طالبان: درگیری در پکتیا ناشی از شلیک به هواپیمای بدون سرنشین بود

به گزارش خبرگزاری اینترفاکس، میشوستین روز دوشنبه در دیدار با همتای اوزبیکستانی خود گفت که توسعه این مسیرهای تجاری گامی به سوی توسعه دهلیز تجارت بین‌المللی شمال و جنوب است. این دهلیز شامل هند، ایران، آذربایجان، روسیه، آسیای مرکزی و اروپا می‌شود.

میشوستین گفت که در این چارچوب، «ما آماده هستیم که بر گسترش مسیرهای تجاری در حوزه یورو-آسیا، به شمول افغانستان و جنوب آسیا تمرکز کنیم.»

این مقام روسی گفت که تدوین طرح جامع همکاری با اوزبیکستان در حوزه راه آهن و تقویت زیربناهای هوایی این کشور از اهداف اصلی روسیه است.

روسیه با آغاز جنگ اوکراین زیر تحریم‌های سنگین غرب قرار گرفته و مبادلات تجاری آن با اروپا ضعیف شده است. مسکو قصد دارد که با توسعه روابط تجاری با کشورهای منطقه، فشار ناشی از تحریم‌های غرب را کاهش دهد.

عبدالله آریپوف، نخست‌وزیر اوزبیکستان از علاقه روسیه به سرمایه‌گذاری بر مسیرهای تجاری در آسیای میانه استقبال کرده است.

به گزارش اینترفاکس، آریپوف گفت: «ما علاقمندیم که به دهلیز انتقال کالاهای تجاری میان بلاروس، روسیه، قزاقستان، اوزبیکستان، افغانستان و پاکستان بپیوندیم.»

او افزود: «یکی از جنبه‌های مهم این طرح ساخت راه آهن موسوم به دهلیز ترانس افغان است.»

یک هیئت طالبان در ماه سرطان به پاکستان سفر کرد و توافقنامه بررسی فنی این راه آهن را امضا کرد.

طرح ساخت راه آهن ترانس افغانستان میان سه کشور همسایه، افغانستان، پاکستان و اوزبیکستان به هدف ایجاد شاهراه اقتصادی که آسیای مرکزی را به آب‌های اوقیانوس هند وصل کند، در سال ۲۰۱۸ ارائه شد، ولی با وجود دیدارهای متعدد میان مقام‌های راه آهن سه کشور کار مطالعات فنی آن هنوز آغاز نشده است.

هزینه ساخت این راه آهن بیش از چهارونیم میلیارد دالر برآورد شده و ۵۷۳ کیلومتر طول خواهد داشت. این راه آهن از ترمذ آغاز می‌شود و پس از عبور از شهرهای مزارشریف و کابل به پیشاور پاکستان می‌رسد.

به نقل از روزنامه اکسپرس تریبون، مولانا فضل الرحمن روز یکشنبه در سخنرانی خود در جلسه شورای ولایتی این حزب گفت که در صورت تشکیل کمیسیون مشترک، حزب جمعیت علمای اسلام پاکستان می‌تواند نقش اساسی داشته باشد.

این سیاستمدار با نفوذ اسلام‌گرا در حالی می‌خواهد به عنوان میانجی بین طالبان و اسلام آباد نقش ایفا کند که تلاش‌های قبلی مقامات ملکی و نظامی پاکستان برای جلوگیری از درگیری مرزی و نفوذ شبه نظامیان به خاک پاکستان، نتیجه‌ای مطلوب نداشته است.

گذرگاه مرزی تورخم در ۱۵ سنبله به دلیل درگیری جنگجویان طالبان و نیروهای پاکستانی بسته شد و روز جمعه با گذشت ۹ روز دوباره بازگشایی شد.

اکسپرس تریبون به نقل از منابع خود نوشت که سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و امیرخان متقی، وزیر خارجه این گروه در بازگشایی گذرگاه تورخم نقش کلیدی داشتند.

