زنان فعال در آلمان تحصن برای به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان را از سر گرفتند

او ادعا کرد که دموکرات‌ها از آغاز طرفدار دموکراسی در افغانستان نبودند.

محمد عارف سروری، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان است. او از افراد مورد اعتماد احمدشاه مسعود در جریان جنگ علیه شوروی و سپس مقاومت علیه طالبان بود. آقای سروری در نخستین دوره ریاست‌جمهوری حامد کرزی نیز رئیس امنیت ملی بود، او مدتی هم به عنوان والی پنجشیر کار کرد.

محمدعارف سروری در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گفت که هدف از ایجاد طالبان انتقال نفت ترکمنستان از طریق افغانستان به هند بود.

او گفت معاون وزارت خارجه وقت امریکا در چند دیدار پنهانی با احمدشاه مسعود، رهبر فقید جبهه مقاومت ملی افغانستان، این موضوع را با او در میان گذاشته بود.

رئیس سابق امنیت ملی افغانستان گفت موضوع «واگذاری سرنوشت افغانستان به دست پاکستان»، معامله‌ای بود که در آغاز پیدایش طالبان میان پاکستان و حزب دموکرات‌ امریکا صورت گرفت.

این مقام سابق امنیتی افزود که قرار بود پس از اداره انتقالی محمدظاهر، شاه سابق افغانستان به عنوان رئیس‌جمهور تعیین شود، ولی دو کشور همسایه افغانستان و امریکا با این تصمیم مخالفت کردند.

او گفت حکومت بعدی به رهبری حامد کرزی مشروعیتش را از دست داد و در نهایت منجر به تقویت دوباره طالبان شد.

به گفته آقای سروری، بی‌اعتمادی میان ائتلاف به رهبری ایالات متحده و روسیه، یکی دیگر از عوامل احیای طالبان بود.

عارف سروری در این مصاحبه گفت که امریکا و بریتانیا بر سر موضوع مبارزه با تروریسم در افغانستان با همدیگر اختلاف داشتند که خود زمینه‌ای را برای رشد طالبان فراهم کرد.

محمدعارف سروی، از چهره‌های استخباراتی طرفدار احمدشاه مسعود در دوره اول مقاومت علیه طالبان در دهه هفتاد خورشیدی در مصاحبه‌ای به مناسبت بیست‌وهفتمین سالروز اعدام نجیب‌الله، رئیس‌جمهور سابق افغانستان و تصرف کابل به دست طالبان، گفت که هند دو یا سه هفته پیش از این رویداد، شانس آن را داشت که داکتر نجیب‌الله را از کابل خارج کند، ولی این کار را نکرد.

به گفته آقای سروری، نجیب‌الله در آستانه سقوط کابل به دست طالبان، به درخواست احمدشاه مسعود برای رفتن به پنجشیر پاسخ رد داد، اگرنه او این شانس را داشت که از آنجا به تاجیکستان و سپس به هر کشوری که دوست دارد پناه ببرد.

این منابع روز جمعه (هفتم میزان) به افغانستان اینترنشنال گفتند که این فرد محمدیونس مهری نام دارد و شغلش داروسازی است.

منابع افزودند که طالبان او را به‌شدت لت‌وکوب کرده و چند قبرغه‌اش را شکسته‌اند.

به گفته این منابع، جنگجویان طالبان از آقای مهری و دیگر روستاییانی که شکنجه کرده‌اند، خواسته بودند که سلاح یا قیمت سلاح بدهند، ولی آنها نه سلاح داشتند و نه پولی که به عنوان قیمت سلاح بدهند.

گزارش شده است که این روستاییان پیشینه نظامی و کار با دولت پیشین ندارند.

منابع ما افزودند که جنگجویان طالبان جستجوی خانه‌به‌خانه را در روستاهای منطقه «برجگی» از چند روز پیش آغاز کرده‌اند.

منابع طالبان هنوز درباره این موضوع اظهار نظر علنی نکرده‌اند.

جنگجویان این گروه پیش از این هم در مناطق گوناگون شهری و روستایی به جستجوی خانه‌به‌خانه پرداخته‌اند و در موارد بسیاری از برخورد خشونت‌آمیز با مردم گزارش شده است.

«پل‌سوخته» نام پلی در غرب کابل است که در دو دهه گذشته اطراف آن محل تجمع معتادان مواد مخدر بود.

آقای مشعل گفته است که بخشی از این کتاب‌هایی که در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شده، به افراد بی‌بضاعت به طور رایگان توزیع می‌شود.

این استاد دانشگاه پیش از این به دلیل برگزاری کارزارهای کتابخوانی در اعتراض به ممنوعیت آموزش دختران مدتی در بازداشت طالبان به سر برده بود.

او می‌گوید که پس از آزادی از زندان و بهبود وضعیت صحی این نمایشگاه را برگزار کرده است.

به گفته آقای مشعل، در نخستین روز این نمایشگاه، شماری از دختران و پسران جوان علاقه‌مند به کتاب و فرهنگ کتابخوانی حضور داشتند.

