وزیر نیروی جمهوری اسلامی: خشکسالی در افغانستان جدی است، اما حقابه ایران باید داده شود

مقامات طالبان روز شنبه ۲۸ اسد، صد و چهارمین سالگروز استقلال افغانستان را تجلیل کردند.

شهاب‌الدین دلاور در مراسمی به این مناسبت در کابل گفت که بیش از چهارصد هزار نیرو شامل پولیس، اردو و استخبارات سازماندهی شده توسط طالبان در تاریخ افغانستان سابقه ندارد.

او مدعی شد که نیروهای نظامی طالبان «قرآن در جگر» دارند و اکثریت آنها «علما» هستند.

وزیر معادن طالبان افزود: «الحمدالله یقین داریم که در میان اینها هزاران استشهادی (انتحاری) هستند. هزاران جوان هستند که منتظر شهادت‌اند.»

مقامات طالبان حملات انتحاری را «استشهادی» می‌گویند.

در بیست سال جنگ طالبان با حکومت پیشین افغانستان و نیروهای بین‌المللی، هزاران غیرنظامی از جمله زنان و کودکان در حملات انتحاری طالبان کشته شدند.

پیش از این نیز مقامات ارشد طالبان از بازماندگان افراد انتحاری خود دلجویی کرده است.

محمدخالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر طالبان قبلا گفته بود که در طول تاریخ هیچ گروهی به اندازه‌ طالبان حملات انتحاری انجام نداده است.

سخنگوی طالبان در ماه‌های نخست تسلط دوباره این گروه بر افغانستان گفت که یک قطعه انتحاری به عنوان واحد ویژه در وزارت دفاع این گروه ایجاد خواهد شد تا در عملیات‌های خاص شرکت کند.

سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان نیز در ماه حوت ۱۴۰۰ در سفر به ولایت قندهار در یک گردهمایی مردمی گفت ۱۵۰۰ نفر آماده انجام حملات انتحاری هستند. به گفته وی، این افراد آرزو دارند با انجام حملات انتحاری به کاروان «شهدا» بپیوندند.

افزون بر آن، زمینه‌سازی برای گفت‌وگوهای بین‌القومی برای آینده سیاسی افغانستان از دیگر‌ مطالباتی است که معترضان افغان در هامبورگ به آن اشاره کردند.

این معترضان همچنان از جهان خواستند تا «نسل‌کشی و آپارتاید جنسیتی» در افغانستان را به رسمیت بشناسند.

رضا قاسمی، یکی از برگزارکنندگان این تجمع اعتراضی، به افغانستان اینترنشنال گفت: «یکی از موضوعات مهمی که به آن پافشاری داریم، ساختار دولتی است که در آیینه آن همه شهروندان خود را ببینند.»

هفته گذشته نیز به مناسبت دو سالگی تسلط طالبان بر افغانستان، صدها افغان در سراسر جهان با برگزاری تجمعات اعتراضی، علیه طالبان دست به تظاهرات زدند.

آقای ظاهر استقلال افغانستان را نتیجه رشادت‌های مردم افغانستان به رهبری شاه امان‌الله خان و دیگر رهبران استقلال‌طلب خوانده که «در برابر تجاوز و مداخله امپراطوری بریتانیای وقت با تمام نیرو ایستادگی نموده تا استقلال کشور را به ارمغان بیاورند.»

او گفته که «تجلیل از روز استقلال و مبارزات آزادی‌خواهانهٔ نیاکان، ما را در تأمین وحدت و همبستگی ملی کمک می‌کند.»

علاوه بر شماری از سیاستمداران افغانستان، مقامات طالبان نیز طی مراسمی از سالروز استقلال تجلیل کردند.

اما در بیانیه طالبان از امان‌الله خان، شاه وقت افغانستان که استقلال این کشور از بریتانیا را در سال ۱۹۱۹ اعلام کرد، نام برده نشده است.

رسانه‌های بریتانیایی نام پناهجوی افغان را سخیداد احدی ذکره کرده است. این پناهجوی افغان ادعا کرده که این دختر به رابطه جنسی رضایت داده است و فکر می‌کرده او ۱۹ سال سن دارد.

سخیداد احدی همچنین مدعی شده که "درک سن ممکن است برای کسی که در کوهستان‌های افغانستان بزرگ شده است، چندان آسان نباشد."

