امریکا و اسرائیل بر سر طرح رساندن کمک‌های بشردوستانه به غزه توافق کردند

سازمان ملل روز سه‌شنبه در گزارشی اعلام کرد بسیاری کسانی که در فقر شدید زندگی می‌کنند، در اقتصاد غیررسمی کار می‌کنند و با شرایط سخت و خطرناکی روبرو هستند. به گفته این سازمان،‌ علیرغم ساعات طولانی کار، این افراد قادر به کسب درآمد کافی برای مخارج خود و خانواده نیستند.

سازمان بین‌المللی کار (ILO) تخمین می‌زند که تقریباً دو سوم جمعیت شاغل جهان، یعنی بیش از دو میلیارد نفر، کارگران غیررسمی هستند.

حمایت اجتماعی

طبق گزارش سازمان ملل،‌ در سال ۲۰۲۰، تنها ۴۶.۹ درصد از جمعیت جهان تحت پوشش حداقل مزیت‌ حمایت‌های اجتماعی قرار گرفتند اما بیش از نیمی از جمعیت جهان از پوشش این برنامه‌ها بیرون ماندند.

هرچند شرایط کار غیررسمی عمدتا در امریکای لاتین و افریقا ذکر شده،‌ کار غیررسمی در کشورهای با درآمد بالا به ویژه در میان کارگران حاشیه نشین و فاقد مدرک نیز وجود دارد. در همان حال، حتی کسانی که به حمایت اجتماعی دسترسی دارند اغلب از انگ و کنترل ناشی از آن رنج می‌برند.

علاوه براین،‌ افرادی که مستقیماً تحت تأثیر فقر شدید قرار می گیرند با تبعیض مواجه می‌شوند و به‌دلیل وضعیت اجتماعی-اقتصادی، سطوح پایین تحصیلات و همچنین ننگ ناشی از فقیر بودن، قادر به دستیابی به کار مناسب نیستند.

صندوق کودکان سازمان ملل، یونیسف تخمین می‌زند که در کشورهای کم‌توسعه‌یافته، از هر چهار کودک (سنین ۵ تا ۱۷ سال) بیش از یک نفر درگیر کارهایی است که برای سلامتی و رشد آنها مضر است.

تبعیض در میان زنان نیز وجود دارد که طبق گزارش سازمان بین‌المللی کار ۵۸ درصد از نیروی کار غیررسمی را تشکیل می‌دهند.

در این میان،‌ افغانستان تحت کنترول طالبان یکی از فقیرترین کشورهای جهان است که مردم آن با توجه به شرایط که طالبان تحمیل کرده،‌ به سرعت به سمت فقیرتر شدن حرکت می‌کنند.

با محدودیت‌های شدیدی که طالبان برکار و فعالیت زنان وضع کرده‌اند،‌ تقریبا نیمی از نیروی کار افغانستان خانه نشین شده‌اند. این در حالی است که بیشتر خانواده‌ها عملا به درآمد حاصل از کار زنان خانواده وابسته‌اند.

سابقه برگزاری روز جهانی مبارزه با فقر به سال ۱۹۸۷ و گردهمایی گسترده در میدان حقوق و آزادی بشر در میدان تروکادرو، پاریس، باز می‌گردد که محل امضای اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ بود.

به‌دنبال این گردهمایی که به یاد قربانیان فقر، گرسنگی، خشونت و ارعاب صورت گرفت، مجمع عمومی سازمان ملل با تصویب قطعنامه‌ای در سال ۱۹۹۳ روز ۱۷ اکتبر را به عنوان روز جهانی ریشه کنی فقر به رسمیت شناخت.

این حادثه در آستانه شروع مسابقه فوتبال بین بلجیم و سویدن رخ داد و ضارب مظنون پس از تیراندازی از صحنه متواری شد.

