احمد مسعود: تراژدی آموزشگاه کاج فراموش نخواهد شد

یوناما روز شنبه در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس، این حمله را وحشتناک خوانده است.

پارسال در ۸ میزان یک عامل انتحاری خود را در یکی از سالن‌های مرکز آموزشی کاج در غرب شهر کابل که پر از دانش‌آموزان بود منفجر کرد. این انفجار در صنف آمادگی کانکور رخ داد.

یوناما تاکید کرده که دهه‌ها درگیری و حملات بی‌شمار صدمات جبران‌ناپذیری به بار آورده و خانواده‌ها را بدون پاسخ، عدالت یا حسابدهی رها کرده است.

نمایندگی سازمان ملل افزوده که این سازمان همچنان از افغانستانی دفاع می‌کند که همه بتوانند بدون ترس به زندگی روزمره خود بپردازند و عاملان خشونت‌ها پاسخگو باشند.

آموزشگاه کاج یک مرکز آموزشی خصوصی بود که دانش‌آموزان برای آمادگی کانکور سراسری در آن آموزش می‌دیدند.

با گذشت یک سال از این حادثه تاکنون هیچ گروهی مسئولیت آن را به عهده نگرفته است.

چند هفته پس از این حمله سخنگوی طالبان گفت که این گروه شش تن از اعضای گروه داعش را در شهر کابل کشته است. ذبیح‌الله مجاهد گفته بود که این افراد در انفجار مسجد وزیر اکبرخان، حمله بر آموزشگاه کاج و شماری از حملات بر مناطق غیرنظامی دیگر دست داشتند.

این حمله واکنش‌های گسترده بین‌المللی را برانگیخت. شماری زیادی از کشورها و شورای امنیت سازمان ملل این حمله را محکوم کردند.

در پی این حمله فعالان حقوق بشر گفتند که هزاره‌ها به صورت هدفمند مورد حمله قرار می‌گیرند و شهروندان افغانستان در کشورهای مختلف تظاهرات کردند.

معترضان و فعالان حقوق بشر از کشورها و سازمان ملل خواستند که این کشتار هدفمندانه را به عنوان «نسل‌کشی هزاره‌ها» به رسمیت بشناسند.

این مقام وزارت فرهنگ طالبان به تلویزیون ملی تحت کنترول این گروه گفت فرمان ملا هبت الله به زودی همگانی می شود و جزئيات این طرح در نشست مطبوعاتی ارائه خواهد شد.

طالبان در جریان دو سال گذشته با صدور فرمان‌های متعدد آزادی‌های مدنی شهروندان را محدود کرده است.

این گروه ضمن آنکه مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم را بسته و دختران را از رفتن به دانشگاه‌ها منع کرده است مقررات سخت‌گیرانه‌ای نیز در زمینه پوشش شهروندان وضع کرده است.

از سوی دیگر طالبان طی این مدت نظام آموزشی افغانستان را بازنگری نکرده و آن را زیر عنوان تطبیق شریعت اسلامی تغییر داده است.

مقامات طالبان بارها گفته‌اند که افکار جوانان طی دو دهه گذشته تحت تاثیر فرهنگ مدرن غربی قرار گرفته و این گروه تلاش می‌کند افکار جوانان را نیز تغییر دهد.

طالبان درحالی روی تغییر افکار جوانان تمرکز کرده است که شهروندان به ویژه جوانان به دلیل قیودات این گروه و همچنین افزایش فزاینده بیکاری افغانستان را ترک می‌کنند.

شارلی ابدو در این گزارش که با عنوان «افغانستان طالبان، یک مقصد توریستی مد روز» به نشر رسیده به سراغ گردشگران ماجراجویی رفته که تصمیم گرفته‌اند به افغانستان ممنوعه تحت کنترول طالبان سفر کنند.

گزارش با تاکید به مخاطرات امنیتی که با سفر به افغانستان همراه است، نوشته است افغانستان به دلیل وضعیت امنیتی ناپایدار و وجود گروه‌های جنگی مسلح به عنوان یک مقصد گردشگری پرخطر شناخته می‌شود.

این مجله با اشاره به تلاش‌های طالبان برای تبلیغ گردشگری در افغانستان نوشته که این گروه در تلاش است تا با جذب گردشگران به افغانستان منابع مالی جدیدی کسب کنند اما گردشگران برای سفر به افغانستان با موانع پیچیده و زمان‌گیر اداری روبه رو می‌شوند.

گزارش به تلاش‌های جدیدی از یک زوج فرانسوی برای تبلیغ گردشگری در افغانستان اشاره کرده که به تازگی یک آژانس مسافرتی به نام "Unique Afghanistan" راه انداخته‌اند و توریستان را به افغانستان جذب می‌کنند.

این زوج باور دارد که حضور توریست‌ها می‌تواند به کشور افغانستان کمک کند و از طریق آشنایی مردم با فرهنگ‌ها و مشاغل مختلف آن‌ها، به توسعه کشور کمک کند.

