رادیو تلویزیون ملی تحت کنترول طالبان گزارش داد که مقداری از زمرد پنجشیر به ارزش ۸۲۷ هزار و ۲۰۰ دالر به بازرگانان به فروش رسیده است. طبق گزارش این چهارمین محصول معدن زمرد پنجشیر است که به فروش میرسد.
طالبان مقدار زمرد به فروش رسیده را به وزن ۳ هزار و ۳۳۱.۷۵ کریت اعلام کرده است.
طالبان گفته که این زمرد در حضور محمدآغا حکیم، والی این گروه در پنجشیر به فروش رسیده است.
این گروه اواسط ماه اسد کار استخراج معدن زمرد در ولسوالی حصه اول ولایت پنجشیر را آغاز کرد.
وزارت معادن و پترولیم طالبان در آن زمان اعلام کرد که به ۲۰۰ معدنکار زمرد، جواز فعالیت داده است.
بر اساس آمار طالبان، ۷۵۰ معدن زمرد در پنجشیر به ثبت رسیده و از این میان «۵۰۰ معدن فعال است.»
طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان بر استخراج معادن به عنوان یکی از منابع اصلی عواید حکومت خود تمرکز کرده است.
بر بنیاد دادههای انستیتوت جورج تاون و موسسه تحقیقات صلح اسلو، افغانستان در میان ۱۷۷ کشور جهان به لحاظ پیشرفت زنان در رتبه آخر قرار دارد. مدیر موسسه صلح اسلو میگوید این گزارش درباره وضعیت زنان افغان «زنگ خطری برای رهبران جهان است.»
انستیتوت جورج تاون برای زنان، صلح و امنیت، وضعیت زنان را در ۱۷۷ کشور جهان بر سه محور مشارکت، عدالت و امنیت برای زنان بررسی کرده است. دادههای این تحقیق از سازمان ملل متحد، بانک جهانی، موسسه نظرسنجی گالوپ و چند منبع دیگر جمعآوری شده است.
این پژوهش همچنین محورهای دیگری همچون تحصیلات زنان، مرگومیر مادران، اشتغال زنان، خشونتهای سیستماتیک، خشونتهای جنسی و غیره را نیز در ۱۷۷ کشور بررسی کرده است.
این انستیتوت میگوید کشورهایی که در ردیف «دولت شکننده» طبقهبندی شدهاند، بدترین عملکرد را داشتهاند. در این رده، افغانستان با داشتن «دولت شکننده» بدترین عملکرد در برابر زنان داشته است.
وضعیت زنان و دختران پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، به سرعت بدتر شده است.
چندی پیش مجمع جهانی اقتصاد اعلام کرد که افغانستان به عنوان بدترین مکان برای زنان در سراسر جهان شناخته شده است.
طالبان با وضع ممنوعیتهای شغلی، آموزشی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بر زنان، افغانستان را به بدترین مکان برای زنان تبدیل کرده است.
تورون ال تریگستاد، مدیر مرکز تحقیقات صلح اسلو در یک بیانیه خبری گفت: «زنان افغان هر روز بدون شغل، بدون تحصیل و بدون آزادی روز خود را آغاز میکنند.»
او تصریح کرد که این گزارش باید «همچون زنگ خطری برای رهبران جهان عمل کند، زیرا در یک کشور زنان در زندان اند.»
علاوه بر افغانستان، یمن، افریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، سودان، سوریه، سومالی و عراق به عنوان بدترین کشور برای زنان شناخته شده است.
با اینحال کشورهایی چون دنمارک، سوئیس، سویدن، فنلند، آیسلند، لوکزامبورگ، ناروی، اتریش، هالند و نیوزیلند در لیست ۱۰ کشور برتر برای زنان اند.
در این میان اما، ایالات متحده از رتبه ۲۱ در گزارش قبلی به رتبه ۳۷ سقوط کرده که نشان میدهد شاخص پیشرفت زنان در این کشور روند نزولی داشته است.
امارات متحده عربی از جمله کشورهایی است که بر اساس پیشرفت زنان در ردیف ۲۲ قرار گرفته و نسبت به فرانسه، انگلستان و امریکا جلوتر بوده است.