جانین شف، دادستان این پرونده در دادگاه گفته که متهم و قربانی هر دو در هوتلی که توسط وزارت داخله بریتانیا برای اسکان پناهجویان اختصاص یافته بود، اقامت داشتند.

این دختر به دادگاه گفته که با وجود این که به سخیداد احدی گفته که ۱۲ سال سن دارد ولی او باز هم توجهی نکرده و به او تجاوز کرده است.

براساس حکم دادگاه، قربانی این تجاوز در عین این که زیر سن قانونی بوده به دلیل مشکل یادگیری در موقعیت آسیب‌پذیری قرار داشته است.

این دختر در بیانیه در مورد این حادثه گفت: «احساس استرس خیلی زیادی دارم، از مشکلات روحی رنج می‌برم و همیشه گریه می‌کنم. شب‌ها بیدار می‌مانم و احساس می‌کنم کسی مرا تعقیب می‌کند.»

دادگاه استدلال این پناهجو را به این دلیل که او نتوانسته سن واقعی قربانی را تشخیص بدهد رد کرده و سخیداد احدی را به حداقل هشت سال زندان محکوم کرده است.

چندین منبع محلی به طور جداگانه صحت این ادعاها را تایید کردند.

دعوای اصلی بین دو قوم بر سر زمین است و گروه طالبان از یک طرف مدعی علیه هزاره‌ها حمایت می‌کند. منابع محلی فهرستی از اسامی قربانیانی را به ما فرستادند که از ماه ثور ۱۳۹۹ تاکنون «به‌طور سیستماتیک» کشته شده‌اند.

در این فهرست دیده می‌شود که اولین قتل شب‌هنگام در ۱۸ ثور ۱۳۹۹ و آخرین قتل در ۲۷ اسد ۱۴۰۲ رخ داده است. باشندگان محل می‌گویند در میان این دو تاریخ حدود ۱۴ قتل در روستای جوی نو مشهور به شش‌پر ولسوالی ارزگان خاص رخ داده است.

علاوه بر این، باشندگان محل فهرستی از زخمیانی را فرستادند که در جریان دو سال گذشته در این روستا لت‌وکوب شده‌اند. براساس گزارش مردم محل، در این مدت پنج مرد در این منطقه زخمی شده‌اند.

قطع درختان، ویرانی خانه‌ها و آتش زدن مزارع و موترها

طبق اظهارات منابع محل، در ۲۱ اسد ۱۴۰۲ حدود ۳۹۰ درخت زردآلوی شکرپاره از باشندگان روستای جوی‌ نو قطع شده است. باشندگان محل عکس‌ها و ویدیوهایی را نیز فرستاده‌اند که برخی از درختان قطع شده در این روستا را نشان می‌دهد.

منابع می‌گویند پس از تسلط طالبان تاکنون دست‌کم بیست خانه متعلق به باشندگان جوی نو ویران شده و به آتش کشیده شده است. همچنین آنان گفتند که امسال سه موتر باشندگان این قریه آتش زده شده است. منابع عکس‌هایی را نیز به افغانستان اینترنشنال فرستادند که چند خانه ویران شده و موتر آتش گرفته را نشان می‌دهد.

براساس اظهارات باشندگان محل، از دو سال به اینسو، «دزدی و غارت اموال مردم قریه جوی نو به اوج رسیده است. حتی احشام و حیوانات آنان را از طویله‌ها در روز روشن با خود می‌برند».

این منابع با ارسال عکس‌هایی از مزارع آتش گرفته، گفتند که در این مدت برخی از محصولات کشاورزی و مزارع مردم محل به آتش کشیده شده است.

به گفته منابع، این رویدادها در حالی اتفاق افتاده است که پاسگاه امنیتی طالبان کمتر از یک کیلومتر از محل رویداد فاصله دارد و مسئولان محلی این گروه به شکایت‌های باشندگان محل توجه نکرده‌اند.

منابع ادعا کردند که این خشونت‌ها و فشارها «به هدف کوچاندن مردم و وارد کردن فشار حد اکثری برای غصب زمین جوی نو و کوچ اجباری مردم انجام شده است.»

منابع برخی از اهالی روستاهای همجوار را متهم می‌کنند که با حمایت طالبان در پی تصاحب زمین‌های باشندگان جوی نو اند.

تاکنون طالبان و باشندگان روستاهای همجوار جوی نو به این ادعا پاسخ نداده‌اند.