یک دادستان فدرال بلجیم گفته هیچ مدرکی مبنی بر اینکه مظنون فراری ارتباطی با درگیری اخیر بین اسرائیل و حماس داشته باشد وجود ندارد. او گفته انگیزه احتمالی این حمله ملیت سویدنی قربانیان بوده است.

پس از سوزاندن قرآن در سویدن که باعث برافروخته شدن خشم مسلمانان شد و تهدیدهای جهادی‌ها را برانگیخت، سویدن در ماه سنبله هشدار ترور خود را به دومین سطح بالاتر رساند و نسبت به افزایش تهدیدات علیه منافع سویدن در خارج از کشور هشدار داد.

به گزارش گاردین، نخست‌وزیر پیشین در دفاع از خود گفته که از مساله سهام مخفی شوهرش بی‌خبر بوده‌ است و دلیلی نداشته فکر کند همسرش او را فریب می‌دهد.

در طول دو دوره نخست‌وزیری ارنا سولبرگ، از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱، همسرش، سیندر فینس، بیش از ۳۶۰۰ معامله سهام انجام داده بود که بسیاری از آن‌ها می‌توانست موجب عدم صلاحیت او برای ماندن در پستش باشد.

آقای فینس از طریق وکیل خود بیانیه‌ای صادر کرده و اعتراف کرده است که در مورد تجارت خود به همسرش دروغ گفته است اما اذعان داشته که هرگز از اطلاعات زنش که یک جرم کیفری محسوب می‌شود، استفاده نکرده است.

خانم سولبرگ گفته: «من بسیار واضح می‌گویم که مسئولیت داشتم و توضیح دادم فکر می‌کردم مسئولیت‌های خود را انجام داده‌ام.» او گفت که باور نمی‌کند که سیندر او را فریب داده است.

او افزود که اگر دوباره در انتخابات سال ۲۰۲۵ که او امیدوار است نامزد اصلی حزب محافظه‌کار باشد نخست وزیر شود، شوهرش «نمی‌تواند در معاملات سهام شرکت کند.»

نخست وزیر پیشین گفته که آمادگی دارد به عنوان رهبر حزب به کار خود ادامه دهد اما تصمیم را به حزب خود واگذار خواهد کرد.

وزیر خارجه نیز پس از دریافت توبیخ‌نامه مبنی بر عدم تسلط به فعالیت‌های مالی همسرش گفته که او باید از همسرش می‌‌پرسیده که کدام سهام را دارد.

با این وجود او گفته با بی‌خبری از قضایا این تصمیم را درست و با حمایت از نخست وزیر گرفته است.

حسین امیر عبداللهیان، وزیر خارجه جمهوری اسلامی روز دوشنبه به تلویزیون دولتی ایران گفت که نیروهای "مقاومت" در ساعات آینده "اقدام پیشگیرانه" علیه اسرائیل انجام خواهند داد. او در این باره توضیحی بیشتر نداد.

منابع نظامی اسرائیلی گفته‌اند که ارتش اسرائیل در حال آماده شدن برای حمله زمینی به غزه است. اما، نگرانی از این وجود دارد که حزب‌الله لبنان، گروه تحت حمایت ایران و متحد حماس، از خاک لبنان بر اسرائیل حمله کند تا با گشودن یک جبهه جدید، فشار نظامی بر حماس در غزه کاسته شود.

هنوز اطلاعات بیشتر درباره حملات جدید اسرائیل بر لبنان منتشر نشده است. اما، اسرائیل گفته که در حملات روز دوشنبه حزب الله به پاسگاه‌هایش آسیبی به سربازانش نرسیده است.

در همین حال، وزارت دفاع اسرائیل روز دوشنبه اعلام کرد که در نظر دارد مردم ملکی را تا شعاع دو کیلومتر از مناطق هم مرز با لبنان تخلیه کند. این وزارت هدف از این کار را محافظت از جان مردم ملکی در برابر حملات راکتی حزب الله اعلام کرده است.