گزارشگر ویژه حقوقبشر سازمان ملل برای افغانستان روز سهشنبه گفت که تمرکز طالبان بر «آموزش دینی»، افراطگرایی را ترویج میکند. ریچارد بنت افزود که تقویت آموزش دینی و مدرسه، خطر تروریسم داخلی، بیثباتی منطقهای و جهانی را افزایش میدهد.
ریچارد بنت روز سهشنبه (دوم عقرب) گزارشی در مورد وضعیت حقوقبشر در افغانستان به مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه کرد.
در این گزارش سیاستها و اقدامات سرکوبگرانه طالبان، بحران انسانی و اقتصادی مداوم، زلزلههای مرگبار اخیر به عنوان عوامل وخامت وضعیت حقوقبشری گفته شده است.
آقای بنت میگوید: «با نگاه اجمالی به وضعیت حقوقبشری بسیاری از افغانها بهویژه زنان و دختران، مدافعان حقوقبشر، روزنامهنگاران، اقلیتهای قومی و زبانی، دگرباشان جنسی، مقامات دولتی سابق و نیروهای نظامی و امنیتی، تصویری تیره به دست میآید.»
آقای بنت گفت: «شکنجه و رفتار غیرانسانی در بازداشتگاهها، نقض حقوقبشر مقامهای دولتی پیشین و نیروهای نظامی، بهرغم وعدههایی که داده شده است، وجود دارد.»
گزارشگر ویژه سازمان ملل همچنین از تداوم بازداشتهای مدافعان حقوقبشر نیز یاد کرده است.
افزون بر آن، بنت با اشاره به ادعای طالبان مبنی بر «تعلیق موقتی» آموزش دختران، بر لغو ممنوعیت آموزشی دختران افغان تاکید کرد.
او از «آزار جنسی، تبعیض سیستماتیک، سرکوب و تفکیک جنسیتی» در حاکمیت بر افغانستان طالبان یاد کرد که میتواند «اپارتاید جنسیتی» باشد. بنت خواستار بررسیهای بیشتر در این مورد شد.
این مقام سازمان ملل همچنین بازداشت روزنامهنگاران را نمونهای از فروپاشی فضای مدنی در افغانستان دانسته است.
آقای بنت، با اشاره به زمینلرزههای اخیر ولایت هرات و پیامدهای گسترده آن، خواهان کمکهای لازم از سوی جامعه جهانی شد.
در فرجام ریچارد بنت همچنین از نگرانی افغانها مبنی بر «عادیسازی وضعیت در افغانستان» و «کنار گذاشتن حقوقبشری به نفع منافع ژئوپلتیکی بزرگتر» نیز یاد کرده است.
او اظهار امیدواری کرد که کشورهای عضو سازمان ملل در کنار زنان و مردم افغانستان قرار گیرند.
شماری از متقاضیان افغان از «بدرفتاری با زنان، برخورد قومی و غیرحرفهای کارمندان» سفارت افغانستان در اسلامآباد که تحت کنترول طالبان است، شکایت دارند. آنها مدعیاند که طالبان پاسپورت را «از نظر قومی سهمیهبندی کرده است.»
یکی این متقاضیان گفت که بیش از دو ماه میگذرد ثبت اطلاعات بیومتریک او تکمیل شده، ولی پاسپورت خود را دریافت نکرده است.
این زن افزود که چندین بار به سفارت در اسلامآباد مراجعه کرده، اما پاسخ روشنی دریافت نکرده است.
این متقاضیان همچنین ادعا میکنند که طالبان توزیع پاسپورت را از نظر قومی «سهمیهبندی» کردهاند و براساس این رویکرد یک قوم را در اولویت قرار میدهند. آنها باور دارند که کارمندان طالبان به دلیل این که از یک قوم اند، این رفتار را با متقاضیان دارند.
یکی از متقاضیان زن گفت در حالی که صدها نفر پشت دروازه سفارت برای ثبت اطلاعات بیومتریک صف میکشند، افراد مورد نظر طالبان از درب ورودی ویژه کارمندان وارد میشوند و برای پاسپورت درخواست میدهند.
به گفته آنها، روزانه اطلاعات بیومتریک حدود ۱۵۰ نفر در سفارت ثبت میشود، ولی طالبان از میان آنها براساس «معیارهای قومی و نزدیکی با این گروه»، افرادی را برمیگزینند و گذرنامه میدهند.
