پیشنهاد ایران به طالبان: برای کشف و استخراج معادن افغانستان یک شرکت مشترک ایجاد شود

وزارت امر به معروف طالبان روز شنبه، ۲۲ میزان، در یک بیانیه نوشت که محتسبان این وزارت از دفاتر شماری از رسانه‌های محلی در قندوز دیدن کرده‌اند.

در این بیانیه با اشاره به «نشر سریال‌های خارجی» گفته شده که در بیست سال گذشته، «کشورهای اشغالگر رسانه‌ها را پایگاه ترویج فرهنگ غربی ساخته و جوانان را از راه‌شان منحرف ساخته بودند.»

طالبان در بیش از دو سال گذشته با قدرت گرفتن دوباره در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر رسانه‌ها وضع کرده است.

قبلا نیز گزارش‌هایی مبنی‌بر این‌که طالبان می‌خواهند متحوای نشراتی رسانه‌ها را قبل از نشر تایید کنند، منتشر شده است.

به دنبال قوانین سختگرانه طالبان و اعمال سانسور، بسیاری از رسانه‌ها پس از حاکمیت این گروه از فعالیت دست کشیدند.

برگشت این خانواده‌ها به افغانستان در حالی صورت می‌گیرد که به‌تازگی حکومت پاکستان به مهاجران افغان تا اول نوامبر مهلت داده تا این کشور را ترک کنند.

مقامات پاکستان می‌گویند که افغان‌ها بلندترین آمار مهاجرین بدون مدرک در پاکستان را دارند. براساس سیاست جدید اسلام‌آباد ١.٧ میلیون مهاجر افغان در معرض اخراج اجباری از پاکستان قرار دارند.

به‌تازگی پتریشیا گاسمن، معاون بخش آسیا در سازمان دیده‌بان حقوق بشر گفته است که اخراج مهاجران افغان از پاکستان، آنان را در معرض خطر شدید قرار می‌دهد.

در ماه‌های گذشته پولیس پاکستان بازداشت و اخراج مهاجران افغان را شدت بخشیده است. در همین حال شماری از مهاجرین افغان در پاکستان از «بدرفتاری» پولیس این کشور شکایت دارند.

پیش از این سازمان‌های حقوق بشری نیز از وضعیت مهاجران افغان در پاکستان و بازداشت آنها به دست پولیس این کشور، ابراز نگرانی کرده‌اند.

رادیو پاکستان روز شنبه، ٢٢ میزان، گزارش داد که روند اخراج مهاجران «غیرقانونی» افغان به‌سرعت ادامه دارد. طبق این گزارش در ٢٤ ساعت گذشته حدود ٣٠ خانواده مهاجر افغان از طریق مرز تورخم اخراج شده‌اند.

نخست‌وزیر موقت پاکستان به تازگی گفته که اخراج مهاجران افغان از پاکستان، به معنی قطع روابط کشورش با افغانستان نخواهد بود.

طالبان این نماینده سابق ولایت سرپل را به «قتل عمد» شخصی به اسم «جلال‌الدین» در سال ۱۳۷۶ متهم کرده است.

به گفته منابع، افرادی از قوم «پشتون اسحاق‌زی» ادعا کرده‌اند که آقای پاینده زمین‌های آنان در سرپل را «غصب» کرده است. آن‌ها همچنین گفته‌اند که این وکیل سابق پارلمان یک نفر از اقارب‌شان را به قتل رسانده است.

براساس اسنادی که به افغانستان اینترشنال رسیده، در حکم طالبان در این مورد آمده است: «اسامی حاجی پاینده به قصاص نفس محکوم به مجازات گردید.»

منابع نزدیک به خانواده این عضو پیشین مجلس نمایندگان گفتند که آقای پاینده در حال حاضر در زندان طالبان در ولایت جوزجان زندانی است.

طالبان ادعا می‌کند که «عفو عمومی» اعلام کرده و این گروه از مقامات حکومت پیشین پیوسته خواسته است که به افغانستان برگردند.

«کمیسیون ارتباط با شخصیت‌های افغان» که طالبان برای دعوت مقامات حکومت پیشین به کابل تشکیل داده، در ۲۳ سرطان ۱۴۰۱ از بازگشت آقای پاینده به افغانستان خبر داده است.

منابع به افغانستان اینترنشنال «کارت مصئونیت» متعلق به آقای پاینده را فرستاده‌اند که پس از برگشت به افغانستان، از سوی طالبان صادر شده است.

پیش از این نیز گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد طالبان به اعلام «عفو عمومی» پایبند نیستند و افرادی دارای «کارت مصونیت» را بازداشت کرده‌اند.

در همین حال منابعی که به افغانستان اینترنشنال تماس گرفتند، مشروعیت تصمیم دادگاه طالبان را زیر سوال برده و گفتند «اصول دادرسی عادلانه» در محاکم طالبان رعایت نمی‌شود.

این منابع گفتند طالبان حکم «قصاص» این نماینده پیشین مجلس را با «انگیزه‌های سیاسی» صادر کرده‌اند.

امضاکنندگان این نامه به شکل‌گیری جریان ضدمهاجر علیه افغان‌های ساکن ایران اشاره کردند که موج آن از روزهای پایانی تابستان آغاز شد.

در همین راستا حدود ۱۰ روز پیش جمعی از شهروندان ایرانی به حضور مهاجران افغان در خیابان‌های شهر اقبالیه در استان قزوین اعتراض و به خانه‌های آنان حمله کردند.

در مخابره این خبر برخی رسانه‌ها درباره «شدت گرفتن کارزار افغان‌ستیزی در ایران» هشدار دادند.