او افزود: «این نمایشگاه تصویر امید‌بخش از مکانی را به نمایش می‌گذارد که دو دهه مرگ تدریجی را برای شماری از جوانان فراهم می‌کرد، زیرا پل‌سوخته به محلی برای تجمع معتادان به مواد مخدر مبدل شده بود.»

طالبان پس از به قدرت رسیدن طالبان در ماه اسد ۱۴۰۰، این گروه با صدور فرمان‌های گوناگون زنان و دختران را از حق آموزش محروم کرد.

نیروهای این گروه درخواست‌های فعالان آموزش به ممنوعیت تحصیل دختران را سرکوب و معترضان و منتقدان را بازداشت کردند.

شماری از زنان معترض و روزنامه‌نگاران هنوز هم در زندان‌های این گروه به سر می‌برند.

نشست فرمت مسکو روز جمعه (هفتم میزان) در شهر کازان روسیه برگزار شد و اعلامیه پایانی آن را وزارت خارجه روسیه در اختیار رسانه‌ها قرار داد.

نمایندگان ویژه و مقامات ارشد هند، ایران، قزاقستان، چین، قرقیزستان، پاکستان، روسیه، ترکمنستان و اوزبیکستان، عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی و ترکیه در این نشست حضور داشتند. امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، به عنوان مهمان دعوت شده بود.

در اعلامیه پایانی این نشست آمده است که شرکت‌کنندگان از وضعیت سیاسی و امنیتی افغانستان ابراز نگرانی کردند.

آنان از طالبان خواستند که برای مبارزه با گروه‌های تروریستی از جمله داعش گام‌های جدی بردارد و از تبدیل شدن افغانستان به کانون تروریسم جلوگیری کنند.

در اعلامیه این نشست همچنین از طالبان خواسته شده تا همکاری خود را با کشورهای منطقه در مبارزه با تهدیدات تروریستی و ​​قاچاق مواد مخدر از خاک افغانستان افزایش دهد.

نمایندگان همه کشورهای شرکت‌کننده در این نشست تاکید کردند که هیچ پیشرفتی در تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان صورت نگرفته است؛ حکومتی که بازتاب‌دهنده منافع همه گروه‌های قومی-سیاسی در این کشور باشد.

آن‌ها همچنین از طالبان خواستند که برای تکمیل روند صلح و ایجاد دولت متوازن، فراگیر و پاسخگو در افغانستان با نمایندگان گروه‌های قومی-سیاسی گفت‌وگو کند.

در بیانیه پایانی این نشست آمده است: «ما از مقامات کنونی افغانستان خواستیم تا شرایط لازم را برای بهبود سطح زندگی مردم افغانستان، جلوگیری از مهاجرت بیشتر و بازگشت مهاجران ایجاد کنند.»

اشتراک‌کنندگان خواستار احترام به حقوق اساسی و آزادی‌های مردم در افغانستان از جمله حقوق برابر برای کار، تحصیل و عدالت بدون در نظر گرفتن جنسیت، قومیت و مذهب شدند.

آنان گفتند: «ما بر نگرانی‌ها در مورد ممنوعیت کار برای زنان و تحصیل برای دختران تمرکز کردیم و از مقامات افغانستان خواستیم تا آموزش مدرن را مطابق با معیارهای بین‌المللی در مکاتب ترویج کنند.»

آنان همچنین امریکا را مسئول وضعیت فعلی افغانستان دانستند و گفتند این کشور باید مسئولیت خود را در قبال بازسازی این کشور پس از جنگ به رسمیت بشناسد و دارایی‌های افغانستان را به صورت فوری آزاد کند.

خبرگزاری رویترز روز جمعه (هفتم میزان) گزارش داد که در فهرست نهایی نامزدان جایزه صلح نوبل، ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، الکسی ناوالنی، رهبر مخالف در روسیه نیز قرار دارند.

افزون بر آن، نرگس محمدی، از فعالان شناخته‌شده حقوق زن در ایران نیز در فهرست نهایی جایزه صلح نوبل جای گرفته است. او از چند سال گذشته در زندان بسر می‌برد و از منتقدان جدی جمهوری اسلامی به حساب می‌آید.

پیش از این انستیتوت تحقیقات صلح اسلو اعلام کرده بود که محبوبه سراج، کنشگر افغان و نرگس محمدی، فعال ایرانی را برای دریافت جایزه صلح نوبل به کمیته نوبل پیشنهاد کرده است.

انستیوت تحقیقات صلح اسلو از حامیان گفت‌وگو با طالبان است و توجه جهان به وضعیت وخیم بشری در افغانستان را مهم می‌داند.

شمولیت نام محبوبه سراج در فهرست نامزدان جایزه صلح نوبل پیش از این با واکنش‌های گسترده‌ای در میان کنش‌گران حوزه زنان در افغانستان مواجه شده بود. پیش از این جنبش‌های زنان معترض افغانستان با انتشار بیانیه‌ها و ویدیوهایی از نامزد شدن خانم سراج انتقاد کرده و او را «لابی» طالبان خوانده بودند.

این نخستین بار نیست که فردی از افغانستان برای دریافت جایزه نوبل صلح نامزد شده است. سیما سمر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر در سال ۱۳۸۹ برای این جایزه نامزد شده بود.