جبهه آزادی می‌گوید بر نیروهای طالبان در ناحیه یازدهم شهر کابل حمله کرده است

سحر فطرت، پژوهشگر دیده‌بان حقوق بشر نوشت: «زن جوانی چند روز پس از تسلط طالبان در ویدیویی با شور و شوق فریاد زد: ما از مرگ نمی‌ترسیم، ما نسلی جاودانه هستیم. آزادی را شکوفا خواهیم کرد.» او می‌گوید اعتراض‌های ۱۵ آگست زنان بازتاب دهنده این حرف است.

به گفته او، جنبش مقاومت زنان، جوان و متنوع است؛ اگرچه پراکنده است اما شجاعانه، خوشبینانه و در حال رشد است.

در این مطلب آمده است که طالبان به دنبال حذف واقعی زنان از حیات اجتماعی هستند. خانم فطرت باور دارد ترس بزرگ طالبان این است که مقاومت زنان افغان در برابر حاکمیت شان روز تا روز سیاسی شود.

نویسنده دیده‌بان حقوق بشر تاکید کرده که محدودیت‌های طالبان، زنان را مجبور کرده برای مطالبات خود مبارزه کنند و جان خود را به خطر بیندازند.

در توضیح این مبارزات آمده است: هنگامی که فعالان حقوق زنان پس از تسلط طالبان مجبور به فرار شدند، زنان دیگر، اغلب جوان‌تر و کمتر شناخته شده به‌طور خودجوش برخاستند و به یک جنبش مقاومت مردمی جدید شکل دادند که اکنون به طور گسترده به عنوان جنبش «نان، کار، آزادی» شناخته می‌شود.

نویسنده دیده‌بان حقوق بشر یادآوری کرده درسی که از مقاومت مستمر زنان افغان در برابر این محدودیت‌های طالبان آموخته شده این است که اعتراضات راه را برای جنبش‌های دیگر هموار خواهد کرد.

یونیسف این وضعیت دختران را «غم‌انگیز» خوانده است.

در این گزارش نقل قول سمیه فاروقی، کاپیتان تیم دختران رباتیک افغانستان آورده شده که پس از روی کار آمدن طالبان، مجبور به خروج از افغانستان شد. او از روزهای دشوار دو ماه پس از سقوط کابل به دست طالبان می‌گوید که در قطر بسر می‌برد و باید برای زندگی در بیرون از کشور آماده می‌شد.

سمیه فاروقی به دفتر یونیسف گفت: «ما بسیار احساس افسردگی می‌کردیم. هر بار که می‌خواستیم در مورد افغانستان صحبت کنیم، اشک‌های ما سرازیر می‌شد. صحبت در مورد آنچه در آن روزهای آخر شاهد بودیم دشوار بود.»

سمیه صنف دوازدهم را در قطر به پایان رساند، برای کالج درخواست داد و از صندوق توسعه قطر برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی در ایالات متحده بورسیه تحصیلی دریافت کرد.

سمیه می‌گوید: «آنچه در دوران کودکی رویای آن را داشتم در مقایسه با واقعیت امروزم بسیار متفاوت است. من در حال تحصیل همان رشته‌ای هستم که همیشه می‌خواستم بخوانم، اما هرگز تصور نمی‌کردم برای این کار مجبور به فرار از کشورم شوم.»

او با دخترانی که در افغانستان از جانب طالبان از تحصیل منع شده‌اند ابراز همدردی کرده و باور نمی‌تواند که دوستانش در افغانستان هنوز از حق تحصیل محروم اند.

یونیسف در این گزارش تاکید بر ادامه تحصیل دختران در افغانستان کرده و نوشته صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در حال کار است تا نیازهای فوری کودکان آسیب پذیر را برآورده و از حقوق‌شان محافظت کند.

به نوشته دفتر کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا (ECHO)، بیش از ۱۷ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ با گرسنگی حاد روبرو هستند.

در این گزارش که امروز (چهارشنبه ۲۵ اسد) منتشر شده، هشدار داده شده که افغانستان در حال حاضر با افول سریع اقتصادی، گرسنگی، خطر سوءتغذیه، تورم و افزایش فقر مواجه است.

