جبهه مقاومت می‌گوید در حمله بر قرارگاه طالبان در بغلان، به این گروه «تلفات وارد کردیم»

خبرگزاری باختر، رسانه دولتی تحت کنترول طالبان روز شنبه (۲۱ اسد) گزارش داد که مسئولان اداره تنظیم امور زندان‌های حکومت طالبان در برنامه حساب‌دهی دولت به ملت آمار زندانیان خارجی را اعلام کرده است.

بر اساس گزارش‌هایی که قبلا منتشر شده است، شماری از این زندانیان شهروندان امریکا و بریتانیا هستند.

آزادی زندانیان امریکایی از زندان‌های طالبان یکی از موضوعاتی بود که تام وست و رینا امیری در جلسه دوحه در نهم اسد با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان در مورد آن گفت‌وگو کردند.

نمایندگان امریکا در این دیدار خواهان آزادی «فوری و بی‌قیدوشرط» شهروندان امریکایی از زندان طالبان شدند.

مشخص نیست چند شهروند امریکایی در زندان‌های طالبان حبس‌اند، با این حال آنتونی بلینکن، وزیر خارجه امریکا در ماه حمل گفت حدود ۱۷۵ شهروند امریکا در افغانستان باقی مانده‌اند که برخی از آن‌ها بعد از سقوط دولت در آگست ۲۰۲۱، وارد افغانستان شده بودند.

از سوی دیگر، دیلی‌میل ماه حمل امسال گزارش داد که سه شهروند بریتانیا در زندان طالبان هستند.

بریتانیا که در افغانستان سفارت یا قونسلگری ندارد، در آن زمان اعلام کرد که با طالبان برای آزادی این زندانیان وارد گفت‌وگو شده، اما تاکنون در مورد رهایی آن‌ها گزارشی منتشر نشده است.

مسئولان اداره تنظیم امور زندان‌ها مدعی شده‌اند که از شکنجه زندانیان در زندان‌ها جلوگیری شده است.

طبق گفته‌های این اداره طالبان، حکم اعدام ۲۵۰ زندانی افغان در ایران هم به حبس تغییر کرده است.

این روزنامه طالبان را یک خطر برای جمهوری اسلامی ایران دانسته و هشدار داده که باید آن را جدی گرفت.

به نوشته این روزنامه، سخنانی چون «جنبش اصیل منطقه» و «طالبان متفاوت» هم غیرقابل دفاع و غیر واقعی است.

پیش از این احمد نادری، نماینده مجلس جمهوری اسلامی ایران، طالبان را یکی از «جنبش‌های اصیل منطقه» با زمینه قوم پشتون دانسته و گفته بود: "همکاری با طالبان می‌تواند به گسترش ثبات در جامعه افغانستان و جلوگیری ازنفوذ گروه‌هایی همچون داعش منجر شود."

نویسنده هم‌میهن اما می‌گوید مقامات جمهوری اسلامی باید به طالبان متفاوت‌تر از سال ۱۳۷۷ بنگرند، به‌خصوص اینکه خروج امریکا از افغانستان با به‌جا گذاشتن رقم بسیار بالایی اسلحه صورت گرفته است.

در این تحلیل که روز شنبه (۲۱ اسد) منتشر شده آمده: در افغانستان "حکومتی سرکار آمده است که می‌تواند بزرگترین چالش امنیتی را برای ایران امروز درست کند."

نویسنده تاکید کرده: "دیگر شهید احمدشاه مسعودی در «پنجشیر» نیست که با کمک به آن در صورت نیاز، طالبان را از پیشروی بیشتر باز دارد."

این سازمان در گزارش خود نوشت که از میان ۵۴۷ رسانه‌ها که در سال ۲۰۲۱ در افغانستان فعال بودند، نیمی از آن‌ها با تسلط یافتن طالبان در کشور ناپدید شده‌اند.

طبق این گزارش، از ۱۵۰ شبکه تلویزیونی، کمتر از ۷۰ شبکه فعال‌اند. همچنین از ۳۰۷ ایستگاه رادیویی، تنها صدای ۱۷۰ دستگاه هنوز بلند است.