آنها گفته‌اند که بازگشایی مرز تورخم مشروط به خروج طالبان پاکستانی از چترال است، گروهی که اخیرا پاسگاه‌های نیروهای امنیتی پاکستان را در این منطقه هدف حملات مرگباری قرار داد.

تحریک طالبان افغانستان با تحریک طالبان پاکستان روابط نزدیکی دارد و هر دو هم‌نام هستند و پرچم‌های مشابه دارند.

عفو بین‌الملل در اعلامیه خود افزوده که افغانستان با گذشت دو سال از آغاز ممنوعیت آموزش دختران، در آستانه «ویرانی غیرقابل بازگشت» قرار گرفته است.

عفو بین‌الملل افزوده که طالبان نه تنها وعده‌های خود در مورد حمایت از حقوق مردم افغانستان، به‌ویژه زنان را زیر پا گذاشته، بلکه «چرخه‌ای از خشونت را از سر گرفته و با مصونیت کامل دست به نقض حقوق بشر زده‌است.»

براساس اعلامیه این سازمان، در حال حاضر در افغانستان «حقوق بشر در هر جبهه‌ای در معرض حمله قرار گرفته است» و «باید متوقف شود».

عفو بین‌المللی افزوده است در حالی که «مردم افغانستان با شجاعت در برابر طوفان ایستاده‌اند»، باید در کنار آنها ایستاد و از حق آنها برای زندگی آزاد و با کرامت و برابری حمایت کرد و سخن گفت.

این سازمان در اعلامیه خود از طالبان خواسته است که همه حقوق زنان و دختران را تضمین کند، از جمله حق دسترسی آنها به آموزش در هر سن و سالی، و دروازه‌های مکاتب را به صورت فوری باز کند و اطمینان دهد که زنان به مراقبت‌های بهداشتی دسترسی دارند و به کار برمی‌گردند.

این سازمان همچنین تاکید کرده که طالبان باید حق آزادی بیان و آزادی اجتماعات را تضمین کند. این نهاد بین‌المللی حقوق بشری همچنین خواستار پایان آدم‌ربایی، بازداشت خودسرانه و لت‌وکوب خبرنگاران و معترضان زن شده است.

اعلامیه عفو بین‌الملل افزوده است که طالبان همه نهادهای کلیدی برای حمایت از حقوق بشر را به گونه نظام‌مند منحل کرده و آزادی بیان، آزادی اجتماعات، محاکمه عادلانه و دیگر حقوق بشری را تحت فشار قرار داده است.

براساس این اعلامیه، در دو سال اخیر حقوق اساسی دختران و زنان در افغانستان سلب شده و هزاران افغان به طور خودسرانه بازداشت، شکنجه، ناپدید و حتی کشته شده‌اند.

اعلامیه افزوده که در افغانستان تحت کنترول طالبان روزنامه‌نگاران، مدافعان حقوق بشر، هنرمندان، دانشگاهیان و اقلیت‌های مذهبی و قومی به طور ویژه در معرض خطر قرار دارند.

طالبان در پایان تعطیلات تابستانی در ماه سنبله سال ۱۴۰۰ از پسران و معلمان مرد خواست که به مکاتب بازگردند، اما درباره بازگشت دختران و معلمان زن سکوت کرد که به معنای اجازه ندادن به بازگشت آنها به مکاتب بود.

پس از آن طالبان از تصمیم خود برای ممنوعیت آموزش دختران دفاع کرد و رهبران این گروه گفتند که آموزش دختران «واجب نیست» و شرایط آموزش دختران هنوز فراهم نشده است.

مقام‌های طالبان برای کاهش اعتراضات گفته‌اند که ممنوعیت آموزش دختران تا «اطلاع ثانی» ادامه دارد، در حالی که هیچ محدودیت زمانی برای «اطلاع ثانی» در نظر گرفته نشده است.