گزارش به نقل از ادعای مقامات وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان نوشته که سالانه افغانستان تا ۲۰ هزار گردشگر خارجی دارد آماری که مورد بررسی دقیق قرار نگرفته و تایید نشده است.

یکی از این مشکلات مطرح شده، اجرای مراحل ثبت نام و درخواست‌های ویزا و مجوزهای مورد نیاز برای سفر به افغانستان است.

در همین حال گردشگران معمولاً باید با یک راهنما همراه باشند و نمی‌توانند به تنهایی به سفر بروند که به گفته شماری از آنان این اجبار تجربه سفر را برای برخی گردشگران تغییر داده است.

یکی از موانعی که گردشگران به خصوص گردشگران زن به آن اشاره کرده‌اند محدودیت‌های فرهنگی است.

شارلی ابدو در این گزارش به سراغ دو زن گردشگری رفته که ناراحتی خود را از بروکراسی و رفتار با زنان ابراز می‌کنند.

زمانی که خبرنگار از آنها می‌خواهد تا بیشتر از تجربه سفر خود به افغانستان صحبت کنند گفت‌وگوی آنها از سوی راهنمای سفر این دو زن قطع می‌شود.

راهنما در برابر اصرار خبرنگار از شرایط سفر پرمخاطره‌ای که این زنان در پیش گرفته‌اند می‌گوید: «شما بدون شک موضوعات سیاسی را مطرح خواهید کرد و من نمی‌خواهم به زندان بروم.»

گزارش در ادامه می‌نویسد که این نوع برخورد خود مدرکی است که نشان می‌دهد که هنوز خیلی وقت است که افغانستان به یک مکان گردشگری تبدیل شود.

در خبرنامه‌ای که روز شنبه، هشتم میزان، در صفحه حافظ ضیا احمد، معاون سخنگوی وزارت خارجه طالبان در شبکه اجتماعی اکس منتشر شده، آمده است: امیرخان متقی پیوند بین افغانستان و پاکستان را رابطه «دوستانه» توصیف کرده و خواهان حل مشکلات از راه‌های دیپلوماتیک شده است.‌

هرچند پاکستان از رژیم طالبان در افغانستان حمایت می‌کند، با این حال اظهارات مقامات این کشور علیه طالبان افغانستان درباره چگونگی مهار تحریک طالبان پاکستانی در ماه‌های گذشته به طور پیوسته توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است.

حکومت پاکستان بارها ادعا کرده است که جنگجویان تحریک طالبان پاکستان از خاک افغانستان برای حمله به این کشور استفاده می‌کند.

آمارهای رسمی نشان می‌دهد که تلفات ناشی از حملات دهشت‌افگنانه در نقاط مختلف پاکستان پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان افزایش یافته است. اسلام‌آباد افزایش حملات طالبان پاکستانی را ناشی از آزادی عمل آنان در افغانستان می‌داند.

با این‌حال مقامات طالبان گفته‌‌اند که این گروه در قبال حملات شبه‌نظامیان در پاکستان مسئولیتی ندارد و هرگونه حمایت از شبه‌نظامیان پاکستانی به‌ویژه تحریک طالبان پاکستان را رد کرده‌ است.

گزارش روزنامه دان در حالی منتشر می‌شود که وزارت داخله پاکستان اخیرا روند اخراج مهاجران افغان از این کشور را شدت بخشیده است.

این روزنامه با اشاره به افزایش بازداشت‌ها در پاکستان نوشته که تعداد افرادی که در ماه سپتامبر تنها در کراچی بازداشت شدند ده برابر تعداد آنها در ماه آگست است.

در گزارش دان آمده که از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در سنبله ۱۴۰۰ (آگست ۲۰۲۱) حدود ۶۰۰ هزار نفر از این کشور به پاکستان مهاجرت کرده‌اند.

این روزنامه به نقل از داده‌های سازمان مللل نوشته که از مجموع افغان‌های که در پاکستان زندگی می‌کنند، ۱.۳ میلیون نفر ثبت‌نام شده‌اند و حدود ۸۸۰ نفر دیگر اسناد اقامت در این کشور را دارند.

پولیس پاکستان گفته که در بازداشت‌های اخیر به دنبال کسانی بوده که مدرک اقامت ندارند و همچنین این عملیات در واکنش به افزایش میزان جرم و جنایت در این شهر بوده است.

اما شهروندان افغان می‌گویند که پولیس بدون توجه به مدرک اقامت آنها، اقدام به بازداشت می‌کنند.

مونیزه کاکر،‌ از وکلای مدافع که خدمات حقوقی رایگاه ارائه می‌هد گفته که برای افغان‌های که مدرک اقامت ندارند، مشکل است که کاری انجام دهند.

او افزوده افرادی که اخیرا به افغانستان برگردانده شده‌اند شامل بیماران، مدافعان حقوق بشر و دانشجویان دختر می‌شود.