گزارشگران بدون مرز همچنین افزود که شمار خبرگزاری‌های فعال در افغانستان از ۳۱ نهاد به ۱۸ نهاد کاهش یافته است.

این گزارش به محدودیت‌های طالبان علیه رسانه‌ها اشاره کرده و گفته است که سردبیران و روزنامه‌نگاران در افغانستان تحت کنترول طالبان، «اگر می‌خواهند زنده بمانند»، باید از دستوراتو طالبان در خصوص رسانه‌ها پیروی کنند. این سازمان گفته که دستورات طالبان در قبال رسانه‌ها، راه را برای استبداد و آزار و اذیت خبرنگاران و محدودسازی فعالیت روزنامه‌نگاری هموار می‌کند.

طالبان در دو سال حاکمیت خود در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر رسانه‌ها وضع کرده‌اند. به گزارش نهادهای ناظر این گروه شماری از خبرنگاران را بازداشت و شکنجه کرده‌اند.

شماری قابل ملاحظه‌ای از خبرنگاران در دو سال گذشته، با تنگ شدن فضای کار روزنامه‌نگاری افغانستان را ترک‌ کرده‌اند.

از سویی هم، پیشتر انستیوت صلح امریکا در گزارشی نوشت که طالبان محتوای رسانه‌ها را به شدت بررسی و کنترول می‌کند.

این عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان در صفحه رسمی فیسبوک خود نوشت: «نام شهید یما یاد‌آور جسارت، شجاعت و تسلیم‌ناپذیری است که با این اقدامات مخدوش نمی‌گردد».

همین‌گونه داوود سیاوش، پدر یما سیاوش در توییتی نوشت شکستن سنگ مزار یما، ما را متوجه ابعاد جدید انکشاف در این قضیه ساخت.

به گفته آقای سیاوش «طالبان که دیروز از دست داشتن در قضیه انکار می‌ورزیدند، امروز در چند صد متری ارگ‌شان حتی تحمل دیدن سنگ مزار آن شهید را نداشتند.»

افغانستان اینترنشنال دو روز پیش ویدیوهایی را منتشر کرد که نشان می‌داد سنگ قبر یما سیاوش، مجری سابق طلوع‌نیوز در تپه بی‌بی مهرو در کابل تخریب شده است.

یما سیاوش یک خبرنگار و مجری تلویزیونی مشهور در افغانستان بود. او در بامداد روز شنبه، ۱۷ عقرب ۱۳۹۹ همراه با دو همکارش از بانک مرکزی افغانستان در اثر انفجار ماین جاسازی شده در موتر حاملش در مکروریان کابل کشته شد.

قبل از ورود طالبان به کابل در اسد ۱۴۰۰، موج وسیعی از ترورهای هدفمند در کابل و شهرهای بزرگ افغانستان به راه افتاد که عمدتا خبرنگاران، فعالان زن، فعالان حقوق بشر و چهره‌های با نفوذ در جامعه را ترور می‌کرد.

هرچند طالبان به‌طور رسمی مسئولیت بیشتر این ترورها را به عهده نگرفت، اما اعضای این گروه در مصاحبه‌های تلویزیونی پس از ورودشان به کابل به جاسازی ماین‌ها در موترهایی در کابل و دیگر شهرها اعتراف کردند.

طالبان در دو سال گذشته آزادی و حقوق زنان افغانستان را به شدت محدود کرده است. از جمله محدودیت‌های شدیدی که بر حق آموزش دختران وضع شده و از نظر سازمان ملل می‌تواند مصداق جنایت علیه بشریت باشد.

این گروه از قانونگذاران که نمایندگان هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات امریکا شامل آن است، از فیفا خواست به تیم زنان افغانستان (AWT) اجازه دهد از زنان کشورشان که زیر سلطه طالبان گرفتار شده‌اند، نمایندگی کند. به گفته آنان این اقدام فیفا پیام مهمی به دختران و زنان در تمام جهان ارسال خواهد کرد.

تیم زنان افغانستان در پایان ماه جولای با نوشتن نامه‌ای از فیفا خواست آنان را به‌عنوان نماینده کشورشان به رسمیت بشناسد.

این نامه در حالی منتشر می‌شود که جام جهانی فوتبال زنان وارد هفته‌های پایانی خود می‌شود.