یکی از منتقدان گفت که ماموران طالبان در سفارت افغانستان در پاکستان با زنان بدرفتاری کرده و از نوع پوشش آنها انتقاد میکنند.
طالبان پس از راهیافتن نمایندگانش در برخی سفارتهای افغانستان، روند توزیع پاسپورت را در این نمایندگیها آغاز کرده است.
طالبان در اواخر ماه سنبله از آغاز توزیع پاسپورت در سفارت تحت کنترول این گروه در اسلامآباد خبر داد.
دفتر رئیس الوزرای طالبان گفت که هماهنگکننده ویژه سازمان ملل قول داده که برای رفع «سوءتفاهم» میان این گروه و جامعه جهانی تلاش کند. ظاهراً، فریدون سینیرلیاوغلو این موضوع را در دیدار با عبدالسلام حنفی، معاون رئیسالوزرای طالبان مطرح کرده است.
دفتر ملا حسن آخند روز دوشنبه(یکم عقرب) به دنبال این دیدار در خبرنامه خود به نقل از آقای سینیرلیاوغلو نوشت: «ما تلاش میکنیم تا سوءتفاهم میان جامعه بینالمللی و امارت اسلامی افغانستان رفع شود.»
در خبرنامه همچنین به نقل از این مقام سازمان ملل آمده است: «پیشرفتهای خوبی در افغانستان به ویژه در زمینه تامین امنیت و ثبات به وجود آمده است.»
فریدون سینیرلیاوغلو تاکنون در مورد جزئیات این دیدار توضیح نداده است.
طالبان همچنین به نقل از این مقام سازمان ملل نوشته است: «افغانستان تاریخچه دیرینه دارد و ما میخواهیم روابط نیک و حسنه با امارت اسلامی داشته باشیم.»
عبدالسلام حنفی نیز در این دیدار گفته است که دیدارهای مقامهای طالبان و ملل متحد در بر طرف کردن سوءتفاهمها مفید است و باید مسائل از طریق گفتوگو حل شود.
این اظهارات در حالی مطرح شده که طالبان بارها درخواست جامعه جهانی برای احترام به حقوق بشر، تشکیل حکومت فراگیر و رفع ممنوعیت آموزش دختران و کار زنان را دخالت در امور خود خواندهاند.
نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) همین روز دوشنبه در گزارشی از صدها مورد نقض حقوق بشر شامل قتل فراقانونی و شکنجه در حکومت طالبان خبر داد.
در همین حال هدر بار، معاون بخش زنان دیدهبان حقوق بشر با بازنشر خبرنامه دیدار عبدالسلام حنفی با فریدون سینیرلی اوغلو در اکس نوشت: «مدافعان حقوق زنان افغان بسیار نگراناند که اظهارات هماهنگ کننده سازمان ملل میتواند طالبان را عادی کند و حقوق بشر را نادیده بگیرد.»
منابع محلی میگویند که پولیس پاکستان عصر سهشنبه (دوم عقرب) شماری از معلمان یک مرکز آموزشی مهاجران افغان را در راولپندی بازداشت کرد. به گفته منابع، پولیس نخست پنج معلم را بازداشت کرد، اما ساعاتی بعد دو نفر آنها آزاد شدند.
منابع گفتند که «مرکز تعلیمی مهاجرین افغان» پس از سقوط کابل و مهاجرت گسترده مردم به پاکستان، از سوی شماری از فعالان آموزش در راولپندی تاسیس شد.
این مرکز برای شماری از مهاجران افغان، که از ادامه آموزش در افغانستان بازماندند، زمینه این کار را فراهم کرده است.
منابع گفتند که از پنج معلم بازداشت شده، سه تن آنها که مهلت ویزایشان پایان یافته است، در حال حاضر در بازداشت به سر میبرند.
مخاطبان افغانستان اینترنشنال همچنین تصاویری از لحظه بازداشت معلمان مهاجر افغان در راولپندی پاکستان را ارسال کردهاند.
پولیس پاکستان در ماههای گذشته روند بازداشت و اخراج مهاجران را شدت بخشیده است.
از سویی هم اخیراً حکومت پاکستان به تمام مهاجران بدون مدرک اقامت تا اول نوامبر فرصت داده که این کشور را ترک کنند.
طبق گزارشها حدود ۱.۷ میلیون افغان بدون مدرک اقامت در پاکستان زندگی میکنند.