عدم پذیرش این تصمیم از سوی فلسطین و کشورهای عربی، نقطه آغاز درگیری‌ها میان اعراب و اسرائیل تاکنون است.

۱۹۴۸
یک روز پس از اعلام موجودیت اسرائیل، ائتلافی از کشورهای عربی، همراه با جناح‌های فلسطینی به نیروهای اسرائیلی حمله کردند که به نام اولین جنگ اسرائیل و اعراب یاد می‌شود. در پایان اسرائیل کنترول بخش بزرگتری از اراضی فلسطین را به دست آورد. در این زمان حدود ۷۰۰ هزار فلسطینی از سرزمین خود فرار کرده و یا رانده شدند.

۱۹۶۷

جنگ شش روزه میان ائتلافی از دولت‌های عربی(مصر، سوریه، اردن و عراق) و اسرائیل در گرفت. اسرائیل در این جنگ در نهایت کنترول نوار غزه، صحرای سینا، کرانه باختری و بین‌المقدس را به دست گرفت.

۱۹۷۲

گروهی از فلسطینی‌ها به خوابگاه دهکده المپیک که وزرشکاران اسرائیلی در آن اسکان داده شده‌اند، یورش بردند، دو نفر را کشته و ۹ نفر دیگر را گروگان گرفتند. نهایتاً، تمام گروگان‌ها کشته شدند.

۱۹۷۳

ائتلافی از کشورهای عربی به رهبری مصر و سوریه، در روز یوم کیپور، روز مقدس یهودیان، یک حمله غافلگیرکننده به اسرائیل انجام دادند. اسرائیل به کمک متحدان خود، از جمله امریکا توانست حمله آنان را عقب بزند.

۱۹۷۸

توافق‌نامه صلح موسوم به کمپ دیوید بین مصر و اسرائیل با پادرمیانی امریکا امضا شد. با این توافق‌نامه، یکسال بعد نیروهای اسرائیلی از شبه‌جزیره سینا خارج شدند و چارچوبی برای خودمختاری فلسطینی‌ها در کرانه باختری و غزه طرح شد. این توافق نامه مبنای آغاز روابط دیپلوماتیک قاهره و تل آیوو شد.

۱۹۸۷

اولین قیام فلسطینی‌ها موسوم به انتفاضه اول رخ داد که شامل درگیری، اعتراض و نافرمانی مدنی علیه اشغال اسرائیل در کرانه باختری، غزه و در خاک اسرائیل بود. این خیزش سرکوب نظامی اسرائیل را به دنبال داشت. این درگیری چند سال بعد نیز ادامه یافت.

۱۹۹۳

اسرائیل توافق‌نامه اسلو را در مراسمی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ با یاسر عرفات، رئیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) در کاخ سفید امضا کرد. بر مبنای آن، تشکیلات خودگران فلسطین ایجاد شد که هدف آن اعطای حق حاکمیت داخلی به فلسطینی‌ها بود اما با توجه به حضور سربازان اسرائیلی این حق کاملا محقق نشد.

۱۹۹۵

ایزاک رابین، نخست وزیر اسرائیل در این سال به دست یک یهودی افراطی ترور شد که مخالف توافقات صلح با فلسطین از جمله در اسلو بود. مرگ او تظاهراتی با شرکت ۱۰۰ هزار نفر و در حمایت از صلح به همراه داشت.

۲۰۰۰

قیام یا انتفاضه دوم فلسطینی‌ها در پی بازدید آریل شارون، سیاستمدار راست‌گرا و بعداً نخست‌وزیر اسرائیل از مجتمعی در اورشلیم، منطقه‌ای که در یهودیت، اسلام و مسیحیت مورد احترام است، آغاز شد. این درگیری‌ها تا ۲۰۰۵ ادامه داشت.

