بلومبرگ: میلیاردها دالر کمک‌ بشردوستانه در حفظ ارزش افغانی نقش داشته است

هنوز مشخص نیست که در این نشست چه مسائلی مطرح خواهد شد، اما بحث کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان که با فرا رسیدن زمستان احتمالا شرایط بدتر خواهد شد، در این نشست مطرح شود.

بسیاری انتظار دارند موضوع «آپارتاید جنستی» در افغانستان که ناشی از محدودیت‌های شدید طالبان بر کار و آموزش زنان و دختران است در این نشست مطرح شود.

زنان و دختران افغان از هفته‌ها به این سو در تلاش اند «آپارتاید جنستی» در افغانستان از سوی سازمان ملل و جامعه جهانی به‌رسمیت شناخته شود.

در بیشتر از دو سال که از بازگشت طالبان به قدرت می‌گذرد،‌ افغانستان شاهد نقض گسترده حقوق بشر، به خصوص حقوق زنان و اقلیت‌ها بوده است.

این وزارت گفته که دفتر سازمان ملل به هر یک از خانواده‌های برگشتی کمک نقدی کرده است.

همزمان،‌ برخی رسانه‌های داخلی از قول عبدالجبار تخاری، سرپرست قونسلگری طالبان در کراچی گزارش دادند که ۶۰ مهاجر افغان به شمول ده کودک از زندان‌های پاکستان آزاد شده‌اند.

گفته شده این افراد در زندان‌های ایالت سند پاکستان زندانی بودند.

حزب آزادی به وبسایت پلاس ۲۴ اتریش گفت که اندریا مولزر و یوهانس اوبنر به طور شخصی به افغانستان سفر کرده‌اند و حزب در جریان سفر آنان نبوده است.

وزارت خارجه اتریش نیز در واکنش گفته است که به این آنها صریحاً توصیه کرده بود که به افغانستان سفر نکنند.

به نقل از این وبسایت، وزارت خارجه اتریش افزوده است که سیاست این کشور در برابر افغانستان تغییر نکرده و طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد.

امیرخان متقی در دیدار با این دو سیاستمدار اتریشی در مورد «فراهم‌سازی خدمات قونسلی و ایجاد سایر تسهیلات برای حل مشکلات افغان‌ها در [ویانا]» صحبت کرده است.

ضیا احمد تکل، معاون سخنگوی وزارت خارجه روز دوشنبه، سوم میزان، در توییتی نوشت: «اعضای حزب آزادی اتریش وعده سپردند که تصویر واقعی افغانستان را به اروپا انتقال خواهند داد».

وزارت خارجه طالبان مشخص نکرده که هدف سفر این هیئت اتریشی به کابل چه بوده است.

وبسایت پلاس ۲۴ دو عضو حزب آزادی را «سیاستمداران سابق» توصیف کرده است. با این حال، نمایندگان مخالف این حزب در پارلمان اتریش واکنشی تند نشان داده‌اند.

کریستین استاکر، دبیرکل حزب محافظه‌کار دموکرات مسیحی اتریش با انتقاد از دیدار مولزر و اوبنر با «نمایندگان یک سازمان معروف تروریستی» گفته است که این سفر می‌تواند به معنای به رسمیت شناختن حکومت طالبان از سوی حزب آزادی باشد.

در این گزارش به قلم لینزی بیلینگ، خبرنگار تحقیقی، ادعا شده است که نیروهای امریکایی توجهی به پیامدهای ویرانگر استفاده از بمب‌ها و سوزاندن زباله‌ها بر سلامت مردم، به خصوص در اطراف پایگاه‌های نظامی امریکا در ننگرهار، قندهار و پروان نداشته است.

شماری از اهالی به این گزارشگر در افغانستان گفتند که دچار بیماری‌های پوستی، قلبی و گوارشی شده‌اند. همچنان، حاصلات زمین های شان کاهش یافته است.

خانم بیلینگ، نویسنده این گزارش می‌گوید که این عوارض ناشی از پخش شدن مواد کیمیایی ناشی از پرتاب بمب‌ها و سوزاندن زباله‌های پایگاه‌های نظامی این کشور است.

بنا به این گزارش، ارتش امریکا از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ بیش از ۸۵ هزار بمب بر روی افغانستان پرتاب کرد که اکثر آنها حاوی ماده منفجره‌ای به‌نام «آر‌دی‌اکس» بوده است. این ماده تاثیر نامطلوبی بر سیستم عصبی می‌گذارد.

آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات متحده این ماده را سرطان‌زا گفته است.

ارتش امریکا در اپریل ۲۰۱۷، قوی‌ترین بمب خود معروف به"مادر بمب‌ها" را در ولسوالی اچین در ننگرهار استفاده کرد. به گفته یکی از اهالی، هشت ماه پس از این انفجار مهیب، سرانجام مردم محل اجازه یافتند به خانه‌های خود باز گردند. یکی از ساکنان این منطقه به نیولاینز گفت که بسیاری از ساکنان پس از چندی متوجه بیماری‌های عجیب و پوستی شدند.

او گفت: «همه مردمی که در روستای اسدخیل زندگی می‌کردند، پس از انداختن آن بمب، بیمار شدند.»

افزون بر آن ساکنان این منطقه می‌گویند که پس از بازگشت، متوجه شدند که زمین‌های آنان مانند قبل حاصل زیاد نمی‌دهد. یکی از ساکنان گفت: «قبلا ۱۵۰ کیلوگرام گندم از زمین خود می‌گرفتیم، اکنون نمی‌توانیم نیمی از آن را بدست بیاوریم.»

