واشنگتنپست گزارش داد که عرضه خدمات بهداشتی در افغانستان به دلیل کاهش کمکهای خارجی و بحران اقتصادی به سرعت رو به وخامت گذاشته است. طبق این گزارش، با وجود کمبود بودجه، تعداد بیماران در برخی از مراکز تقریبا دو برابر شده است.
به نوشته روزنامه، در وضعیتی که به دلیل بحرانهای جهانی و حاکمیت طالبان، کشورهای کمککننده تمایلی به کمک به افغانستان ندارند، طالبان و جامعه جهانی نظام بهداشتی افغانستان را به حال خود رها کردهاند.
گزارشگر واشنگتن پست با بررسی وضعیت چهار شفاخانه و مرکز صحی در مرکز و غرب افغانستان نوشته که تقریباً دو سال پس از به قدرت رسیدن طالبان، مراکز درمانی روستایی این کشور به دلیل بحران طولانیمدت اقتصادی به سرعت رو به وخامت است.
به نوشته روزنامه، پزشکان، پرستاران و مقامات محلی از افزایش تعداد بیماران و نبود تجهیزات و داروی کافی برای رسیدگی به این وضعیت هشدار دادهاند.
براساس آمار این گزارش، تعداد بیماران در هزاران مرکز درمانی تحت حمایت یونیسف حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد افزایش یافته و در برخی از مراکز تقریباً دو برابر شده است.
گزارش افزوده است که بسیاری از متخصصان پزشکی به همان اندازه که از حکومت تحت کنترول طالبان ناامید هستند، از کشورهای غربی اظهار ناامیدی میکنند.
مقامات سازمان ملل گفتهاند در حالی که افغانستان با بزرگترین بحران انسانی جهان مواجه است، حکومت طالبان مشتاق است که نظام پزشکی تحت کنترول خود را به عنوان یک داستان موفقیتآمیز به تصویر بکشد.
باوجود درخواست پیوسته طالبان از اختصاص کمکهای بیشتر و لغو تحریمها علیه این گروه، مقامهای طالبان مدعیاند که کلینیکهای تحت کنترول این گروه به خوبی کار میکنند.
شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت طالبان در مصاحبهای با واشنگتنپست در ماه گذشته گفته بود که «خوشبختانه» نظام صحی افغانستان «در وضعیت اضطراری» قرار ندارد.
گزارش افزوده است که پس از تسلط طالبان در ماه اسد ۱۴۰۰، پزشکان در شفاخانه شیندند امیدوار بودند که با برقراری صلح سازمانهای امدادی کمک بیشتری برای حمایت از این شفاخانه اختصاص دهند، اما اکنون قضیه کاملا برعکس است.
آنها میگویند که پروژههای توسعهای که کمک اقتصادی در این مناطق بود اکنون متوقف شده است.
پس از آنکه طالبان زنان را از کار در سازمانهای غیردولتی و آژانسهای سازمان ملل منع کرد، برخی از سازمانها از کشور خارج شدند و برخی دیگر حضور خود را کاهش دادند.
یک مقام ارشد بیمارستان در شیندند، که از ترس انتقام نخواست نامش فاش شود، گفت: «با محدود کردن حقوق زنان به عنوان نیمی از جمعیت افغانستان، حالا در نتیجه آن، جهان همه ما را رها کرده است.»