با گذشت دو سال از ممنوعیت آموزش دختران، ممنوعیت اشتغال زنان و حذف آنها از همه عرصه‌های زندگی، درخواست‌های روزافزونی در سطح بین‌المللی برای به‌رسمیت شناختن «آپارتاید جنسی» در افغانستان تحت کنترول طالبان مطرح می‌شود.

در بیانیه‌ای که خانم بارکزی روز دوشنبه منتشر کرد، آمده است پولیس سویدن در ۲۵ سنبله خیمه تحصن او را «به دلایل امنیتی» برداشت، ولی او به اعتصاب خود ادامه داد.

در بیانیه او آمده است در این مدت شمار زیادی از مردم از طیف‌های مختلف جنسیتی از خواست او حمایت کردند و رسانه‌ها در رسانیدن صدای او به گوش سازمان‌ ملل، دولت سویدن و نهادهای حقوق بشری نقش مهمی بازی کردند.

خانم بارکزی به افغانستان اینترنشنال گفت که در روزهای گذشته انفال مهدی، به نمایندگی از حزب چپ سویدن و ایزابل انسوروم از مقام‌های محلی شهر مالموی سویدن برای شنیدن خواست‌های او به دیدارش آمدند.

او افزود که این دو سیاستمدار سویدنی گفتند که خواست‌های جامعه دگرباشان جنسی افغانستان را به مقام‌های دولت سویدن منتقل خواهند کرد.

افزون بر به رسمیت شناختن آپارتاید جنسی در افغانستان، انتقال دگرباشان جنسی در معرض خطر از افغانستان به سویدن، از خواست‌های مهره بارکزی بود.

مهره بارکزی روز جمعه، ۱۷ سنبله، برای حمایت از اعتصاب غذای تمنا زریاب پریانی در شهر کلن آلمان اعتصاب غذای خود را آغاز کرده بود.

پیش از این تمنا زریاب پریانی هم به اعتصاب غذای خود پایان داده و اعلام کرده است که به‌زودی وارد مرحله دوم دادخواهی خود خواهد شد.

آقای گوترش روز دوشنبه (۲۷ سنبله) در صفحه کاربری خود در شبکه ایکس، توییتر سابق، نوشت که «دختران به مکتب تعلق دارند، بگذارید آن‌ها وارد مکتب شوند.»

دو سال پیش در چنین روزی وزارت معارف طالبان با پخش اطلاعیه‌ای از دانش‌آموزان پسر و آموزگاران مرد در افغانستان دعوت کرد تا به مدارس و مکاتب برگردند.

در این اطلاعیه وزارت معارف طالبان، اما هیچ اشاره‌ای به بازگشت دانش‌آموزان دختر و آموزگاران زن به مکاتب نشده بود.

در دو سال گذشته زنان و دختران در افغانستان در واکنش به ممنوعیت آموزش بارها دست به اعتراضات در سرتاسر کشور زدند. این تصمیم طالبان با اعتراضات کشورهای مختلف و سازمان‌های بین‌المللی نیز به همراه بود.

با این حال، رهبران طالبان به اعتراضات در برابر ممنوعیت آموزش در افغانستان وقعی نگذاشتند و اکنون با گذشت دو سال هنوز دروازه‌های مکاتب در افغانستان به روی دختران بسته است.

براساس آمارهایی که در مورد دختران محروم از آموزش پخش شده، در این دو سال حدود ۸۰ درصد دختران واجد شرایط آموزش در مکاتب و دانشگاه‌ها، شامل بیش از دو میلیون و ۵۰۰ هزار نفر، از آموزش محروم ماندند.

رهبران طالبان با این استدال که آموزش دختران واجب نیست و شرایط آموزش برای آنها مطابق نظر این گروه فراهم نیست، آموزش دختران را به دوره ابتدایی مکاتب محدود کرده‌اند.

در حال حاضر، افغانستان در جهان تنها کشوری است که دختران در آن به گونه رسمی از آموزش محروم هستند. این امر زمینه‌ساز طرح درخواست‌های گسترده‌ای برای به رسمیت شناختن «آپارتاید جنسی» در افغانستان شده است.