۲۰۰۶

اسرائیل در سال ۲۰۰۵ نیروهای خود را از غزه خارج کرد و گروه فلسطینی حماس در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۶ پیروز شد که منجر به تنش‌های سیاسی و درگیری مسلحانه با حزب فتح شد، حزبی که کنترل کرانه باختری و تشکیلات خودگردان را به دست داشت. حماس از آن زمان کنترول غزه را در دست دارد.

۲۰۰۷

پس از تسلط حماس بر نوار غزه در سال ۲۰۰۷، اسرائیل یک محاصره ۱۶ ساله را بر این منطقه کوچک و پر جمعیت فلسطینی که محل سکونت ۲ میلیون نفر است، اعمال کرد.

۲۰۰۸

اسرائیل پس از رگبار موشک‌های شبه‌نظامیان فلسطینی، حملات سه هفته‌ای به غزه را آغاز کرد که بیش از ۱۰۰۰ نفر فلسطینی و ۱۳ اسرائیل در این مدت جان باختند.

۲۰۱۲
اسرائیل احمد جباری، فرمانده نظامی حماس را کشت. به دنبال آن، بیشتر از یک هفته، گروه های شبه نظامی در غزه به اسرائیل راکت زدند و اسرائیل نیز در پاسخ به آن، حملات هوایی به این منطقه انجام داد که در این مدت ۱۵۰ فلسطینی و شش اسرائیلی کشته شدند.

۲۰۱۴
شبه نظامیان حماس سه نوجوان اسرائیلی را که در نزدیکی یک شهرک یهودی در کرانه باختری ربوده شده بود، کشتند که واکنش نظامی اسرائیل را به دنبال داشت.‌ به دنبال آن در درگیری هفت هفته‌ای، بیش از ۲۲۰۰ فلسطینی در غزه و ۷۳ نفر در اسرائیل کشته شدند.

۲۰۱۷

ایالات متحده اورشلیم را به عنوان پایتخت اسراییل به رسمیت شناخت و اعلام کرد که قصد دارد سفارت امریکا را از تل‌آویو به اورشلیم منتقل کند. این تصمیم خشم فلسطینیان را برانگیخت.

۲۰۱۸
تظاهرات در غزه در امتداد حصار سیمی در مرز با اسرائیل برگزار شد و آنها به سوی نظامیان اسرائیلی سنگ و بمب‌های نفتی پرتاب کردند. سربازان اسرائیل لی به سوی خاک غزه شلیک کردند که در اثر آن بیش از ۱۷۰ معترض کشته شدند.

۲۰۲۲
اسرائیل عملیات نظامی «موج را بشکن» در کرانه باختری آغاز کرد و سال ۲۰۲۲ را به یک سال مرگبار تبدیل شد.

نیروهای اسرائیلی ۱۴۶ فلسطینی را در کرانه باختری کشته و ۲۹ اسراییلی نیز کشته شد.

۲۰۲۲
بنیامین نتانیاهو به عنوان ششمین رییس‌جمهور اسرائیل آغاز به فعالیت کرد و به قول منتقدان شروع به درهم شکستن هرگونه چشم‌انداز راه‌حل دو کشوری کرد.

۲۰۲۳
نیروهای اسرائیلی به شهر جنین فلسطین حمله کردند و ۹ نفر را کشتند. روز بعد یک مرد فلسطینی هفت نفر را در حین نماز در کنیسه‌ای در اورشلیم به قتل رساند. حملات تلافی‌جویانه شعله‌ور شد و ادامه یافت.

اسرائیل یک حمله هوایی و زمینی به یک هزار سرباز با پشتیبانی پهپادها علیه اردوگاه پناهجویان در جنین ترتیب داد که منجر به کشته شدن ۱۲ نفر شد.

د

در اکتوبر ۲۰۲۳ اسرائیل پس از حمله شبه‌نظامیان حماس به این کشور، به طور رسمی اعلام جنگ کرد. در این نبرد که تاکنون نیز ادامه دارد، بیش از ۱۳۰۰ اسرائیلی و بیش از ۲ هزار فلسطینی کشته شده‌اند.