طالبان از جان باختن سه معدنچی در یک معدن طلا در تخار خبر داد

به گفته او شش کودک نیز شامل این افراد است.

این مقام طالبان افزود که تا کنون ۲۵۱۶ افغان از زندان‌های پاکستان آزاد و به افغانستان منتقل شده‌اند.

آقای تخاری اضافه کرد که قنسولگری افغانستان در شهر کراچی که تحت کنترول طالبان است، برای رهایی ۳۰۰ زندانی دیگر نیز تلاش می‌کند.

پولیس پاکستان در ماه‌های گذشته صدها افغان را که به دلیل تهدیدات امنیتی، مهاجرت به سایر کشورها و بیماری به پاکستان رفته بودند، بازداشت کرده است.

دلیل بازداشت مهاجران افغان عمدتاً نداشتن مدارک بودوباش گفته شده است.

پیشتر سازمان‌های حقوق بشری و فعال در زمینه مهاجرت، در مورد وضعیت مهاجران افغان در پاکستان ابراز نگرانی کردند.

این سفارت روز سه‌شبنه (هفتم سنبله) در توییتی نوشت که همراه با شرکای خود، با فراهم‌سازی زمینه آموزش، تلاش می‌کند دختران افغان بتوانند پتانشیل کامل خود را به دست بیاورند.

در این توییت آمده که بریتانیا به یک افغانستان امن و مرفه متعهد خواهد ماند.

سفارت بریتانیا برای افغانستان، پس از تسلط طالبان فعالیت خود را دوحه ادامه می‌دهد.

با این حال، خانم ون شاک تصریح کرد که امریکا در حال حاضر موضع خاصی درباره مسئله آپارتاید جنسیتی در افغانستان ندارد.

در افریقای جنوبی در سال ۱۹۴۸ قانون تبعیض نژادی تصویب شد که از آن به عنوان قانون آپارتاید نژادی یاد می‌شود.

بر اساس این قانون، سیاه‌پوستان از حقوق شهروندی محروم بودند و اکثریت آنان در «اردوگاه‌های سیاه» زندگی می‌کردند. آنها در این کشور از امکانات عمومی فرسوده، خدمات شهری مجزا، وسایل حمل و نقل فرسوده برخوردار بودند و اجازه استفاده از سرویس‌های بهداشتی عمومی را نداشتند.

چندی پیش ریچارد بنت، گزارش‌گر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نیز گفت که «تبعیض شدید و منظم» طالبان علیه زنان در افغانستان می‌تواند آپارتاید جنسیتی تلقی شود.

فعالان افغان در سراسر جهان بارها با برپایی تظاهرات از دولت‌ها خواسته‌اند تا عملکرد طالبان در مقابل زنان را به عنوان آپارتاید جنسیتی به رسمیت بشناسند. در صورت موفقیت کارزار آنان، سیاست‌های طالبان در برابر زنان به عنوان جرم بین المللی و قابل تعقیب شناخته خواهد شد.

بث‌ون شاک در پاسخ به عارف یعقوبی، خبرنگار افغانستان اینترنشنال گفت که «ما یک فرستاده ویژه داریم که به زنان و دختران و مشکلات آنها در افغانستان تمرکز دارد. او دایماً با مقامات[طالبان] در تماس است تا وضعیت زندگی دختران و زنان را بهبود بخشد.»

ون شاک در کنفرانس خبری خود گفت که امریکا آزار و اذیت زنان توسط طالبان را به دقت زیر نظر دارد.

او گفت: «دادگاه بین‌المللی جنایی تحقیقات خود را آغاز کرده و خاطر نشان ساخته که به جرایم طالبان و دیگر گروه‌ها در افغانستان اولویت خواهد داد. این دادگاه یک مشاور ارشد و خاص را در مورد آزار و اذیت جنسیتی زنان تعیین کرده است.»

طالبان از قوانین خود برای تبعیض و حذف زنان از جامعه و ساختار اقتصادی افغانستان دفاع کرده و مدعی است که مطابق شریعت و خواست مردم افغانستان است.

این نخستین بار است که یک مقام ارشد طالبان درباره اختلافات این گروه با سازمان‌های بین‌المللی به صراحت صحبت می کند.

پیش از این، مقامات امریکایی و برخی از سازمان‌های امدادی بارها طالبان را به دخالت در امور امدادرسانی و تلاش برای سوءاستفاده از کمک‌های خارجی به نفع خواسته‌های خود متهم کرده‌ بودند.

آقای راشد روز سه‌شنبه در جمع دانشجویان دانشگاه پکتیا صحبت می‌کرد و به سوال‌های آنان پاسخ می‌گفت. او از نحوه مصرف دو میلیارد دالر کمک خارجی در دو سال گذشته انتقاد کرد و مدعی شد که این موسسات این پول‌ها را در پروژه‌های نادرست و بیهوده مصرف کرده‌اند.

او گفت که بخش زیادی از پول‌های کمک شده خارجی در افغانستان مصرف نشده است. راشد درباره این ادعای خود اسنادی ارائه نکرد.

سازمان‌های امدادی می‌گویند که میلیون‌ها افغان به کمک‌های غذایی جهان نیاز دارند و بر ادامه کمک‌های بین‌المللی برای جلوگیری از بحران بشری در این کشور تاکید دارند.

او گفت که تنها به طور خصوصی درباره دلایل ممنوعیت آموزش زنان و دختران صحبت می‌توانند. پس از گذشت دوسال از بسته ماندن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران و زنان، آقای راشد مدعی شد که این ممنوعیت برای یک «مدت محدود» است.

افغانستان تنها کشوری در جهان است که جلو آموزش زنان و دختران در آن گرفته شده است. طالبان ممنوعیت آموزش زنان را زیر نام شریعت ادامه داده‌اند.

یونس راشد روز سه‌شنبه در میان دانشجویان دانشگاه پکتیا صحبت می‌کرد. او گفت که دانشجویان بارها درباره بسته ماندن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی زنان و دختران از او سوال کرده‌اند. اما تاکید کرد طالبان مایل نیستند به طور صریح در مورد دلایل بسته ماندن مکاتب صحبت کنند.

او توضیح نداد که چرا مقامات طالبان از تشریح دیدگاه‌های خود درباره آموزش زنان طفره می‌روند. پیش از این وزیر تحصیلات عالی طالبان در توجیه بسته شدن دانشگاه‌ها به روی دختران گفته بود که دانش آموزان دختر مقررات طالبان در مورد لباس و تفکیک جنسیتی را مراعات نمی‌کردند.