گفته شده که بیکاری بالا و تورم پایدار هم بدهی مردم در افغانستان را افزایش داده است.

دفتر کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا همچنین گفته است که خانواده ها در ولسوالی‌های جغتو، بهسود و سیدآباد در میدان وردک با مشکلات بهداشتی روبرو هستند.

گفته شده با سوء تغذیه جاری و نبود مکانیزم لازم بهداشتی، سلامتی شهروندان افغانستان در خطر است.

دفتر کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا در عین حال از کمک‌های خود به افغانستان خبر داده و گفته این کمک‌ها توانسته از بدترین پیامدها جلوگیری کند.

این مقام سابق فرانسوی که اکنون ریاست سازمان «فرانسه، سرزمین پناهندگی» را بر عهده دارد با انتشار یادداشتی در روزنامه لیبراسیون، سالروز روی کار آمدن طالبان را تاریخ سیاه در افغانستان خواند که به گفته او وارد دوره‌ای بی‌انتها و بی‌پیشینه از قهقرا در جهان شده است.

او از افغانستان تحت سلطه طالبان به عنوان بدترین زادگاه زنان در جهان یاد کرده و خواستار حمایت از زنان افغانستان شده است. خانم بلقاسم با اشاره به این که فرانسه در ماه دسامبر یکی از برگزارکنندگان نشست جهانی حمایت از پناهندگان خواهد بود تاکید کرد که نمی‌توان تصور کرد که به این مناسبت مساله زنان افغانستان از جمله اولویت‌های این اجلاس نباشد.

به گفته رئیس سازمان حمایت از پناهندگان فرانسه، تنها اجرای طرح ویژه صدور ویزا در شرایط فعلی به عنوان یک راه حل عملی برای ورود قانونی زنان افغان به اروپا می‌تواند صورت بگیرد.

پیش از این نیز بیش از ۳۵۰ شخصیت فرانسوی در ماه اپریل با نشر فراخوانی در روزنامه لوموند، خواستار راه‌اندازی برنامه اضطراری برای پذیرش قانونی زنان افغان در فرانسه شدند.

آن‌ها در فراخوان خود با اشاره به وضعیت زنان و دختران در زیر سلطه طالبان خطاب به رهبران دولت فرانسه نوشتند که این کشور «مدافع ترویج دیپلوماسی فمنیستی» باید از همه امکانات لازم برای کمک به زنان و دختران افغانستان استفاده کند.

در خبرنامه ریاست جمهوری تاجیکستان آمده است که این پاسگاه‌های مرزی در منطقه خودمختار بدخشان، مرغاب، اشکاشم، روشان، فرخور، شمس‌الدین شاهین و پنج منطقه ختلان به بهره برداری رسیده‌اند.

امامعلی رحمان با سفر به منطقه خودمختار گورنو بدخشان در نزدیکی افغانستان، تاکید کرده که مرزبانان به عنوان سپری قابل اعتماد، باید مرزهای تاجیکستان را در برابر همه تهدیدات و خطرات جدید به ویژه قاچاق مواد مخدر و جنایات فراملی حفظ کنند.

خیرالدین عثمان‌زاده، رئیس مرکز مطالعات استراتژیک تاجیکستان در ۱۳ اسد در یک نشست خبری اعلام کرده بود که تعداد پاسگاه‌های این کشور در مرز افغانستان از ۱۰۰ پاسگاه فراتر رفته و برخی از آنها با کمک سازمان‌های جهانی ساخته شده‌اند.

مرکز مطالعات استراتژیک تاجیکستان که زیر نظر امامعلی رحمان فعالیت می‌کند، اعلام کرده که دلیل افزایش تعداد پاسگاه‌های مرزی در مرز با افغانستان هم به دلیل تهدیدات امنیتی و افزایش قاچاق مواد مخدر است.

پیش از این حبیب‌الله وحیدزاده، رئیس اداره مبارزه با مواد مخدر تاجیکستان گفته بود با وجود اظهارات مکرر طالبان در مبارزه با مواد مخدر، واقعیت چیز دیگری است. او در ۱۱ اسد در یک نشست خبری در دوشنبه گفت آمارها نشان می‌دهد که قاچاق مواد مخدر از افغانستان افزایش یافته است.