برخی نیز آن را «پروژه امنیتی» و منشا آن را چهره‌های وابسته به جمهوری اسلامی و در راستای سفیدشویی و رفع مسئولیت مشکلات مختلف مانند فقر، گرانی و تورم از دولت خواندند.

به گفته امضاکنندگان این بیانیه، کسانی که با این جریان همراه شدند با «فرافکنی، بزرگ‌نمایی و انتشار مطالب خلاف واقع» و گاهی با رفتارها و گفتارهای «نژادپرستانه» کوشیدند مهاجران را عامل مشکلات معیشتی و امنیتی جامعه معرفی کنند.

در این بیانیه بر عاملیت و نقش جمهوری اسلامی در بروز چنین جریانی و پیش از آن در مشکلات ۴۰ ساله مهاجران افغان در ایران تاکید شده است.

بر اساس این بیانیه، فقدان آمار دقیق از تعداد مهاجران در ایران دستاویزی برای ارائه اطلاعات دروغ، خبرهای ساختگی و جوسازی‌های غیرمنطقی علیه جمعیت افغان ساکن ایران شده است.

بر پایه گزارش‌های ارائه شده از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، افغان‌ها شش درصد از جمعیت ساکنان ایران را تشکیل می‌دهند.

امضاکنندگان این بیانیه تاکید کردند این جمعیت نمی‌تواند به تنهایی عامل به وجود آمدن گرانی‌، تورم، بیکاری، تشدید مشکلات زیست‌ محیطی، خطرات امنیتی و «ناکارآمدی دولت» در زمینه مهار بحران‌های ملی، اقتصادی، معیشتی و امنیتی جامعه باشد.

به گفته آن‌ها، مهاجران و پناهندگان افغان در ایران تنها «مصرف‌کننده» خدمات نیستند و طی چهار دهه گذشته «سخت‌ترین شرایط کاری را با کمترین دستمزدها» داشته‌اند.

در این بیانیه تاکید شده است نظام حقوقی ایران در این سال‌ها موجب شکل‌گیری مهم‌ترین مانع‌ها و چالش‌ها در راستای ادغام مهاجران در جامعه میزبان شده است.

با گذشت بیش از ۴۰ سال مهاجران نسل اول و دومی در ایران هستند که هنوز تابعیت نگرفته‌اند.

حکومت برای کودکانی که از مادر ایرانی و پدر افغان متولد شده‌اند، شناسنامه صادر نمی‌‌کند.

مهاجران افغان با مشکلات متعددی مانند محدودیت‌های قانونی در زمینه مالکیت اموال منقول و غیرمنقول، افتتاح حساب بانکی، خرید سیم‌کارت و ثبت‌نام دانش‌آموزان خود در مدارس مواجه‌اند.

این محرومیت‌های اعمال شده از سوی حکومت به گفته امضاکنندگان بیانیه، موجب از‌ دست‌دادن فرصت‌‌ها و امکان تحرک اجتماعی و طبقاتی مهاجران و در نهایت به حاشیه رانده‌ شدن سیستماتیک، افزایش آسیب‌پذیری و تراکم آنان در حاشیه شهرهای بزرگ شده است.

احترام برومند، رخشان بنی‌اعتماد، شهرنوش پارسی‌پور، لیلا حاتمی، پرویز پرستویی، محسن رنانی،‌ کیوان صمیمی، ژیلا بنی‌یعقوب، مقصود فراستخواه، عالیه مطلب‌زاده، مصطفی معین، بدرالسادات مفیدی، بی‌تا ملکوتی، مجتبی میرتهماسب، شارمین میمندی‌نژاد، ضیا نبوی و مرضیه وفامهر شماری از امضاکنندگان این بیانیه هستند.

آنان خواهان تدوین و تصویب قوانین به‌روز و کارآمد و قرار گرفتن‌شان در صدر اولویت‌ها و سیاست‌های مهاجرتی شده‌اند تا تکلیف شمار فراوان مهاجران و پناهندگان افغان در ایران مشخص شود.

امضاکنندگان بیانیه تاکید کردند که مردمان ایران و افغانستان تا ۱۶۰ سال پیش اعضای یک ملت و عضو «یک سرزمین واحد» بودند: «اجازه نمی‌دهیم قدرت‌طلبان و فرصت‌طلبان که منافعشان در تفرقه‌افکنی و دیگری‌هراسی است، میدان‌دار فضای فرهنگی جامعه ما شوند و این جامعه صلح‌طلب را به بیراهه خشونت و نفرت و نژادپرستی ببرند.»

طالبان پیش از این راهپیمایی‌هایی در کابل، کاپیسا و نیمروز برای حمایت از فلسطین و نکوهش حملات اسرائيل برگزار کرده است.

در اعلامیه طالبان با اشاره به محاصره غزه و جلوگیری از دسترسی مردم این منطقه به برق، مواد غذایی و مواد سوختی، آمده است که این گروه اقدامات اسرائیل را محکوم می‌کند.

طالبان سازمان‌های جهانی حقوق بشر را متهم کرده است که در مساله فلسطین خاموشی اختیار کرده‌اند.

گروه طالبان مدعی شده که حقوق بشر برای کشورها و سازمان‌ها ارزش ندارد و شعاری برای «اهداف شوم سیاسی و استخباراتی» است.

طالبان در این اعلامیه، خواست اسرائیل از ساکنان غزه برای ترک این منطقه را مصداق «جنایت جنگی» دانسته است.

این گروه خطاب به کشورهای اسلامی گفته در صورتی که برای جلوگیری از حملات اسرائیل علیه فلسطین اقدام نکنند، مسئولیت هرگونه فاجعه «به دوش همه خواهد بود.»