بر اساس گزارش نیو لاینز، پایگاه‌های نظامی امریکا مقادیر زیادی فاضلاب را از پایگاه‌های خود به زمین‌ها و آبراه‌های اطراف رها می کردند و زمین‌های کشاورزی و آب‌های زیرزمینی را برای کل مردم آلوده کردند.

پزشکان افغان و مسئولان بهداشت عمومی که مردم را معالجه می‌کردند، می‌گویند به نظر می‌آید پنتاگون تمایلی به رعایت تمام مقررات حفاظت از محیط زیست نداشت.

جو بایدن، رئیس‌جمهور امریکا با اشاره به تاثیر دودهای سمی و غلیظ بر ریه‌های سربازان امریکایی در مناطق جنگی، در سال ۲۰۲۲ از کنگره خواست قانونی را تصویب کند تا سربازان این کشور در افغانستان از مزایا و مراقبت‌های بهداشت جامعی که سزاوار آن هستند، مستفید شوند.

اما بایدن و کانگرس به استفاده افغان‌هایی که در نزدیکی پایگاه‌های نظامی امریکا زندگی می‌کردند و یا در آنجا کار می‌کردند و اکنون از بیماری‌ها و سرطان‌ها رنج می‌برند، از مزایای قانون جدید اشاره نکردند.

نیو لاینز تخمین می‌زند زمانی که بیش از ۱۰۰ هزار نیروهای ناتو در افغانستان حضور داشتند، روزانه بیش از ۴۰۰ هزار کیلوگرام زباله تولید می‌کردند که بخش عمده آن بدون هیچ گونه کنترول آلودگی سوزانده می‌شد.

خانم بیلینگ، خبرنگار نیو لاینز، در طول شش ماه به سراسر افغانستان سفر کرده و با ۲۶ پزشک و ۵۲ تن از ساکنان محلی اطراف پایگاه‌های سابق امریکا، صحبت کرده است. او با برخی از سربازان افغان و امریکایی نیز حرف زده که معتقدند مشکلات و بیماری‌های صحی آنها مستقیما با کار آنها در پایگاه‌های نظامی امریکا در افغانستان مرتبط است.

پزشکان نظامی که در پایگاه‌های امریکا کار می‌کردند، به این خبرنگار گفتند به طور قاطع سوزاندن و ریختن زباله‌ها بر سلامت همه افراد تاثیر می‌گذارد.

معاون سازمان زمین شناسی ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ در یک یادداشتی نوشت که غلظت بالای گرد و غبار و زباله‌های سوخته موجود در میدان هوایی بگرام احتمالاً بر سلامت افراد تا پایان عمر تأثیر می‌گذارد. در این یادداشت اشاره شده بود که میزان آلاینده‌ها در هوای بگرام بسیار بیشتر از سطوح مجاز طبق دستورالعمل‌های دولت ایالات متحده است.

خانم کوزو در پی چهار روز بی‌خبری از نامزدش، اعلام کرد که آقای نظری در ایست بازرسی پولیس در ولایت ساکاریا به دلیل عدم ارائه کارت شناسایی بازداشت و به مرکز اخراج پناهجویان در ولایت وان فرستاده شده است.

نویسنده کتاب «یادداشت‌های سیاه سفید» در پست‌های خود در شبکه‌های اجتماعی تاکید کرده که علی نظری از پنج سال پیش به دلیل ترس از «تهدید‌های طالبان» به ترکیه پناه برده است، ولی حالا اگر به افغانستان بازگردانده شود، «مطمئنا کشته خواهد شد».

خانم کوزو با تاکید بر اینکه «امکان اخراج علی نظری وجود دارد»، از مخاطبانش در شبکه‌های اجتماعی خواسته است: «کمک کنید صدای ما شنیده شود. علی نباید تبعید شود.»

او عاملان بازداشت نامزدش را به «نژادپرستی» متهم کرده و افزوده که انسانیت در درون آنها «پوسیده» و وجدان آنها «منجمد» شده است.

کارزار خانم کوزو برای جلب حمایت همگانی از درخواست جلوگیری از اخراج نامزدش با واکنش‌های گوناگونی روبه‌رو شده است. شماری از کاربران از درخواست او حمایت کرده‌اند، ولی برخی دیگر گفته‌اند که ترکیه به «اردوگاه پناهجویان» تبدیل شده و نباید مانع اخراج او شد.

این شهروند ترک به کسانی که به باور او با اظهارات «نژادپرستانه» از بازداشت و اخراج نامزدش حمایت کرده‌اند، هشدار داده که علیه آنها شکایت خواهد کرد.

پایگاه خبری «مرکز استکهلم برای آزادی» در گزارشی به نقل از وکیل آقای نظری نوشت که این پناهجوی جوان از پنج سال پیش برای جلب حمایت بین‌المللی از وضعیت پناهجویی خود تلاش کرده، ولی به دلیل ناپدید شدن اسنادش این تلاش‌ها به جایی نرسیده است.

به گزارش این پایگاه خبری، آقای نظری به همین دلیل اسناد قانونی برای اقامت در ترکیه ندارد.

ترکیه در هفته‌های اخیر دست به اخراج گسترده پناهجویان افغان دست زده است.

در حال حاضر نزدیک به چهار میلیون مهاجر در ترکیه به سر می‌برند که حدود ۳.۶ میلیون آنها از سوریه هستند و از ۳۲۰ هزار مهاجر دیگر، بیشتر افغان هستند.