث تنش قومی در افغانستان خواهد شد.

آقای ختک روز شنبه (۲۷ جوزا) در توییتی نوشت این امر باعث گسترش جغرافیای جنگ از افغانستان به کشورهای آسیای مرکزی هم خواهد شد.

پیشتر با بالا گرفتن تنش میان مردم تخار و بازگشت‌کنندگان، ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان دستور داده بود که زمین «ناقلین» برگردانده شود و به جای آن، برای ساکنان تخار زمین توزیع شود. اما اداره طالبان به مردم محل زمین توزیع نکرده و آنها را با آمدن موج تازه‌ای از مردم از مناطق مرزی، آواره کرده‌اند.

آقای کرزی در توییت خود نوشته است: «هردو جانب با اشاره به مساعد بودن شرایط امنیتی، زمینهٔ فعالیت تجاری و اقتصادی توسط سرمايه‌گذاران داخلی و خارجی را فراهم دانسته خواهان افزایش آن گردیدند.»

رئیس‌جمهور پیشین افغانستان همچنین افزوده است که هر دو طرف در این دیدار «اظهار امیدواری کردند گسترش همکاری‌های تجاری و اقتصادی میان دو کشور، موجب کاهش بیکاری و رفع احتیاجات ضروری مردم افغانستان شود.»

آقای کرزی در حالی این موضوع را مطرح کرده که با روی کار آمدن طالبان فرصت‌های سرمایه‌گذاری در افغانستان به‌شدت محدود شده و شماری از سرمایه‌گذاران عمده افغانستان را ترک کرده‌اند.

از سوی دیگر، طالبان با وضع محدودیت‌های شدید، اشتغال زنان را از کار بخش‌های دولتی و غیردولتی ممنوع کرده و فقر و بیکاری در سراسر افغانستان به‌شدت افزایش یافته است.

پس از روی کار آمدن طالبان، آقای کرزی از معدود رهبران سیاسی پیشین است که همچنان در کابل تحت کنترول طالبان مانده و برخی از منتقدان او را متهم به تلاش برای جلب حمایت خارجی برای طالبان کرده‌اند.